ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Ανακοίνωση για τα 48 χρόνια από την κατάρρευση της χούντας και την αντικατάσταση της από την κοινοβουλευτική δημοκρατία

3 comments
  1. Κύρια αποσπάσματα στα οποία δεν μπορεί να υπάρξει κανένας αντίλογος.

    ​

    >Οι πραξικοπηματίες αποτελούσαν σάρκα από τη σάρκα του μετεμφυλιακού αστικού κράτους, μετείχαν στους μηχανισμούς που είχε διαμορφώσει για την καταστολή του εργατικού – λαϊκού κινήματος, στο πλάι των αστικών πολιτικών δυνάμεων, με την πρωτοβουλία και την κάλυψή τους, προκειμένου να χτυπηθεί το εργατικό – λαϊκό κίνημα, όλοι όσοι σήκωσαν κεφάλι στα χρόνια της ΕΑΜικής Αντίστασης και του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ήταν οι ίδιοι που επιχείρησαν να δώσουν διέξοδο στα αδιέξοδα του μετεμφυλιακού αστικού πολιτικού συστήματος και αυτοί που παρέδωσαν και πάλι την εξουσία στις αστικές πολιτικές δυνάμεις.
    >
    >Η δικτατορία «πάτησε» στο Σύνταγμα του 1952, παρέλαβε έτοιμο το νομικό οπλοστάσιο διώξεων του εργατικού – λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος που είχαν διαμορφώσει οι προδικτατορικές κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις, τον ΑΝ 509 του 1947, το καθεστώς των φυλακίσεων και της εξορίας, το φακέλωμα των αγωνιστών, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, τα σχέδια για την αντιμετώπιση του εργατικού – λαϊκού κινήματος κλπ. Έτοιμο παρέλαβε και το χυδαίο αντικομμουνισμό που χαρακτήριζε τον επίσημο λόγο και την προπαγάνδα των αστικών πολιτικών δυνάμεων και τη λειτουργία του αστικού κράτους.
    >
    >Τα προηγούμενα αποδεικνύουν ότι η αστική τάξη δεν διστάζει να εναλλάσσει τις μορφές διαχείρισης της εξουσίας της, ανάλογα με τις εσωτερικές και διεθνείς προτεραιότητες και ανάγκες της, με μόνιμα θύματα την εργατική τάξη, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες και τους νεολαίους από τις εργατικές – λαϊκές οικογένειες.
    >
    >Το καπιταλιστικό κράτος αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν βρίσκεται υπεράνω των τάξεων, αλλά ότι είναι όργανο προσηλωμένο στην εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών συμφερόντων και επομένως εχθρικό απέναντι στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Τα παχιά λόγια των σοσιαλδημοκρατικών (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ΜΕΡΑ25 κ.ά.) και φιλελεύθερων κομμάτων (ΝΔ κλπ.) και των άλλων αστικών επιτελείων περί «ελευθερίας» και «δημοκρατίας» σκοντάφτουν στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει καθημερινά ο εργαζόμενος λαός στη δουλειά και τη ζωή του, αντιμετωπίζοντας την ταξική εκμετάλλευση, την κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία, την ταξική δικαιοσύνη, τις άμεσες και έμμεσες συνέπειες από τη συμμετοχή στις διακρατικές καπιταλιστικές συμμαχίες (ΗΠΑ, ΕΕ) και τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους.
    >
    >Το καπιταλιστικό κράτος έχει συνέχεια, όσες μορφές διαχείρισης και αν αλλάξουν, όσες κυβερνήσεις και με όποιες διακηρύξεις και αν εκλέγονται, με όποιο προσωπείο και αν εμφανίζονται για να αποσπούν την στήριξη και την ανοχή τμημάτων του λαού, αξιοποιώντας πότε το «μαστίγιο» και πότε το «καρότο».

Leave a Reply