Σεισμός 7 Σεπτεμβρίου 1999, Αθήνα: αναμνήσεις;

26 comments

1. Δεν το κατάλαβα πότε το σεισμό. Έκανα ποδήλατο

2. Αυτο που θυμαμαι ειναι οτι την ωρα του σεισμου εβλεπα kabamaru στη τηλεοραση. Αρχικα δεν καταλαβα τι εγινε απλα ακουσα τον παππου μου να φωναζει ΣΕΙΣΜΟΣ και να τρεχει κατω απτο σπιτι του στο δικο μας. Το βραδυ θυμαμαι κοιμηθηκαμε στο αμαξι.

3. θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ είχαμε κοιμηθεί σε ένα πάρκο σε sleeping bag

4. >Δεν υπήρχαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τότε

   Αχ, νεολαία!

5. Ο πατέρας μου μπαίνει στο σπίτι από την δουλειά και πάει να κλείσει την πόρτα. Με το που την κλείνει, ακούγεται το βουητό του σεισμού και γινόμαστε σέικερ. Η ανάμνηση που έχω πιο έντονα ήταν το κρεμαστό καντήλι στο εικονοστάσι να φεύγει σε γωνία 90 μοιρών και όλοι να τρέχουμε στις σκάλες (2ος όροφος).

   Μείναμε όλοι την υπόλοιπη μέρα στο οικόπεδο απέναντι από το σπίτι, μη μπορώντας να επικοινωνήσουμε με κανέναν καθώς ε΄ίχαν πέσει όλες οι κεραίες τηλεφωνίας.

   Εξτρα hint: Εκείνη την χρονιά πήγαμε σχολείο στις 20 Σεπτεμβρίου, επειδή γινόντουσαν επιθεωρήσεις στα σχολεία για ζημιές !!

6. Εγώ ήμουν φοιτητής στη Θεσσαλονικη οποτε απλά ειδα το Στραβελακη (αν θυμαμαι καλα) ξαφνικα να αρχιζει να πηγαινει περα δωθε στο στουντιο την ώρα που έλεγε ειδήσεις.

   Μεχρι να καταφερω να παρω τηλεφωνο στους γονεους κ να ακουσω οτι ειναι ολοι καλά τράβηξα μεγαλο άγχος. Το σπιτι ήταν καινουριο μεν αλλά ε, μεχρι να ακούσεις οτι δεν πάθαν τίποτα…Πήρε νομιζω κανα 2ωρο να καταφερω να πιασω γραμμη.

7. Thimamai trito orofo i tixi taladonodousan. O papagalos mas to katalave kana 2 lepto pio prin kai exase to mualo tou kai prtage kai ourliaze giro giro apo to diamerisma. Egw etrexa apla kato apo to trapezi kai i mana mou pou dn einai apo ellada kai dn eixe zisi pote sismo dn ixere ti na kanei kai epsaxne gia kasa portas xameni mexri pou me eide kai apla orthe kato apo to trapezi kai oti akougame pragmata na peftoune kai na spane kai na vouizoune oso to domatio girnage. En teli molis stamatise i mana mou epiase ton papagalo ton valame sto klouvi kai vgikame exw na perimenoumw ton patera m apo tin douleia. Kai oti koimithikame 2 vradia sto amaxi sto parko mazi me oloi tin polh thimamai osous ixera itan kai autoi ekei.

8. Εγω εβλεπα μικρο σπιτι στο λιβάδι, θυμαμαι ενα βουητό πριν ξεκινήσει να τρεμει.

9. Γυρναγα σπιτι απο φροντιστηριο αγγλικων, νομιζω 15.00 ηταν, θα αρχιζε η χρονια της πρωτης λυκειου. Ξαφνικα αρχισε ο σεισμος και τα καλωδια και οι πολυκατοικιες πηγαιναν περα δωθε. Περναγα διπλα απο μια μεγαλη τζαμαρια στο πεζοδρομιο που μολις την περασα εσπασε και ηρθε κατω.

   Γενικα ημουν και ειμαι ψυχραιμος στα ορια της αναισθησιας. Εφτασα σπιτι και ειδα ολο τον κοσμο κατω να κλαιει και να τσιριζει. Το σπιτι μας ευτυχως δεν επαθε ουτε μια ζημια, ουτε ενα σπασμενο ποτηρι, η πολυκατοικια ουτε μια ρωγμη. Το βραδυ η μανα μου επεμενε να κοιμηθουμε στο αμαξι, την επομενη μερα ηθελε το ιδιο αλλα κοιμηθηκα σπιτι. Θυμαμαι τις εικονες με τις καταστροφες στις ειδησεις, μετα απο καιρο που πηγαινα βολτα με τον πατερα μου και βλεπαμε τα ερειπια.

   Η περιοχη ηταν πατησια, για οσους ξερουν ο ουρανοξυστης πηγαινε περα δωθε σα λαστιχο. Και ναι, ειχα φιλο που εμενε πανω εκει προς τους πανω οροφους και ελεγε οτι ειχε πεσει με τον κωλο στο σαλονι και σερνοταν δεξια και αριστερα κανα δυο μετρα κατα τη διαρκεια του σεισμου.

   Γενικα δεν ειχαμε στα σογια μας προβληματα, ζημιες και τραυματισμους, ουτε μας εμεινε καποιο ptsd.

10. Τρομακτικό βουητό και το κούνημα στον 3ο τόσο πολύ που ήμουν βέβαιος πως θα πέσει η πολυκατοικία. Μακράν η πιο τραυματική εμπειρία της ζωής μου και έκτοτε έχω φοβία με τους σεισμούς. Είχαμε συγγενείς με μονοκατοικία Πόρτο Ράφτη και είχαμε πάει όλοι ομαδικώς μετά για πολλές μέρες.

11. Ήμουν 7, το σχολείο δεν είχε αρχίσει, στο σπίτι των παππουδων, Αθήνα κέντρο, και έτρωγα μεσημεριανο. Θυμάμαι το κούνημα να πέφτουν κάτω τα πιάτα να σπάνε και να κλαίω. Προφανώς δεν ήξερα τι ήταν σεισμός μέχρι τότε. Αδύνατον να επικοινωνήσουμε με τους γονείς μου λόγω χάους. Πρέπει να κοιμηθήκαμε 3 βράδια στο αμάξι στο κοντινό πάρκο λόγω μετασεισμών. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης ήταν ότι λίγο καιρό μετά η μητέρα μου ως μηχανικός του δημοσίου συμμετείχε στην καταγραφή των ζημιών και χαρακτηρισμό των κτιρίων και με πήρε κάποιες φορές μαζί να μαρκαρω με το σπρέι

12. 7 χρονών. Στο πάνω κρεβάτι έπαιζα playstation 1. Γίνεται ο σεισμός, πέφτω κάτω, τραβάω το play για να βγουν τα καλώδια και κρύβομαι κάτω από το κρεβάτι. Ευτυχώς το playst…..εε το σπίτι δεν έπαθε κάτι σοβαρό.

13. Το σκυλί γάβγιζε χωρίς λόγο από 1 ώρα πριν, κάτι που δεν έκανε ποτέ, no joke.

    Εγώ έπαιζα command and conquer στο ps1 και είχα βάλει στον μικρό μου αδερφό να φάει φακές, τον θόρυβο που έκανε η παλιά σιδερένια πόρτα με το κρύσταλλο τον θυμάμαι ακόμα, σαν κομπρεσέρ, πήγα κουζίνα, έβαλα τον μικρό κάτω από το τραπέζι ενώ όλα τρίζανε/κοπανάγανε και όταν τελείωσε βγήκαμε στον δρόμο με όλη την γειτονιά και το ασύρματο στο ΄χέρι που δεν έβγαζε γραμμή για κανά μισάωρο.

    Δεν θυμάμαι πολλά μετά από αυτό αλλά δεν νομίζω ότι συνειδητοποίησα ποτέ την σοβαρότητα της κατάστασης/μέγεθος του γεγονότος, μόνο ότι τρόμαξα λίγο αρχικά αλλά αντέδρασα άμεσα καθώς οι γονείς μου ήταν δουλειά και μετά όλα οκ.

    Edit: Κοιμήθηκα κανονικά στο δωμάτιο μου.

14. Έπαιζα super mario στο Nintendo 64 και ήθελα να περάσω την πίστα πριν βγω από το σπίτι

15. Ήμουν 4 χρονών και είναι απο τις πρώτες αναμνήσεις που έχω ξεκάθαρες.

    Δεν θυμάμαι τον σεισμό αυτον καθαυτόν αλλά θυμάμαι να κοιμόμαστε το βράδυ στην αυλή του σπιτιού μου (μεγάλη αυλή) με γείτονες στρωματσάδα σε σκηνές κλπ.

16. Δεν θυμάμαι δεν ξέρω γιατί δεν υπήρχα 👆🏼👉🏼

17. Έβλεπα Baywatch (for the plot) όταν άρχισαν να κουνιούνται τα πάντα.

    Δεν πρόλαβα να μπω κάτω από το τραπέζι, αλλά αφού σταμάτησε ο σεισμός μπήκε στον αυτόματο ότι μας έμαθαν στο γυμνάσιο σε περίπτωση σεισμού. Έκλεισα το ρεύμα, κατέβηκα από τις σκάλες και πήγα στην πλατεία. Μετά πήγα από το σπίτι των παππούδων που έλειπαν να δω αν όλα ήταν οκ και έκλεισα και εκεί το ρεύμα.

    Την έβγαλα στην πλατεία για ώρες μέχρι που ήρθαν οι γονείς μου από τη δουλειά να με βρουν.

18. Λίγα θυμάμαι γιατί μικρός ήμουν (του 98 είμαι), αλλά θυμάμαι να τρέχω με τη μάνα μου στις σκάλες της πολυκατοικίας και μετά να βλέπουμε από μακριά την πολυκατοικία να κουνιέται, κυρίως τον πανικό θυμάμαι και τη φασαρία. Ήμασταν και σχετικά κοντά στη Δυτική Αττική.

19. φαντάρος στη Σάμο, κοιμόμουν στο βουνό σε σκηνή. Δεν είχαμε ιντερνετ. Είχαμε όμως κινητό. Μας ξύπνησαν από τις σκηνές (κάποιος λοχίας) για να πάρουμε τους δικούς μας αν είναι καλά.

20. Ήμουν 8 χρόνων. Έπαιζα με τα ξαδέρφια μου, παλεύαμε και πιάνω τον έναν που ήταν μικρότερος, τον σηκώνω και κάνω πως τον κοπαναω κάτω. Εκείνη τη στιγμή ξεκινάει ο σεισμος. Για λίγο ένιωσα Θεός και μετά αρχίσαμε να τρέχουμε προς τους γονείς μας.

21. Μπροστα σε αυτον του ’81 δεν ηταν τιποτα. Ενα μηνα διακοπες καναμε.

22. Ήμουν ολομόναχος στο σπίτι και μιλούσα στο τηλέφωνο (θυμάμαι ήταν ασύρματο) με ένα φίλο. Σε κάποια φάση κλείνει το τηλέφωνο στο άκυρο, αρχίζω ακούω τον ήχο και βλέπω πράγματα στο σπίτι να πέφτουν. Πήγα κάτω από τη πόρτα του δωματίου μου σιγά σιγά λες και δεν τρέχει τίποτα. Χτυπάει η πόρτα μόλις έχει τελειώσει ο σεισμός και είναι οι άπω πάνω με πιάνουν και αρχίζουμε και τρέχουμε έξω.

    Δεν θυμάμαι να φοβάμαι καθόλου λόγο ηλικίας.
    Τώρα αν γίνει σεισμός ενώ είμαι Ελλάδα θα κάνω μακροβούτι από τον δεύτερο.

23. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι περπατούσα στο δρόμο κάτω από ένα κτίριο με τζάμια , δίπλα ήταν άλλες δύο κοπέλες , αισθάνθηκα ένα δυνατό τράνταγμα και την γη να κινείται όλη κάτω από τα πόδια μου, για καλή μου τύχη η μια από τις δύο κοπέλες με τράβηξε για να μην πέσουν τζάμια επάνω μου , να είναι καλά όπου και να είναι …με έσωσε. Θυμάμαι ότι το σπίτι που έμενα είχε ρωγμές και είχα πάρει αποζημίωση. Απίστευτο ότι πέρασαν τόσα χρόνια από τότε, τρέμω τους σεισμούς. Κάτι άλλο που θυμάμαι είναι ότι κοιμομασταν έξω για ένα διάστημα και την ώρα του σεισμού όσο προχωρούσα προς το σπίτι έβλεπα ανθρώπους έξω με τις πυτζάμες τους ήταν μεσημέρι.

24. Ήμουνα 7 χρόνων και τον θυμάμαι λες κ
    Έγινε εχθές . Βλέπαμε στην τηλεόραση baywatch κ
    Ξαφνικά μπουμ . Θυμάμαι κράτησε αρκετή ώρα κ είχαμε πάθει όλοι τσοτσο

25. Επαιζα στο PC Tomb Raider II την δευτερη πιστα (Venice) στον 7ο οροφο πολυκατοικιας.

26. Μεναμε Ν.Φιλαδελφεια, ειχα μολις γυρισει απο βολτα με το ποδηλατο και πηγα να πιω νερο οταν αρχισε να κουναει. Στην αρχη ηταν ψιλο-ηπιο, αλλα σιγα σιγα εγινε πιο βιαιο. Μεναμε στον 3ο-4ο και ακομα θυμαμαι το σπιτι να κουνιεται περα δωθε και ο,τι οτι ηταν κρεμασμενο σε τοιχο να κουδουναει και μετα να πεφτει, καδρα, ραφια, βιβλοθηκες. Η μανα μου με αρπαξε και καθησαμε κατω απο μια πορτα. Οταν σταματησε κατεβηκαμε ολοι κατω και μειναμε μεχρι που βραδιασε. Πολλοι γειτονες μας βγαλανε στρωματα και κοιμηθηκαν στον δρομο, εγω φοβομουν και δεν ηθελα να ξαναμπω στο σπιτι, τελικα οι γονεις μου με επεισαν και βγαλαμε το κρεβατι στο μπαλκονι ως μεση λυση(?).

    Μεσα στις επομενες 1-2 μερες πηγα με την μανα μου μια βολτα στην ευρυτερη γειτονια και θυμαμαι που ολο τα σπιτια ειχανε ραγαδες και πεσμενους σοβαδες. Αυτο που με στοιχειωνει ακομα ηταν μια πολυκατοικια στην οδο Πινδου που ειχε γκρεμιστει ακριβως η μιση, αν θυμαμαι καλα επειδη ηταν ενα Dia στο ισογειο και ο ιδιοκτητης ειχε αφαιρεσει κολονες για να κανει χωρο για ραφια, και φαινοταν κανονικα το μπανιο, το σαλονι, το υπνοδωματιο καποιου ανθρωπου, σαν αυτα τα βιβλια που εχουν διατομες απο πυραυλους, κρουαζιεροπλοια, υποβρυχια κλπ.

    ΕΔΙΤ:[βρηκα φωτογραφια](https://www.athensvoice.gr/images/w734/3/jpg/sites/default/files/seismos-odos-pindou.jpg) χαρη στα θαυματα του ιντερνετ