[https://archive.ph/in8yK](https://archive.ph/in8yK)
Dagelijks een schrijnend tekort aan verpleegkundigen: in de ‘controlekamer’ wordt met bedden gepuzzeld
In de ziekenhuizen zijn de personeelstekorten zo groot dat bedden leeg blijven. Buiten het zicht van de patiënt wordt op alle mogelijke manieren – tot aan een ‘controlekamer’ vol beeldschermen toe – gezocht naar oplossingen. Het AD keek mee bij vier Rotterdamse ziekenhuizen, die kampen met honderden onvervulde vacatures. ,,Zonder goede mensen is alles kansloos.”
Puzzelen met personeel. Of het nu om rijinstructeurs gaat, de horeca in de stad, de beveiliging op Schiphol of een klusjesman voor thuis – overal klinkt het hetzelfde liedje: te veel werk, te weinig mensen. En van het personeel dat aan de slag is, wordt meer gevraagd dan ze aankunnen.
In dat opzicht is het niet vreemd dat ook ziekenhuizen onvoldoende mensen hebben om de zorg te leveren die we eigenlijk van ze verwachten. Maar het maakt wel uit of er een tekort is aan ic-personeel of aan winkelhulp. Het laatste is vervelend, het eerste een directe bedreiging voor onze gezondheid. En er is amper perspectief dat het snel verbetert.
Strategisch spel
Michelle Verhof en Mirije de Haas hebben er een dagtaak aan. Ze werken in het Maasstad Ziekenhuis in het nieuwe Operationeel Coördinatie Centrum, OCC. Van hieruit wordt elk moment van de dag, real time, de capaciteit van het ziekenhuis in de gaten gehouden; als een soort strategisch bordspel tussen vraag (patiënten) en aanbod (personeel/bedden).
Het OCC oogt indrukwekkend. Tien beeldschermen met informatie vullen een wand. Kleurtjes, diagrammen en grafieken tonen de stand van zaken. Veel geruststellend groen. Het is een enkel rood blokje dat opvalt. Het geeft aan dat er één patiënt in het Maasstad Ziekenhuis niet op de juiste afdeling ligt, omdat het daar vol is. ,,Daar word ik niet zenuwachtig van”, reageert Verhof.
De wand noemt ze ‘ons Schipholbord’. Daar heeft het inderdaad wat van weg: een soort van schema van vluchtroutes door het ziekenhuis heen. Links schermen met de instroom bij de spoedeisende hulp in het eigen en andere ziekenhuizen. In het midden hoe de patiënten doorstromen naar de diverse afdelingen. Uiterst rechts de uitstroom en nazorg. ,,We werken met schaarse capaciteit. Dan moet je als ziekenhuis bewuste keuzes maken. Deze controlekamer, een van de eerste in de regio, helpt daarbij.”
Spoedgevallen voorspellen
Verhof wijst op een scherm, dat voorspelt hoe de komende 24 uur er voor het ziekenhuis gaan uitzien. In het oog springt de inschatting van het dagelijkse aantal spoedgevallen. ,,We weten niet dat mevrouw Jansen vandaag haar arm gaat breken’’, zegt ze ter illustratie. ,,We weten wel dat er gemiddeld twee mensen per dag met een gebroken arm binnenkomen. Met dat soort gegevens proberen we rekening te houden.”
Het staat nog in de kinderschoenen, maar het helpt op termijn het aantal bedden, de personeelsroosters en de patiënten nog beter op elkaar af te stemmen. ,,De truc in deze tijden is zo zuinig mogelijk om te gaan met die capaciteit zonder dat de patiëntenzorg in gevaar komt.”
‘Er is veel uitval’
Aan de andere kant van de stad, in het Franciscus Gasthuis & Vlietland, doet Marjolein Tasche uit de doeken hoe hard het personeel in coronatijd heeft gebuffeld. ,,Daarna zijn we doorgegaan met de wachtlijsten. Daar hadden we op willen inlopen, maar geen ziekenhuis komt er echt aan toe. Voor veel mensen is het zwaar geweest. Er is veel uitval. Bij veel functies zijn tekorten. De druk is groot. Het komt van alle kanten, met name voor verpleegkundigen.”
Tasche is voorzitter van de Raad van Bestuur van Franciscus én van deRotterdamseZorg. Dat is een samenwerking van alle ziekenhuizen in deze regio plus zorg- en onderwijsinstellingen, 36 organisaties in totaal. Hun doel: gezamenlijk de tekorten op de arbeidsmarkt aanpakken.
Bijna ondoenlijke opgave
Een bijna ondoenlijke opgave. Want de tekorten zijn niet gering. Begin deze maand hadden de vier Rotterdamse ziekenhuizen liefst 566 vacatures openstaan. Erasmus MC, de grootste werkgever van de stad, heeft 311 functies in de aanbieding en zou vandaag nog tegen de 431 mensen een baan in de zorg kunnen bieden. Maasstad zegt 115 vacatures te hebben, Franciscus 86, Ikazia 54.
DeRotterdamseZorg spreekt voor de hele regio over een aanbod van 1554 functies. Om al die gaten te vullen zijn daar vele honderden mensen meer voor nodig, vanwege het vele deeltijdwerk in de zorg. Daar komt nog bij dat bijna vier op de tien zorgprofessionals overwegen ander werk te gaan doen en één op de tien dat daadwerkelijk doet, zo blijkt uit de pas gepresenteerde ‘Monitor Gezond werken in de zorg 2022’.
Dat is ook typisch een ziekte binnen het management van de gezondheidszorg, zoals te zien bij de laatste CAO onderhandelingen blijven ze moeilijk doen om het loon. Maar een ZZP’er nemen ze dan graag aan. Begrijpelijk omdat er niemand anders is maar ik ken (oud) collega’s die ontslag hebben genomen, en een paar maanden later als ZZP’er kwamen werken.
> Elk ziekenhuis is ervan doordrongen dat personeel moet worden gepaaid met de best mogelijke werkomstandigheden. Sectormanager Elise Broekman-van Dorp van het Erasmus MC: ,,Er is veel extra gewerkt en er zijn stuwmeren aan vrije dagen. Je kunt veel van verpleegkundigen vragen, maar je wilt ook dat ze met plezier en uitgerust hun werk blijven doen.”
Plotseling benieuwd, toch eens ff in de cao kij…
>De aanspraak op vakantie bedraagt 9% van de in de arbeidsovereenkomst vermelde arbeidsduur van de medewerker en wordt uitgedrukt in gehele uren.
4 comments
[https://archive.ph/in8yK](https://archive.ph/in8yK)
Dagelijks een schrijnend tekort aan verpleegkundigen: in de ‘controlekamer’ wordt met bedden gepuzzeld
In de ziekenhuizen zijn de personeelstekorten zo groot dat bedden leeg blijven. Buiten het zicht van de patiënt wordt op alle mogelijke manieren – tot aan een ‘controlekamer’ vol beeldschermen toe – gezocht naar oplossingen. Het AD keek mee bij vier Rotterdamse ziekenhuizen, die kampen met honderden onvervulde vacatures. ,,Zonder goede mensen is alles kansloos.”
Puzzelen met personeel. Of het nu om rijinstructeurs gaat, de horeca in de stad, de beveiliging op Schiphol of een klusjesman voor thuis – overal klinkt het hetzelfde liedje: te veel werk, te weinig mensen. En van het personeel dat aan de slag is, wordt meer gevraagd dan ze aankunnen.
In dat opzicht is het niet vreemd dat ook ziekenhuizen onvoldoende mensen hebben om de zorg te leveren die we eigenlijk van ze verwachten. Maar het maakt wel uit of er een tekort is aan ic-personeel of aan winkelhulp. Het laatste is vervelend, het eerste een directe bedreiging voor onze gezondheid. En er is amper perspectief dat het snel verbetert.
Strategisch spel
Michelle Verhof en Mirije de Haas hebben er een dagtaak aan. Ze werken in het Maasstad Ziekenhuis in het nieuwe Operationeel Coördinatie Centrum, OCC. Van hieruit wordt elk moment van de dag, real time, de capaciteit van het ziekenhuis in de gaten gehouden; als een soort strategisch bordspel tussen vraag (patiënten) en aanbod (personeel/bedden).
Het OCC oogt indrukwekkend. Tien beeldschermen met informatie vullen een wand. Kleurtjes, diagrammen en grafieken tonen de stand van zaken. Veel geruststellend groen. Het is een enkel rood blokje dat opvalt. Het geeft aan dat er één patiënt in het Maasstad Ziekenhuis niet op de juiste afdeling ligt, omdat het daar vol is. ,,Daar word ik niet zenuwachtig van”, reageert Verhof.
De wand noemt ze ‘ons Schipholbord’. Daar heeft het inderdaad wat van weg: een soort van schema van vluchtroutes door het ziekenhuis heen. Links schermen met de instroom bij de spoedeisende hulp in het eigen en andere ziekenhuizen. In het midden hoe de patiënten doorstromen naar de diverse afdelingen. Uiterst rechts de uitstroom en nazorg. ,,We werken met schaarse capaciteit. Dan moet je als ziekenhuis bewuste keuzes maken. Deze controlekamer, een van de eerste in de regio, helpt daarbij.”
Spoedgevallen voorspellen
Verhof wijst op een scherm, dat voorspelt hoe de komende 24 uur er voor het ziekenhuis gaan uitzien. In het oog springt de inschatting van het dagelijkse aantal spoedgevallen. ,,We weten niet dat mevrouw Jansen vandaag haar arm gaat breken’’, zegt ze ter illustratie. ,,We weten wel dat er gemiddeld twee mensen per dag met een gebroken arm binnenkomen. Met dat soort gegevens proberen we rekening te houden.”
Het staat nog in de kinderschoenen, maar het helpt op termijn het aantal bedden, de personeelsroosters en de patiënten nog beter op elkaar af te stemmen. ,,De truc in deze tijden is zo zuinig mogelijk om te gaan met die capaciteit zonder dat de patiëntenzorg in gevaar komt.”
‘Er is veel uitval’
Aan de andere kant van de stad, in het Franciscus Gasthuis & Vlietland, doet Marjolein Tasche uit de doeken hoe hard het personeel in coronatijd heeft gebuffeld. ,,Daarna zijn we doorgegaan met de wachtlijsten. Daar hadden we op willen inlopen, maar geen ziekenhuis komt er echt aan toe. Voor veel mensen is het zwaar geweest. Er is veel uitval. Bij veel functies zijn tekorten. De druk is groot. Het komt van alle kanten, met name voor verpleegkundigen.”
Tasche is voorzitter van de Raad van Bestuur van Franciscus én van deRotterdamseZorg. Dat is een samenwerking van alle ziekenhuizen in deze regio plus zorg- en onderwijsinstellingen, 36 organisaties in totaal. Hun doel: gezamenlijk de tekorten op de arbeidsmarkt aanpakken.
Bijna ondoenlijke opgave
Een bijna ondoenlijke opgave. Want de tekorten zijn niet gering. Begin deze maand hadden de vier Rotterdamse ziekenhuizen liefst 566 vacatures openstaan. Erasmus MC, de grootste werkgever van de stad, heeft 311 functies in de aanbieding en zou vandaag nog tegen de 431 mensen een baan in de zorg kunnen bieden. Maasstad zegt 115 vacatures te hebben, Franciscus 86, Ikazia 54.
DeRotterdamseZorg spreekt voor de hele regio over een aanbod van 1554 functies. Om al die gaten te vullen zijn daar vele honderden mensen meer voor nodig, vanwege het vele deeltijdwerk in de zorg. Daar komt nog bij dat bijna vier op de tien zorgprofessionals overwegen ander werk te gaan doen en één op de tien dat daadwerkelijk doet, zo blijkt uit de pas gepresenteerde ‘Monitor Gezond werken in de zorg 2022’.
Dat is ook typisch een ziekte binnen het management van de gezondheidszorg, zoals te zien bij de laatste CAO onderhandelingen blijven ze moeilijk doen om het loon. Maar een ZZP’er nemen ze dan graag aan. Begrijpelijk omdat er niemand anders is maar ik ken (oud) collega’s die ontslag hebben genomen, en een paar maanden later als ZZP’er kwamen werken.
> Elk ziekenhuis is ervan doordrongen dat personeel moet worden gepaaid met de best mogelijke werkomstandigheden. Sectormanager Elise Broekman-van Dorp van het Erasmus MC: ,,Er is veel extra gewerkt en er zijn stuwmeren aan vrije dagen. Je kunt veel van verpleegkundigen vragen, maar je wilt ook dat ze met plezier en uitgerust hun werk blijven doen.”
Plotseling benieuwd, toch eens ff in de cao kij…
>De aanspraak op vakantie bedraagt 9% van de in de arbeidsovereenkomst vermelde arbeidsduur van de medewerker en wordt uitgedrukt in gehele uren.
lmao wat een stuwmeer.
Waar komt al die uitval vandaan?