Χαστούκι το ένα, φάπα το άλλο, ηχηρό την μία δυνατό την άλλη. Ο Τζανετάκος με τον Κωνσταντάρα τα γράφουν όλα αυτά τα άρθρα?
> Στην εστίαση, που «πνίγηκε» από τουρίστες, οι επιχειρήσεις έκαναν μαζικά απολύσεις τον Αύγουστο! Γιατί άραγε; Μα φυσικά, επειδή είναι τόσο δυσβάσταχτο το κόστος λειτουργίας, που για να μην βάλουν «λουκέτο» έναν τέτοιο μήνα, αναγκάστηκαν να μειώσουν προσωπικό. Έτσι, κατάφεραν να κάνουν ικανοποιητικούς τζίρους και παράλληλα να πληρώσουν τα τεράστια λειτουργικά κόστη τους, που προκύπτουν από την εκτόξευση των τιμών στα βασικά αγαθά, αλλά κυρίως στο ρεύμα. Όμως την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι ήταν οι μεγάλοι χαμένοι αυτής της βίαιης προσαρμογής στην σκληρή πραγματικότητα των πολύ υψηλών τιμών.
>Οι επιχειρήσεις που προσπαθούν καθημερινά να επιβιώσουν
Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η εμμονή των επιχειρηματιών να θυσιάζονται για το κοινωνικό καλό. Κλείστε αφού δε βγαίνετε και πηγαίντε μαζέψτε ροδάκινα να βρείτε την υγειά σας.
​
>Στην εστίαση, που «πνίγηκε» από τουρίστες, οι επιχειρήσεις έκαναν μαζικά απολύσεις τον Αύγουστο! Γιατί άραγε; Μα φυσικά, επειδή είναι τόσο δυσβάσταχτο το κόστος λειτουργίας, που για να μην βάλουν «λουκέτο» έναν τέτοιο μήνα, αναγκάστηκαν να μειώσουν προσωπικό. Έτσι, κατάφεραν να κάνουν ικανοποιητικούς τζίρους και παράλληλα να πληρώσουν τα τεράστια λειτουργικά κόστη τους, που προκύπτουν από την εκτόξευση των τιμών στα βασικά αγαθά, αλλά κυρίως στο ρεύμα. Όμως την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι ήταν οι μεγάλοι χαμένοι αυτής της βίαιης προσαρμογής στην σκληρή πραγματικότητα των πολύ υψηλών τιμών. Η πρώτη φουρνιά αδικημένων εργαζόμενων, είναι εκείνοι που άδοξα βρέθηκαν χωρίς δουλειά εν μέσω θέρους. Εκεί δηλαδή, που δεν το περίμεναν, την περίοδο που έβλεπαν το μαγαζί στο οποίο δούλευαν να σφύζει από πελατεία. Η δεύτερη φουρνιά αδικημένων είναι όσοι έμειναν πίσω και δούλεψαν. Υποχρεώθηκαν να εργάζονται καλύπτοντας και τα κενά που δημιούργησαν οι απολύσεις των συναδέλφων τους. Αναγκάστηκαν να δουλεύουν παραπάνω ώρες και είναι άγνωστο πότε και αν θα λάβουν τις υπερωρίες τους. Αποδέχτηκαν να «βάλουν πλάτη» για να μείνει ζωντανή η επιχείρηση, άρα και το μεροκάματό τους
Αυτά τα γράφει η ναυτεμπορική, δλδ η “τοπ” αστική οικονομική εφημερίδα της χώρας.
Και μπορούν μόνοι τους να τα παραδέχονται αυτά και να μη γίνεται επανάσταση από τα εκατομμύρια μισθωτών στη χώρα. Δεν πειράζει, ας πάμε μερικά δις άνθρωποι όλοι Ολλανδία, τι μπορεί να πάει στραβά.
3 comments
Χαστούκι το ένα, φάπα το άλλο, ηχηρό την μία δυνατό την άλλη. Ο Τζανετάκος με τον Κωνσταντάρα τα γράφουν όλα αυτά τα άρθρα?
> Στην εστίαση, που «πνίγηκε» από τουρίστες, οι επιχειρήσεις έκαναν μαζικά απολύσεις τον Αύγουστο! Γιατί άραγε; Μα φυσικά, επειδή είναι τόσο δυσβάσταχτο το κόστος λειτουργίας, που για να μην βάλουν «λουκέτο» έναν τέτοιο μήνα, αναγκάστηκαν να μειώσουν προσωπικό. Έτσι, κατάφεραν να κάνουν ικανοποιητικούς τζίρους και παράλληλα να πληρώσουν τα τεράστια λειτουργικά κόστη τους, που προκύπτουν από την εκτόξευση των τιμών στα βασικά αγαθά, αλλά κυρίως στο ρεύμα. Όμως την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι ήταν οι μεγάλοι χαμένοι αυτής της βίαιης προσαρμογής στην σκληρή πραγματικότητα των πολύ υψηλών τιμών.
>Οι επιχειρήσεις που προσπαθούν καθημερινά να επιβιώσουν
Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η εμμονή των επιχειρηματιών να θυσιάζονται για το κοινωνικό καλό. Κλείστε αφού δε βγαίνετε και πηγαίντε μαζέψτε ροδάκινα να βρείτε την υγειά σας.
​
>Στην εστίαση, που «πνίγηκε» από τουρίστες, οι επιχειρήσεις έκαναν μαζικά απολύσεις τον Αύγουστο! Γιατί άραγε; Μα φυσικά, επειδή είναι τόσο δυσβάσταχτο το κόστος λειτουργίας, που για να μην βάλουν «λουκέτο» έναν τέτοιο μήνα, αναγκάστηκαν να μειώσουν προσωπικό. Έτσι, κατάφεραν να κάνουν ικανοποιητικούς τζίρους και παράλληλα να πληρώσουν τα τεράστια λειτουργικά κόστη τους, που προκύπτουν από την εκτόξευση των τιμών στα βασικά αγαθά, αλλά κυρίως στο ρεύμα. Όμως την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι ήταν οι μεγάλοι χαμένοι αυτής της βίαιης προσαρμογής στην σκληρή πραγματικότητα των πολύ υψηλών τιμών. Η πρώτη φουρνιά αδικημένων εργαζόμενων, είναι εκείνοι που άδοξα βρέθηκαν χωρίς δουλειά εν μέσω θέρους. Εκεί δηλαδή, που δεν το περίμεναν, την περίοδο που έβλεπαν το μαγαζί στο οποίο δούλευαν να σφύζει από πελατεία. Η δεύτερη φουρνιά αδικημένων είναι όσοι έμειναν πίσω και δούλεψαν. Υποχρεώθηκαν να εργάζονται καλύπτοντας και τα κενά που δημιούργησαν οι απολύσεις των συναδέλφων τους. Αναγκάστηκαν να δουλεύουν παραπάνω ώρες και είναι άγνωστο πότε και αν θα λάβουν τις υπερωρίες τους. Αποδέχτηκαν να «βάλουν πλάτη» για να μείνει ζωντανή η επιχείρηση, άρα και το μεροκάματό τους
Αυτά τα γράφει η ναυτεμπορική, δλδ η “τοπ” αστική οικονομική εφημερίδα της χώρας.
Και μπορούν μόνοι τους να τα παραδέχονται αυτά και να μη γίνεται επανάσταση από τα εκατομμύρια μισθωτών στη χώρα. Δεν πειράζει, ας πάμε μερικά δις άνθρωποι όλοι Ολλανδία, τι μπορεί να πάει στραβά.