> Politici gaven zomerinterviews over hun vakantiebestemmingen. Maakten selfies op rockfestivals. Ze susten de paniekzaaiers dat er nog genoeg drinkwater was en dat ze gerust hun zwembad mochten bijvullen. Wie ervoor pleitte om een snelheidsbeperking op de snelwegen in te voeren werd weggezet als een betuttelende paniekzaaier. Als er al stront aan de knikker was, zou dat later – eind september bij de Vlaamse Septemberverklaring of eind oktober bij de federale State of the Union – worden opgelost.
Classic.
> Het was premier Alexander De Croo (Open Vld) die in een churchilliaanse speech het land vijf tot tien jaar lang ‘blood, toil, tears, and sweat’ ‘beloofde’. Zijn waarschuwing werd in eerste instantie bekritiseerd omdat hij een dramaqueen (of king) zou zijn. In realiteit was De Croo een van de weinige politici die de blinde storm van paniek aanvoelde die al wekenlang achter vele gevels door de kamers raast.
Even though I am not a fan of Open-Vld, I do give credits to De Croo for being one of the more “level-headed” politicians.
> Gezinnen tellen hun spaargeld en zien dat er elke maand een hap van verdwijnt. Gas en elektriciteit kosten nu in één maand wat ze vroeger op een jaar kostten. Alle maatregelen van de federale en regionale regeringen zijn welkom, maar het gaat om druppels op een hete plaat. Enkel de hogere inkomsten die mogen rekenen op forse procentuele indexaanpassingen, ontspringen de dans. Ook tweeverdieners met elk een ‘deftig’ loon, kunnen het niet lang meer volhouden. De btw-verlaging en het sociaal tarief voor de laagste inkomen, volstaan ook niet langer.
The problem with always having measures for the “whole” population. While indexsprong is important, at some point we should say “ok, indexsprong of index*100% for those under <2500 Euro’s, index*75% for those under <3500,…”
> Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) vond eerst dat huurders maar een huis moesten kopen als ze wilden ontsnappen aan hogere huurprijzen, maar krabbelde nadien terug. Hij werd gedwongen om maatregelen uit te werken nog voor de begrotingsopmaak en de Septemberverklaring rond zouden zijn. Het was niet de eerste keer dat zijn Vlaamse Regering in deze crisis een slechte beurt maakte. Toen premier De Croo een Overlegcomité samenriep, verscheen Jambon met lege handen aan tafel.
Sterke Jan strikes again
> Maar als een aandeel op de beurs bokkensprongen begint te maken, wordt de handel in dat aandeel geschorst. Waarom grijpt dan niemand in wanneer de energieprijs door het dak gaat? Toen de banken dreigden om te vallen in 2008, schakelden de regeringen wél bliksemsnel en pompten ze triljoenen in de sector die ‘too big to fail’ was. Als gezinnen hun toekomst aan diggelen zien vallen omdat ze facturen krijgen van vele duizenden euro’s, schieten regeringen blijkbaar een pak trager in gang.
Maar die gezinnen zitten niet aan tafel bij de politiekers, de banken wel.
> De Vlaamse Regering zal ook maatregelen treffen. Om huurders te beschermen tegen de indexering van hun maandelijkse huur. De federale en de gewestregering(en) kunnen ook ingrepen doen in de vervoerssector: snelheidsbeperkingen op de snelwegen (zoals in Nederland), gratis of spotgoedkoop openbaar vervoer (zoals in Duitsland).
Give the Flemish government another 10-20 years before they can understand measures like these.
> Het blijft dus zaak om erover te waken dat, in geval van onvoorziene tekorten, het gas dat in Zeebrugge arriveert niet meteen wordt uitgevoerd, maar eerst wordt gebruikt om onze eigen noden te lenigen. Het doet een beetje denken aan Pfizer dat in Puurs miljoenen vaccins produceerde die dan prompt werd uitgevoerd terwijl België zelf met een tekort kampte.
Money or families going under? What will the Flemish government choose.
Long article but worth the read.
De regering mag niet zo maar iedereen helpen zonder meer… de regeling van Zwitserland mag dan afschuwelijk klinken…maar ik denk wel noodzakelijk is. voor België.17.000kw als gemiddeld verbruik voor een gezin is TEVEEL. Sociaal tarief allemaal goed en wel, maar er moet gechecked worden op verbruik, hypotheek uitstellen idem dito… de bevolking moet eens gaan snappen dat het duur zal blijven, niet extreem duur maar wel duur.
Belachelijk populistische toogpraat….
Like it or not, er zijn geen magische oplossingen. Het is kiezen tussen climate change of goedkope energie – renewables zijn een kleine pleister op de wonde tot als we nucleair terug op orde hebben.
Bottomline: iedereen zal bloeden en de kas vd zorgstaat is op. (Of gaan we negeren dat Wallonie failliet is?)
The only way we will get prices down is with demand destruction.
State sponsorship will only heighten energy prices. It will cause a price race between countries.
The only way out is a recession.
When will the ecb raise interest rates?
That’s the pain decroo is talking about. People losing their job, losing their house, losing the fun money etc.
6 comments
Only first little piece of text is readable
*PAYWALL*
> Politici gaven zomerinterviews over hun vakantiebestemmingen. Maakten selfies op rockfestivals. Ze susten de paniekzaaiers dat er nog genoeg drinkwater was en dat ze gerust hun zwembad mochten bijvullen. Wie ervoor pleitte om een snelheidsbeperking op de snelwegen in te voeren werd weggezet als een betuttelende paniekzaaier. Als er al stront aan de knikker was, zou dat later – eind september bij de Vlaamse Septemberverklaring of eind oktober bij de federale State of the Union – worden opgelost.
Classic.
> Het was premier Alexander De Croo (Open Vld) die in een churchilliaanse speech het land vijf tot tien jaar lang ‘blood, toil, tears, and sweat’ ‘beloofde’. Zijn waarschuwing werd in eerste instantie bekritiseerd omdat hij een dramaqueen (of king) zou zijn. In realiteit was De Croo een van de weinige politici die de blinde storm van paniek aanvoelde die al wekenlang achter vele gevels door de kamers raast.
Even though I am not a fan of Open-Vld, I do give credits to De Croo for being one of the more “level-headed” politicians.
> Gezinnen tellen hun spaargeld en zien dat er elke maand een hap van verdwijnt. Gas en elektriciteit kosten nu in één maand wat ze vroeger op een jaar kostten. Alle maatregelen van de federale en regionale regeringen zijn welkom, maar het gaat om druppels op een hete plaat. Enkel de hogere inkomsten die mogen rekenen op forse procentuele indexaanpassingen, ontspringen de dans. Ook tweeverdieners met elk een ‘deftig’ loon, kunnen het niet lang meer volhouden. De btw-verlaging en het sociaal tarief voor de laagste inkomen, volstaan ook niet langer.
The problem with always having measures for the “whole” population. While indexsprong is important, at some point we should say “ok, indexsprong of index*100% for those under <2500 Euro’s, index*75% for those under <3500,…”
> Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) vond eerst dat huurders maar een huis moesten kopen als ze wilden ontsnappen aan hogere huurprijzen, maar krabbelde nadien terug. Hij werd gedwongen om maatregelen uit te werken nog voor de begrotingsopmaak en de Septemberverklaring rond zouden zijn. Het was niet de eerste keer dat zijn Vlaamse Regering in deze crisis een slechte beurt maakte. Toen premier De Croo een Overlegcomité samenriep, verscheen Jambon met lege handen aan tafel.
Sterke Jan strikes again
> Maar als een aandeel op de beurs bokkensprongen begint te maken, wordt de handel in dat aandeel geschorst. Waarom grijpt dan niemand in wanneer de energieprijs door het dak gaat? Toen de banken dreigden om te vallen in 2008, schakelden de regeringen wél bliksemsnel en pompten ze triljoenen in de sector die ‘too big to fail’ was. Als gezinnen hun toekomst aan diggelen zien vallen omdat ze facturen krijgen van vele duizenden euro’s, schieten regeringen blijkbaar een pak trager in gang.
Maar die gezinnen zitten niet aan tafel bij de politiekers, de banken wel.
> De Vlaamse Regering zal ook maatregelen treffen. Om huurders te beschermen tegen de indexering van hun maandelijkse huur. De federale en de gewestregering(en) kunnen ook ingrepen doen in de vervoerssector: snelheidsbeperkingen op de snelwegen (zoals in Nederland), gratis of spotgoedkoop openbaar vervoer (zoals in Duitsland).
Give the Flemish government another 10-20 years before they can understand measures like these.
> Het blijft dus zaak om erover te waken dat, in geval van onvoorziene tekorten, het gas dat in Zeebrugge arriveert niet meteen wordt uitgevoerd, maar eerst wordt gebruikt om onze eigen noden te lenigen. Het doet een beetje denken aan Pfizer dat in Puurs miljoenen vaccins produceerde die dan prompt werd uitgevoerd terwijl België zelf met een tekort kampte.
Money or families going under? What will the Flemish government choose.
Long article but worth the read.
De regering mag niet zo maar iedereen helpen zonder meer… de regeling van Zwitserland mag dan afschuwelijk klinken…maar ik denk wel noodzakelijk is. voor België.17.000kw als gemiddeld verbruik voor een gezin is TEVEEL. Sociaal tarief allemaal goed en wel, maar er moet gechecked worden op verbruik, hypotheek uitstellen idem dito… de bevolking moet eens gaan snappen dat het duur zal blijven, niet extreem duur maar wel duur.
Belachelijk populistische toogpraat….
Like it or not, er zijn geen magische oplossingen. Het is kiezen tussen climate change of goedkope energie – renewables zijn een kleine pleister op de wonde tot als we nucleair terug op orde hebben.
Bottomline: iedereen zal bloeden en de kas vd zorgstaat is op. (Of gaan we negeren dat Wallonie failliet is?)
The only way we will get prices down is with demand destruction.
State sponsorship will only heighten energy prices. It will cause a price race between countries.
The only way out is a recession.
When will the ecb raise interest rates?
That’s the pain decroo is talking about. People losing their job, losing their house, losing the fun money etc.
We can’t pay (debt) our way out off this shit.
zo boos geschreven, jeez.