Ik ben zelf ondertussen al een paar jaar terug op een pad geleid door een zekere Louis Rossman op YouTube. Dit is iemand die een electronica reparatie zaak begonnen is, en zich begon uit te spreken tegen allerlei fabrikanten etc. dat zij tegen zouden werken dat iets door een 3e partij gerepareerd kan worden of überhaupt niet tot lastig gerepareerd kan worden.
Ik kom dit persoonlijk zo af en toe wel tegen, maar ik vroeg mij af. Of er mensen zijn die misschien minder snel met een multimeter en een schroevendraaier aan de slag gaan die hier toch over denken of spreken?
Edit: [hier een video erover van lieve baardmans linus tech tips](https://youtu.be/nvVafMi0l68)
De reddit app plaatst de thumbnail van de YouTube video erbij, beetje kut dit wel eerlijk.
12 comments
Het overgrote deel van elektrische apparaten wordt vervangen omdat de gebruiker het te oud vindt, niet omdat het stuk is; er is een nieuwere smartphone op de markt, een zuiniger koelkast, een grotere TV etc. En als er dan iets voortijdig stuk gaat, is dat of garantiewerk, of voor een overgroot deel van de gebruikers een excuus om eerder een nieuw apparaat te kiezen.
Slechts een heel klein van gebruikers gaat zelf aan de slag met soldeerapparaat, multimeter etc om te kijken of ze het kunnen fixen. En is het ook maar de vraag of dat überhaupt lukt.
Nu kunnen we wel gaan verlangen van fabrikanten dat ze hun productieprocessen gaan compliceren en meer componentjes gaan gebruiken zodat je smartphone met schroefjes in elkaar zit ipv lijm, maar ik vraag me serieus af of dat wel duurzamer is. In 99.999% van alle apparaten zitten dan meer componentjes zodat 0.001% van de gebruikers een reparatiepoging mag wagen.
Right to Repair is not a law everywhere, the EU is working through it’s directive proposals now, but it is something manufacturers should design their products around. Why make products you cannot easily repair and just discard them into the waste stream.
Personally, I’m a noob at soldering, but I have replaced screens, ports, the belt on my dryer, tried and failed at repairing my dishwasher, my KitchenAid mixer.
Products should be repairable! If not by yourself, at least by a technician.
Regels van fabrikanten gelden zolang er garantie op het ding zit, en dan hebben zij reparatie/vervangingsplicht. En het ergste dat ze kunnen doen als je zelf de schroevendraaier er in tijdens de garantietermijn zet is garantie laten vervallen. En zelfs daar zijn beperkingen aan, want regulier onderhoud moet je zelf kunnen doen.
Nadat de garantie verstreken is, is dat risico van vervallen garantie ook weg en kan je met je apparaat doen wat je wil. Het is van jou, niet van hun.
Dat in de VS de meest kromme redeneringen worden gebruikt om mensen te verbieden hun eigen bezit te beheren, dat moeten ze daar zelf weten. De eerste advocaat die gaat proberen mij te verbieden aan mijn eigen spullen te sleutelen krijgt mijn soldeerbout in zijn oog.
Overigens vind ik dat fabrikanten verplicht moeten worden gesteld de diagnose/repartiehandleidingen van hun apparatuur te publiceren. Dat zou enorme hoeveelheden e-waste schelen. Lenovo doet dat bijvoorbeeld al jaren met hun laptops, en dat is voor mij een reden om juist die te kopen.
Een deel er van is daadwerkelijk bedrijven die kut doen onder andere met software locken van onderdelen, maar een ander deel is gewoon ook productiemechanismes.
Goed ontworpen plastic clickers en/of lijm zijn fantastisch goedkoop vergeleken met een schroefje. Kleine elektronica op een krappe printplaat zijn ook goedkoop, maar niet meer los te solderen.
Verder ben ik ook wel steeds meer klaar met al die wegwerpshit. Breekpunt was de derde koptelefoon in twee jaar waar die plastic hendel afbrak. Huidige koptelefoon is ook een Gerrard Street waarbij ik binnen een halve minuut ‘m uit elkaar kan halen in zijn 8 onderdelen. Volgende telefoon wordt ook een fairphone.
Het blijft een ingewikkelde discussie. Op welk niveau moet je kunnen repareren? Onderdelen?
Of moet je de onderdelen zelf ook kunnen repareren? Een videokaart kan je echt niets mee gewoon door hoe complex het is. Maar een losse videokaart vervangen is geen moeite.
Ik denk dat het afhangt van de kwaliteit van je spullen. Een waterkoker van een tientje gooi je weg. Die van 100 euro moet te repareren zijn en “een leven lang” mee gaan.
Ik ben industrieel ontwerper, en erger mij compleet dood aan de slechte ontwerpkeuzes en bewuste zwakke punten die bij veel producten terug te vinden zijn. Ik wil een smartphone waarvan ik mijn batterijen kan hotswappen, ik wil zelf makkelijk onderdelen van m’n wasmachine kunnen vervangen. Ik wil producten die NIET gemaakt zijn om precies drie maanden na de garantie op is kapot te gaan.
Het is technisch allemaal mogelijk om spul repareerbaar en langer werkend te houden , zelfs makkelijk en beter voor ons en de planeet op de lange termijn. Ja het maakt producten iets duurder, maar je hebt er maar de helft van nodig. Het feit dat onze zooi snel stuk gaat is moedwillig en volledig uit winst gedreven motieven. De manier om mensen meer spullen te laten kopen is om spullen sneller kapot te laten gaan en ze niet repareerbaar te maken, het is een perverse prikkel. Het is onzin dat we als consument technisch expert moeten zijn om tussen een bak zooi de paar goeie producten te vinden (als die er al zijn).
We need right to repair, and fight planned obsolescence.
> een zekere Louis Rossman op YouTube
Ik woon zelf in New York en zijn rants over de stad, de corruptie, en de vastgoedmarkt zijn echt goud. Ik vind het ook echt fantastisch hoe hij praat over zijn bedrijf, het leven, en de fouten die hij maakt en hoe hij er van leert. Echt een koning.
Waarom wel schroevendraaier maar niet reddit-app, electronicareparatierzaak of reparatierecht?
Heel veel spul is niet gemaakt om te repareren. Board level repair lukt alleen bij hele populaire dingen.
Bijvoorbeeld je tv, alles is zo goedkoop dat je het niet eens open kan schroeven tegen een tarief wat men ervoor wilt betalen. En daarna is er bijvoorbeeld een soldering stuk onder een van de grote bga’s, waar je zeer specialistisch spul (en mensen) voor nodig hebt om te repareren.
Of een plastic deeltje wat je niet kan kopen, en dan moet namaken of van een donor weghalen. Dat vergt kunde of schaal.
Laatst heb ik wel een ps4 gerepareerd, maar dat kostte me ruim 3 uur in totaal. En dan ook nog geld voor onderdelen. Dat werkt alleen schaalbaar, als je kapotte units inkoopt, reviseert en weer verkoopt. Individueel is het niet te doen, tenzij je aan standard-pricing gaat doen. Waar je weer veel volume voor nodig hebt.
Ik denk dat wel dat het goed is dat er vraag naar is, maar ik denk niet dat iedere handige neef het moet kunnen. Maar reparatiebedrijven zouden wel kunnen. Dat je bijvoorbeeld kan inschrijven voor een reparatieaccount, zoals bij krups, waar je onderdelen kan kopen en handleiding kan inzien.
Eerst moeten spullen gewoon duurder worden en ontworpen voor reparatie, dan pas is het effectief om te repareren.
Een €150 euro tv of €300 euro wasmachine gaat gewoon niet.
Over de hele linie ja! Al is het erger hoe meer “IT” je product is.
Als voorbeeld heb ik zelf deze week te maken gehad met een stofzuiger waarvan een stuk plastic is afgebroken. Het is alleen de stanghouder maar ik moet hiervoor schijnbaar het hele apparaat terugsturen. Dat stuk plastic is gewoon te zwak ontworpen en ze zouden gewoon een nieuw onderdeel moeten opsturen…
Het display van mijn 14 jaar oude oven was zo nog te bestellen bij de AEG groep, via een prachtwebsite waar je via een “exploded schematic view” een artikelnummer kon opzoeken.
De Bosch groep lijkt na 5 jaar eigenlijk nauwelijks nog spare parts te hebben voor boormachines e.d.
En ja zodra je bij televisies / smartphones / laptops e.d. aankomt dan is er meestal helemaal niets officieel te krijgen.
Deels heb ik het idee dat fabrikanten dit expres doen maar voor een groot deel zijn het wij consumenten die hiervoor zorgen. Als iedereen voor de goedkoopste wegwerp producten gaat dan is het logische dat hier ook het meeste van is. Ik vind dat zelf jammer maar ja, ik kan niemand dwingen zich anders te gedragen en zou zelf ook gaan stuiteren als iemand mij wat oplegt…
Het begint al zelfs bij apparaten die goed te repareren zijn. Als de accu van een zakelijke Lenovo laptop stuk is, weigeren ze je als consument een accu te verkopen. Lekker dan. Veel geld voor zo’n machine betaald en dan kun je hem als het aan Lenovo ligt na een jaar of 3 weggooien.
De hoeveelheid apparaten ik al gerepareerd heb die niet te repareren waren volgens de fabrikant zijn ontelbaar. Right to repair kan niet snel genoeg komen.