> Hij denkt dat bedrijven hun producten gaan aanpassen, zodat deze producten een betere score krijgen zonder dat het product daadwerkelijk gezonder wordt.
Bedrijven gon’ bedrijf.
“Daarom doet een deel van de voedselindustrie zijn best om de invoering van het label in zijn huidige vorm tegen te houden. Daar gaan bedrijven ver in. Erg ver, weet de Franse bedenker van de Nutri-Score, Serge Hercberg. “We hebben te maken met veel persoonlijke aanvallen en er zijn bedreigingen via anonieme telefoontjes.”
Wat is dit toch zeg. Waarom zijn mensen zo
Het is me nog niet helemaal duidelijk of de nutriscore aangeeft hoe voedzaam of juist hoe gezond een product is. Daar lijkt me toch een verschil in te zitten. Als het enkel om voedzaamheid gaat is er dan geen risico dat mensen veel voedzame maar tegelijkertijd ongezonde producten gaan kopen? Zie het voorbeeld met diepvries pizza’s die een redelijk goede nutriscore krijgen maar toch bekend staan om het feit dat ze ontzettend veel zout bevatten.
Is het eigenlijk wel zo dat mensen ‘per ongeluk’ dik worden, omdat ze niet weten hoe slecht de voedingswaarden van bepaalde producten zijn? Of weten ze hoe slecht het is en kiezen ze er alsnog voor, want ‘liever te dik in de kist dan een feestje gemist’?
Vraag me af of zo’n label echt veel invloed gaat hebben, maar misschien zit ik er naast
Afgelopen week plaatste ik een post over de inflatiecijfers. Daaronder werd gediscussieerd over het nut van de nutriscore. Nu kwam ik zonet dit artikel tegen; weer nieuwe gespreksstof waarmee we deze sniklhete dagen kunnen doorkomen.
Ik woon in Frankrijk waar deze onzin vandaan komt en serieus sommige dingen die vet ongezond zijn hebben alsnog een A of B klasse. Gewoon lobby bullshit is ‘t.
Hoofd ingredient: Suiker. 75% welgeteld. Dus hoe komen ze dan aan een score van B? Simpel. Ze stoppen ijzer, vitamine D, en zink in het product, en nu scoort het genoeg “positieve punten” om de negatieve punten van het suiker uit te balanceren. Maar zo werkt het natuurlijk niet.
Nutri-score zou op een andere wijze berekend moeten worden. Als het een score krijgt op basis van de slechtste eigenschappen zou het al beter zijn (maar nog steeds niet perfect natuurlijk).
Ah ja dat label wat een bak kant-en-klare oven lasagne met gehakt de A score gaf terwijl een hoop noten of groente niet verder komen dan B.
Leuk idee, maar te veel gelobby.
>”Tot voor kort zou je een voedseltechnoloog of diëtist moeten zijn om de voedingswaarde van producten te ontleden. Met de Nutri-Score komt daar verandering in.”
Ook wel enigszins overdreven hoor, met een beetje verstand moet iedereen wel kunnen inschatten wat gezond is en wat niet.
Even wat luider voor de mensen achterin:
Je kan niet voedsel eendimensioneel classificeren met een simpele score.
Er bestaat geen binair gezond/ongezond eten.
Suiker an sich is niet slecht, te veel suiker eten is alleen geen top keuze voor je gezondheid op langere termijn.
Verzadigd vet is ook niet slecht, nogmaals….let op de hoeveeheid.
Het gaat constant om de keuzes die je maakt voor je eten.
Dit label is alleen maar weer een zieke prikkel voor fabrikanten om het aan te passen zodat ze hoog scoren.
Klopt, was ooit 180 IQ maar ben helaas gezakt naar 80 sinds de Nutri Score bestaat
Golden Power van de Aldi. Alleen de suikervrije versie heeft een nutriscore 🙂
Goed om te weten dat de Nutri score dus geen absolute schaal is. En je het alleen kan vergelijken met elkaar in dezelfde product groep. Dat wist ik niet en ik zou dus zo gedacht kunnen hebben dat een deepvries pizza met A-score beter is dan een vette gerookte zalm met D-score.
Word beargumenteerd hier: Stukje opvoeding consument.
Die nutriscore is gewoon al kapot, op basis hiervan uitleg opgezocht bij [voedingscentrum.nl](https://voedingscentrum.nl)
*”Er zijn voedingsmiddelen die een A of B Nutri-Score krijgen maar niet in de Schijf van Vijf passen. Denk aan een witte rijst met een score A of pizza met een score B. Ook zijn er voedingsmiddelen die juist wel in de Schijf van Vijf vallen maar toch een Nutri-Score krijgen van C of D. Denk aan een olijfolie met een score C of 20+ kaas met een D. Je kunt met Nutri-Score zo wel een betere pizza vinden, maar dat wil niet zeggen dat het om een gezond product gaat. En het lijkt zo ook alsof de pizza net zo gezond is als een maaltijd waar veel meer groente en minder zout inzit.”*
*”Producten worden dus in zijn totaliteit beoordeeld, in context van de voedingsmiddelengroep waartoe ze behoren. Nutri-Score kijkt naar de voedingsstoffen en losse ingrediënten en niet naar het voedingsmiddel als geheel. Zo maken ze in hun methode geen verschil tussen gezonde en minder gezonde voedingsmiddelen. Dus bijvoorbeeld groente en koekjes houden ze langs dezelfde meetlat. Hierdoor kunnen voedingsmiddelen in vrijwel álle productgroepen op een goede score uitkomen.”*
​
Om deze score voor consumenten leesbaar te maken in 1 oog opzicht is alles het zelfde beoordelen.
Wat er nu dus gebeurd: Pizza’s is 1 hokje, en de score op de pizza’s geldt alleen daarvoor.
Dan zijn er dus pizza’s die binnen dat hokje dus B zijn.
​
Mijn argument zou zijn, frisdranken, vette spullen etc.. eigenlijk alle ongezonde troep kan nooit hoger dan D of E krijgen.
Ik denk dat er weinig consumenten die, bij gebrek aan meer inzicht en logisch denkvermogen, gaan begrijpen dat een pizza met score B of een groente / vers product met Score B niet even gezond zijn.
Het stomme is dat voeding enorm complex en enorm simpel tegelijk is.
De grap is dat als je vrijwel alleen onbewerkt voedsel eet, je bijna niet in de fout kan gaan tenzij je hele rare keuzes maakt.
Zijn er werkelijk mensen die überhaupt naar die onzinnige en nietszeggende marketing labels kijken?
Ik kijk er normaal nooit naar maar toen ik laatst de goedkoopste merkloze energy zero vond met daarop een B moest ik toch even lachen.
17 comments
> Hij denkt dat bedrijven hun producten gaan aanpassen, zodat deze producten een betere score krijgen zonder dat het product daadwerkelijk gezonder wordt.
Bedrijven gon’ bedrijf.
“Daarom doet een deel van de voedselindustrie zijn best om de invoering van het label in zijn huidige vorm tegen te houden. Daar gaan bedrijven ver in. Erg ver, weet de Franse bedenker van de Nutri-Score, Serge Hercberg. “We hebben te maken met veel persoonlijke aanvallen en er zijn bedreigingen via anonieme telefoontjes.”
Wat is dit toch zeg. Waarom zijn mensen zo
Het is me nog niet helemaal duidelijk of de nutriscore aangeeft hoe voedzaam of juist hoe gezond een product is. Daar lijkt me toch een verschil in te zitten. Als het enkel om voedzaamheid gaat is er dan geen risico dat mensen veel voedzame maar tegelijkertijd ongezonde producten gaan kopen? Zie het voorbeeld met diepvries pizza’s die een redelijk goede nutriscore krijgen maar toch bekend staan om het feit dat ze ontzettend veel zout bevatten.
Is het eigenlijk wel zo dat mensen ‘per ongeluk’ dik worden, omdat ze niet weten hoe slecht de voedingswaarden van bepaalde producten zijn? Of weten ze hoe slecht het is en kiezen ze er alsnog voor, want ‘liever te dik in de kist dan een feestje gemist’?
Vraag me af of zo’n label echt veel invloed gaat hebben, maar misschien zit ik er naast
Afgelopen week plaatste ik een post over de inflatiecijfers. Daaronder werd gediscussieerd over het nut van de nutriscore. Nu kwam ik zonet dit artikel tegen; weer nieuwe gespreksstof waarmee we deze sniklhete dagen kunnen doorkomen.
Ik woon in Frankrijk waar deze onzin vandaan komt en serieus sommige dingen die vet ongezond zijn hebben alsnog een A of B klasse. Gewoon lobby bullshit is ‘t.
Ik kocht laatst [Nesquik](https://www.ah.nl/producten/product/wi234125/nestle-nesquik). Oplos-chocolademelk met een nutri-score van B.
Hoofd ingredient: Suiker. 75% welgeteld. Dus hoe komen ze dan aan een score van B? Simpel. Ze stoppen ijzer, vitamine D, en zink in het product, en nu scoort het genoeg “positieve punten” om de negatieve punten van het suiker uit te balanceren. Maar zo werkt het natuurlijk niet.
Nutri-score zou op een andere wijze berekend moeten worden. Als het een score krijgt op basis van de slechtste eigenschappen zou het al beter zijn (maar nog steeds niet perfect natuurlijk).
Ah ja dat label wat een bak kant-en-klare oven lasagne met gehakt de A score gaf terwijl een hoop noten of groente niet verder komen dan B.
Leuk idee, maar te veel gelobby.
>”Tot voor kort zou je een voedseltechnoloog of diëtist moeten zijn om de voedingswaarde van producten te ontleden. Met de Nutri-Score komt daar verandering in.”
Ook wel enigszins overdreven hoor, met een beetje verstand moet iedereen wel kunnen inschatten wat gezond is en wat niet.
Even wat luider voor de mensen achterin:
Je kan niet voedsel eendimensioneel classificeren met een simpele score.
Er bestaat geen binair gezond/ongezond eten.
Suiker an sich is niet slecht, te veel suiker eten is alleen geen top keuze voor je gezondheid op langere termijn.
Verzadigd vet is ook niet slecht, nogmaals….let op de hoeveeheid.
Het gaat constant om de keuzes die je maakt voor je eten.
Dit label is alleen maar weer een zieke prikkel voor fabrikanten om het aan te passen zodat ze hoog scoren.
Klopt, was ooit 180 IQ maar ben helaas gezakt naar 80 sinds de Nutri Score bestaat
Golden Power van de Aldi. Alleen de suikervrije versie heeft een nutriscore 🙂
Goed om te weten dat de Nutri score dus geen absolute schaal is. En je het alleen kan vergelijken met elkaar in dezelfde product groep. Dat wist ik niet en ik zou dus zo gedacht kunnen hebben dat een deepvries pizza met A-score beter is dan een vette gerookte zalm met D-score.
Word beargumenteerd hier: Stukje opvoeding consument.
Die nutriscore is gewoon al kapot, op basis hiervan uitleg opgezocht bij [voedingscentrum.nl](https://voedingscentrum.nl)
*”Er zijn voedingsmiddelen die een A of B Nutri-Score krijgen maar niet in de Schijf van Vijf passen. Denk aan een witte rijst met een score A of pizza met een score B. Ook zijn er voedingsmiddelen die juist wel in de Schijf van Vijf vallen maar toch een Nutri-Score krijgen van C of D. Denk aan een olijfolie met een score C of 20+ kaas met een D. Je kunt met Nutri-Score zo wel een betere pizza vinden, maar dat wil niet zeggen dat het om een gezond product gaat. En het lijkt zo ook alsof de pizza net zo gezond is als een maaltijd waar veel meer groente en minder zout inzit.”*
*”Producten worden dus in zijn totaliteit beoordeeld, in context van de voedingsmiddelengroep waartoe ze behoren. Nutri-Score kijkt naar de voedingsstoffen en losse ingrediënten en niet naar het voedingsmiddel als geheel. Zo maken ze in hun methode geen verschil tussen gezonde en minder gezonde voedingsmiddelen. Dus bijvoorbeeld groente en koekjes houden ze langs dezelfde meetlat. Hierdoor kunnen voedingsmiddelen in vrijwel álle productgroepen op een goede score uitkomen.”*
​
Om deze score voor consumenten leesbaar te maken in 1 oog opzicht is alles het zelfde beoordelen.
Wat er nu dus gebeurd: Pizza’s is 1 hokje, en de score op de pizza’s geldt alleen daarvoor.
Dan zijn er dus pizza’s die binnen dat hokje dus B zijn.
​
Mijn argument zou zijn, frisdranken, vette spullen etc.. eigenlijk alle ongezonde troep kan nooit hoger dan D of E krijgen.
Ik denk dat er weinig consumenten die, bij gebrek aan meer inzicht en logisch denkvermogen, gaan begrijpen dat een pizza met score B of een groente / vers product met Score B niet even gezond zijn.
Het stomme is dat voeding enorm complex en enorm simpel tegelijk is.
De grap is dat als je vrijwel alleen onbewerkt voedsel eet, je bijna niet in de fout kan gaan tenzij je hele rare keuzes maakt.
Zijn er werkelijk mensen die überhaupt naar die onzinnige en nietszeggende marketing labels kijken?
Ik kijk er normaal nooit naar maar toen ik laatst de goedkoopste merkloze energy zero vond met daarop een B moest ik toch even lachen.
Dit verhaal verklaart een hoop.