The Rot at the Heart of Greece Is Now Clear for Everyone to See
Aug. 22, 2022, 1:00 a.m. ET
By Alexander Clapp
Mr. Clapp is a journalist based in Athens who writes about Greece and the Mediterranean region.
ATHENS — “I’m committed,” Kyriakos Mitsotakis told an audience of industrialists and entrepreneurs in April 2018, to “a government of the truly best people.” Under his leadership, the vices of the past — nepotism, corruption — would no longer be tolerated. Greece, he announced on the day he became prime minister in July 2019, could “proudly raise its head again.”
Three years later, many outsiders have been convinced of the reformation. Microsoft, Pfizer and JP Morgan Chase have set up offices in the country, a streamlined visa program has incentivized thousands of digital nomads to relocate to Athens, and a relentless tourism push — “You will want to stay forever!” runs the tagline — has lured a record number of Americans to the Aegean this summer. Even the European Union’s supervision of the economy is coming to a close. After a decade of difficulties, the country has seemingly undergone a stunning transformation.
But within Greece, a darker reality festers. The corruption and conflicts of interests Mr. Mitsotakis pledged to root out not only still exist but also, in many respects, appear to have concentrated and deepened. Far from having been overhauled, the Greek state has received only a cosmetic makeover, a managerial window dressing. In recent weeks, a wiretapping scandal has sensationally unveiled the underlying rot. Dubbed Greece’s Watergate, it has exposed the rank surveillance beneath the glittering surface. The “Greece 2.0” Mr. Mitsotakis promised, it turns out, is just more of the same.
The scandal started with Thanasis Koukakis, a financial journalist known for his investigation of powerful banking figures. In June 2020 the Greek intelligence services put him under surveillance — tapping both his phones — on the grounds that he posed a threat to national security. Two months later, Mr. Koukakis, tipped off to the wiretap, confronted the authorities. His surveillance stopped that day.
That seemed to be the end of it. Then in July of last year, he received a text message from an unknown number. “Thanasis, do you know about this?” read the message in Greek, followed by a link, which he clicked on. It proceeded to infect his iPhone with Predator, malicious spyware that whisked his data away to a mysterious Cyprus-registered, Athens-based firm called Intellexa.
He’s not the only Greek to have received such a message. In September of last year, Nikos Androulakis — a member of the European Parliament and then the leading candidate to take over Pasok, Greece’s center-left party and a historic rival of Mr. Mitsotakis’s party — was sent the same link. He did not click on it. Only days earlier, for reasons the government has yet to adequately explain, he was put under legal surveillance by Greek intelligence services.
For decades now, phone tapping has been a sinister feature of the Greek state. But under Mr. Mitsotakis, national surveillance has expanded into a largely unaccountable bureaucracy. One of his first acts as prime minister was to put Greek intelligence under his office’s direct control, then install — by way of legal amendment — a former executive of a global security firm as its director. Ever since, the number of bugged Greek phones has steadily risen. On average last year, 42 devices were authorized for wiretapping every day, totaling more than 15,000 Greek phones under government surveillance at any given time.
It’s a staggering number. Yet this form of wiretapping has nevertheless been — at least in theory — legal. The use of Predator, which has been explicitly condemned by the European Union, is something else altogether. Could Greece’s intelligence services, already conducting a vast surveillance campaign, have outsourced yet more intrusive wiretapping to a shadowy private company? Could Mr. Mitsotakis’s government be behind the hack?
We don’t know, but a clue comes from within the prime minister’s office. On his fourth day in power, Mr. Mitsotakis appointed Grigoris Dimitriadis — his former campaign manager and his nephew — as his general secretary. The position is a crucial one in Greece, an information conduit between the prime minister and, among other spheres of the state, its national security complex. In recent months, Greek journalists have made a tantalizing series of revelations concerning Mr. Dimitriadis, most notably that while in office, he conducted financial transactions with a circle of businessmen that also had dealings with the owner of Intellexa.
It remains unproven to what extent, if any, Mr. Mitsotakis knew about the deployment of Predator in Greece. He has yet to address the issue directly, suggesting instead that the scandal now embroiling his government could be the work of “dark forces outside Greece.” Members of his government have denied the allegations, though. “The Greek state has not procured any illegal surveillance system from companies such as Predator,” a minister insisted in June. Whether Mr. Mitsotakis’s government may have purchased data harvested through such surveillance remains an open question, however.
Other questions abound. The Athens office of Intellexa, for one, has yet to be raided and presumably continues to function. Why? The fallout seems to have been reserved for elsewhere: In early August, Mr. Mitsotakis’s head of intelligence and his general secretary resigned. Neither resignation, the prime minister’s office and a government official were quick to clarify, had anything to do with the Predator attacks. One had engaged in “incorrect actions,” while the other was the victim of a “toxic climate.” What these actions were and why the environment soured went unspecified.
The problem here is not that corruption under Mr. Mitsotakis is necessarily more endemic than under previous Greek governments — or in many other European countries. (Opposition leaders and journalists have been targeted by spyware in France, Spain, Hungary and Poland.) It is, rather, the unsustainable contradiction between the country Mr. Mitsotakis insists on pitching abroad — an unimpeachably democratic state whose respect for the rule of law and liberal bona fides ought to be rewarded with corporate investments and tourism dollars — and the one he actually presides over.
In May, as the screws of the spy scandal were starting to turn, Mr. Mitsotakis flew to Washington to deliver a speech to Congress about the importance of upholding democratic values and combating autocratic overreach. For 40 minutes he expounded on the necessity of social trust and strong institutions. “The ancient Greeks,” he said between rounds of applause, “thought arrogance, extremism and excess the worst threats to democracy.”
The question for Mr. Mitsotakis is: Why doesn’t he feel the same way?
Νομίζω η απόφαση για διαδοχή έχει παρθεί στις ΗΠΑ. Liability είναι ο γ@μι€σ@ι πλέον.
Χμ, δε θέλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
Ξεκίνησε το ξήλωμα
Καλά όλα αυτά, αλλά όταν λέει τα 15000 staggering number, γιατί δεν λέει ότι το 2018 και 2019 ήταν 11.5 χιλιάδες; Αυτό είναι επιλεκτική απόκρυψη της συνολικής εικόνας. Δεν κάνει παράθεση των γεγονότων, έχει μια ατζέντα και χρησιμοποιεί τα δεδομένα που την υποστηρίζουν. Τα downvote είναι δεδομένα, αλλά αυτό το αφήγημα, Μητσοτάκης ο spymaster, αναρωτιέμαι αν έχει να κάνει με το σπάσιμο των δικτύων λαθρομεταναστευσης από MKO κ.λπ.
Για να είμαστε καθαρά τεχνικοί
1. Το άρθρο δεν είναι καν Op-Ed. Είναι έκθεση. Και φαίνεται. Δηλαδή ο editor των NY Times δεν το έχει ακουμπήσει. Και φαίνεται γιατί δεν μπορεί κάποιος να καταλάβει τι και ποιο ακριβώς είναι το λογικό συμπέρασμα του άρθρου (γιατί ρεπορτάζ σίγουρα δεν είναι). Νομίζω ότι μάλλον βρίσκεται στην παράγραφο που βάζω από κάτω.
2. Οι υποκλοπές είναι σίγουρα κάκιστο σημείο της τωρινής κυβέρνησης. Και το γεγονός ότι ο Μητσοτοκατης δεν έχει παραιτηθεί δείχνει και λέει πολλά για τον πολιτικό χαρακτήρα του αλλά…
3. …στο να πηδάς από αυτό στο ότι η Ελλάδα και καλά δεν είναι…an unimpeachably democratic state whose respect for the rule of law and liberal bona fides ought to be rewarded with corporate investments and tourism dollars. Η Ελλάδα είναι ξεκάθαρα μια μοντέρνα δημοκρατική χώρα με rule of law. Δεν είναι ντεμεκ. Δεν το πουλάμε απλά προς τα εξω. Είναι εξωφρενικό πως κάποιος το έχει γράψει αυτό κάποιος με αυτόν ακριβώς τον πλάγιο τρόπο και θα έπρεπε να εξοργίζει και τους αριστερούς και τους δεξιούς και όλους τους ενδιάμεσα.
Μια χώρα είναι ένα σύνολο θεσμών – δεν είναι μόνο ο πρωθυπουργός/πρόεδρος ή η κυβέρνηση. Ο Μητσοτάκης (και ο κάθε πολιτικος) όταν εμφανίζεται στο εξωτερικό δεν αντιπροσωπεύει μόνο τον εαυτό του αλλά το σύνολο των θεσμών και των πολιτών της χώρας.
Δηλαδή ο κυριος Clapp (ή καποιος αλλος) έγραψε στο παρελθόν η Γαλλία (που όπως αναφέρει έχει παρόμοια σκάνδαλα) ότι έχει ντεμεκ rule of law και κάποιος να μην κάνει επενδύσεις εκεί; Η Αμερική με το election rigging? Η Βρετανία που έχουμε άλλο σκάνδαλο σχεδόν κάθε μήνα πλέον; Η Γερμανία; Αυτό δεν είναι whataboutism. Αλλά με ενοχλεί απίστευτα ο κανιβαλισμός των ξένων media/δημοσιογράφων (sorry expats) με τις μικρότερες χώρες (το ίδιο έκανε και η FT στην αρχή της κρίσης).
👏🏻
>Opinion
Μητσοτάκης: Yeah? Well,you know,that’s just like uh,your opinion,man.
φοβάμαι πως δυστυχώς δεν υπάρχει οποια μορφή αντιπολίτευσης και θα ξαναβγεί αυτό το σκουπίδι
Μπορεί ο τιμημένος δημοσιογράφος να θεωρεί «cosmetic change” τις αλλαγές στο κράτος, αλλά εγώ έχω να πάω σε δημόσια υπηρεσία χρόνια, το πρόγραμμα εμβολιασμών λειτούργησε εξαιρετικά και στο κινητό μου έχω ταυτότητα (αυτές ντε που περιμέναμε να μικρύνουν χρόνια τώρα-μάλλον δεκαετίες) και δίπλωμα. Ελπιζω ότι ο καλός αυτός δημοσιογράφος μπορεί να στηρίξει την θέση του για την διαφθορά χωρίς να αποδομεί τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα. Απλά με ξενέρωσε ο ισοπεδωτικός πρόλογος.
Έχει δίκιο ξεκάθαρα.
Δυστυχώς δεν αλλάζει εύκολα κάτι τόσο βαθιά ριζωμένο στην πολιτική (και μη) ζωή της χώρας.
Δε θέλω να ακούσω μαλακίες του στυλ Σύριζα και Πασόκ είναι καλύτεροι, τα ίδια σκατά είναι κι αυτοί.
Το θέμα όμως είναι ποια η λύση, όταν ολόκληρο το σύστημα είναι διεφθαρμένο;
Και δεν είμαστε μόνο εμείς, μην είμαστε τρελοί, πολλές χώρες έχουν αντίστοιχα θέματα, απλά τα κρύβουν καλύτερα.
​
ps. Επίσης TIL η ΕΥΠ το 2018 επί Σύριζα είχε κάνει 11.113 παρακολουθήσεις αν και το που και σε ποιους δε το ξέρουμε. Έτσι που φωνάζουν όλοι αυτοί θα νόμιζε κανείς ότι είναι αθώοι κι ανίδεοι, λες και δεν έκαναν το ίδιο κάθε φορά που ήταν κάποιος από αυτούς κυβέρνηση.
Σκουπίδια όλοι τους. Σοκ κι εντυπωσιασμός.
Προτρέχει ο δημοσιογράφος που έγραψε το άρθρο. Η καλύτερη στιγμή θα ήταν όταν συζητηθεί το θεμα στη Βουλή και βγούνε λεπτομέρειες στη φόρα.
14 comments
Έξω όμως πάμε καλά..
The Rot at the Heart of Greece Is Now Clear for Everyone to See
Aug. 22, 2022, 1:00 a.m. ET
By Alexander Clapp
Mr. Clapp is a journalist based in Athens who writes about Greece and the Mediterranean region.
ATHENS — “I’m committed,” Kyriakos Mitsotakis told an audience of industrialists and entrepreneurs in April 2018, to “a government of the truly best people.” Under his leadership, the vices of the past — nepotism, corruption — would no longer be tolerated. Greece, he announced on the day he became prime minister in July 2019, could “proudly raise its head again.”
Three years later, many outsiders have been convinced of the reformation. Microsoft, Pfizer and JP Morgan Chase have set up offices in the country, a streamlined visa program has incentivized thousands of digital nomads to relocate to Athens, and a relentless tourism push — “You will want to stay forever!” runs the tagline — has lured a record number of Americans to the Aegean this summer. Even the European Union’s supervision of the economy is coming to a close. After a decade of difficulties, the country has seemingly undergone a stunning transformation.
But within Greece, a darker reality festers. The corruption and conflicts of interests Mr. Mitsotakis pledged to root out not only still exist but also, in many respects, appear to have concentrated and deepened. Far from having been overhauled, the Greek state has received only a cosmetic makeover, a managerial window dressing. In recent weeks, a wiretapping scandal has sensationally unveiled the underlying rot. Dubbed Greece’s Watergate, it has exposed the rank surveillance beneath the glittering surface. The “Greece 2.0” Mr. Mitsotakis promised, it turns out, is just more of the same.
The scandal started with Thanasis Koukakis, a financial journalist known for his investigation of powerful banking figures. In June 2020 the Greek intelligence services put him under surveillance — tapping both his phones — on the grounds that he posed a threat to national security. Two months later, Mr. Koukakis, tipped off to the wiretap, confronted the authorities. His surveillance stopped that day.
That seemed to be the end of it. Then in July of last year, he received a text message from an unknown number. “Thanasis, do you know about this?” read the message in Greek, followed by a link, which he clicked on. It proceeded to infect his iPhone with Predator, malicious spyware that whisked his data away to a mysterious Cyprus-registered, Athens-based firm called Intellexa.
He’s not the only Greek to have received such a message. In September of last year, Nikos Androulakis — a member of the European Parliament and then the leading candidate to take over Pasok, Greece’s center-left party and a historic rival of Mr. Mitsotakis’s party — was sent the same link. He did not click on it. Only days earlier, for reasons the government has yet to adequately explain, he was put under legal surveillance by Greek intelligence services.
For decades now, phone tapping has been a sinister feature of the Greek state. But under Mr. Mitsotakis, national surveillance has expanded into a largely unaccountable bureaucracy. One of his first acts as prime minister was to put Greek intelligence under his office’s direct control, then install — by way of legal amendment — a former executive of a global security firm as its director. Ever since, the number of bugged Greek phones has steadily risen. On average last year, 42 devices were authorized for wiretapping every day, totaling more than 15,000 Greek phones under government surveillance at any given time.
It’s a staggering number. Yet this form of wiretapping has nevertheless been — at least in theory — legal. The use of Predator, which has been explicitly condemned by the European Union, is something else altogether. Could Greece’s intelligence services, already conducting a vast surveillance campaign, have outsourced yet more intrusive wiretapping to a shadowy private company? Could Mr. Mitsotakis’s government be behind the hack?
We don’t know, but a clue comes from within the prime minister’s office. On his fourth day in power, Mr. Mitsotakis appointed Grigoris Dimitriadis — his former campaign manager and his nephew — as his general secretary. The position is a crucial one in Greece, an information conduit between the prime minister and, among other spheres of the state, its national security complex. In recent months, Greek journalists have made a tantalizing series of revelations concerning Mr. Dimitriadis, most notably that while in office, he conducted financial transactions with a circle of businessmen that also had dealings with the owner of Intellexa.
It remains unproven to what extent, if any, Mr. Mitsotakis knew about the deployment of Predator in Greece. He has yet to address the issue directly, suggesting instead that the scandal now embroiling his government could be the work of “dark forces outside Greece.” Members of his government have denied the allegations, though. “The Greek state has not procured any illegal surveillance system from companies such as Predator,” a minister insisted in June. Whether Mr. Mitsotakis’s government may have purchased data harvested through such surveillance remains an open question, however.
Other questions abound. The Athens office of Intellexa, for one, has yet to be raided and presumably continues to function. Why? The fallout seems to have been reserved for elsewhere: In early August, Mr. Mitsotakis’s head of intelligence and his general secretary resigned. Neither resignation, the prime minister’s office and a government official were quick to clarify, had anything to do with the Predator attacks. One had engaged in “incorrect actions,” while the other was the victim of a “toxic climate.” What these actions were and why the environment soured went unspecified.
The problem here is not that corruption under Mr. Mitsotakis is necessarily more endemic than under previous Greek governments — or in many other European countries. (Opposition leaders and journalists have been targeted by spyware in France, Spain, Hungary and Poland.) It is, rather, the unsustainable contradiction between the country Mr. Mitsotakis insists on pitching abroad — an unimpeachably democratic state whose respect for the rule of law and liberal bona fides ought to be rewarded with corporate investments and tourism dollars — and the one he actually presides over.
In May, as the screws of the spy scandal were starting to turn, Mr. Mitsotakis flew to Washington to deliver a speech to Congress about the importance of upholding democratic values and combating autocratic overreach. For 40 minutes he expounded on the necessity of social trust and strong institutions. “The ancient Greeks,” he said between rounds of applause, “thought arrogance, extremism and excess the worst threats to democracy.”
The question for Mr. Mitsotakis is: Why doesn’t he feel the same way?
Θέλω να δω πώς τα μποτάκια και οι ταλιμπάν της ΝΔ στα social media θα προσπαθήσουν να βγάλουν άχρηστο ή πουλημένο έναν δημοσιογράφο [που έχει τιμηθεί από το ίδρυμα Πούλιντζερ.](https://pulitzercenter.org/blog/journalist-who-exposed-colombia-military-killings-wins-10k-pulitzer-center-award?utm_medium=Social&utm_source=Twitter&utm_campaign=BreakthroughJournalismWinner)
Νομίζω η απόφαση για διαδοχή έχει παρθεί στις ΗΠΑ. Liability είναι ο γ@μι€σ@ι πλέον.
Χμ, δε θέλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
Ξεκίνησε το ξήλωμα
Καλά όλα αυτά, αλλά όταν λέει τα 15000 staggering number, γιατί δεν λέει ότι το 2018 και 2019 ήταν 11.5 χιλιάδες; Αυτό είναι επιλεκτική απόκρυψη της συνολικής εικόνας. Δεν κάνει παράθεση των γεγονότων, έχει μια ατζέντα και χρησιμοποιεί τα δεδομένα που την υποστηρίζουν. Τα downvote είναι δεδομένα, αλλά αυτό το αφήγημα, Μητσοτάκης ο spymaster, αναρωτιέμαι αν έχει να κάνει με το σπάσιμο των δικτύων λαθρομεταναστευσης από MKO κ.λπ.
Για να είμαστε καθαρά τεχνικοί
1. Το άρθρο δεν είναι καν Op-Ed. Είναι έκθεση. Και φαίνεται. Δηλαδή ο editor των NY Times δεν το έχει ακουμπήσει. Και φαίνεται γιατί δεν μπορεί κάποιος να καταλάβει τι και ποιο ακριβώς είναι το λογικό συμπέρασμα του άρθρου (γιατί ρεπορτάζ σίγουρα δεν είναι). Νομίζω ότι μάλλον βρίσκεται στην παράγραφο που βάζω από κάτω.
2. Οι υποκλοπές είναι σίγουρα κάκιστο σημείο της τωρινής κυβέρνησης. Και το γεγονός ότι ο Μητσοτοκατης δεν έχει παραιτηθεί δείχνει και λέει πολλά για τον πολιτικό χαρακτήρα του αλλά…
3. …στο να πηδάς από αυτό στο ότι η Ελλάδα και καλά δεν είναι…an unimpeachably democratic state whose respect for the rule of law and liberal bona fides ought to be rewarded with corporate investments and tourism dollars. Η Ελλάδα είναι ξεκάθαρα μια μοντέρνα δημοκρατική χώρα με rule of law. Δεν είναι ντεμεκ. Δεν το πουλάμε απλά προς τα εξω. Είναι εξωφρενικό πως κάποιος το έχει γράψει αυτό κάποιος με αυτόν ακριβώς τον πλάγιο τρόπο και θα έπρεπε να εξοργίζει και τους αριστερούς και τους δεξιούς και όλους τους ενδιάμεσα.
Μια χώρα είναι ένα σύνολο θεσμών – δεν είναι μόνο ο πρωθυπουργός/πρόεδρος ή η κυβέρνηση. Ο Μητσοτάκης (και ο κάθε πολιτικος) όταν εμφανίζεται στο εξωτερικό δεν αντιπροσωπεύει μόνο τον εαυτό του αλλά το σύνολο των θεσμών και των πολιτών της χώρας.
Δηλαδή ο κυριος Clapp (ή καποιος αλλος) έγραψε στο παρελθόν η Γαλλία (που όπως αναφέρει έχει παρόμοια σκάνδαλα) ότι έχει ντεμεκ rule of law και κάποιος να μην κάνει επενδύσεις εκεί; Η Αμερική με το election rigging? Η Βρετανία που έχουμε άλλο σκάνδαλο σχεδόν κάθε μήνα πλέον; Η Γερμανία; Αυτό δεν είναι whataboutism. Αλλά με ενοχλεί απίστευτα ο κανιβαλισμός των ξένων media/δημοσιογράφων (sorry expats) με τις μικρότερες χώρες (το ίδιο έκανε και η FT στην αρχή της κρίσης).
👏🏻
>Opinion
Μητσοτάκης: Yeah? Well,you know,that’s just like uh,your opinion,man.
φοβάμαι πως δυστυχώς δεν υπάρχει οποια μορφή αντιπολίτευσης και θα ξαναβγεί αυτό το σκουπίδι
Μπορεί ο τιμημένος δημοσιογράφος να θεωρεί «cosmetic change” τις αλλαγές στο κράτος, αλλά εγώ έχω να πάω σε δημόσια υπηρεσία χρόνια, το πρόγραμμα εμβολιασμών λειτούργησε εξαιρετικά και στο κινητό μου έχω ταυτότητα (αυτές ντε που περιμέναμε να μικρύνουν χρόνια τώρα-μάλλον δεκαετίες) και δίπλωμα. Ελπιζω ότι ο καλός αυτός δημοσιογράφος μπορεί να στηρίξει την θέση του για την διαφθορά χωρίς να αποδομεί τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα. Απλά με ξενέρωσε ο ισοπεδωτικός πρόλογος.
Έχει δίκιο ξεκάθαρα.
Δυστυχώς δεν αλλάζει εύκολα κάτι τόσο βαθιά ριζωμένο στην πολιτική (και μη) ζωή της χώρας.
Δε θέλω να ακούσω μαλακίες του στυλ Σύριζα και Πασόκ είναι καλύτεροι, τα ίδια σκατά είναι κι αυτοί.
Το θέμα όμως είναι ποια η λύση, όταν ολόκληρο το σύστημα είναι διεφθαρμένο;
Και δεν είμαστε μόνο εμείς, μην είμαστε τρελοί, πολλές χώρες έχουν αντίστοιχα θέματα, απλά τα κρύβουν καλύτερα.
​
ps. Επίσης TIL η ΕΥΠ το 2018 επί Σύριζα είχε κάνει 11.113 παρακολουθήσεις αν και το που και σε ποιους δε το ξέρουμε. Έτσι που φωνάζουν όλοι αυτοί θα νόμιζε κανείς ότι είναι αθώοι κι ανίδεοι, λες και δεν έκαναν το ίδιο κάθε φορά που ήταν κάποιος από αυτούς κυβέρνηση.
Σκουπίδια όλοι τους. Σοκ κι εντυπωσιασμός.
Προτρέχει ο δημοσιογράφος που έγραψε το άρθρο. Η καλύτερη στιγμή θα ήταν όταν συζητηθεί το θεμα στη Βουλή και βγούνε λεπτομέρειες στη φόρα.