Sociale tarieven voor elektriciteit en aardgas stijgen fors

5 comments
  1. Nog steeds maar 1/5de voor elektriciteit, en 1/12de voor aardgas van de kost dat een reguliere gebruiker betaald, dus hebben niets te jammeren.

  2. pff 🙁 Weet ge.. ik versta het he. Bijna iedereen krijgt het nu moeilijk om de kosten te betalen en er is ook een significante groep die dat nu niet meer kan. Die ‘uit de boot vallen’ zoals ze zeggen. Daar moet iets aan gedaan worden. Maar ik begrijp eerlijk gezegd de nijd niet voor mensen die het sociaal tarief krijgen. En ik word er een beetje moedeloos van om dat steeds maar overal te lezen. Ik heb een handicap en heb best veel ondersteuning nodig om iets of wat normaal te kunnen leven in deze maatschappij. En zelfs dan lukt het nog niet. Het was al onzeker of ik mijn thuiszorg zou kunnen blijven betalen maar nu weet ik wel zeker dat dat gewoon niet meer gaat. Dat ga ik dus moeten opzeggen. Verwarming hoop ik niet te moeten opzetten deze winter en mijn verwarmingsketel staat alleen maar aan als ik warm water nodig heb. Ik moet besparen op energie zoals iedereen en zoals iedereen zijn er dingen die ik nu niet meer kan betalen omwille van de prijsstijgingen. Dat lijkt maar: oh tis 1/5 en 1/12e. Maar het zijn ook stijgingen. Véél minder fel: ik ben me ervan bewust. Maar voor mensen die al leven van een uitkering onder de armoedegrens is elke stijging, ook deze, voelbaar. En zo’n stijging heeft reëele gevolgen. En nee de indexering vangt dat niet allemaal op. Ik ben heel dankbaar met wat ik krijg. Maar het is verdorie niet gemakkelijk. En nu zijn er veel mensen die dat ook beginnen voelen. Dat het niet gemakkelijk is. Ik heb al geluk dat naast thuiszorg ook andere gesubsidieerde zorg krijg (gratis). En ook RTH (kost wel geld maar gaat nog lukken). Als mij dat allemaal geld zou kosten dan zou ik terugvallen op géén zorg. En wat dan? Hele dagen alleen zitten verkommeren in mijn appartement? Mijn aanvraag voor een PVB werd tegengewerkt door de mutualiteit (fuck Helan) op basis van misinformatie. Ze hadden er gewoon geen zin in, teveel werk. Dus ondertussen bij een andere mutualiteit en de aanvraag moet opnieuw starten. Ook als dat na een lang proces goedgekeurd wordt zal ik nog jaren moeten wachten voor ik effectief het geld zal kunnen krijgen waarmee ik mijn zorg kan betalen. Dan gaat ook mijn levenskwaliteit erop vooruit. Ge wilt niet wisselen. Ik zweer het u. Ik was veel liever niet gehandicapt geweest en wel kunnen werken. Maar ik had niet te kiezen.

  3. Er zit toch iets anders mis wanneer 500 000 huishoudens sociaal tarief nodig hebben?

    Dat is grofweg 1.5 a 2m mensen (+~18%?)

    Idem sociale woningen.

    Nu lukt dit systeem nog vanwege een middenklasse die sponsert (want arbeid is belast), maar hol je hier je middenklasse niet gewoon mee uit?
    Ernmaal dat gebeurt, wat dan?

    Of is dit by design voor/door sommige partijen. Zelf kiesvee bij creeren?

Leave a Reply