Niet alleen jongeren hoor.
De enige die ik nog vaker bel dan app is m’n moeder.
Appen is ook zoveel makkelijker. Het geeft meer vrijheid dan bellen.
Een beller is sneller
>38 procent vindt het zelfs eng om te bellen
De tering zeg…
Het fijne aan bellen is dat er meer menselijk contact is, je wat makkelijker dingen checken, je wisselt sneller informatie uit en je kunt meteen iets afspreken.
Appen is fijn voor niet-urgente informatie, delen met groepen en je kunt foto’s e.d. meesturen.
Alles heeft zijn eigen toepassing. Ga niet bellen omdat je een grappige hond zag of over 2 weken iets wil afspreken, maar ga ook aub geen hele boom chat berichten opzetten als we echt iets te bespreken hebben.
Die belangst van jongeren lijkt mij van alle tijden. In het artikel staat dat je vroeger alleen een brief kan schrijven. Dat is nogal bejaarde kletskoek, vanaf midden jaren 90 was e-mail de gedoodverfde telefoon-vervanger en ook dat heeft het bellen niet kunnen terugdringen.
De enige keren dat ik gebeld wordt is wanneer robotcallers zin hebben om me te scammen.
Het zijn twee verschillende manieren en het ligt eraan wat je wil communiceren welke manier handig is.
Telefoneren is handiger als je snel antwoord wil of wat uitgebreider informatie wil uitwisselen. Daarbij is het gemakkelijker qua intonatie. Nadeel: mensen kunnen mogelijk niet opnemen, of juist te lang blijven doorlullen.
Berichtjes sturen is handiger om even tussendoor te doen. Daarbij staat het dan zwart op wit, handiger voor bijvoorbeeld afspraken, adressen, etc. En je kan foto’s en documenten meesturen. Nadeel: zelfs met smileys is het moeilijker om uitleg te geven, het kan even duren voor je antwoord hebt en misschien vergeet de ander zelfs te antwoorden.
Dus wat fijner is ligt er denk ik helemaal aan wat de boodschap is. Persoonlijk gebruik ik beide.
Grappig dat belangst zo benadrukt wordt, terwijl in veel gevallen een bericht gewoon veel handiger is en niet opdringend is
Ik app ook graag, helaas kan m’n Nokia maar 40 berichten bewaard houden.
Ik gebruik het allebei gewoon. Ze hebben voor mij allebei een doel. Bellen is wat persoonlijker voor mij, makkelijker om te overleggen of het heeft haast voor mij. Mensen weten ook als ze snel antwoord van mij nodig hebben, dat ze mij maar moeten gaan bellen. Op de app kan ik gemakkelijk een halve dag of een dag niet reageren als je pech hebt.
De app is wel fijn voor kleine en fun praatjes, informatie onthouden, afspraken maken, bijlages en vast nog wel wat meer dingetjes.
Uiteindelijk bel ik niet veel meer. Maar fijn dat het er toch nog is. Met mijn vrienden zit ik ook gewoon met zijn allen in een Discord te gamen of te kletsen. Ook soort van bellen vind ik.
Mijn ervaring hierin: ik heb juist dat ik weet dat je er met bellen het snelste en het verste komt. Een belletje is veel directer en serieuzer ofzo, een belletje heeft ook hogere prio dan een appje imo. Een belletje neem je gelijk op(moet je trouwens zelf invullen) en een appje kan een paar uur later beantwoord worden zonder problemen.
De bel-angst om een appje te sturen is begrijpelijk, maar als dingen snel moeten is een appje wel handig. Je gaat ook niet voor alles bellen natuurlijk, in sommige situaties is dat onnodig. Maarja niet iedereen vind appen weer fijn, al die moeite om te typen.
Een mooi voorbeeld is dat ik laatst een angst opbouwde op te bellen maar mijn teamleider en dat de weg van appjes sturen gewoon heel onhandig en lang duurt. Dus ik had hem toch maar gebeld en uiteindelijk kreeg ik daar zoveel voldoening uit omdat je dan directe connectie met diegene hebt en je kan gewoon veel makkelijker en sneller dingen uitwisselen in emotie.
Ik bel nog steeds regelmatig. Wel is het nu een gewoonte (iig met de mensen met wie ik omga) dat je eerst een tijd af spreekt via een berichtje/vraagt of het uitkomt als je iemand belt. Ik vind het ideaal. Deels omdat ik mijn geluid altijd uit heb staan (en ik een onverwachte oproep dus vrijwel altijd mis), deels zodat ik er niet door word overvallen.
Maw, bellen onder jongeren gebeurt nog vaak zat, maar onaangekondigd bellen is een big no no!
Appen is ook gewoon fatsoenlijker
Als ik je een appje stuur hou ik rekening met jouw tijd
Als ik je bel hou ik alleen rekening met mijn tijd
12 jaar geleden waren abonnementen helemaal gefocust op de belminuten en nu alleen nog op de internetbundel. Ik zie echt bijna niemand meer bellen. Zelfs op kantoor naar klanten wordt veel Whatsapp gebruikt.
Awesome, ik ben weer een jongere!
Bellen doe ik alleen voor werk, noodgevallen en uithuilen bij de klantenservice (goedkoper dan therapie)
Ik ben van de generatie die als tiener een kwartje per SMS betaalde. Mijn ouders zijn dus van de generatie die met een rond schijfje telefoonnummers draaiden.
Wij bellen vrijwel nooit meer, alles is op de App behalve als er iets belangrijks is zoals gezondheid of bezoek plannen.
Ik bel wel veel voor werk (alhoewel dat nu vooral Teams is) en ik bel vrienden wanneer ik weet dat ze een luisterend oor nodig hebben.
Ik heb ongelimiteerde minuten en gebruik misschien twintig per maand, data is een ander verhaal… 😂
Mij niet bellen
Ik haat bellen, maar sinds ik bij mn huidige werkgever zit hebben we allemaal werktelefoons en dan is het veel makkelijker en effectiever om te bellen, dus ben er gelukkig een beetje aan gewend. Vind verder wel dat zoveel mogelijk via app of sms zou moeten kunnen
In mijn vriendenkring die bestaat uit dertigers wordt je voor gek verklaard als je zomaar belt, bellen is als het iets belangrijks is of als je beide genoeg tijd hebt en het een moeilijk onderwerp is maar daar spreken we vaak gewoon ergens voor af.
Alles staat op stil bij mij, behalve een telefoontje. Bizar hoe goed dat werkt om minder op m’n telefoon te zitten.
Appen is snel. Bellen is persoonlijker. Ik vind het niet prettig om een restaurant te moeten bellen. Een goede vriend feliciteren met zijn verjaardag vind ik dan wel prettig via de telefoon
komkommertijd much?
Ik vergeet vaak dingen die tegen me gezegd worden, dus ik heb liever alles geschreven staan. Dus liever appjes, emails, brieven etc. dan telefoontjes of face-to-face gesprekken. Enige keer dat ik iemand bel is als ik meteen antwoord moet hebben (als ik bijvoorbeeld bij de supermarkt sta en ik wil weten of iemand iets wil hebben).
Bellen met de dealer, appen met de rest 🤠
In ander nieuws, de lucht is blauw
Heb ook een hekel aan bellen maar soms is het gewoon nodig voor iets belangrijks, want appen gaat veel te langzaam en als je ergens mee zit wil je dat gewoon kunnen uitspreken ipv gestrest lopen te typen en dan wachten tot iemand terug typt
Ik bel alleen nog als we aan de hand van een WhatsApp-gesprek blijkt dat we even bij moeten praten. “Even bellen?” en je weet meteen dat beide partijen zijn en tijd hebben voor een telefoongesprek.
Meestal videobellen met vrienden en familie, in de auto gewoon bellen en appen soms maar ik heb nooit zin om lappen tekst te typen in tegenstelling tot sommige vrienden met een enter tussen elke zin gvd. Maarja ik ben dan ook weer 30+.
Ik bel alleen met m’n moeder en m’n vriendin, voor de rest is alle app
31 comments
Niet alleen jongeren hoor.
De enige die ik nog vaker bel dan app is m’n moeder.
Appen is ook zoveel makkelijker. Het geeft meer vrijheid dan bellen.
Een beller is sneller
>38 procent vindt het zelfs eng om te bellen
De tering zeg…
Het fijne aan bellen is dat er meer menselijk contact is, je wat makkelijker dingen checken, je wisselt sneller informatie uit en je kunt meteen iets afspreken.
Appen is fijn voor niet-urgente informatie, delen met groepen en je kunt foto’s e.d. meesturen.
Alles heeft zijn eigen toepassing. Ga niet bellen omdat je een grappige hond zag of over 2 weken iets wil afspreken, maar ga ook aub geen hele boom chat berichten opzetten als we echt iets te bespreken hebben.
Die belangst van jongeren lijkt mij van alle tijden. In het artikel staat dat je vroeger alleen een brief kan schrijven. Dat is nogal bejaarde kletskoek, vanaf midden jaren 90 was e-mail de gedoodverfde telefoon-vervanger en ook dat heeft het bellen niet kunnen terugdringen.
De enige keren dat ik gebeld wordt is wanneer robotcallers zin hebben om me te scammen.
Het zijn twee verschillende manieren en het ligt eraan wat je wil communiceren welke manier handig is.
Telefoneren is handiger als je snel antwoord wil of wat uitgebreider informatie wil uitwisselen. Daarbij is het gemakkelijker qua intonatie. Nadeel: mensen kunnen mogelijk niet opnemen, of juist te lang blijven doorlullen.
Berichtjes sturen is handiger om even tussendoor te doen. Daarbij staat het dan zwart op wit, handiger voor bijvoorbeeld afspraken, adressen, etc. En je kan foto’s en documenten meesturen. Nadeel: zelfs met smileys is het moeilijker om uitleg te geven, het kan even duren voor je antwoord hebt en misschien vergeet de ander zelfs te antwoorden.
Dus wat fijner is ligt er denk ik helemaal aan wat de boodschap is. Persoonlijk gebruik ik beide.
Grappig dat belangst zo benadrukt wordt, terwijl in veel gevallen een bericht gewoon veel handiger is en niet opdringend is
Ik app ook graag, helaas kan m’n Nokia maar 40 berichten bewaard houden.
Ik gebruik het allebei gewoon. Ze hebben voor mij allebei een doel. Bellen is wat persoonlijker voor mij, makkelijker om te overleggen of het heeft haast voor mij. Mensen weten ook als ze snel antwoord van mij nodig hebben, dat ze mij maar moeten gaan bellen. Op de app kan ik gemakkelijk een halve dag of een dag niet reageren als je pech hebt.
De app is wel fijn voor kleine en fun praatjes, informatie onthouden, afspraken maken, bijlages en vast nog wel wat meer dingetjes.
Uiteindelijk bel ik niet veel meer. Maar fijn dat het er toch nog is. Met mijn vrienden zit ik ook gewoon met zijn allen in een Discord te gamen of te kletsen. Ook soort van bellen vind ik.
Mijn ervaring hierin: ik heb juist dat ik weet dat je er met bellen het snelste en het verste komt. Een belletje is veel directer en serieuzer ofzo, een belletje heeft ook hogere prio dan een appje imo. Een belletje neem je gelijk op(moet je trouwens zelf invullen) en een appje kan een paar uur later beantwoord worden zonder problemen.
De bel-angst om een appje te sturen is begrijpelijk, maar als dingen snel moeten is een appje wel handig. Je gaat ook niet voor alles bellen natuurlijk, in sommige situaties is dat onnodig. Maarja niet iedereen vind appen weer fijn, al die moeite om te typen.
Een mooi voorbeeld is dat ik laatst een angst opbouwde op te bellen maar mijn teamleider en dat de weg van appjes sturen gewoon heel onhandig en lang duurt. Dus ik had hem toch maar gebeld en uiteindelijk kreeg ik daar zoveel voldoening uit omdat je dan directe connectie met diegene hebt en je kan gewoon veel makkelijker en sneller dingen uitwisselen in emotie.
Ik bel nog steeds regelmatig. Wel is het nu een gewoonte (iig met de mensen met wie ik omga) dat je eerst een tijd af spreekt via een berichtje/vraagt of het uitkomt als je iemand belt. Ik vind het ideaal. Deels omdat ik mijn geluid altijd uit heb staan (en ik een onverwachte oproep dus vrijwel altijd mis), deels zodat ik er niet door word overvallen.
Maw, bellen onder jongeren gebeurt nog vaak zat, maar onaangekondigd bellen is een big no no!
Appen is ook gewoon fatsoenlijker
Als ik je een appje stuur hou ik rekening met jouw tijd
Als ik je bel hou ik alleen rekening met mijn tijd
12 jaar geleden waren abonnementen helemaal gefocust op de belminuten en nu alleen nog op de internetbundel. Ik zie echt bijna niemand meer bellen. Zelfs op kantoor naar klanten wordt veel Whatsapp gebruikt.
Awesome, ik ben weer een jongere!
Bellen doe ik alleen voor werk, noodgevallen en uithuilen bij de klantenservice (goedkoper dan therapie)
Ik ben van de generatie die als tiener een kwartje per SMS betaalde. Mijn ouders zijn dus van de generatie die met een rond schijfje telefoonnummers draaiden.
Wij bellen vrijwel nooit meer, alles is op de App behalve als er iets belangrijks is zoals gezondheid of bezoek plannen.
Ik bel wel veel voor werk (alhoewel dat nu vooral Teams is) en ik bel vrienden wanneer ik weet dat ze een luisterend oor nodig hebben.
Ik heb ongelimiteerde minuten en gebruik misschien twintig per maand, data is een ander verhaal… 😂
Mij niet bellen
Ik haat bellen, maar sinds ik bij mn huidige werkgever zit hebben we allemaal werktelefoons en dan is het veel makkelijker en effectiever om te bellen, dus ben er gelukkig een beetje aan gewend. Vind verder wel dat zoveel mogelijk via app of sms zou moeten kunnen
In mijn vriendenkring die bestaat uit dertigers wordt je voor gek verklaard als je zomaar belt, bellen is als het iets belangrijks is of als je beide genoeg tijd hebt en het een moeilijk onderwerp is maar daar spreken we vaak gewoon ergens voor af.
Alles staat op stil bij mij, behalve een telefoontje. Bizar hoe goed dat werkt om minder op m’n telefoon te zitten.
Appen is snel. Bellen is persoonlijker. Ik vind het niet prettig om een restaurant te moeten bellen. Een goede vriend feliciteren met zijn verjaardag vind ik dan wel prettig via de telefoon
komkommertijd much?
Ik vergeet vaak dingen die tegen me gezegd worden, dus ik heb liever alles geschreven staan. Dus liever appjes, emails, brieven etc. dan telefoontjes of face-to-face gesprekken. Enige keer dat ik iemand bel is als ik meteen antwoord moet hebben (als ik bijvoorbeeld bij de supermarkt sta en ik wil weten of iemand iets wil hebben).
Bellen met de dealer, appen met de rest 🤠
In ander nieuws, de lucht is blauw
Heb ook een hekel aan bellen maar soms is het gewoon nodig voor iets belangrijks, want appen gaat veel te langzaam en als je ergens mee zit wil je dat gewoon kunnen uitspreken ipv gestrest lopen te typen en dan wachten tot iemand terug typt
Ik bel alleen nog als we aan de hand van een WhatsApp-gesprek blijkt dat we even bij moeten praten. “Even bellen?” en je weet meteen dat beide partijen zijn en tijd hebben voor een telefoongesprek.
Meestal videobellen met vrienden en familie, in de auto gewoon bellen en appen soms maar ik heb nooit zin om lappen tekst te typen in tegenstelling tot sommige vrienden met een enter tussen elke zin gvd. Maarja ik ben dan ook weer 30+.
Ik bel alleen met m’n moeder en m’n vriendin, voor de rest is alle app
Wat heb ik toch een hekel aan het woord appen.
Ik ben 43 en ik app ook liever dan dat ik bel.