Persoonlijk ben ik dus heel blij dat commerciële partijen “sociale huur” bouwen. Sociale huur tussen aanhalingstekenens, want het gaat gewoon om woningen onder de €751 kale huur waarover meer belasting betaald moet worden dan over duurdere woningen.
Op dit moment heb je vaak geen keuze: corporatiewoningen zijn onbereikbaar met wachttijden van 10 jaar, dus ben je overgeleverd aan de hoge huurprijzen van de geliberaliseerde markt. Zou toch superfijn zijn om zo’n sociale huurwoning van een commerciële aanbieder te huren? Ik zou ze juichend ontvangen in m’n gemeente.
Het argument “te klein” begrijp ik al helemaal niet. We hebben beperkt woonoppervlak en willen daarop zo veel mogelijk (betaalbare) woningen. Daarnaast wonen Nederlanders al supergroot ten opzichte van buurlanden. Dan is het toch goed als er kleiner gebouwd wordt?
Alleen het Calimero-argument ‘wij hebben regels en zij niet’ snap ik wel, maar dat ligt niet aan de nieuwe woningen.
> Die hoeven aan minder regels te voldoen dan corporaties en kunnen na een tijd de huren fors verhogen, waardoor die sociale huurwoningen opeens vrijesectorwoningen zijn.
Spoiler: ze bouwen helemaal geen sociale huurwoningen, en hoeven zich niet aan dezelfde regels te houden. Maar het lijkt erop dat gemeentes er wel in trappen. Als dus zo’n private club zulke huizen bouwt in plaats van een echte sociale club krijg je nog geen echte sociale huurwoningen.
Zijn er nog dingen die niet geprivatiseerd zijn door deze geweldige overheid?
Ik heb toch een beetje moeite om medelijden te hebben met woningcorporaties. Eerst hebben ze miljarden over om in belachelijk riskante financiele constructies te stoppen, en nu zijn ze ineens het slachtoffer…
Verder vind ik een aandeel van 16% sociale huur in de nieuwbouw niet heel laag ofzo. Volgens mij zit vooral het middensegment op slot, wat ook weer betekent dat als je eenmaal een lekkere sociale huurwoning hebt je er niet snel meer uitgaat; of je nou in de doelgroep valt of niet.
>Het Amsterdamse gemeentebestuur kondigde in 2017 bijvoorbeeld de zogenoemde 40-40-20-regel aan. Elk bouwproject moet in principe 40 procent sociale huur (maximaal 737 euro per maand), 40 procent gereguleerde middenhuur (maximaal 1.000 euro per maand) en 20 procent koopwoningen hebben. Weinig lokale overheden hebben zulke strenge eisen als Amsterdam, maar vrijwel elke gemeente stelt regels over het percentage sociale huur, en inmiddels ook steeds vaker middenhuur, dat gebouwd moet worden.
Ik vind heel het artikel is het lezen waard. Zeker in de context van dit nieuwsbericht.
Sociale huurwoningen bij commerciële partijen zijn net zoals flexwoningen. Leuk voor even, maar op langere termijn heb je er geen fuck aan
Ik denk niet dat we in de positie zitten dat we moeten klagen dat er partijen betaalbare woningen bouwen. Wat hadden ze dan gewild, dat er alleen maar dure woningen gebouwd werden?
De vraag naar huurwoningen onder de toeslaggrens is nog lang niet verzadigd. En als woningcorporaties dan klagen dat er iemand in “hun niche” gaat zitten, dan doet dat me toch een beetje denken aan een huisgenoot van vroeger, die het schoonmaken van de keuken dagenlang liep uit te stellen om vervolgens boos te worden als iemand anders het dan maar deed.
Embrace, extend, extinguish. Nu ook op de huurmarkt.
8 comments
Persoonlijk ben ik dus heel blij dat commerciële partijen “sociale huur” bouwen. Sociale huur tussen aanhalingstekenens, want het gaat gewoon om woningen onder de €751 kale huur waarover meer belasting betaald moet worden dan over duurdere woningen.
Op dit moment heb je vaak geen keuze: corporatiewoningen zijn onbereikbaar met wachttijden van 10 jaar, dus ben je overgeleverd aan de hoge huurprijzen van de geliberaliseerde markt. Zou toch superfijn zijn om zo’n sociale huurwoning van een commerciële aanbieder te huren? Ik zou ze juichend ontvangen in m’n gemeente.
Het argument “te klein” begrijp ik al helemaal niet. We hebben beperkt woonoppervlak en willen daarop zo veel mogelijk (betaalbare) woningen. Daarnaast wonen Nederlanders al supergroot ten opzichte van buurlanden. Dan is het toch goed als er kleiner gebouwd wordt?
Alleen het Calimero-argument ‘wij hebben regels en zij niet’ snap ik wel, maar dat ligt niet aan de nieuwe woningen.
> Die hoeven aan minder regels te voldoen dan corporaties en kunnen na een tijd de huren fors verhogen, waardoor die sociale huurwoningen opeens vrijesectorwoningen zijn.
Spoiler: ze bouwen helemaal geen sociale huurwoningen, en hoeven zich niet aan dezelfde regels te houden. Maar het lijkt erop dat gemeentes er wel in trappen. Als dus zo’n private club zulke huizen bouwt in plaats van een echte sociale club krijg je nog geen echte sociale huurwoningen.
Zijn er nog dingen die niet geprivatiseerd zijn door deze geweldige overheid?
Ik heb toch een beetje moeite om medelijden te hebben met woningcorporaties. Eerst hebben ze miljarden over om in belachelijk riskante financiele constructies te stoppen, en nu zijn ze ineens het slachtoffer…
Verder vind ik een aandeel van 16% sociale huur in de nieuwbouw niet heel laag ofzo. Volgens mij zit vooral het middensegment op slot, wat ook weer betekent dat als je eenmaal een lekkere sociale huurwoning hebt je er niet snel meer uitgaat; of je nou in de doelgroep valt of niet.
Zou dit interactie hebben met gemeentelijke regelgeving die commerciële partijen *verplicht* om sociale huurwoningen te bouwen? Uit [een goed artikel van De Correspondent](https://decorrespondent.nl/12802/waarom-wonen-zo-duur-is-en-nee-niet-door-huisjesmelkers-het-neoliberalisme-of-prins-bernhard/5033025596192-1a236d36)
>Het Amsterdamse gemeentebestuur kondigde in 2017 bijvoorbeeld de zogenoemde 40-40-20-regel aan. Elk bouwproject moet in principe 40 procent sociale huur (maximaal 737 euro per maand), 40 procent gereguleerde middenhuur (maximaal 1.000 euro per maand) en 20 procent koopwoningen hebben. Weinig lokale overheden hebben zulke strenge eisen als Amsterdam, maar vrijwel elke gemeente stelt regels over het percentage sociale huur, en inmiddels ook steeds vaker middenhuur, dat gebouwd moet worden.
Ik vind heel het artikel is het lezen waard. Zeker in de context van dit nieuwsbericht.
Sociale huurwoningen bij commerciële partijen zijn net zoals flexwoningen. Leuk voor even, maar op langere termijn heb je er geen fuck aan
Ik denk niet dat we in de positie zitten dat we moeten klagen dat er partijen betaalbare woningen bouwen. Wat hadden ze dan gewild, dat er alleen maar dure woningen gebouwd werden?
De vraag naar huurwoningen onder de toeslaggrens is nog lang niet verzadigd. En als woningcorporaties dan klagen dat er iemand in “hun niche” gaat zitten, dan doet dat me toch een beetje denken aan een huisgenoot van vroeger, die het schoonmaken van de keuken dagenlang liep uit te stellen om vervolgens boos te worden als iemand anders het dan maar deed.
Embrace, extend, extinguish. Nu ook op de huurmarkt.