Επικενρώνομαι σε δηλώσεις του άσχετες με το θέμα του τίτλου που θα παίξει παντού όπως είναι φυσικό.
>Από εκεί και πέρα, ένα δεύτερο κρίσιμο ερώτημα είναι ποιοι «λόγοι εθνικής ασφάλειας» επέβαλαν εν έτει 2021 την παρακολούθηση ενός ευρωβουλευτή, του κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος μάλιστα, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη της μόδας, δεν είχε δώσει έως τότε δείγματα «εξωσυστημικής» συμπεριφοράς; Να είχε η άρση του απορρήτου του σχέση με τις επικείμενες εκλογές του κόμματός του; Και αν ναι, ποιος μπορεί να ενδιαφερόταν για τις επαφές του κ. Ανδρουλάκη εκείνη την περίοδο; **Μήπως τη σχετική πρωτοβουλία είχε αναλάβει κάποιος που ήθελε να πουλήσει εκδούλευση σε κάποιον από τους άλλους υποψηφίους; Και αν ναι, ήταν ο τελευταίος εν γνώσει της υποκλοπής;** Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα, για τα οποία πολύ αμφιβάλλω αν η επικείμενη συζήτηση στη Βουλή θα μας διαφωτίσει.
>
>[…] Γιατί, ας μην το ξεχνάμε: όπως είπε προ ημερών και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην πολύ μεστή παρέμβασή της, **ο κανόνας εν προκειμένω είναι η διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών και της ιδιωτικής ζωής των πολιτών και η εξαίρεση η άρση των σχετικών εγγυήσεων. Και τούτο, μόνον αν αυτό επιβάλλεται για εξαιρετικούς και αποδεδειγμένους λόγους εθνικής ασφάλειας. Κάτι που με τίποτα δεν μπορώ να πιστέψω ότι συνέβαινε και στις 15.475 περιπτώσεις άρσης του απορρήτου που έγιναν πέρυσι.**
>
>[…] Εξ άλλου, ο κατάλογος των «ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων», για τη διακρίβωση των οποίων το άρθρο 19 του Συντάγματος επίσης επιτρέπει, όλως κατ’ εξαίρεση, τις παρακολουθήσεις, έχει τελευταία επεκταθεί υπέρμετρα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι, με πρόσφατη τροπολογία, προστέθηκαν και περιπτώσεις για τις οποίες διεξάγει έρευνα η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Μήπως ο κατάλογος αυτός θα πρέπει να περιοριστεί;
>
>[…] Με τροπολογία της σημερινής κυβέρνησης – και παρά την έντονη διαμαρτυρία του προέδρου και ενός ακόμη μέλους της ΑΔΑΕ – καταργήθηκε πέρυσι η υποχρέωση της εκ των υστέρων ενημέρωσης των παρακολουθούμενων για λόγους «εθνικής ασφάλειας» από την ΑΔΑΕ, ώστε σε περίπτωση αδικαιολόγητης υποκλοπής, να μην μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση. Το κακό για τον κ. Γεραπετρίτη, είναι ότι πάνω στο ζήτημα αυτό έχει από καιρό αποφανθεί και το Δικαστήριο του Στρασβούργου. Δεν είναι σοβαρά, ως εκ τούτου, όσα λέγονται, ότι δηλαδή το επίπεδο του θεσμικού μας πλαισίου, σε αυτό τουλάχιστον το ζήτημα, βρίσκεται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
>
>[…] Σε ό,τι με αφορά, θα ξεχώριζα κυρίως δύο-τρία πεδία, όπου πράγματι η δημοκρατία μας χωλαίνει και θα εντόπιζα την κριτική μου σε αυτά. **Πρόκειται, πρώτον, για την αστυνομική βία και τη συνεχιζόμενη ατιμωρησία των εμπλεκόμενων αστυνομικών οργάνων για πράξεις αποδεδειγμένης κακομεταχείρισης – για να μη χρησιμοποιήσω αυστηρότερη λέξη. Πρόκειται, δεύτερον για τις συστηματικές επαναπροωθήσεις μεταναστών, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας μας, για τις οποίες πυκνώνουν οι φωνές σε βάρος μας, και από επίσημα πλέον χείλη. Πρόκειται, τρίτον, για το θέμα που συζητούμε, την άρση δηλαδή του απορρήτου των επικοινωνιών.**
>
>Και στα τρία αυτά πεδία, με ελάχιστες εξαιρέσεις δημοσιογράφων, πολιτικών και διανοουμένων, τα αντανακλαστικά μας έχουν αμβλυνθεί και η δημόσια συζήτηση είναι εν πολλοίς κατευθυνόμενη. **Εξ ου και οι κατηγορίες για μονομέρεια των μέσων ενημέρωσης, οι οποίες, σε αυτά τα πεδία προπάντων εντοπίζονται και δεν είναι βέβαια παντελώς αβάσιμες.**
Τι αλητεία και προώθηση κλίματος τοξικότητας είναι αυτό τώρα δεν καταλαβαίνω.
Οι Λουδοβίκοι δεν παραιτούνται, μόνο καρατομούνται.
Με όλες τις κυβερνήσεις δεν γίνονταν παρακολουθήσεις;
4 comments
Επικενρώνομαι σε δηλώσεις του άσχετες με το θέμα του τίτλου που θα παίξει παντού όπως είναι φυσικό.
>Από εκεί και πέρα, ένα δεύτερο κρίσιμο ερώτημα είναι ποιοι «λόγοι εθνικής ασφάλειας» επέβαλαν εν έτει 2021 την παρακολούθηση ενός ευρωβουλευτή, του κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος μάλιστα, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη της μόδας, δεν είχε δώσει έως τότε δείγματα «εξωσυστημικής» συμπεριφοράς; Να είχε η άρση του απορρήτου του σχέση με τις επικείμενες εκλογές του κόμματός του; Και αν ναι, ποιος μπορεί να ενδιαφερόταν για τις επαφές του κ. Ανδρουλάκη εκείνη την περίοδο; **Μήπως τη σχετική πρωτοβουλία είχε αναλάβει κάποιος που ήθελε να πουλήσει εκδούλευση σε κάποιον από τους άλλους υποψηφίους; Και αν ναι, ήταν ο τελευταίος εν γνώσει της υποκλοπής;** Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα, για τα οποία πολύ αμφιβάλλω αν η επικείμενη συζήτηση στη Βουλή θα μας διαφωτίσει.
>
>[…] Γιατί, ας μην το ξεχνάμε: όπως είπε προ ημερών και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην πολύ μεστή παρέμβασή της, **ο κανόνας εν προκειμένω είναι η διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών και της ιδιωτικής ζωής των πολιτών και η εξαίρεση η άρση των σχετικών εγγυήσεων. Και τούτο, μόνον αν αυτό επιβάλλεται για εξαιρετικούς και αποδεδειγμένους λόγους εθνικής ασφάλειας. Κάτι που με τίποτα δεν μπορώ να πιστέψω ότι συνέβαινε και στις 15.475 περιπτώσεις άρσης του απορρήτου που έγιναν πέρυσι.**
>
>[…] Εξ άλλου, ο κατάλογος των «ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων», για τη διακρίβωση των οποίων το άρθρο 19 του Συντάγματος επίσης επιτρέπει, όλως κατ’ εξαίρεση, τις παρακολουθήσεις, έχει τελευταία επεκταθεί υπέρμετρα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι, με πρόσφατη τροπολογία, προστέθηκαν και περιπτώσεις για τις οποίες διεξάγει έρευνα η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Μήπως ο κατάλογος αυτός θα πρέπει να περιοριστεί;
>
>[…] Με τροπολογία της σημερινής κυβέρνησης – και παρά την έντονη διαμαρτυρία του προέδρου και ενός ακόμη μέλους της ΑΔΑΕ – καταργήθηκε πέρυσι η υποχρέωση της εκ των υστέρων ενημέρωσης των παρακολουθούμενων για λόγους «εθνικής ασφάλειας» από την ΑΔΑΕ, ώστε σε περίπτωση αδικαιολόγητης υποκλοπής, να μην μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση. Το κακό για τον κ. Γεραπετρίτη, είναι ότι πάνω στο ζήτημα αυτό έχει από καιρό αποφανθεί και το Δικαστήριο του Στρασβούργου. Δεν είναι σοβαρά, ως εκ τούτου, όσα λέγονται, ότι δηλαδή το επίπεδο του θεσμικού μας πλαισίου, σε αυτό τουλάχιστον το ζήτημα, βρίσκεται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
>
>[…] Σε ό,τι με αφορά, θα ξεχώριζα κυρίως δύο-τρία πεδία, όπου πράγματι η δημοκρατία μας χωλαίνει και θα εντόπιζα την κριτική μου σε αυτά. **Πρόκειται, πρώτον, για την αστυνομική βία και τη συνεχιζόμενη ατιμωρησία των εμπλεκόμενων αστυνομικών οργάνων για πράξεις αποδεδειγμένης κακομεταχείρισης – για να μη χρησιμοποιήσω αυστηρότερη λέξη. Πρόκειται, δεύτερον για τις συστηματικές επαναπροωθήσεις μεταναστών, κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας μας, για τις οποίες πυκνώνουν οι φωνές σε βάρος μας, και από επίσημα πλέον χείλη. Πρόκειται, τρίτον, για το θέμα που συζητούμε, την άρση δηλαδή του απορρήτου των επικοινωνιών.**
>
>Και στα τρία αυτά πεδία, με ελάχιστες εξαιρέσεις δημοσιογράφων, πολιτικών και διανοουμένων, τα αντανακλαστικά μας έχουν αμβλυνθεί και η δημόσια συζήτηση είναι εν πολλοίς κατευθυνόμενη. **Εξ ου και οι κατηγορίες για μονομέρεια των μέσων ενημέρωσης, οι οποίες, σε αυτά τα πεδία προπάντων εντοπίζονται και δεν είναι βέβαια παντελώς αβάσιμες.**
Τι αλητεία και προώθηση κλίματος τοξικότητας είναι αυτό τώρα δεν καταλαβαίνω.
Οι Λουδοβίκοι δεν παραιτούνται, μόνο καρατομούνται.
Με όλες τις κυβερνήσεις δεν γίνονταν παρακολουθήσεις;