Nicole de Bree (23) zat op het gymnasium en werkt nu als schoonmaker. Dat voelt voor haar zeker niet als een ‘stap terug’, benadrukt ze in een veel gedeeld bericht op Linkedin. Bij deze nieuwe baan en werkgever voelt ze zich meer op haar plek dan ooit. ,,Ik wil niet doen wat de maatschappij me oplegt.’’
Vol trots vertelde Nicole de Bree onlangs op LinkedIn dat ze een nieuwe baan heeft als schoonmaker. ‘Ik ben super dankbaar om hier te mogen werken. Ik heb altijd op mijn tenen moeten lopen omdat ik mezelf in de maatschappij probeerde te laten passen. Lees: doen waar je voor gestudeerd hebt en een functie op je hoogste niveau. Nu weet ik echter dat het ook anders kan. Ik durf eindelijk mijn eigen weg te kiezen en dat is praktisch werken’.
Vijftien uur per week maakt De Bree bedrijven, scholen en kantoren schoon, van 9 tot 12 uur ’s morgens. Het gymnasium maakte ze niet af. Ze koos voor een mbo-opleiding Marketing & Communicatie met extra vakken. „Ik wil niet doen wat de maatschappij me oplegt. Ik zag er het nut niet van in verder te gaan op het gymnasium, want ik wist dat ik vakken als wiskunde en biologie toch niet ging gebruiken. Ik werk heel beeldend: ik wil meteen weten en zien waar ik het voor doe. Ik hou niet van veel lezen en stilzitten.”
Tien mensen verloren in vier jaar tijd
Naar eigen zeggen heeft dat laatste te maken met het feit dat De Bree ADHD heeft. „Ik weet pas sinds een jaar dat ik ADHD heb. Als ik nu terugkijk, heeft dat denk ik wel meegespeeld.” In de tijd dat ze op het gymnasium zat, verloor ze daarnaast maar liefst tien dierbaren. ,,In vier jaar tijd verloor ik veel familieleden aan kanker en een vriendin aan suïcide. Haar verlies was de druppel. Ik moest door met school, maar raakte in een depressie. School was een reden om mijn bed uit te komen, maar dat was het dan ook wel. Concentreren en goede cijfers halen zat er niet meer in.”
Tijdens haar vorige baan als marketing- en communicatiemedewerker is De Bree er met hulp van een jobcoach achter gekomen dat ze vooral een ‘doener’ is op werkgebied. „Op school voelde ik me vaak heel dom omdat ik niet net zoveel taken op me nam als de rest. Nu snap ik waarom: ik heb wat meer tijd nodig om prikkels te verwerken.” Haar familie is soms wel bezorgd over de keuzes die ze maakt op werkgebied. ,,Ik weet dat het goed bedoeld is, maar het laat me wel weer twijfelen aan mezelf.”
Theatervoorstelling over mentale gezondheid
Het fijne aan haar nieuwe baan vindt Nicole de begripvolle werkgever die ze heeft. ,,Bij vorige werkgevers was ik gewend op mijn tenen te moeten lopen. Als ik nu weer eens mijn sleutels kwijtraak, zegt deze werkgever: ‘Het maakt echt niet uit. Ook als het vaker gebeurt worden we niet boos op je. We zullen je helpen met een oplossing vinden’. Niet alle werkgevers willen daar tijd en moeite in steken.”
Naast het schoonmaken werkt Nicole ongeveer acht uur per week als scriptschrijver. Ze werkt momenteel aan een theaterstuk over mentale gezondheid. Het zorgt ervoor dat ze voldoende wordt uitgedaagd naast haar baan in de schoonmaak. Want ambitie heeft ze zeker: „De theatervoorstelling wil ik uiteindelijk op scholen opvoeren om meer bewustwording te creëren rondom mentale gezondheid. Ik hoop jongeren te inspireren en kracht te geven om uit hun problemen te komen.”
Komkommertijd? Wat is er zo bijzonder aan een high school drop-out die iets praktisch is gaan doen?
Ik voel een soort vals contrast in dit artikel, alsof de vermeende ‘minderwaardigheid’ van het schoonmaker zijn hetgene is wat het artikel zo goed laat werken. Los daarvan ben ik blij dat ze haar plek heeft gevonden.
ADHD en is tien dierbaren verloren in vier jaar. Zij gaat zichzelf nog flink tegenkomen in de toekomst.
Heel goed van haar om haar eigen weg te vinden. Het cynische in mij zegt wel dat het niet echt een pretje is om rond te komen van een dergelijk inkomen voor de rest van je leven. Ik ben in zo’n huishouden opgegroeid en dat heeft mij juist gemotiveerd om tegen beter weten in de ‘academische ladder’ te beklimmen.
Ik weet nog dat er destijds een jongen was die met alleen 9s en 10en geslaagd was voor het gymnasium en niks liever wilde dan buschauffeur worden.
Het is niet wat de maatschappij van je verwacht, maar je kan er toch moeilijk op tegen zijn dat iemand de weg kiest waardoor ze het meest gelukkig worden?
Ik ken best veel mensen met een WO diploma en een mooie baan die na hun 30e simpeler werk gingen doen. Minder stress, meer voldoening en vaak leuker contact met mensen.
Werken is niet alles he. En wat een ander ervan kan vinden is voor jou niet belangrijk.
ik hou hiervan. ik heb een universitair diploma uit mijn thuisland, maar koos voor magazijnwerk. eindelijk inhoud.
Dit is waarom we basisinkomen moeten hebben: zodat men gewoon een baan kan kiezen omdat ze het leuk vinden, niet omdat ze anders hun lasten niet meer kunnen voldoen.
Voelt een beetje herkenbaar voor mezelf. Ik heb HBO verpleegkunde gedaan, ben nu 27 en werk in een kaas winkel. Verbazingwekkend genoeg verdien in niet heel veel minder en het werk is een stuk leuker. Laat staat de druk die veel minder is nu, heb het idee dat ik weer normaal kan leven nu ik uit de zorg ben. Zeker een aanrader voor mensen die ontevreden zijn over hun werk, zoek door en probeer nieuwe dingen!
>Naast het schoonmaken werkt Nicole ongeveer acht uur per week als scriptschrijver. Ze werkt momenteel aan een theaterstuk over mentale gezondheid. Het zorgt ervoor dat ze voldoende wordt uitgedaagd naast haar baan in de schoonmaak. Want ambitie heeft ze zeker: „De theatervoorstelling wil ik uiteindelijk op scholen opvoeren om meer bewustwording te creëren rondom mentale gezondheid. Ik hoop jongeren te inspireren en kracht te geven om uit hun problemen te komen.”
volgens mij geeft de titel toch een beetje een verkeerd beeld.
>..in de tijd dat ze op het gymnasium zat, verloor ze daarnaast maar liefst tien dierbaren. ,,In vier jaar tijd verloor ik veel familieleden aan kanker en een vriendin aan suïcide. Haar verlies was de druppel. Ik moest door met school, maar raakte in een depressie.
lijkt me voor iedereen niet de ideale omgeving om aan je toekomst te werken. Overigens helemaal prima dat iemand er voor kiest om ondanks schooladvies iets anders te gaan doen. Schoonmaken is belangrijk, en zoveel andere beroepen ook.
Ik zat op het gymnasium, studeerde jarenlang Psychologie en werk nu als Kinderbegeleider via een opleiding vergelijkbaar met MBO-niveau.
Soms loopt het leven nu eenmaal anders dan gepland. En daar is niks mis mee.
Ik denk ook regelmatig dat het wel leuk zo zijn om gewoon simpel dom werk te doen. Geen stress, niet 85 balletjes in de lucht te hoeven houden en dan nog te horen krijgen dat het niet genoeg is. Heerlijk.
Maar zulke banen betalen niet genoeg, je kan er niet fatsoenlijk van leven.
De krant doet alsof een rechter gestopt is met haar baan om schoonmaakster te worden omdat ze daar gelukkig van wordt.
Ik krijg van dit artikel hetzelfde gevoel als bij havisten die opscheppen over dat ze ook wel gymnasium hadden kunnen doen als ze niet zo lui waren geweest.
Ik heb zelf ook master rechten gedaan, werk nu parttime in de thuiszorg
Achteraf had ik ook gewoon m’n droom moeten volgen en automonteur moeten worden.
Soms wou ik dat ik de ballen had gehad, ik was veel liever verpleegkundige geworden.
Dit verhaal inspireert me on weer eens Good Will Hunting te gaan kijken.
Wat een verhaal mark
Ik werk 40 uur in de week als Datawarehouse specialist.
In de weekenden loop ik mee met een stukadoor om te leren stucen. Ik vind het prachtig werk. Maar die gouden kooi houdt me tegen.
Meid als jij daar gelukkig van wordt is wat telt. FUCK IEDEREEN z’n mening
Ok, de cynicus in mij vindt de titel van het artikel een beetje dik aangezet om een punt te maken.
Heb zelf 3 diploma’s. Heb op gymnasium gezeten, maar zit te overwegen in een boekenwinkel verkoper te worden. The easy life 🙂
Heb zelf vmbo kader, mbo en nu hbo afgerond. Ik was eigenlijk van plan te gaan werken na het mbo, maar zou bijna niks verdienen omdat ik nog maar 18 was. Veel mensen in mijn omgeving gingen naar het HBO dus toen ben ik ook maar gegaan. Dat is de beste beslissing die ik ooit heb gemaakt.
De vakinhoudelijke kennis die ik op het HBO geleerd heb is leuk, maar dat had ik ook zonder het HBO kunnen leren.
De sociale ontwikkeling en de sociale omgeving waar ik mij nu in bevind had ik waarschijnlijk nooit gehad als ik niet naar het HBO was gegaan. Dat is mij alles dan ook meer dan waard, zelfs als ik nu een ander vak zou gaan doen waar ik misschien geen HBO voor nodig zou hebben.
Intelligentie is niet het enige ingredient dat je nodig hebt voor hoger onderwijs. Je moet ook doorzettingsvermogen en motivatie hebben. Genoeg mensen die dat niet bezitten of niet willen gebruiken, en daar is niks mis mee. Iemand die zich niet lang kan of wil concentreren gaat geen gemis zijn voor een vakgebied waar ze keihard voor moeten nadenken en bijleren.
Ik zou persoonlijk intellectueel verveeld raken van minder met mijn hoofd werken (best wel jammer want het lijkt me ook wel fijn ergens). Super chill als je gelukkig kan worden met schoonmaken! Een stuk minder hassle dan wetenschapper of iets dergelijks 🙂
25 comments
Nicole de Bree (23) zat op het gymnasium en werkt nu als schoonmaker. Dat voelt voor haar zeker niet als een ‘stap terug’, benadrukt ze in een veel gedeeld bericht op Linkedin. Bij deze nieuwe baan en werkgever voelt ze zich meer op haar plek dan ooit. ,,Ik wil niet doen wat de maatschappij me oplegt.’’
Vol trots vertelde Nicole de Bree onlangs op LinkedIn dat ze een nieuwe baan heeft als schoonmaker. ‘Ik ben super dankbaar om hier te mogen werken. Ik heb altijd op mijn tenen moeten lopen omdat ik mezelf in de maatschappij probeerde te laten passen. Lees: doen waar je voor gestudeerd hebt en een functie op je hoogste niveau. Nu weet ik echter dat het ook anders kan. Ik durf eindelijk mijn eigen weg te kiezen en dat is praktisch werken’.
Vijftien uur per week maakt De Bree bedrijven, scholen en kantoren schoon, van 9 tot 12 uur ’s morgens. Het gymnasium maakte ze niet af. Ze koos voor een mbo-opleiding Marketing & Communicatie met extra vakken. „Ik wil niet doen wat de maatschappij me oplegt. Ik zag er het nut niet van in verder te gaan op het gymnasium, want ik wist dat ik vakken als wiskunde en biologie toch niet ging gebruiken. Ik werk heel beeldend: ik wil meteen weten en zien waar ik het voor doe. Ik hou niet van veel lezen en stilzitten.”
Tien mensen verloren in vier jaar tijd
Naar eigen zeggen heeft dat laatste te maken met het feit dat De Bree ADHD heeft. „Ik weet pas sinds een jaar dat ik ADHD heb. Als ik nu terugkijk, heeft dat denk ik wel meegespeeld.” In de tijd dat ze op het gymnasium zat, verloor ze daarnaast maar liefst tien dierbaren. ,,In vier jaar tijd verloor ik veel familieleden aan kanker en een vriendin aan suïcide. Haar verlies was de druppel. Ik moest door met school, maar raakte in een depressie. School was een reden om mijn bed uit te komen, maar dat was het dan ook wel. Concentreren en goede cijfers halen zat er niet meer in.”
Tijdens haar vorige baan als marketing- en communicatiemedewerker is De Bree er met hulp van een jobcoach achter gekomen dat ze vooral een ‘doener’ is op werkgebied. „Op school voelde ik me vaak heel dom omdat ik niet net zoveel taken op me nam als de rest. Nu snap ik waarom: ik heb wat meer tijd nodig om prikkels te verwerken.” Haar familie is soms wel bezorgd over de keuzes die ze maakt op werkgebied. ,,Ik weet dat het goed bedoeld is, maar het laat me wel weer twijfelen aan mezelf.”
Theatervoorstelling over mentale gezondheid
Het fijne aan haar nieuwe baan vindt Nicole de begripvolle werkgever die ze heeft. ,,Bij vorige werkgevers was ik gewend op mijn tenen te moeten lopen. Als ik nu weer eens mijn sleutels kwijtraak, zegt deze werkgever: ‘Het maakt echt niet uit. Ook als het vaker gebeurt worden we niet boos op je. We zullen je helpen met een oplossing vinden’. Niet alle werkgevers willen daar tijd en moeite in steken.”
Naast het schoonmaken werkt Nicole ongeveer acht uur per week als scriptschrijver. Ze werkt momenteel aan een theaterstuk over mentale gezondheid. Het zorgt ervoor dat ze voldoende wordt uitgedaagd naast haar baan in de schoonmaak. Want ambitie heeft ze zeker: „De theatervoorstelling wil ik uiteindelijk op scholen opvoeren om meer bewustwording te creëren rondom mentale gezondheid. Ik hoop jongeren te inspireren en kracht te geven om uit hun problemen te komen.”
Komkommertijd? Wat is er zo bijzonder aan een high school drop-out die iets praktisch is gaan doen?
Ik voel een soort vals contrast in dit artikel, alsof de vermeende ‘minderwaardigheid’ van het schoonmaker zijn hetgene is wat het artikel zo goed laat werken. Los daarvan ben ik blij dat ze haar plek heeft gevonden.
ADHD en is tien dierbaren verloren in vier jaar. Zij gaat zichzelf nog flink tegenkomen in de toekomst.
Heel goed van haar om haar eigen weg te vinden. Het cynische in mij zegt wel dat het niet echt een pretje is om rond te komen van een dergelijk inkomen voor de rest van je leven. Ik ben in zo’n huishouden opgegroeid en dat heeft mij juist gemotiveerd om tegen beter weten in de ‘academische ladder’ te beklimmen.
Ik weet nog dat er destijds een jongen was die met alleen 9s en 10en geslaagd was voor het gymnasium en niks liever wilde dan buschauffeur worden.
Het is niet wat de maatschappij van je verwacht, maar je kan er toch moeilijk op tegen zijn dat iemand de weg kiest waardoor ze het meest gelukkig worden?
Ik ken best veel mensen met een WO diploma en een mooie baan die na hun 30e simpeler werk gingen doen. Minder stress, meer voldoening en vaak leuker contact met mensen.
Werken is niet alles he. En wat een ander ervan kan vinden is voor jou niet belangrijk.
ik hou hiervan. ik heb een universitair diploma uit mijn thuisland, maar koos voor magazijnwerk. eindelijk inhoud.
Dit is waarom we basisinkomen moeten hebben: zodat men gewoon een baan kan kiezen omdat ze het leuk vinden, niet omdat ze anders hun lasten niet meer kunnen voldoen.
Voelt een beetje herkenbaar voor mezelf. Ik heb HBO verpleegkunde gedaan, ben nu 27 en werk in een kaas winkel. Verbazingwekkend genoeg verdien in niet heel veel minder en het werk is een stuk leuker. Laat staat de druk die veel minder is nu, heb het idee dat ik weer normaal kan leven nu ik uit de zorg ben. Zeker een aanrader voor mensen die ontevreden zijn over hun werk, zoek door en probeer nieuwe dingen!
>Naast het schoonmaken werkt Nicole ongeveer acht uur per week als scriptschrijver. Ze werkt momenteel aan een theaterstuk over mentale gezondheid. Het zorgt ervoor dat ze voldoende wordt uitgedaagd naast haar baan in de schoonmaak. Want ambitie heeft ze zeker: „De theatervoorstelling wil ik uiteindelijk op scholen opvoeren om meer bewustwording te creëren rondom mentale gezondheid. Ik hoop jongeren te inspireren en kracht te geven om uit hun problemen te komen.”
volgens mij geeft de titel toch een beetje een verkeerd beeld.
>..in de tijd dat ze op het gymnasium zat, verloor ze daarnaast maar liefst tien dierbaren. ,,In vier jaar tijd verloor ik veel familieleden aan kanker en een vriendin aan suïcide. Haar verlies was de druppel. Ik moest door met school, maar raakte in een depressie.
lijkt me voor iedereen niet de ideale omgeving om aan je toekomst te werken. Overigens helemaal prima dat iemand er voor kiest om ondanks schooladvies iets anders te gaan doen. Schoonmaken is belangrijk, en zoveel andere beroepen ook.
Ik zat op het gymnasium, studeerde jarenlang Psychologie en werk nu als Kinderbegeleider via een opleiding vergelijkbaar met MBO-niveau.
Soms loopt het leven nu eenmaal anders dan gepland. En daar is niks mis mee.
Ik denk ook regelmatig dat het wel leuk zo zijn om gewoon simpel dom werk te doen. Geen stress, niet 85 balletjes in de lucht te hoeven houden en dan nog te horen krijgen dat het niet genoeg is. Heerlijk.
Maar zulke banen betalen niet genoeg, je kan er niet fatsoenlijk van leven.
De krant doet alsof een rechter gestopt is met haar baan om schoonmaakster te worden omdat ze daar gelukkig van wordt.
Ik krijg van dit artikel hetzelfde gevoel als bij havisten die opscheppen over dat ze ook wel gymnasium hadden kunnen doen als ze niet zo lui waren geweest.
Ik heb zelf ook master rechten gedaan, werk nu parttime in de thuiszorg
Achteraf had ik ook gewoon m’n droom moeten volgen en automonteur moeten worden.
Soms wou ik dat ik de ballen had gehad, ik was veel liever verpleegkundige geworden.
Dit verhaal inspireert me on weer eens Good Will Hunting te gaan kijken.
Wat een verhaal mark
Ik werk 40 uur in de week als Datawarehouse specialist.
In de weekenden loop ik mee met een stukadoor om te leren stucen. Ik vind het prachtig werk. Maar die gouden kooi houdt me tegen.
Meid als jij daar gelukkig van wordt is wat telt. FUCK IEDEREEN z’n mening
Ok, de cynicus in mij vindt de titel van het artikel een beetje dik aangezet om een punt te maken.
Heb zelf 3 diploma’s. Heb op gymnasium gezeten, maar zit te overwegen in een boekenwinkel verkoper te worden. The easy life 🙂
Heb zelf vmbo kader, mbo en nu hbo afgerond. Ik was eigenlijk van plan te gaan werken na het mbo, maar zou bijna niks verdienen omdat ik nog maar 18 was. Veel mensen in mijn omgeving gingen naar het HBO dus toen ben ik ook maar gegaan. Dat is de beste beslissing die ik ooit heb gemaakt.
De vakinhoudelijke kennis die ik op het HBO geleerd heb is leuk, maar dat had ik ook zonder het HBO kunnen leren.
De sociale ontwikkeling en de sociale omgeving waar ik mij nu in bevind had ik waarschijnlijk nooit gehad als ik niet naar het HBO was gegaan. Dat is mij alles dan ook meer dan waard, zelfs als ik nu een ander vak zou gaan doen waar ik misschien geen HBO voor nodig zou hebben.
Intelligentie is niet het enige ingredient dat je nodig hebt voor hoger onderwijs. Je moet ook doorzettingsvermogen en motivatie hebben. Genoeg mensen die dat niet bezitten of niet willen gebruiken, en daar is niks mis mee. Iemand die zich niet lang kan of wil concentreren gaat geen gemis zijn voor een vakgebied waar ze keihard voor moeten nadenken en bijleren.
Ik zou persoonlijk intellectueel verveeld raken van minder met mijn hoofd werken (best wel jammer want het lijkt me ook wel fijn ergens). Super chill als je gelukkig kan worden met schoonmaken! Een stuk minder hassle dan wetenschapper of iets dergelijks 🙂