Όταν οι επιδοτήσεις για συσκευαστήρια έγιναν nissan navara.
Αυτό παίζει να το διαβάζω τα τελευταία 15 χρόνια.
Χρόνια τωρα. Το εμφιαλώνουν και το πουλάνε ενα κάρο λεφτά μετά οι ιταλοί.
Πρώην part-time αγρότης εδώ, νυν νέος γεωργός και ελαιοκαλλιεργητής. Έχω και Nissan Navara, όπως λένε οι συνredditors.
**Η συσκευασία-πώληση-εξαγωγή του ελαιολάδου δεν είναι δουλειά των αγροτών.** Είναι αρκετά “σκαλοπάτια” κάτω στην αλυσίδα: Αγρότης-ελαιοτριβείο-χονδρέμπορος-τυποποίηση-λιανική (ή εξαγωγές ή είδη δώρων ή delicatessen ή εστίαση κλπ).
Είναι το ίδιο με το να λές: Σιτηρά-Αποθήκες-Αλευροβιομηχανίες-Φούρνος (ή Βιομηχανίες ή Ζωοτροφάδικα κλπ.)
**Η δουλειά μου είναι να αυξήσω την παραγωγή μου και να μειώσω τα κόστη μου**, με αγορά γής-εξοπλισμού, εκσυγχρονισμό, οικονομίες κλίμακας, παρακολούθηση των εισροών-εκροών κλπ. ΔΕΝ είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος, ούτε εγώ ούτε κανένας συνάδελφος, για να κάνω τον πωλητή σε καταστήματα λιανικής ή τον εξαγωγέα.
**Οι ελαιοτριβείς-έμποροι-τυποποιητές-“μεσάζοντες” κλπ. ΔΕΝ είναι “σύμμαχοί” μου.** Είναι εχθροί μου. Το ποσοστό κέρδους το δικό τους είναι κάτι το οποίο **ΔΕΝ** με ενδιαφέρει και ίσα-ίσα κλέβει από το δικό μου. **Οι τιμές όλων των προϊόντων (όχι μόνο του λαδιού) ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟ δεν έχουν καμία σχέση με τις τιμές λιανικής και καθορίζονται στην “ελεύθερη αγορά” παγκοσμίως**.
**Η Ιταλία είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας και καταναλωτής ελαιολάδου στον κόσμο. Η Ισπανία ο μεγαλύτερος παραγωγός.** Η Ελλάδα δεν έχει καμία διαπραγματευτική δύναμη στο παγκόσμιο εμπόριο στον συγκεκριμένο κλάδο. Η δύναμη σε όλα τα αντίστοιχα προϊόντα ανήκει στους καταναλωτές ή σε πολύ-πολύ μεγάλους παραγωγούς. Σκεφτείτε τον καφέ ή το τσάι ή την ζάχαρη και την ιστορία τους. Η Ελλάδα εκτός κι αν κάνει υπερπροσπάθεια ( η οποία δεν αξίζει ουσιαστικά τον κόπο) δεν θα καταφέρει ποτέ τίποτα στον συγκεκριμένο κλάδο.
Το μέλλον του κλάδου είναι το εξής: Εγκατάλειψη της καλλιέργειας από άσχετους-αλεξιπτωτιστές-ετεροεπαγγελματίες-ετεροδημότες, πτώση της παραγωγής και καλλιέργεια αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Εναλλακτικά, συγκέντρωση στα χέρια λίγων.
Οι φανφάρες περί τυποποιητών που πουλάνε το ελαιολάδο με τρομερές τιμές, κάνουν εξαγωγές κλπ είναι το εξής: **Μασούλημα επιδοτήσεων, πώληση εξοπλισμού-σεμιναρίων, μάζεμα χρεών με προοπτική πιστολιάσματος και στο τέλος πολιτική καριέρα για τους μεγάλους “entrepreneurs” και καινοτόμους “νέους”.** Μόνο κακό έχουν κάνει στον κλάδο, κανένα καλό.
Κλασσικό παράδειγμα ο Φραντζολάς ([https://vasilisfrantzolas.gr/](https://vasilisfrantzolas.gr/)) ο οποίος είναι τόσο μ@λ@κας που τά έβαλε με τον Βέμμο (γνωστός καθηγητής-γεωπόνος στον τομέα) ([https://vasilisfrantzolas.gr/articles/o-k-ka8hghths-ths-dendrokomias-h-elaiokomia-kai-egw-kai-prosklhsh-se-dialogo](https://vasilisfrantzolas.gr/articles/o-k-ka8hghths-ths-dendrokomias-h-elaiokomia-kai-egw-kai-prosklhsh-se-dialogo)) ενώ είναι πολιτικός μηχανικός με μερικά σεμινάρια στον τομέα και πουλάει απλώς βιβλία, άρθρα και σεμινάρια σε αφελείς. Το δε θέμα το οποίο σχολιάζουν έχει λυθεί δεκαετίες τώρα και δεν θα μας μάθει ο “γευσιγνώστης” την δουλειά μας.
Έχουν καταστραφεί παραγωγοί γιατί έκατσαν και ασχολήθηκαν με τυποποίηση-εμπόριο, ενώ έπρεπε να κοιτάνε **ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ** και να ρίχνουν τα λεφτά τους και τον χρόνο τους εκεί και όχι να κυνηγάνε τον χρυσό στο τέλος του ουράνιου τόξου. **Αλλά η σκληρή δουλειά με το τρακτέρ, τα πανιά και τις κλούβες δεν είναι “trendy”, δεν μπορούμε να πουλήσουμε μούρη σε κανά μπιτσόμπαρο όταν ρίχνουμε καολίνη όλη την ημέρα, ούτε να βγούμε στην τηλεόραση…**
**Το θέμα της τυποποίησης αφορά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την ελληνική βιομηχανία-εμπόριο και τις αντίστοιχες πολιτικές.** Είναι ακριβώς το ίδιο πρόβλημα που έχουν οι ελληνικές βιοτεχνίες-βιομηχανίες στα υφάσματα ή στα ζυμαρικά ή στις μαρμελάδες ή όπου αλλού θέλετε. **Δεν είναι θέμα των αγροτών.**
**Αν θέλετε να μιλήσετε για καθετοποίηση τις ευθύνες να τις αναζητήσετε στην διάλυση των συνεταιρισμών από κομματικά στελέχη άσχετα με τον χώρο.**
*Με συγχωρείτε για το σεντόνι, αλλά ήθελα κάπου να τα πώ εδώ και καιρό, όποιος έκατσε και το διάβασε μπορεί ίσως να του μείνει κάτι.*
5 comments
too late
Όταν οι επιδοτήσεις για συσκευαστήρια έγιναν nissan navara.
Αυτό παίζει να το διαβάζω τα τελευταία 15 χρόνια.
Χρόνια τωρα. Το εμφιαλώνουν και το πουλάνε ενα κάρο λεφτά μετά οι ιταλοί.
Πρώην part-time αγρότης εδώ, νυν νέος γεωργός και ελαιοκαλλιεργητής. Έχω και Nissan Navara, όπως λένε οι συνredditors.
**Η συσκευασία-πώληση-εξαγωγή του ελαιολάδου δεν είναι δουλειά των αγροτών.** Είναι αρκετά “σκαλοπάτια” κάτω στην αλυσίδα: Αγρότης-ελαιοτριβείο-χονδρέμπορος-τυποποίηση-λιανική (ή εξαγωγές ή είδη δώρων ή delicatessen ή εστίαση κλπ).
Είναι το ίδιο με το να λές: Σιτηρά-Αποθήκες-Αλευροβιομηχανίες-Φούρνος (ή Βιομηχανίες ή Ζωοτροφάδικα κλπ.)
**Η δουλειά μου είναι να αυξήσω την παραγωγή μου και να μειώσω τα κόστη μου**, με αγορά γής-εξοπλισμού, εκσυγχρονισμό, οικονομίες κλίμακας, παρακολούθηση των εισροών-εκροών κλπ. ΔΕΝ είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος, ούτε εγώ ούτε κανένας συνάδελφος, για να κάνω τον πωλητή σε καταστήματα λιανικής ή τον εξαγωγέα.
**Οι ελαιοτριβείς-έμποροι-τυποποιητές-“μεσάζοντες” κλπ. ΔΕΝ είναι “σύμμαχοί” μου.** Είναι εχθροί μου. Το ποσοστό κέρδους το δικό τους είναι κάτι το οποίο **ΔΕΝ** με ενδιαφέρει και ίσα-ίσα κλέβει από το δικό μου. **Οι τιμές όλων των προϊόντων (όχι μόνο του λαδιού) ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟ δεν έχουν καμία σχέση με τις τιμές λιανικής και καθορίζονται στην “ελεύθερη αγορά” παγκοσμίως**.
**Η Ιταλία είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας και καταναλωτής ελαιολάδου στον κόσμο. Η Ισπανία ο μεγαλύτερος παραγωγός.** Η Ελλάδα δεν έχει καμία διαπραγματευτική δύναμη στο παγκόσμιο εμπόριο στον συγκεκριμένο κλάδο. Η δύναμη σε όλα τα αντίστοιχα προϊόντα ανήκει στους καταναλωτές ή σε πολύ-πολύ μεγάλους παραγωγούς. Σκεφτείτε τον καφέ ή το τσάι ή την ζάχαρη και την ιστορία τους. Η Ελλάδα εκτός κι αν κάνει υπερπροσπάθεια ( η οποία δεν αξίζει ουσιαστικά τον κόπο) δεν θα καταφέρει ποτέ τίποτα στον συγκεκριμένο κλάδο.
Το μέλλον του κλάδου είναι το εξής: Εγκατάλειψη της καλλιέργειας από άσχετους-αλεξιπτωτιστές-ετεροεπαγγελματίες-ετεροδημότες, πτώση της παραγωγής και καλλιέργεια αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Εναλλακτικά, συγκέντρωση στα χέρια λίγων.
Οι φανφάρες περί τυποποιητών που πουλάνε το ελαιολάδο με τρομερές τιμές, κάνουν εξαγωγές κλπ είναι το εξής: **Μασούλημα επιδοτήσεων, πώληση εξοπλισμού-σεμιναρίων, μάζεμα χρεών με προοπτική πιστολιάσματος και στο τέλος πολιτική καριέρα για τους μεγάλους “entrepreneurs” και καινοτόμους “νέους”.** Μόνο κακό έχουν κάνει στον κλάδο, κανένα καλό.
Κλασσικό παράδειγμα ο Φραντζολάς ([https://vasilisfrantzolas.gr/](https://vasilisfrantzolas.gr/)) ο οποίος είναι τόσο μ@λ@κας που τά έβαλε με τον Βέμμο (γνωστός καθηγητής-γεωπόνος στον τομέα) ([https://vasilisfrantzolas.gr/articles/o-k-ka8hghths-ths-dendrokomias-h-elaiokomia-kai-egw-kai-prosklhsh-se-dialogo](https://vasilisfrantzolas.gr/articles/o-k-ka8hghths-ths-dendrokomias-h-elaiokomia-kai-egw-kai-prosklhsh-se-dialogo)) ενώ είναι πολιτικός μηχανικός με μερικά σεμινάρια στον τομέα και πουλάει απλώς βιβλία, άρθρα και σεμινάρια σε αφελείς. Το δε θέμα το οποίο σχολιάζουν έχει λυθεί δεκαετίες τώρα και δεν θα μας μάθει ο “γευσιγνώστης” την δουλειά μας.
Έχουν καταστραφεί παραγωγοί γιατί έκατσαν και ασχολήθηκαν με τυποποίηση-εμπόριο, ενώ έπρεπε να κοιτάνε **ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ** και να ρίχνουν τα λεφτά τους και τον χρόνο τους εκεί και όχι να κυνηγάνε τον χρυσό στο τέλος του ουράνιου τόξου. **Αλλά η σκληρή δουλειά με το τρακτέρ, τα πανιά και τις κλούβες δεν είναι “trendy”, δεν μπορούμε να πουλήσουμε μούρη σε κανά μπιτσόμπαρο όταν ρίχνουμε καολίνη όλη την ημέρα, ούτε να βγούμε στην τηλεόραση…**
**Το θέμα της τυποποίησης αφορά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την ελληνική βιομηχανία-εμπόριο και τις αντίστοιχες πολιτικές.** Είναι ακριβώς το ίδιο πρόβλημα που έχουν οι ελληνικές βιοτεχνίες-βιομηχανίες στα υφάσματα ή στα ζυμαρικά ή στις μαρμελάδες ή όπου αλλού θέλετε. **Δεν είναι θέμα των αγροτών.**
**Αν θέλετε να μιλήσετε για καθετοποίηση τις ευθύνες να τις αναζητήσετε στην διάλυση των συνεταιρισμών από κομματικά στελέχη άσχετα με τον χώρο.**
*Με συγχωρείτε για το σεντόνι, αλλά ήθελα κάπου να τα πώ εδώ και καιρό, όποιος έκατσε και το διάβασε μπορεί ίσως να του μείνει κάτι.*