Ίσως πέρασε απαρατήρητο λόγω της χαμηλών τόνων διατύπωσης της Λαγκάρντ όμως η ΕΚΤ ξεσπάθωσε την περασμένη εβδομάδα τόσο κατά των αγορών όσο και των δημοσιονομικών πολιτικών.
Ως τώρα η ΕΚΤ είχε αφεθεί μόνη της να λύνει τα προβλήματα της ευρωζώνης **κάνοντας λάστιχο τη νομισματική πολιτική** για να αυξήσει τη ζήτηση και να σταματήσει κερδοσκοπικές επιθέσεις.
Με τη διπλή της απόφαση την προηγούμενη Πέμπτη να αυξήσει τα επιτόκια και να ξεκινήσει ένα νέο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων, ανέτρεψε τα δεδομένα.
Η απόφαση για τα επιτόκια ήταν δυναμική και προφανώς προσανατολισμένη στο να στείλει σήμα στις αγορές ότι δεν τις συμφέρει να ποντάρουν ότι η ΕΚΤ θα διστάσει να ρίξει τον πληθωρισμό.
Αλλά το νέο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων είναι που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η ΕΚΤ ουσιαστικά έθεσε τον εαυτό της ως ελεγκτή των spreads ομολόγων. Αν κρίνει ότι τα κόστη δανεισμού μεταξύ των κρατών αποκλίνουν πολύ και αν της φανεί ότι αυτή η απόκλιση δε δικαιολογείται από τα οικονομικά δεδομένα τότε θα παρεμβαίνει για να το σταματήσει.
Με λίγα λόγια **αν θεωρήσει ότι υπάρχει πανικός ή/και κερδοσκοπία στις αγορές ομολόγων** που μπορεί να έχουν αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα των δημόσιων χρεών σε περιβάλλον με υψηλά επιτόκια, **αν δημιουργούνται αυτοεκπληρούμενες προφητείες** που δεν ανταποκρίνονται στα βασικά οικονομικά δεδομένα, τότε **θα επεμβαίνει χωρίς όρια** για να τις αποτρέψει.
Αλλά δε στοχεύει μόνο στις αγορές αλλά και στο ευρωπαϊκό σύστημα διακυβέρνησης. **Για να γίνουν αποδεκτά τα ομόλογα μιας χώρας στο νέο μηχανισμό πρέπει να ακολουθεί τις συστάσεις οικονομικών πολιτικών που ορίζει η Κομισιόν και το Γιούρογκρουπ**. Η ΕΚΤ δε θέλει να φορτωθεί την ευθύνη να αποφασίζει η ίδια τι μέτρα πρέπει να πάρουν τα κράτη, αλλά υπενθυμίζει στους εκλεγμένους ηγέτες ότι αυτά **είναι πολιτικές αποφάσεις** που πρέπει να πάρουν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους οι πολιτικοί.
Στις θεσμικές αρμοδιότητες της ΕΚΤ εκτός από την διατήρηση της σταθερότητας των τιμών, υπάρχει η νομική υποχρέωση να στηρίζει τις γενικές οικονομικές πολιτικές της ευρωζώνης. Στηρίζει σημαίνει ότι δεν είναι η ίδια υπεύθυνη για να τις πάρει και μας υπενθυμίζει ποιος είναι.
Στην Ιταλία οι αποφάσεις της ΕΚΤ φέρνουν ανακούφιση καθώς τώρα δικαιολογείται να αγοράσει ιταλικά ομόλογα για να βοηθήσει. Σύμφωνα με τον Ντράγκι όμως θέλει να γίνουν 55 μεταρρυθμίσεις μέχρι το τέλος του έτους για να συμμορφωθεί η χώρα με τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού σχεδίου ανάκαμψης. Το βάρος για το πώς θα γίνουν αυτές πέφτει στην επόμενη ιταλική κυβέρνηση και το βάρος για την αξιολόγηση της υλοποίησης πέφτει στις Βρυξέλλες… **πάντως όχι στην ΕΚΤ.**
###Πηγή
Το κείμενο αποτελεί μετάφραση άρθρου των Financial Times:
* [The ECB reminds everyone who really has the authority • Both investors and policymakers are put on notice in the latest move to tackle the bloc’s problems](https://www.ft.com/content/3f1e6cb3-1a63-412e-bb1f-a8624760fd86)
Τα σημεία που είναι με έντονα γράμματα τα επέλεξα εγώ.
3 comments
Οι μόνοι που χορεύουν με τα νταούλια της ΕΚΤ είναι οι εργαζόμενοι που κάθε φορά που πηγαίνουν στο σουπερμάρκετ ανακαλύπτουν ότι και κάτι άλλο αυξήθηκε 10%. Τέτοια ριφιφί στο νομισματοκοπείο ούτε ο Λαφαζάνης.
Το αυτονόητο μου ακουγεται. Μεχρι τωρα βγαιναν οι κυβερνήσεις καναν οτι γουσταραν και μετα περιμεναν «σωσιμο».
Με νομισματική πολιτική και αγορές ομολόγων δεν λύνονται τα ενεργειακά προβλήματα της Ευρώπης.Η κομισιον και το γιουρογκρουπ έχουν τις ευθύνες για την κατάσταση στην οποία είναι η ΕΕ σήμερα και αυτοί θα αποφασίσουν και για το αύριο.