Ik ben hier dus echt zo verbaasd over, dit had niemand aan kunnen zien komen.
/s
Grootse vraag die maar weinig aan bod komt: waarom heeft de arbeidsinspectie 12 (zegge: twaalf) jaar geen inspecties uitgevoerd?
Het woord ‘inspectie’ zit in de naam nota bene.
Ik heb familie die nog jarenlang last heeft gehad van dit werk.
Gezien de geschetste situatie is niet meer dan logisch dat er enorme personeelstekorten zijn.
Het is zo schandelijk dat keer op keer naar voren komt dat een deel van de problemen verholpen zou kunnen worden door meer hulpmiddelen te delen. En elke keer dat er een artikel over is, wordt er plechtig verklaard dat er de intentie is in de toekomst dit te gaan doen.
Maar gebeurt het, nee. Er is blijkbaar onvoldoende prikkel om dit te doen. En dat is niet meer beschamend, maar langzamerhand is dit alleen maar kwaadwillend te noemen.
Naast de gezonde levensjaren die naar de tyfus worden geholpen en het leed dat hiermee gepaard gaat, wat op zichzelf al voldoende strafrechtelijke consequenties moet hebben voor de leiding, zijn het ook de maatschappelijke kosten die afgewenteld worden op de zorgverzekeringen. Dit is weer een geval waar de winst voor het bedrijf is en de kosten voor de medwerkers en de maatschappij.
Als een bedrijf *achttien* jaar lang de waarschuwingen in de wind slaat van de arbodiensten; zijn ze dan op een gegeven moment ook aansprakelijk voor de geleden fysieke schade en opgelopen beperkingen?
Rond 2009-2010 deed ik dat werk. Die tilhulpen waren toen ook al ruk. Het is een paar zuignappen aan een soort hijskraantje. In theorie kan je daarmee in een keer een zware koffer oppakken en op een kar of band neerleggen, maar in de praktijk hebben die zuignappen geen grip op veel koffers. Eigenlijk werkt het alleen met koffers die een heel vlak en glad oppervlak hebben. Met ribbels of textielachtige oppervlakken werkt het voor geen meter. En op piekmomenten moet je veel sneller werken van zo’n tilhulp toelaat, dus skipt iedereen dat. Als je sterk bent en een goede til- en smijttechniek ontwikkelt is het vol te houden, maar gezond zal het niet zijn.
>Er zijn al langer zorgen dat bij een dergelijk beleid de arbeidsomstandigheden uit het zicht raken.
Dat is slecht werkgeverschap. Goed gedaan hoor [Royal Schiphol Group](https://nl.wikipedia.org/wiki/Schiphol_Group), aka overheid, gemeentes Rotterdam en Amsterdam en Aéroports de Paris. Stelletje harteloze uitbuiters.
Dachten wij nou echt dat we “eerlijk” voor 2 tientjes naar Barcelona konden vliegen?
Goed dat dit naar voren komt. Wat mij betreft mag de arboarts ook meer macht krijgen. Bv. Zien ze bij een bedrijf hoge burnout cijfers of veel lichamelijke klachten dan moet zo’n bedrijf met prioriteit bezocht worden door de arbeidsinspectie.
8 comments
Ik ben hier dus echt zo verbaasd over, dit had niemand aan kunnen zien komen.
/s
Grootse vraag die maar weinig aan bod komt: waarom heeft de arbeidsinspectie 12 (zegge: twaalf) jaar geen inspecties uitgevoerd?
Het woord ‘inspectie’ zit in de naam nota bene.
Ik heb familie die nog jarenlang last heeft gehad van dit werk.
Gezien de geschetste situatie is niet meer dan logisch dat er enorme personeelstekorten zijn.
Het is zo schandelijk dat keer op keer naar voren komt dat een deel van de problemen verholpen zou kunnen worden door meer hulpmiddelen te delen. En elke keer dat er een artikel over is, wordt er plechtig verklaard dat er de intentie is in de toekomst dit te gaan doen.
Maar gebeurt het, nee. Er is blijkbaar onvoldoende prikkel om dit te doen. En dat is niet meer beschamend, maar langzamerhand is dit alleen maar kwaadwillend te noemen.
Naast de gezonde levensjaren die naar de tyfus worden geholpen en het leed dat hiermee gepaard gaat, wat op zichzelf al voldoende strafrechtelijke consequenties moet hebben voor de leiding, zijn het ook de maatschappelijke kosten die afgewenteld worden op de zorgverzekeringen. Dit is weer een geval waar de winst voor het bedrijf is en de kosten voor de medwerkers en de maatschappij.
Als een bedrijf *achttien* jaar lang de waarschuwingen in de wind slaat van de arbodiensten; zijn ze dan op een gegeven moment ook aansprakelijk voor de geleden fysieke schade en opgelopen beperkingen?
Rond 2009-2010 deed ik dat werk. Die tilhulpen waren toen ook al ruk. Het is een paar zuignappen aan een soort hijskraantje. In theorie kan je daarmee in een keer een zware koffer oppakken en op een kar of band neerleggen, maar in de praktijk hebben die zuignappen geen grip op veel koffers. Eigenlijk werkt het alleen met koffers die een heel vlak en glad oppervlak hebben. Met ribbels of textielachtige oppervlakken werkt het voor geen meter. En op piekmomenten moet je veel sneller werken van zo’n tilhulp toelaat, dus skipt iedereen dat. Als je sterk bent en een goede til- en smijttechniek ontwikkelt is het vol te houden, maar gezond zal het niet zijn.
>Er zijn al langer zorgen dat bij een dergelijk beleid de arbeidsomstandigheden uit het zicht raken.
Dat is slecht werkgeverschap. Goed gedaan hoor [Royal Schiphol Group](https://nl.wikipedia.org/wiki/Schiphol_Group), aka overheid, gemeentes Rotterdam en Amsterdam en Aéroports de Paris. Stelletje harteloze uitbuiters.
Dachten wij nou echt dat we “eerlijk” voor 2 tientjes naar Barcelona konden vliegen?
Goed dat dit naar voren komt. Wat mij betreft mag de arboarts ook meer macht krijgen. Bv. Zien ze bij een bedrijf hoge burnout cijfers of veel lichamelijke klachten dan moet zo’n bedrijf met prioriteit bezocht worden door de arbeidsinspectie.