Πρόσφατα βλέποντας ένα βίντεο από τους αγαπημένους μου creators στο YT :[https://www.youtube.com/watch?v=404IeUzGNZ4](https://www.youtube.com/watch?v=404IeUzGNZ4) το οποίο ειχε θέμα την κρίση της Ελλάδας έγινε αναφορά στην ελληνική κοινωνία ως Low Trust Society. Προσωπικά πάντα από μικρός παρατηρούσα οτι υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων στην ελληνική κοινωνία με απλές μικρές καθημερινές συμπεριφορές της ίδιας της οικογένειας μου και των γύρο μου αλλά δεν γνώριζα οτι όλο αυτο ήταν διαπιστωμένο φαινόμενο και μάλιστα με επιστημονική ονομασια. Πχ το γεγονός οτι στην γειτονιά μου παρ’ όλο που οι περισσότεροι από τους γείτονες  ζουν στο ιδιο μέρος για 20+ χρόνια δεν έχουν επιχειρήσει να συνάψουν φιλικές σχέσεις με άλλους γείτονες αλλά αντίθετα όλοι είναι καχύποπτοι , η ακόμα όταν ήμουν πιο μικρός να με μαλώνει η μάνα μου επειδή άνοιγα τις κουρτίνες στα παράθυρα και έτσι θα μπορούσαν οι γείτονες να βλέπουν το εσωτερικό του σπιτιού μας. Στην αρχή νόμιζα ότι αυτός ήταν ο νορμάλ τρόπος που λειτουργούσαν οι άνθρωποι στην κοινωνία ,αλλά όταν μεγάλωσα και έκανα μερικά ταξίδια στο εξωτερικό διαπίστωσα οτι η διαφορά ήταν τεράστια σε σχέση με αυτό που ήξερα. Προσωπικά πιστεύω οτι το φαινόμενο αυτό είναι ο no1 λόγος που η Ελλάδα μένει πισω, γιατί οι επιπλοκές του είναι τεράστιες σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Ποιες είναι οι δικές σας εμπειρίες με το φαινόμενο αυτό και αν πιστεύετε οτι υπάρχει τρόπος να αλλάξει, πως;

8 comments
  1. Μπορει να ειμαστε οπως λες αλλα οταν έχεις αναγκη οι αγνωστοι γειτονες δεν θα σε αφησουν ετσι. Η λέξη φιλότιμο δεν υπαρχει τυχαια στο Ελληνικο λεξιλόγιο.

  2. Δυστυχώς δεν είναι εύκολο να αλλάξει γιατί λόγω της διαφθοράς σε πολλές περιπτώσεις όντως πρέπει να έχεις low trust. Φυσικά το όλο σύστημα είναι πολύ πιο inefficient έτσι.

    Ένα άλλο αγαπημένο παράδειγμα είναι οι μπάρες στο μετρό στην Αθήνα. Πριν μπουν το σύστημα ήταν high trust και ήταν πολύ πιο λειτουργικό. Λόγω του ότι τελικά δεν εμπιστευόμασταν ότι ο κόσμος θα χτυπάει εισιτήριο, μπήκαν οι μπάρες που κάνουν την είσοδο και έξοδο πιο δύσκολη, ειδικά σε όσους έχουν βαλίτσες, ηλικιωμένους, καρότσια κτλ. Και όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, τελικά επιβαρύνονται περισσότερο αυτοί που έχουν εισιτήριο, παρά οι τζαμπατζήδες. Ενώ και το αποτέλεσμα είναι τελικά πολύ αμφίβολο, αφού και πάλι χρειάζεσαι ελεγκτές.

  3. Δεν το είδα το βιντεάκι.

    Αν βασίζεται στη θεωρία του Putnam, θα ήθελα να πω πως η ελληνική κοινωνία έχει πολύ μεγάλες διαφορές από πολλές ευρωπαϊκές που συνήθως συγκρίνεται.

    Η ελληνική κοινωνία και εξαιτίας των Οθωμανών εξάντλησε τις σχέσεις αμοιβαιότητας που δημιουργούσε σε ένα πολύ στενό κύκλο που αφορούσε την άμεση οικογένεια και τους συγγενείς. Αν βάλεις μέσα και άλλους πολιτισμικούς παράγοντες καθώς και τη νεότερη ιστορία της χωρας με την περιθωριοποίηση των ανθρώπων λόγω φρονημάτων το low trust ερμηνεύεται εύκολα.

  4. το φαινομενο υπαρχει και θεωρω οτι σχετιζεται αμεσα με τον ραγιαδισμο που μας δερνει σαν λαο. ειμαστε ανατολιτες υποκριτες στην κοινωνικη μας συμπεριφορα και οχι δυτικοι.

    επισης συμφωνω απολυτα οτι ειναι απο τους κυριους λογους που ειμαστε πισω σε οργανωση και συνεπεια. η ελλειψη της συλλογικοτητας στη νοοτροπια μας νομιζω δεν ειναι καθολου τυχαια.

  5. Για εμενα εχει σχεση με τη σεξουαλικοτητα. Οταν υπαρχει τοσο μεγαλος ανταγωνισμος για τις γυναικες ειναι λογικό η νοοτροπια αυτη να διαποτιζει ολοκληρη τη ζωη μας. Θα εισαι στη δουλεια σου να του πιω του αλλου το αιμα γιατι ετσι θα ζησω εγω.

    Οι βορειοευρωπαιοι δεν εχουν τετοια προβληματα. Το σεξ ειναι αφθονο. Ουτε πολλες ζηλιες εχουν, ουτε ανταγωνισμους, 9υτε σεμνοτυφιες.

    Με τη genZ εχει αλλαξει η σεξουαλικη κατασταση στην Ελλαδα. Θα δουμε αννθα καταφερουν να φτιαξουν μια κοινωνια εμπιστοσυνης κι αλληλεγγυης.

    Μην ξεχναμε επισης οτι σιγα σιγα η νεολαια μας γινεται μειονοτητα σεψσυγκριση με τις νεολαιες των μεταναστων. Μια πολυπολιτισμικη κοινωνια δε μπορει να ειναι high trust

  6. Ποση εμπιστοσύνη να εχεις στους γύρω σου όταν το να σε ξέρουν οδηγεί κυρίως σε κουτσομπολιά. Μεχρι πριν λίγα χρόνια καρφωνε ο ενας τον αλλον οτι ηταν κουμουνια ή οτιδήποτε για να τους φανε τα οικοπεδα.
    Όταν τελείωσα το σχολείο ειχα παει στην Ολλανδία να σπουδάσω και εμενα σε ενα χωριο κοντά στη πόλη με το πανεπιστήμιο. Ειχα παθει σοκ στο ποσο φιλικοί ήταν ολοι. Δεν υπήρχε σχεδον κανεις στα πεζοδρόμια, αφου ολοι ειτε οδηγούσαν ειτε ειχαν ποδηλατο, αλλα όταν περπάταγα οποιος αλλος πεζος με εβλεπε, ακομα κι αν ηταν στο απέναντι πεζοδρόμιο, με χαιρετούσε. Χαιρετουσαν ολοι τον οδηγό στα λεωφορεία, οι γείτονες μου ηρθαν να μας καλωσορισουν στη γειτονιά οταν μετακομισαμε.

    Στην Αθήνα προφανώς τίποτα τέτοιο, και εν μέρει δεν το αποζηταω. Απλα απο την άλλη σκέφτομαι οτι στα χωριά πχ ναι μεν ολοι τους ξερουν όλους αλλά συνήθως ειναι για κακό λόγο. Εχω αρκετους θειους/ξαδέρφια/συγγενείς που εφυγαν απο το χωριό στο οποίο μεγαλωσαν γιατί δεν αντεχαν αλλο τη κακομοιριά και το κουτσομπολιο

Leave a Reply