Nou ben ik enorm voor vrijheid en mensenrechten, maar in dit specifieke geval vind ik dat een rechter deze vrijheid moet kunnen schenden als het echt nodig is.
Geen anticonceptie? Prima, als je dat zo zeker weet is dat jouw goed recht, maar dan draai je verdorrie ook maar eens op voor de kosten van de uithuisplaatsing, pleegzorg en crisisopvang van die kinderen.
Lastige kwestie, maar in mijn ogen een redelijke simpele regel: Als je niet voor jezelf kan zorgen, dan kan je ook niet voor een kind zorgen. (Geestelijk) gehandicapten zijn niet zelfstandig, en zullen dat ook nooit worden. Vaak zijn de kinderen dat dan ook, zeker bij (epi)genetische afwijkingen.
Ik vraag mij wel af hoe dit behandeld wordt in andere landen. Het blijft een redelijk filosofische kwestie in relatie met ‘recht tot ouderschap’.
Ik snap dit totaal niet, het voelt alsof het recht om kinderen te kunnen baren belangrijker is dan het feit dat dit soort mensen de verantwoordelijkheid helemaal niet aankunnen. Nog los van de schade die dit bij de ouders en de kinderen veroorzaakt, de lasten voor de maatschappij etc.
Dit is een lastig, maar ook enge kwestie. Helemaal als je kijkt dat dit soort oplossingen al eens flink mis is gegaan in de recente geschiedenis met eugenics.
Waar houdt het recht van de invidu op en wanneer komt het recht van het (toekomstige) kind ter sprake. In hoeverre moet het rechtsysteem zich daarmee bezig houden en beslissingen maken over zo iets persoonlijks. Het is uit dit artikel wel duidelijk dat hier nog niet genoeg over nagedacht is.
Ik vindt dit een moeilijk onderwerp, en ga ook niet direct het één of ander zeggen, maar ik vindt het wel opvallen dat er in deze discussies de mannen niet eens genoemd worden.
In dit artikel net zo. Er wordt een voorbeeld aangehaald waar het terecht zou zijn omdat er al eerder 4 kinderen onder toezicht zijn geplaatst. Oké, is ze vanuit het niets zwanger geworden van 4 kids? Is het maar acceptabel dat de man, of mannen, uit beeld zijn verdwenen en niks meer toevoegen aan het verhaal?
Gaan we ‘kwetsbare’ mannen steriliseren? Kwetsbaar tussen aanhalingstekens, want ik heb geen idee wat daar onder valt.
Zo’n ingewikkeld onderwerp als dit hoort niet zo éénzijdig gediscussieerd te worden. Je bent als vrouw niet solo verantwoordelijk voor een kind.
In de jaren 50 en 60 werden mensen met een verstandelijke beperking “gewoon” gesteriliseerd. Zonder overleg met ouders, verzorgers; bij mijn tante hebben ze de eierstokken afgebonden want gehandicapt en tja.
Daar is in de jaren erna succesvol tegen geprotesteerd, want dit is (schurend tegen) eugenetica.
En dan doen we het gewoon nu weer?
Is er ook een mensenrecht dat kinderen een fatsoenlijke opvoeding moet krijgen. Of het recht dat andere burgers niet nodeloos op kosten worden gejaagd doordat andere mensen hun leven niet op orde hebben.
In het voorbeeld snap ik heel goed dat er gekozen is voor verplichte conceptie, maar dit is 1 extreem geval. Wat als de rechtbank dalijk beslist dat je geen kinderen mag, terwijl je jezelf nog niet hebt kunnen bewijzen? Nu zijn het nog deze uitzonderlijke situaties waar iedereen zich in kan vinden. Maar wat als het feit dat je autisme hebt dalijk al genoeg is om je kinderwens ontnomen te worden.
Doodeng. Geef ze liever de zorg die ze verdienen. Een begeleider die met ze kan bespreken of het misschien niet een beter idee is om een spiraaltje te nemen. Onvrijwillig naar de arts gaan voor een spiraal lijkt mij ook erg traumatisch. Een prikpil is sowieso foute boel.
Dan nog als laatste een feministische toon. Hoezo dragen deze mannen geen connie? What’s up with that? Zijn er wel eens mannen die verplicht waren om een knoopje te leggen?
Maar hoe zit het met de mensenrechten van die kinderen dan?
Dit artikel schetst wel een beetje een scheef beeld. Deze procedure wordt echt zelden toegepast en echt alleen in de meest extreme gevallen (zoals een vrouw die constant kinderen blijft verwekken, ondanks dat dit al meermaals verboden is omdat ze niet voor de kinderen kan zorgen).
Daarbij is dit niet iets wat zomaar door “de overheid” wordt opgelegd, maar door het democratische parlement (geen overheid). De rechter die het toepast is ook geen overheid. En rechters leggen dit echt niet zomaar op zonder goed naar de vrouw te hebben geluisterd.
Als dit toch wordt toegepast, haalt het ook bijna altijd het nieuws. Zoals nu.
11 comments
Nou ben ik enorm voor vrijheid en mensenrechten, maar in dit specifieke geval vind ik dat een rechter deze vrijheid moet kunnen schenden als het echt nodig is.
Geen anticonceptie? Prima, als je dat zo zeker weet is dat jouw goed recht, maar dan draai je verdorrie ook maar eens op voor de kosten van de uithuisplaatsing, pleegzorg en crisisopvang van die kinderen.
Lastige kwestie, maar in mijn ogen een redelijke simpele regel: Als je niet voor jezelf kan zorgen, dan kan je ook niet voor een kind zorgen. (Geestelijk) gehandicapten zijn niet zelfstandig, en zullen dat ook nooit worden. Vaak zijn de kinderen dat dan ook, zeker bij (epi)genetische afwijkingen.
Ik vraag mij wel af hoe dit behandeld wordt in andere landen. Het blijft een redelijk filosofische kwestie in relatie met ‘recht tot ouderschap’.
Ik snap dit totaal niet, het voelt alsof het recht om kinderen te kunnen baren belangrijker is dan het feit dat dit soort mensen de verantwoordelijkheid helemaal niet aankunnen. Nog los van de schade die dit bij de ouders en de kinderen veroorzaakt, de lasten voor de maatschappij etc.
Dit is een lastig, maar ook enge kwestie. Helemaal als je kijkt dat dit soort oplossingen al eens flink mis is gegaan in de recente geschiedenis met eugenics.
Waar houdt het recht van de invidu op en wanneer komt het recht van het (toekomstige) kind ter sprake. In hoeverre moet het rechtsysteem zich daarmee bezig houden en beslissingen maken over zo iets persoonlijks. Het is uit dit artikel wel duidelijk dat hier nog niet genoeg over nagedacht is.
Ik vindt dit een moeilijk onderwerp, en ga ook niet direct het één of ander zeggen, maar ik vindt het wel opvallen dat er in deze discussies de mannen niet eens genoemd worden.
In dit artikel net zo. Er wordt een voorbeeld aangehaald waar het terecht zou zijn omdat er al eerder 4 kinderen onder toezicht zijn geplaatst. Oké, is ze vanuit het niets zwanger geworden van 4 kids? Is het maar acceptabel dat de man, of mannen, uit beeld zijn verdwenen en niks meer toevoegen aan het verhaal?
Gaan we ‘kwetsbare’ mannen steriliseren? Kwetsbaar tussen aanhalingstekens, want ik heb geen idee wat daar onder valt.
Zo’n ingewikkeld onderwerp als dit hoort niet zo éénzijdig gediscussieerd te worden. Je bent als vrouw niet solo verantwoordelijk voor een kind.
In de jaren 50 en 60 werden mensen met een verstandelijke beperking “gewoon” gesteriliseerd. Zonder overleg met ouders, verzorgers; bij mijn tante hebben ze de eierstokken afgebonden want gehandicapt en tja.
Daar is in de jaren erna succesvol tegen geprotesteerd, want dit is (schurend tegen) eugenetica.
En dan doen we het gewoon nu weer?
Is er ook een mensenrecht dat kinderen een fatsoenlijke opvoeding moet krijgen. Of het recht dat andere burgers niet nodeloos op kosten worden gejaagd doordat andere mensen hun leven niet op orde hebben.
In het voorbeeld snap ik heel goed dat er gekozen is voor verplichte conceptie, maar dit is 1 extreem geval. Wat als de rechtbank dalijk beslist dat je geen kinderen mag, terwijl je jezelf nog niet hebt kunnen bewijzen? Nu zijn het nog deze uitzonderlijke situaties waar iedereen zich in kan vinden. Maar wat als het feit dat je autisme hebt dalijk al genoeg is om je kinderwens ontnomen te worden.
Doodeng. Geef ze liever de zorg die ze verdienen. Een begeleider die met ze kan bespreken of het misschien niet een beter idee is om een spiraaltje te nemen. Onvrijwillig naar de arts gaan voor een spiraal lijkt mij ook erg traumatisch. Een prikpil is sowieso foute boel.
Dan nog als laatste een feministische toon. Hoezo dragen deze mannen geen connie? What’s up with that? Zijn er wel eens mannen die verplicht waren om een knoopje te leggen?
Maar hoe zit het met de mensenrechten van die kinderen dan?
Dit artikel schetst wel een beetje een scheef beeld. Deze procedure wordt echt zelden toegepast en echt alleen in de meest extreme gevallen (zoals een vrouw die constant kinderen blijft verwekken, ondanks dat dit al meermaals verboden is omdat ze niet voor de kinderen kan zorgen).
Daarbij is dit niet iets wat zomaar door “de overheid” wordt opgelegd, maar door het democratische parlement (geen overheid). De rechter die het toepast is ook geen overheid. En rechters leggen dit echt niet zomaar op zonder goed naar de vrouw te hebben geluisterd.
Als dit toch wordt toegepast, haalt het ook bijna altijd het nieuws. Zoals nu.