Πώς έγινε έτσι η ζωή μας ρε παιδιά;

9 comments

1. Απλά πλέον παίρνουμε περισσότερη πληροφορία από όση μπορούμε να διαχειριστούμε και τα βαφουμε μαύρα. That’s it. Ξέρω τι έγινε πριν 7λεπτά στην Αργεντινή, ενώ το 80 από το ράδιο το πολύ πολύ να μαθαίνες ότι στην Καβάλα έπεσε αεροπλάνο. Και αν το είχες ανοικτό εκείνη την ώρα που θα το έλεγαν.

2. Σήμερα έχει νικήσει η μοναξιά. Παλιά όσοι από χωρίς είχαν ένα ολόκληρο σοι που θα βασίζονταν για βοήθεια, φίλους για να έρθουν μαζί στις πόλεις και να σπουδάσουν και πιθανώς λιγότερο ανούσιες σχέσεις με τον κύκλο από τις σημερινές.

3. Τότε βλέπαμε τη ζωή πιο ολιστικά!

4. Νικησε η κακια μεσα μας. Απλο ειναι.

5. Η βία που μας πλασάρουν από τις ταινίες μέχρι τις ειδήσεις μας έκαναν πιο καχύποπτους , πιο χυδαίους, πιο ανικανοποίητους… Υγεία και καλή καρδιά

6. Η πληροφορία που δεχόμαστε είναι 500 φορές πάνω και πολλούς τους επηρεάζει έτσι. Ακόμα υπάρχουν φίλοι, σόγια και τα λοιπά απλά στην Αθήνα και στις μεγάλες πόλης τα βλέπετε πολύ λιγότερο.

   Ο κόσμος έφυγε απ’τα χωριά και έχουν μαζευτεί στην Αθήνα 6-7 εκατομμύρια άνθρωποι, τι περίμενες να γίνει δηλαδή; Μια τόσο πυκνοκατοικημένη πόλη μες τον φόβο με τόση πληροφορία μόνο μιζέρια μπορεί να φέρει.

7. Τότε βγάζαμε λίγα αλλά έφταναν για να καλύψουν τις ανάγκες μας. Τώρα βγάζουμε περισσότερο αλλά δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας.

   Λέγεται καπιταλισμός. Δουλεύεις για ζεις για να δουλεύεις και να ψωνίζεις.

8. Πολύ πληροφορία, πολύ fear of missing out, πολύ αναλώσιμες/άνευ ουσίας σχέσεις, πολλές πλασματικές ανάγκες που ειδικά εμείς δε μπορούμε να ικανοποιήσουμε και γενικά πολύ comfortably numb που λέει και το τραγούδι.

   Ωστόσο νομίζω είναι θετικό που οι περισσότεροι έστω μπορούμε να αναγνωρίζουμε τα αίτια, και άρα κατ’επέκταση να αρχίσουμε να τα δουλεύουμε μέσα μας…

9. “Δεν έχεις ζήσει ανέμελα παιδικά χρόνια αν δε σου έχει ανοίξει το κεφάλι σε πετροπόλεμο αλάνας”