Από την πρώτη στιγμή που οι λογαριασμοί του ρεύματος εκτοξεύτηκαν στα ουράνια, το ΜέΡΑ25 ζητά το αυτονόητο: η τιμή της κιλοβατώρας να μην ξεπερνά το μέσο κόστος παραγωγής της συν ένα λογικό ποσοστό κέρδους (π.χ. 5%).
Για να γίνει αυτό, προτείναμε το προφανές: να καταργηθεί ο καθορισμός της χονδρικής τιμής μέσω του ψευτο-Χρηματιστήριου Ενέργειας και να καθορίζεται από το κράτος διαφορετική τιμή για κάθε μονάδα παραγωγής που να ισοδυναμεί μετο μέσο κόστος της μονάδας συν ένα λογικό ποσοστό κέρδους (π.χ. 5%). Π.χ. για τα υδροηλεκτρικά έργα και τις ΑΠΕ μια πολύ χαμηλότερη τιμή απ’ ότι για τις λιγνιτικές μονάδες και μια υψηλότερη τιμή για μονάδες που χρησιμοποιούν φυσικό αέριο.
Αν η κυβέρνηση είχε εφαρμόσει αυτή την απλή μέθοδο τιμολόγησης τον Μάρτιο, θα είχαμε έως σήμερα τιμές ρεύματος τουλάχιστον 50% χαμηλότερες χωρίς καμία απολύτως επιδότηση – και άρα χωρίς καμία επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, δηλαδή του δημόσιου χρέους, δηλαδή των πολιτών – και ιδιαίτερα των νέων – που θα υποστούν νέες λιτότητες ως απόρροια της σπατάλης της «Μητσοτάκης ΑΕ» υπέρ των ολιγαρχών του ρεύματος.
Ισχύει όντως αυτό; Γιατί αν ναί φαίνεται πως όχι μόνο η κυβέρνηση προωθεί τα συμφέροντα των «χορηγών» της έναντι των πολιτών, που το ξέραμε ήδη, αλλά περνάει και αλληλοακυρωνόμενα νομοσχέδια «φαντάσματα» με σκοπό να παραπλανήσει τους πολίτες αλλά και τους βουλευτές της, γνωρίζοντας δηλαδή πως αυτό που κάνει είναι κατακριτέο και προσποιούμενη πως εφαρμόζει διαφορετική πολιτική.
Εγω βλέπω οτι το βασικό επιχειρημα ειναι λάθος, δεδομένου οτι οι προμηθευτές μειώνουν την τιμή του τιμολογιου ανάλογα με τα ποσά που ελαβαν, αρα ο πολίτης εκτίθεται σε χαμηλότερη τιμη τελικα.
Κολπο υπαρχει, αλλά ειναι αλλού: Το πλαφόν τιμής ανα τεχολογια εφαρμόζεται μεν στην προημερησια αγορα, οχι ομως και στην ενδοημερησια, ουτε και την αγορά εξισορροπησης.
Το interplay μεταξύ των αγορών όπως στήθηκαν, αφήνει χώρο σε κάποιους για παράκαμψη του μέτρου. Για όσους ενδιαφεροναι, εχει γραφτεί κατι σχετικό στα “ραδιενεργα” του energypress πριν λίγο καιρό.
3 comments
Από την πρώτη στιγμή που οι λογαριασμοί του ρεύματος εκτοξεύτηκαν στα ουράνια, το ΜέΡΑ25 ζητά το αυτονόητο: η τιμή της κιλοβατώρας να μην ξεπερνά το μέσο κόστος παραγωγής της συν ένα λογικό ποσοστό κέρδους (π.χ. 5%).
Για να γίνει αυτό, προτείναμε το προφανές: να καταργηθεί ο καθορισμός της χονδρικής τιμής μέσω του ψευτο-Χρηματιστήριου Ενέργειας και να καθορίζεται από το κράτος διαφορετική τιμή για κάθε μονάδα παραγωγής που να ισοδυναμεί μετο μέσο κόστος της μονάδας συν ένα λογικό ποσοστό κέρδους (π.χ. 5%). Π.χ. για τα υδροηλεκτρικά έργα και τις ΑΠΕ μια πολύ χαμηλότερη τιμή απ’ ότι για τις λιγνιτικές μονάδες και μια υψηλότερη τιμή για μονάδες που χρησιμοποιούν φυσικό αέριο.
Αν η κυβέρνηση είχε εφαρμόσει αυτή την απλή μέθοδο τιμολόγησης τον Μάρτιο, θα είχαμε έως σήμερα τιμές ρεύματος τουλάχιστον 50% χαμηλότερες χωρίς καμία απολύτως επιδότηση – και άρα χωρίς καμία επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, δηλαδή του δημόσιου χρέους, δηλαδή των πολιτών – και ιδιαίτερα των νέων – που θα υποστούν νέες λιτότητες ως απόρροια της σπατάλης της «Μητσοτάκης ΑΕ» υπέρ των ολιγαρχών του ρεύματος.
Ισχύει όντως αυτό; Γιατί αν ναί φαίνεται πως όχι μόνο η κυβέρνηση προωθεί τα συμφέροντα των «χορηγών» της έναντι των πολιτών, που το ξέραμε ήδη, αλλά περνάει και αλληλοακυρωνόμενα νομοσχέδια «φαντάσματα» με σκοπό να παραπλανήσει τους πολίτες αλλά και τους βουλευτές της, γνωρίζοντας δηλαδή πως αυτό που κάνει είναι κατακριτέο και προσποιούμενη πως εφαρμόζει διαφορετική πολιτική.
Εγω βλέπω οτι το βασικό επιχειρημα ειναι λάθος, δεδομένου οτι οι προμηθευτές μειώνουν την τιμή του τιμολογιου ανάλογα με τα ποσά που ελαβαν, αρα ο πολίτης εκτίθεται σε χαμηλότερη τιμη τελικα.
Κολπο υπαρχει, αλλά ειναι αλλού: Το πλαφόν τιμής ανα τεχολογια εφαρμόζεται μεν στην προημερησια αγορα, οχι ομως και στην ενδοημερησια, ουτε και την αγορά εξισορροπησης.
Το interplay μεταξύ των αγορών όπως στήθηκαν, αφήνει χώρο σε κάποιους για παράκαμψη του μέτρου. Για όσους ενδιαφεροναι, εχει γραφτεί κατι σχετικό στα “ραδιενεργα” του energypress πριν λίγο καιρό.