Ik denk dat het artikel er wel aan voorbij gaat dat veel Nederlanders juist bagatelliserende woorden wíl horen, en helemaal niet zit te wachten op inconvenient truths. En dat de paradox is dat juist de mensen die denken dat alles bij het oude kan blijven, ook de mensen zijn die denken dat ze uitgebreid onderzoek doen.
Samen in de rij voor voedselbonnen lijkt me ook in de lijn der verwachtingen
Politiek is met meel in de mond praten. Ik moet altijd nog denken aan Jacques de Milliano (en ook Jan Pronk) die daar een gruwelijke hekel aan had. Hem was ook een korte politieke carrière beschoren.
De mens zijn in het algemeen geen langetermijns denkers en dat wordt gereflecteerd door de volksvertegenwoordiging. Die hebben ze immers gekozen. Dat is dan ook zeker een nadeel van een democratie (maar iets beters hebben we ook niet perse).
De meeste burgers willen ook nooit door een zure appel heen bijten. Teveel moeite, te veel geld, te veel tijd. Dat we sinds 2008 alle economisch problemen oplossen door er geld naar te gooien helpt ook niet. Zelf een structureel problemen oplossen lijkt mensen niet meer te willen. Dan moeten mensen zich opeens aanpassen. Elke hervorming lijdt weer tot weerstand, dat was decennia geleden ook al. En als we dan bij het voorspelde probleem terecht komen, dan gaan mensen weer zeuren.
Lange termijns politici moet ook naar dat hogere niveau kunnen groeien, maar als je langer termijns ideeen hebt, moet je wel de kiezers er voor hebben. En zonder lange termijns denkers op politici niveau kan er ook geen goed lange termijns beleid gemaakt worden.
4 comments
Dit was inderdaad één van de betere artikelen van de afgelopen week.
Ik vind het wel ironisch dat wanneer een politica wél eens de waarheid zegt zonder te bagatalliseren (Kaag: ‘[We moeten beseffen dat we samen stukje armer zullen worden](https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5320470/kaag-we-moeten-beseffen-dat-we-samen-stukje-armer-zullen-worden)’) haar op social media de kop van de romp wordt getrokken door de zelfbenoemde ‘realisten’.
Ik denk dat het artikel er wel aan voorbij gaat dat veel Nederlanders juist bagatelliserende woorden wíl horen, en helemaal niet zit te wachten op inconvenient truths. En dat de paradox is dat juist de mensen die denken dat alles bij het oude kan blijven, ook de mensen zijn die denken dat ze uitgebreid onderzoek doen.
Samen in de rij voor voedselbonnen lijkt me ook in de lijn der verwachtingen
Politiek is met meel in de mond praten. Ik moet altijd nog denken aan Jacques de Milliano (en ook Jan Pronk) die daar een gruwelijke hekel aan had. Hem was ook een korte politieke carrière beschoren.
De mens zijn in het algemeen geen langetermijns denkers en dat wordt gereflecteerd door de volksvertegenwoordiging. Die hebben ze immers gekozen. Dat is dan ook zeker een nadeel van een democratie (maar iets beters hebben we ook niet perse).
De meeste burgers willen ook nooit door een zure appel heen bijten. Teveel moeite, te veel geld, te veel tijd. Dat we sinds 2008 alle economisch problemen oplossen door er geld naar te gooien helpt ook niet. Zelf een structureel problemen oplossen lijkt mensen niet meer te willen. Dan moeten mensen zich opeens aanpassen. Elke hervorming lijdt weer tot weerstand, dat was decennia geleden ook al. En als we dan bij het voorspelde probleem terecht komen, dan gaan mensen weer zeuren.
Lange termijns politici moet ook naar dat hogere niveau kunnen groeien, maar als je langer termijns ideeen hebt, moet je wel de kiezers er voor hebben. En zonder lange termijns denkers op politici niveau kan er ook geen goed lange termijns beleid gemaakt worden.