Μετά τις πρώτες παραγράφους εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι σχέσεις μας δεν ήταν καλές παλιότερα (που θα έλεγα απόλυτα κατανοητοί λόγοι, φόβος για τους 300 χιλιάδες Έλληνες στην Αίγυπτο, και για συμμαχίες Αραβικών χωρών με την Τουρκία εναντίων της Ελλάδας)
Και μετά πως ξεκίνησαν να καλυτερεύουν οι σχέσεις.
Διασκεδαστική ιστορία αν ισχύει.
Ο Γιώργος ο Παπανδρέου με τη σύζυγο ήταν Μόσχα το 10′ και έτυχε να κάτσει σε καφέ που ήταν ο Netanyahu με τη γυναίκα του. Τους έστειλε κρασί, τους καλέσαν στο τραπέζι και πιάσαν συζήτηση. Και μετά στους επόμενους μήνες επισκέφτηκαν και οι δύο την άλλη χώρα, συν την Κύπρο, και ξεκίνησαν συμφωνίες και συνεργασία μεταξύ τους.
πότε ήταν εχθρικές οι σχέσεις;
Kalimera, kalispera, kalinotses όπως έλεγε η αείμνηστη σύντροφος της Ζήνα.
Η Ελλάδα υπήρξε η πρώτη χώρα στο κόσμο που αναγνώρισε τον Σιωνισμό, έδωσε σιωνιστικά ονόματα σε δρόμους που ακόμα υπάρχουν, διευκόλυνε την παράνομη μετανάστευση στη Βρετανική Παλαιστίνη ενάντια στους Βρετανούς δίνοντας πλοία, εμποδίζοντας τους Ελληνες επιζώντες να γυρίσουν Ελλαδα και απελάσσοντας τους κομουνιστές.
Μπορεί να το έκανε για να ξεφορτωθεί τους Εβραίους αλλά πιο φιλο-σιωνιστική χώρα από την Ελλάδα δεν υπήρξε. Και για αυτό η ψήφος ενάντια στην ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ δεν “κρατήθηκε” εναντιον της.
Και ταυτόχρονα στο αρθρο κουβέντα για τον ~~αντισιωνισμο~~ αντισημιτισμό σε επίπεδο – η δολοφονία Ελλήνων είναι αποδεκτη αν είναι Εβραίοι – του ΠΑΣΟΚ. Αυτό υπήρξε το απόλυτο ναδίρ των σχέσεων, όπως και ίσως η χειρότερη στιγμή του Ελληνικού Εβραϊσμού μετά το 1955.
Και κάτι ακόμα: δεν ξεχνάμε τους Έλληνες της Αμερικής που υπήρξαν οι ακούραστοι εργάτες που υποχρεωναν το ελληνικό κράτος να κοιτάξει πέρα από την μικροπολιτική ικανοποίηση των αντισημιτικών ενστικτων των ψηφοφόρων και να χαραξει μια εθνική πολιτική. Άνθρωποι σαν τον Αντριου Αθενς ετοίμασαν το πεδίο, ώστε όταν υπήρξε σύμπτωση συμφερόντων η Ελλάδα να μην χάσει το ραντεβού.
3 comments
Ενδιαφέρον άρθρο.
Μετά τις πρώτες παραγράφους εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι σχέσεις μας δεν ήταν καλές παλιότερα (που θα έλεγα απόλυτα κατανοητοί λόγοι, φόβος για τους 300 χιλιάδες Έλληνες στην Αίγυπτο, και για συμμαχίες Αραβικών χωρών με την Τουρκία εναντίων της Ελλάδας)
Και μετά πως ξεκίνησαν να καλυτερεύουν οι σχέσεις.
Διασκεδαστική ιστορία αν ισχύει.
Ο Γιώργος ο Παπανδρέου με τη σύζυγο ήταν Μόσχα το 10′ και έτυχε να κάτσει σε καφέ που ήταν ο Netanyahu με τη γυναίκα του. Τους έστειλε κρασί, τους καλέσαν στο τραπέζι και πιάσαν συζήτηση. Και μετά στους επόμενους μήνες επισκέφτηκαν και οι δύο την άλλη χώρα, συν την Κύπρο, και ξεκίνησαν συμφωνίες και συνεργασία μεταξύ τους.
πότε ήταν εχθρικές οι σχέσεις;
Kalimera, kalispera, kalinotses όπως έλεγε η αείμνηστη σύντροφος της Ζήνα.
Η Ελλάδα υπήρξε η πρώτη χώρα στο κόσμο που αναγνώρισε τον Σιωνισμό, έδωσε σιωνιστικά ονόματα σε δρόμους που ακόμα υπάρχουν, διευκόλυνε την παράνομη μετανάστευση στη Βρετανική Παλαιστίνη ενάντια στους Βρετανούς δίνοντας πλοία, εμποδίζοντας τους Ελληνες επιζώντες να γυρίσουν Ελλαδα και απελάσσοντας τους κομουνιστές.
Μπορεί να το έκανε για να ξεφορτωθεί τους Εβραίους αλλά πιο φιλο-σιωνιστική χώρα από την Ελλάδα δεν υπήρξε. Και για αυτό η ψήφος ενάντια στην ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ δεν “κρατήθηκε” εναντιον της.
Και ταυτόχρονα στο αρθρο κουβέντα για τον ~~αντισιωνισμο~~ αντισημιτισμό σε επίπεδο – η δολοφονία Ελλήνων είναι αποδεκτη αν είναι Εβραίοι – του ΠΑΣΟΚ. Αυτό υπήρξε το απόλυτο ναδίρ των σχέσεων, όπως και ίσως η χειρότερη στιγμή του Ελληνικού Εβραϊσμού μετά το 1955.
Και κάτι ακόμα: δεν ξεχνάμε τους Έλληνες της Αμερικής που υπήρξαν οι ακούραστοι εργάτες που υποχρεωναν το ελληνικό κράτος να κοιτάξει πέρα από την μικροπολιτική ικανοποίηση των αντισημιτικών ενστικτων των ψηφοφόρων και να χαραξει μια εθνική πολιτική. Άνθρωποι σαν τον Αντριου Αθενς ετοίμασαν το πεδίο, ώστε όταν υπήρξε σύμπτωση συμφερόντων η Ελλάδα να μην χάσει το ραντεβού.