Καλά εντάξει… Ας παίξει άμυνα ο γράφων στο 60% των εύστοχων τριπόντων.
-Ανοιγω το άρθρο
-“Νίκος Παπαδογιάννης”
-Κλεινω το άρθρο
‘Ίσως θα πρέπει να αποδεχθούμε, ότι αυτό το γάλα βγάζει η στάνη. Ή να ξαναγυρίσουμε στις αρχές της ελληνικής σχολής, αυτές που έφεραν τους θριάμβους του 2005 και του 2006.Ελληνικό μπάσκετ χωρίς ανταρτοπόλεμο και χωρίς βρωμόξυλο στην άμυνα δεν νοείται. Σε αγώνα 100-110 πόντων, μπορούμε να διακριθούμε μόνο ως φόντο στο πόστερ του αντιπάλου.’
Δεν υπαρχει σωτηρια. Απλα δεν υπαρχει οταν τυποι σαν τον Παπαδογιαννη λενε τετοιες παπαριες.
Ο χειρότερος μίζερος δημοσιογράφος, εμπαθής, ειρωνικός και ανθέλληνας κατ’ εμέ.
Απορώ πως τον αφήνουν και αρθρογραφεί τον τύπο.
Αντιπαθω τον Παπαδογιάννη και το εργο του αλλα εδω τα λέει σωστα στο μεγαλύτερο μέρος. Αποκαρδιωτικος και αδικαιολόγητος αποκλεισμός που επιταχύνει την πτώση μας στον μπασκετικό πάτο της Ευρώπης.
Τι μίρλα είναι αυτή ρε παιδιά; Προφανώς και έφερε πίκρα σε όσους νοιάζονται για την εθνική και προσδοκούσαν μετάλλιο, αλλά πρέπει να ηρεμήσουμε λίγο με την καταστροφολογία. Παίξαμε με μία Γερμανία που ναι μεν δεν έχει παίκτη επιπέδου Γιάννη, αλλά στο μέσο όρο είναι εξίσου ή και περισσότερο ταλαντούχα από τη δική μας, με πολλές επιλογές στο ρόστερ σε σύγκριση με εμάς που φέραμε 100 guards (οι περισσότεροι χωρίς σουτ), 2-3 forwards και 2 ψηλούς τραυματίες. Να μου πεις δεν είχαμε και άλλους, είμαστε φτωχοί από πλευράς εγχώριου ταλέντου τα τελευταία χρόνια. Να υπενθυμίσω ότι πριν από 17 χρόνια η Γερμανία βρισκόταν στη δική μας θέση, όταν πάλευε μόνος του ο Dirk, ενώ εμείς τους νικήσαμε στον τελικό με ένα πολύ πιο πλήρες ρόστερ.
Για το αγωνιστικό κομμάτι, είναι τουρνουά των 20 ημερών με παιχνίδια νοκάουτ. Λογικό είναι να υπάρξουν εκπλήξεις, αν και δε θεωρώ την νίκη της Γερμανίας τόσο μεγάλη έκπληξη. Γαμήθηκαν στα τρίποντα, εμείς αργήσαμε να προσαρμοστούμε, για την ακρίβεια δεν προσαρμοστήκαμε ποτέ, και το παιχνίδι μας ξέφυγε. Αυτή είναι η φύση τέτοιων τουρνουά. Αν ήταν κανονική σεζόν με post-season που αποτελείται από σειρές 5 παιχνιδιών κανείς δε θα τρελενόταν για ένα κακό παιχνίδι.
Έπαιξες ένα ματς στο οποίο σου πήγαν πολλά πράγματα στραβά και την ίδια στιγμή οι αντίπαλοί έβαλαν ένα τσουβάλι τρίποντα με εξωπραγματικα ποσοστά.
Όπως είχε πει και ο Γιάννης “κανένας δεν έχει συμβόλαιο με την νικη”, ενα νοκ άουτ ματς ήταν, στο οποίο σίγουρα θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα διαφορετικά και χάσαμε.
Δεν μπορώ να ακούω μιρλα και κλάψα.
Εχουμε τον καλύτερο παίχτη αλλά δυστυχώς δεν έχουμε άλλους παίχτες το ίδιο ποιοτικούς όπως παλιότερα. Δεν έχουμε κάποιον που να πλησιάζει τους Παπαλουκά, Σπανουλη, Διαμαντιδη, Κακιουζη, Ντικουδη και σία.
Παρόλα αυτά και ενώ είναι γνωστό, οι ίδιοι που κλαψομουνιαζουν τώρα και έβαλαν τις πλερεζες, είναι οι ίδιοι που μιλούσαν για δεδομένο ένα μετάλλιο. Αυτό είναι που με τρελαινει.
Δεν έχω κανένα παράπονο από τους παίχτες, ειδικά από την στιγμή που το έβλεπες στο πρόσωπο τους πόσο τους ενοχλησε η ήττα. Αλλά αυτούς έχουμε και σε όποιον του αρέσει. Αν κάποιος θεωρεί ότι είναι ικανότερος για να παίξει ή να κοουτσαρει την ομάδα, ας σηκώσει το χεράκι του.
7 comments
Καλά εντάξει… Ας παίξει άμυνα ο γράφων στο 60% των εύστοχων τριπόντων.
-Ανοιγω το άρθρο
-“Νίκος Παπαδογιάννης”
-Κλεινω το άρθρο
‘Ίσως θα πρέπει να αποδεχθούμε, ότι αυτό το γάλα βγάζει η στάνη. Ή να ξαναγυρίσουμε στις αρχές της ελληνικής σχολής, αυτές που έφεραν τους θριάμβους του 2005 και του 2006.Ελληνικό μπάσκετ χωρίς ανταρτοπόλεμο και χωρίς βρωμόξυλο στην άμυνα δεν νοείται. Σε αγώνα 100-110 πόντων, μπορούμε να διακριθούμε μόνο ως φόντο στο πόστερ του αντιπάλου.’
Δεν υπαρχει σωτηρια. Απλα δεν υπαρχει οταν τυποι σαν τον Παπαδογιαννη λενε τετοιες παπαριες.
Ο χειρότερος μίζερος δημοσιογράφος, εμπαθής, ειρωνικός και ανθέλληνας κατ’ εμέ.
Απορώ πως τον αφήνουν και αρθρογραφεί τον τύπο.
Αντιπαθω τον Παπαδογιάννη και το εργο του αλλα εδω τα λέει σωστα στο μεγαλύτερο μέρος. Αποκαρδιωτικος και αδικαιολόγητος αποκλεισμός που επιταχύνει την πτώση μας στον μπασκετικό πάτο της Ευρώπης.
Τι μίρλα είναι αυτή ρε παιδιά; Προφανώς και έφερε πίκρα σε όσους νοιάζονται για την εθνική και προσδοκούσαν μετάλλιο, αλλά πρέπει να ηρεμήσουμε λίγο με την καταστροφολογία. Παίξαμε με μία Γερμανία που ναι μεν δεν έχει παίκτη επιπέδου Γιάννη, αλλά στο μέσο όρο είναι εξίσου ή και περισσότερο ταλαντούχα από τη δική μας, με πολλές επιλογές στο ρόστερ σε σύγκριση με εμάς που φέραμε 100 guards (οι περισσότεροι χωρίς σουτ), 2-3 forwards και 2 ψηλούς τραυματίες. Να μου πεις δεν είχαμε και άλλους, είμαστε φτωχοί από πλευράς εγχώριου ταλέντου τα τελευταία χρόνια. Να υπενθυμίσω ότι πριν από 17 χρόνια η Γερμανία βρισκόταν στη δική μας θέση, όταν πάλευε μόνος του ο Dirk, ενώ εμείς τους νικήσαμε στον τελικό με ένα πολύ πιο πλήρες ρόστερ.
Για το αγωνιστικό κομμάτι, είναι τουρνουά των 20 ημερών με παιχνίδια νοκάουτ. Λογικό είναι να υπάρξουν εκπλήξεις, αν και δε θεωρώ την νίκη της Γερμανίας τόσο μεγάλη έκπληξη. Γαμήθηκαν στα τρίποντα, εμείς αργήσαμε να προσαρμοστούμε, για την ακρίβεια δεν προσαρμοστήκαμε ποτέ, και το παιχνίδι μας ξέφυγε. Αυτή είναι η φύση τέτοιων τουρνουά. Αν ήταν κανονική σεζόν με post-season που αποτελείται από σειρές 5 παιχνιδιών κανείς δε θα τρελενόταν για ένα κακό παιχνίδι.
Έπαιξες ένα ματς στο οποίο σου πήγαν πολλά πράγματα στραβά και την ίδια στιγμή οι αντίπαλοί έβαλαν ένα τσουβάλι τρίποντα με εξωπραγματικα ποσοστά.
Όπως είχε πει και ο Γιάννης “κανένας δεν έχει συμβόλαιο με την νικη”, ενα νοκ άουτ ματς ήταν, στο οποίο σίγουρα θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα διαφορετικά και χάσαμε.
Δεν μπορώ να ακούω μιρλα και κλάψα.
Εχουμε τον καλύτερο παίχτη αλλά δυστυχώς δεν έχουμε άλλους παίχτες το ίδιο ποιοτικούς όπως παλιότερα. Δεν έχουμε κάποιον που να πλησιάζει τους Παπαλουκά, Σπανουλη, Διαμαντιδη, Κακιουζη, Ντικουδη και σία.
Παρόλα αυτά και ενώ είναι γνωστό, οι ίδιοι που κλαψομουνιαζουν τώρα και έβαλαν τις πλερεζες, είναι οι ίδιοι που μιλούσαν για δεδομένο ένα μετάλλιο. Αυτό είναι που με τρελαινει.
Δεν έχω κανένα παράπονο από τους παίχτες, ειδικά από την στιγμή που το έβλεπες στο πρόσωπο τους πόσο τους ενοχλησε η ήττα. Αλλά αυτούς έχουμε και σε όποιον του αρέσει. Αν κάποιος θεωρεί ότι είναι ικανότερος για να παίξει ή να κοουτσαρει την ομάδα, ας σηκώσει το χεράκι του.