Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 22, Sihanoukville / Cambodia. Holiday In Cambodia

Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 22, Sihanoukville / Cambodia. Holiday In Cambodia

​

Αύγουστος. Η ελλαδα μπαινει στο πάγο σε ο,τι εχει σχέσει με δουλειές, εκτος και αμα έχεις σχέση (ή εχεις χέσει, το ιδιο ειναι) στο τουρισμό.

​

Οπως έγραψε και ενας συνρεδιτορ, δεν πας να σε εχουν πυροβολήσει με οπλο μεγάλου διαμετρήματος σε απόπειρα ληστείας σε τραπεζα που υπολειτουργεί λογου αδειών, δεν πρόκειται να βγάλεις άκρη. Γιατι;

Πρωτα απ’ολα να ξερεις οι ληστές θα ειναι σίγουρα αλλοδαποί γιατι τα δικα μας “καλά παιδιά” θα ειναι σε άδεια στην Μύκονο.

Δεύτερων, δεν υπαρχει περίπτωση να ερθει ασθενοφόρο σε λογικό χρονο, και με “λογικο χρονο” θελω να πω, την ιδια μερα. Πιο ευκολα θα καταφέρεις να πας στο νοσοκομείο στην καρότσα ενος γυφτου αμα υποσχεθείς πως θα αγοράσεις το εμπόρευμα του (τα λοιμωδη νοσήματα που θα κωλύσεις στην καροτσα ειναι μπονους). Ασε που μπορεί και στο δρομο να σε παντρεψουν με κανενα παιδι τους.

Τρίτο, αμα φτάσεις στο νοσοκομείο, εκει τελειώνουν τα βασανα και θα σε δεχτούν με ανοιχτές αγκάλες…ναι καλα πλακα κανω, μην βαράτε. Θα εχουν την νοοτροπία του στιλ “βρε βρε, το αρχιδι μας” και θα προσπαθήσουν να σε διώξουν και να γυρίσεις το Σεπτέμβριο. Μα θα πεθάνεις; στα αρχιδια μας τωρα εχουμε αδειες και αυτοι που ειναι πισω δεν εχουν ΚΑΜΙΑ όρεξη για δουλειά. Τι σημαίνει ειναι γιατρός και αυτο αυτο συνεπάγεται πως εχει ηθική υποχρέωση να φροντίζεις τον συνάνθρωπο σου; Ρε παπαρα, εδω ειναι το Τζατζικιστάν και αυτος ειναι δημοσιος υπάλληλος!

​

​

*(σίγουρα με αυτα που γραφω θα παρω αρκετα donwvotes αλλα, αγαπητοι υπάλληλοι του συστηματος υγειας, βαλτε το χερι στην καρδια και πείτε μου αμα δεν έχεις τέτοια άτομα συνάδελφοι σου. Πανω απο τους μισούς μάλιστα. Υπάρχουν εκατοντάδες καλά άτομα στο σύστημα, αλλα χιλιάδες που ειναι, να το πω ευγενικά: για τον πουτσο!*

​

​

Εγω, δεν έχω πάρει ΠΟΤΕ άδεια τον Αύγουστο και λογού δουλειάς αλλα και απο επιλογη. Σε ολες τις δουλειές που ήμουνα ηταν σε κλάδο που ηταν σε σχεση με την ασφάλεια ή και διασκέδαση και και τα δυο (πχ. Συναυλία μεσα σε φυλακες, μεγαλα γουστα…), οποτε καθε Αυγουστο είχαμε κατι ξεχωριστό.

​

Και στα πλοια είχαμε το ιδιο θεμα. Παντα τον Αυγουστο κατι ειχαμε.

Δεν ειναι πως κάποιοι εχουν όρεξη να δουλευουν τετοιες μερες, ισα ισα. Παντα προσπαθούσαν να το αποφύγουν, αλλα παντα κάποιος, απο κάποια ναυτιλιακή, την πατούσε. Και επειδη όλες οι αλλες τεχνικές εταιρείες ειχαν τους τεχνικούς σε αδεια και αυτοι που έμεναν πισω τους χρέωναν τις αμοιβες Χ2, συνήθως ερχόταν σε εμας. Γιατι; ο Μαλακας ο δικος μας δεν μας πληρωνε εξτρα για αργιες και ετσι ηταν φτηνότερος.

​

Αλλα ειχε ενα θετικο στην υπόθεση. Παντα έπεφταν 3 ή και παραπάνω δουλείες την ιδια μερα. Οποτε ηταν απο τις λιγες φορες που μπορούσα να διαλέξω που να παω. Ειχα σαν πρωτη επιλογη την Βραζιλια και δευτερη την Κινα, γιατι ετσι το ταξιδι/δουλεια/επιστροφη θα ηταν το ελαχιστο 8 μερες. Αμα δεν ηταν αυτα διαθεσιμα, επελεγα την πιο μπουρδελο χωρα που υπηρχε, με τα ποιο πολλα γραφειοκρατικά προβλήματα και την λιγότερη οργάνωση. Γιατι; Απλα πράγματα: και απο τις ναυτιλιακες, αυτοι που εμεναν πισω ηταν οι ποιο άχρηστοι ή και νεοι στην δουλειά. Οποτε δεν ηξεραν και εκαναν μαλακιες του στιλ, λαθος βιζες, λαθος εισιτήρια, λαθος μερα, λαθος χώρες και αλλα πολλά. Δεν υπήρχε περίπτωση να πανε ολλα καλα. Ποτε…ουτε μια χρονιά…Και αυτο σήμαινε παντα καθυστερήσεις και για εμενα, που πληρωνόμουνα με την μερα, παραπανω λεφτα.

​

Όποτε ήμουνα ηδη σε αλλη δουλειά και γυρνούσα στο Τζατζικιστάν, με παίρνει τηλέφωνο η αγαπητή μας πια γ(ρ)αμματεύς.

\-Ελα τι κανεις;

\-Αρμέγω μια αγελάδα

\-Τι;

\-Επιστρέφω βρε, για πες τι εχουμε τωρα.

\-Τρεις επιλογες απο χωρες: Αφρικη (δεν ασχολήθηκα καν να την ΞΑΝΑπω πως η Αφρική ειναι ήπειρος), Ολλανδία και καπου στην λατινική Αμερική… με ενα περίεργο ονομα…

\-Ακυρο στα δυο πρωτα, οποτε για πες γαι το τελευταίο;

\-Καμβοδια κάπως ετσι…

\-Καμποδια μήπως;

\-Ναι αυτο! δίπλα στην Βραζιλία δεν ειναι αυτο;

\-Ναι, ναι… καθώς βγαίνεις δεξιά. Δωσε ΟΚ, αλλα να κανονίσουν αυτοί τα εισιτήρια ΕΤΣΙ;

\-Οκ θα σου τα στειλω μολις ερθουν.

​

Περιμενω…καλα παμε λεω.

Έρχονται τα εισιτήρια: για… Bangkok…που ειναι στην Thailand!

Τα στοιχεία του πλοιου απο κατω, εντολες, χαρτια κτλ. που να λενε καθαρα πως το πλοιο παει για Sihanoukville στην Cambodia.

Γράφω ενα reply και αναφέρω πως παρέλαβα τα εισιτήρια για Bangkok για το πλοιο ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ Sihanoukville / Cambodia.

Απαντάνε, σωστα θα σε περιμένει πρακτορας στο αεροδρόμιο. Κανένα πρόβλημα, ξεκιναμε!

​

Φτανω Bangkok. Πράκτορας πουθενά, περιμένω 3 ωρες, παίρνω τηλέφωνα, δεν απαντάνε. Δεν γαμεις, ανοιγω το b@@king.c@m και κλεινω ενα ξενοδοχείο που ειχα παει εκει και αλλες φορες.

Μπανιο,ξύρισμα(ήμουνα σαν ταλιμπαν) και λιγο ξεκουραση. Μετα βραδινή έξοδο

​

​

Bangkok μαγικη πόλη. Τοσο μαγική που και οι γυναίκες εχουν κoκ. Λογικά ετσι θα βγηκε και το ονομα.

Υπαρχη ενα προβλημα ομως. Αμα δεν είσαι φαν το να κουτουπώνεις τα ladyboys, είναι σχεδων αδύνατο να βρεις ενα μερος να πας, να κατσεις και απλα να πιεις ενα ποτο/α. Ειναι παντου! Και σου την πέφτουν αλύπητα. Ειναι σαν Stukas [https://youtu.be/2o7dkC8XWJ4](https://youtu.be/2o7dkC8XWJ4) που έχουν ξυρισμένο κώλο και πεος. Κανουν και τον ιδιο ήχο.

​

***Disclaimer: Δεν εχω κανενα πρόβλημα με την σεξουαλικη προτίμηση του καθενός. Εχω και αρκετους φιλους που ειναι gay. Δεν εχω κανενα προβλημα να κανουν ο,τι θελουν στον ιδιωτικό τους χώρο αλλα και δημόσια. Ολοι εχουμε τα ιδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Πρέπει να σεβόμαστε τον καθένα, για οτι πραγματικά ειναι: συνάνθρωπος***

​

Μετα απο πολλες ερωτήσεις απο εδω και εκει, βρήκα ένα φυσιολογικό μπαρ, το “The Balcony”. Μπαίνοντας “μεσα” (ειναι ημιυπαίθριο) ακουω μια παρεα με 3 Ελληνες που μιλούσαν δυνατά και προφανώς διασκέδαζαν. Έκατσα λιγο πιο εκει και πηρα μια μπυρα και εκοψα λιγο κίνηση στο μπαρ. Καλα ηταν. Περίπου 20 ανδρες (όλοι αλλοδαποί) περίπου 10 γυναίκες(ή και ladyboys εκει ποτε δεν ξερεις). Παρέες, ζευγάρια, ευχάριστη ατμοσφαίρα. Και το σημαντικότερο, δεν μου την έπεσε κανείς, οποτε ηταν καλο σημάδι.

​

Τοσο δυνατα που μιλούσαν οι Ελληνες κατάλαβα πως ηταν απο ναυτιλιακη. Και μαλιστα για το πλοιο που θα πήγαινα!

Παω στο τραπεζι τους, συστηνόμαστε κτλ. Ο αρχιμηχανικος λέγονταν (ας πουμε για ευκολία) Πορφυρης και αυτοι ηταν εκει εδω και δυο μερες. Δεν ειχαν ιδεα ποτε και πως, θα πηγαίναμε στο πλοιο. Τουλάχιστον κατι εμαθα, γιατι η κουβεντα μαζι τους ηταν λιγο δυσκολη γιατι ειχαν περάσει απο το σταδιο της ζαντας και ηταν στο τσακ να ξεραθούν.

​

Στο μεταξύ εχω στειλει ενα μήνυμα σε εναν γνωστο μου που παει συχνα απο εκεινα τα μερη (ειναι digital nomad) και εχει γραψει διατριβή ανθρωπολογικού χαρακτήρα (μετάφραση: εχει γαμήσει και τα φίδια) για να μου πει αμα ξερει το μπαρ αυτο, και τι να προσέξω.

​

Δεν περασαν 30 λεπτα, και αρχιζω να παίρνω “περίεργα” vibes απο το μαγαζί. Οχι κατι συγκεκριμένο, απλα κατι δεν μου πηγαινε καλα. Βλεπω το κινητό, δεν εχω ακομα απάντηση στο μήνυμα απο τον φιλο μου τον φιδοπνιχτη. Εκει πετάγεται ο Πορφυρης και γεματος χαρα, ανακοίνωνε πως ήρθαν κατι φιλοι τους.

​

Ο πρώτος, γερμανος full extra, με πέδιλο και καλτσα. Το υπολοιπο ρουχισμό περιλάμβανε βερμουδες, πουκαμίσα με λουλουδια και συνοδευόταν απο χρυσή αλυσίδα, χρυσό δόντι και σκατοφατσα βιαστή αγριογούρουνων ελεύθερης βοσκής. Ενα πολυ καλο αξεσουάρ ήτανε ενα απίθανο μουστάκι που η καθε τρίχα είχε άλλη άποψη περι χωροχρονικης τοποθέτησης(αλλο μηκος και μεγάλωνε προς αλλη κατεύθυνση), χρωματισμου και παχους. Πιο ευκολα θα περνουσε απαρατήρητος ενας τυπος με τατουαζ στο κουτελο “Θα σε γαμήσω μεχρι να πεθανεις” παρα αυτος.

​

Ο/Η αλλος/η, γιατί δεν καταλαβα αμα ήτανε ανδρας, γυναίκα ή και καποιο υβρίδιο νεας μορφης, είχε ιδια φάτσα με τον Christopher Walken [https://www.imdb.com/name/nm0000686/](https://www.imdb.com/name/nm0000686/) . Φορούσε ενα μαυρο ταγιέρ με βαθυ ντεκολτε, βυζι τούμπανο, μαυρο μινι, αξύριστα ποδια(δεν ειχε καλτσον) και εξωφτερνες γοβες. Δεν μίλησε καθολου απλα εκατσε στο τραπεζι και μας καρφωνε.

​

Ματια στο κινητό. Τίποτα.

*Σημείωση εδω πως ο φιλος μου (ο φιδοπνιχτης) ειναι προγραμματιστης και σπανια κοιμάται. Μάλιστα δουλεύει για την ASUS και γραφει τον κωδικα για το bios. Να το έχετε στα υπ’ οψιν την επομενη φορα που θα μπείτε στο bios σε μια asus, υπάρχει ενας Ελληνας απο πισω. Και ειναι και γαμω τα ατομα.*

​

Και καπου εκει, στο τραπεζι, αρχισαν τα δυσκολα.

Ο Πορφυρης εχει πέσει με τα μουτρα στα γλωσσοφιλα με τον γερμανο, με το χερι του να χαϊδεύει τις γερμανικές του ρόγες. Ο γερμανος σε κατασταση 3ου Ραιχ μουγκρίζει “ιααα ιααα ιααααα” και βλεπω τα δάχτυλα του ποδιου του να κάμπτονται απο το παθος μεσα απο την καλτσα.

Ο αλλος εχει χώσει το χερι του κατω απο το μινι του Walken, και ψαχουλεύει (τις μπαλες;) λες και θα κανει κλήρωση το λοτο. Δεν ξερω αμα έπιασε jackpot. Και ο Walken ακάθεκτος με κοιτά απλα με ενα ίχνος απο χαμόγελο.

Υπαρχή όμως και ο τριτος της παρεας, που με κοιτά με ενα υφος “εγω με ποιον θα παίξω;”. Επάνω στην ωρα ερχεται και το μήνυμα.

​

Όντως προγραμματιστής ο φίλος μου, και συνηθισμένος να δουλεύει οσο πιο αποτελεσματικά και αποδοτικά , απαντά:

​

RUN

​

Ήμουνα ήδη όρθιος και ξεκίνησα να φύγω, ενω πεταξα μια καρτα στο τραπεζι με το τηλεφωνο/email μου. Πριν καν μου απαντήσουν οτιδήποτε, ειπα πως μου έτυχε κατι και πρεπει να κανω μια zoom κληση σε καποιο πελατη. Αμα μαθουν κατι νεώτερο για το πλοιο να μου ενημερώσουν. Εφυγα τρέχοντας, ουτε καταλαβα ποτε έφτασα στο ξενοδοχείο

​

Στο ξενοδοχείο πια, μιλώντας με τον φίλο μου, έμαθα πως το μαγαζι εκείνο ηταν γνωστό στεκι για παθητικούς gay που ψάχνουν για ενα βραδινό πέος και ενα συνοδευτικό ποτο. Τον ρωτω αμα υπαρχει καποιο αλλο νορμαλ μπαρ, και μου λεει να κατσω καλυτερα στο ξενοδοχείο. Οποτε το παιρνω αποφαση, μπανιο και υπνο.

​

Το επόμενο πρωι με παίρνουν απο την ναυτιλιακή για να ρωτήσουν πως παει με την δουλεια και αμα τελειώνω.

\-Ε… ακομα στο ξενοδοχείο ειμαι, δεν πήγαμε στο πλοίο ακόμα…

\-Χτες σε έψαχνε ο αρχιμηχανικός και εκανε παράπονο πως δεν πήγες στο πλοιο!

\-Πότε μιλήσατε;

\-Πριν απο λίγο

\-Αφου χτες το βραδυ ήμασταν μαζι σε ενα μπαρ, και ο Πορφυρης μου ειπε πως τον πλοιο δεν εφτασε ακομα

\-Τι δουλεια ειχες μαζι με τον *{ατυχή χαρακτηρισμό ανθρωπου που αρνούμαι να το γραψω}*! Αυτος ειναι στην Bangkok για αλλο πλοιο.

\-Και εγω εδω ειμαι (καταλαβα τι εγινε. Με έστειλαν σε λαθος χωρα.)

\-Γιατι εισαι εκει;

\-Εσεις με στείλατε εδω. Τα εισιτήρια ειναι δικα σας.

Παυση. Τιποτα. Καμια φωνη.

\-Ελα… ναι, εκει εισαι; Λεω εγω.

\-Θα σε παρω πισω, ενα λεπτο.

Και μου το έκλισε.

​

Μετα καμια ωρα με πηρε τηλέφωνο και μου λεει πως αυριο το πρωι πετάω για Phnom Penh / Cambodia. Ακουγόταν σαν βρεγμένη γατα. Μάλλον αυτος εκανε την μαλακια. Κατεβαίνω για πρωινό, χαλαρο καφε και ρελαξ. Σημερα τουφα στο ξενοδοχείο να στρώσω επιδερμίδα, δεν παω πουθενά. Θα αράξω ομορφα και ήσυχα.

Ετσι τουλάχιστον νομιζα…

​

Το βραδυ με παιρνουν τηλέφωνο απο την υποδοχή του ξενοδοχείου να ρωτησουν αμα ειμαι καλα (δεν βγήκα καθόλου απο το δωμάτιο και τους φάνηκε περίεργο). Να με στείλουν room service αμα θελω κατι. Οκ, λεω. Μετα απο λιγο χτυπά η πορτα, και την ανοίγω.

​

Δεν κατάλαβα καν τι εγινε, αλλα ξαφνικα βρεθηκε στην μεση του δωματίου ενα ladyboy. Μπηκε μεσα σαν ενα χαριτωμένος gay σιφωνας απο φτερα, πούπουλα και δαντέλα. Αλλα εκει σταματουσε η χαρη του, ηταν το πιο ασχημο πλασμα που ειδα ποτε. Το πολυ 1,55 υψος και 40 κιλα, στραβά σκέλια, φορούσε κατι ψηλοτάκουνα τσόκαρα με φρου φρου μπροστα που σαφώς δεν ηταν το νούμερο του/της γιατι τα δάχτυλα των ποδιον πεταγόταν εξω άχαρα για να επιδεικνύουν τα νύχια που εμφανώς ειχαν μύκητες. Βυζί πλακα, και σαφώς ανδρική φάτσα που την χαλούσε τα δόντια (μάλλον η έλλειψη μερικών).

​

Μετα το αρχικό σοκ τον/την ζητησα ευγενικά να εξέλθει απο το δωμάτιο (για να καλεσω μετα κανενα συνεργείο για απολύμανση). Αλλα άρχισε να το κλαμα. Σε παρακαλω δεν εχω να φαω, δεν εχω δουλεια, θα με βαρέσει ο πατερας μου αμα δεν παω χρηματα στο σπιτι, και διαφορα τετοια. Στην αρχη δεν τον πιστεψα αλλα μετα εβλεπα πως πραγματικα έκλεγε. Τον λεω

​

\-Πόσα παιρνεις;

\-50 δολάρια για 2 ωρες.

\-Να σου δωσω για να φύγεις και να τελειώνουμε;

\-Ετσι θα μου τα δωσεις;

\-Ναι αρκεί να φυγεις

\-Αμα βγω απο το δωματιο θα με αναγκάσουν να παω σε αλλον. Σε πειράζει να κατσω εδω;

\-Αμα δεν με ενοχλήσεις δεν εχω πρόβλημα.

\-Οκ, είπε γεμάτος χαρα.

​

Μετα απο καποια ωρα, για να μην είμαστε αμήχανα μεταξύ μας τον εδωσα και μια μπυρα απο το μπαρ του δωματιου και πιάσαμε ψιλο κουβεντα.

Ηταν 25 χρονων, δεν πήγε ποτε σχολείο και κανει αυτην την “δουλεια” απο τα 10…Ειναι 15 αδερφια ολοι στο ιδιο κλαδο εργασιας. Ο πατέρας και η μανα δεν δουλεύουν. Μου ελεγε διαφορα πραγματα, και σκεπτόμουνα πως ειναι δυνατον μια κοινωνία να δουλεύει έτσι.

​

Κάποια φάση παρατήρησα ενας ογκος να ξετρυπώνει απο το άνοιγμα της κιλότας αριστερά απο το ποδι του (ηταν αρκετα πιο μεγαλη η κιλότα απο οσο θα επρεπε) να προχωρά λιγο στο μπουτι του και τελικα να ξεκουράζεται στην καρεκλα που καθοταν ο/η φιλος/ης μας. Σίγουρα δεν ηταν το πεος του, γιατι ειχε μια περίεργη υφή απο νεκρο δερμα…

​

\-Κατι σου ξέφυγε εκεί, λεω εγω…

Χαμογελαει και μου λεει:

\-Σου αρεσει; Και το παίρνει με το χερι του το τραβάει, το στρίβει και αρχίζει να το παίζει λες και είναι κομπολόι

Τοτε καταλαβα τι ηταν αυτο: ηταν το όσχεο του! Ιδιαίτερα οταν αρχισε να παιζει με τα μπαλακια του και να τα περνα ανάμεσα στα δάχτυλα…θεε μου…

​

\-Σε παρακαλώ σταματα.

\-Μα γιατι;

\-Απλα σταματα.

Ευτυχώς σταμάτησε.

​

​

Πιασαμε ξανα κουβεντα, οπου και παρα την θέληση μου, μου εκανε μια ανάλυση σχετικα με τον αρχιδοσακο του.

Σχεδόν κανεις εκει ladyboys δεν ειναι εγχειρισμένος. Όποτε έχουν βρει δημιουργικές λύσεις για αυτο το πρόβλημα.

\*Κάποιοι τα εχουν κανονικά και ειναι ενεργη κατα την επαφή. Νομιζω πως ο πρέπων νεοελληνικός επίσημος όρος ειναι “σκατομπροχτης”

\*Κάποιοι τα τυλίγουν και τα κρύβουν όπως μπορούν, ωστε να ειναι οσο το δυνατών ανατομικά όμοια με θηλυκά

\*Κάποιοι παλι ειναι καπου ανάμεσα, και εχουν διαφορες “ειδικότητες” οπως ο/η φίλος/η. Τα κρεμαστα αρχιδα ειναι πολυ δημοφιλή και περιζήτητα. Ετσι εξηγείτε πως αυτος/η ακομα δουλευει, τα δικα του εφταναν μεχρι την μεση απο το μπούτι.

​

Οταν ρώτησα αμα αυτο ειναι ‘κληρονομικό χάρισμα” ή προϊόν κάποιας τεχνικής διεργασίας, με μεγαλη του χαρα μου εκανε μια επίδειξη.

Ευτυχώς, στον εαυτό του.

​

Έκατσε στην καρέκλα σήκωσε τα πόδια στον αερα, οπου και μου χαρισε μια πρωτης ταξης θέα της σαφώς ταλαιπωρημένης κωλοτρυπίδας του, και αρχισε το παπαρο-stretching.

Με το δεξί χερι, μετα με το αριστερό, τραβούσε αλύπητα σαν να μην υπάρχει αύριο.

Μεσα στην χαρα, συνέχισε με πάθος.

Ζινκ, ζινκ, ζινκ ακουγα το δερμα του να διαμαρτύρεται

Καταφερε με λιγα ακροβατικα να τα φερει κοντα στο στομα του οπου και τα πιπίλισε χαριτωμένα

Πλιτς, πλιτς, πλιτς το κατάλληλο λάδωμα με σαλιο

Ξανα τραβα-τραβα

Σε καποια φαση, κατέβασε τα ποδια του, και τα έφερε σε στάση του λωτού…μετα τα δάχτυλα των ποδιων κοντα στα αρχίδια. Εκει πέρασε τον αρχιδοσακο αναμεσα στα δυο μεγαλα δαχτυλα (εκει που μπαινει η σαγιονάρα) και ΤΩΝ ΔΥΟ ποδιων και αρχισε παλι να τα τεντώνει με νεο πάθος!

​

Εκει ευτυχώς τελείωσε η ωρα του και επρεπε να φύγει. Γεματος χαρα ετρεξε να με αγαλλιάσει/φιλήσει αλλα ευτυχώς τον πρόλαβα και τον έκοψα ευγενικά.

​

Βγηκε απο το δωματιο τραγουδώντας. Καποιος μαλακας γερμανος απο αλλο δωματιο που ηταν στο διαδρομο, μου χαμογέλασε πονηρα και μου έδωσε και thumbs up…έκλισα γρηγορα την πορτα.

​

Μετα διαπίστωσα πως στην καρεκλα υπαρχαν καποια ακαθόριστα σωματικα υγρα. Την εβγαλα στο μπαλκόνι με σκοπο να την καψω, αλλα τελικα απλώς αφησα ενα σημείωμα πως ειναι biohazard.

​

Ποτε δεν φαντάστηκα οτι η έκφραση “τραβα τα αρχιδια σου να μεγαλώσουν” είχε και πρακτική εφαρμογή

​

​

​

Έχουμε ακόμα θεμα στο ταξιδι αυτο οποτε η αφιξη μου στο Phnom Penh θα ειναι στο επόμενο ποστ.

Εκει θα εχουμε και ενα ταξίδι με τραινο που μου εφαγε 7 ωρες…

​

Και ναι, το τιτλος του ποστ ειναι μια σαφώς αναφορά στους Dead Kennedys

[https://www.youtube.com/watch?v=Qr6NOsluHYg](https://www.youtube.com/watch?v=Qr6NOsluHYg)

αγαπημένο τραγούδι!