Όσοι ψηφίσαμε ΣΥΡΙΖΑ με την ελπίδα να μετατραπεί σε σοβαρό προοδευτικό κόμμα εξουσίας, ταυτιζόμαστε λέξη προς λέξη με αυτό το άρθρο.
Προφανώς το άρθρο έχει μια προκατάληψη προς τα αριστερά όταν απαριθμεί τα θετικά του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα κολοσσιαία λάθη του, αλλά αξίζει να διαβαστεί από όλους.
Άμα είχε κρατήσει το λόγο του θα είχε περάσει κατευθείαν στην μέση ηλικία.
αχ αυτές οι αυθόρμητες ειλικρινείς αναλύσεις…
>Γιατί προτείνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των ενστόλων και όχι των εκπαιδευτικών; Επειδή οι αστυνομικοί και οι στρατιωτικοί έρχονται σε επαφή με περισσότερο κόσμο από τους καθηγητές ή επειδή είναι προνομιακό εκλογικό κοινό για τη Ν.Δ.; Η απάντηση είναι προφανής και εις βάρος της εικόνας του ΣΥΡΙΖΑ.
Η σπανού παραβλέπει ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εμβολιασμενοι σε ποσοστό που αγγίζει το 90% και τους βάζει στο ίδιο τσουβάλι με μπάτσους και καραβαναδες που ακόμα παλεύουν να φτάσουν το 60%. Δήθεν επειδή βολεύει τον Σύριζα να τα βάζει με τους μεν αλλά όχι με τους δε. Μπράβο σιχαμένη προπαγανδιστρια.
> […] γιατί δεν έγινε ολοκληρωμένη αποτίμηση των αιτίων της εκλογικής ήττας, με την έννοια ότι ποτέ δεν αποκηρύχθηκε επί της ουσίας η κυβερνητική συνεργασία με τους απερίγραπτους ΑΝΕΛ […]
εδω η σπανου φαινεται να λεει οτι ενα απο τα αιτια της ηττας ηταν οτι ο συριζα συνεργαστηκε με τους ανελ — θα ηταν ενδιαφερον αν μας πει σε τι μετρησεις της κοινης γνωμης βασιζεται αυτη η θεση. εγω παντως ως κριτικη το εχω ακουσει κυριως απο την πλευρα του πασοκ (ως πολεμικη: “εμεις συγκυβερνησαμε με το λαος, αλλα κι εσεις το κανατε με τους ανελ”), και λιγοτερο απο εκεινη της νεας δημοκρατιας (κυριως ως talking point την περιοδο της δικης της χρυσης αυγης) — απο οσο καταλαβαινω, η συγκυβερνηση με τους ανελ εγινε αντιληπτη για τους περισσοτερους ψηφοφορους του συριζα ως αναγκαιο κακο (αναγκαιο, γιατι υπηρχε κοινωνικο αιτημα για μια κυβερνηση απο αντιμνημονιακες δυναμεις) — οχι κατι που θα διαλεγαν, αν υπηρχε επιλογη, αλλα ουτε ως το κομβικο σημειο που τους απομακρυνε απο το συριζα.
> Εχοντας μάθει να αξιοποιούν πολιτικά την αναμπουμπούλα, δεν μπήκαν στον κόπο να επεξεργαστούν στρατηγική στη βάση του κοινωνικού αιτήματος για σεβασμό στους θεσμούς (αυτούς που έχουμε, όσο υπανάπτυκτοι και αν είναι), ησυχία, προβλεψιμότητα και κανονικότητα, όπως και αν ορίζεται σε αντικειμενικές συνθήκες αμείλικτης αβεβαιότητας.
αυτα τα αιτηματα ειναι κοινα μεταξυ των δυνητικων ψηφοφορων του συριζα? η δικη μου η αισθηση ειναι οτι ισχυει το αναποδο — οτι δηλαδη ο συριζα ηταν σε πολλα πραγματα πιο “θεσμικος” απο οτι περιμεναν/περιμενουν οι πιθανοι ψηφοφοροι του.
5 comments
Όσοι ψηφίσαμε ΣΥΡΙΖΑ με την ελπίδα να μετατραπεί σε σοβαρό προοδευτικό κόμμα εξουσίας, ταυτιζόμαστε λέξη προς λέξη με αυτό το άρθρο.
Προφανώς το άρθρο έχει μια προκατάληψη προς τα αριστερά όταν απαριθμεί τα θετικά του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα κολοσσιαία λάθη του, αλλά αξίζει να διαβαστεί από όλους.
Άμα είχε κρατήσει το λόγο του θα είχε περάσει κατευθείαν στην μέση ηλικία.
αχ αυτές οι αυθόρμητες ειλικρινείς αναλύσεις…
>Γιατί προτείνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των ενστόλων και όχι των εκπαιδευτικών; Επειδή οι αστυνομικοί και οι στρατιωτικοί έρχονται σε επαφή με περισσότερο κόσμο από τους καθηγητές ή επειδή είναι προνομιακό εκλογικό κοινό για τη Ν.Δ.; Η απάντηση είναι προφανής και εις βάρος της εικόνας του ΣΥΡΙΖΑ.
Η σπανού παραβλέπει ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εμβολιασμενοι σε ποσοστό που αγγίζει το 90% και τους βάζει στο ίδιο τσουβάλι με μπάτσους και καραβαναδες που ακόμα παλεύουν να φτάσουν το 60%. Δήθεν επειδή βολεύει τον Σύριζα να τα βάζει με τους μεν αλλά όχι με τους δε. Μπράβο σιχαμένη προπαγανδιστρια.
> […] γιατί δεν έγινε ολοκληρωμένη αποτίμηση των αιτίων της εκλογικής ήττας, με την έννοια ότι ποτέ δεν αποκηρύχθηκε επί της ουσίας η κυβερνητική συνεργασία με τους απερίγραπτους ΑΝΕΛ […]
εδω η σπανου φαινεται να λεει οτι ενα απο τα αιτια της ηττας ηταν οτι ο συριζα συνεργαστηκε με τους ανελ — θα ηταν ενδιαφερον αν μας πει σε τι μετρησεις της κοινης γνωμης βασιζεται αυτη η θεση. εγω παντως ως κριτικη το εχω ακουσει κυριως απο την πλευρα του πασοκ (ως πολεμικη: “εμεις συγκυβερνησαμε με το λαος, αλλα κι εσεις το κανατε με τους ανελ”), και λιγοτερο απο εκεινη της νεας δημοκρατιας (κυριως ως talking point την περιοδο της δικης της χρυσης αυγης) — απο οσο καταλαβαινω, η συγκυβερνηση με τους ανελ εγινε αντιληπτη για τους περισσοτερους ψηφοφορους του συριζα ως αναγκαιο κακο (αναγκαιο, γιατι υπηρχε κοινωνικο αιτημα για μια κυβερνηση απο αντιμνημονιακες δυναμεις) — οχι κατι που θα διαλεγαν, αν υπηρχε επιλογη, αλλα ουτε ως το κομβικο σημειο που τους απομακρυνε απο το συριζα.
> Εχοντας μάθει να αξιοποιούν πολιτικά την αναμπουμπούλα, δεν μπήκαν στον κόπο να επεξεργαστούν στρατηγική στη βάση του κοινωνικού αιτήματος για σεβασμό στους θεσμούς (αυτούς που έχουμε, όσο υπανάπτυκτοι και αν είναι), ησυχία, προβλεψιμότητα και κανονικότητα, όπως και αν ορίζεται σε αντικειμενικές συνθήκες αμείλικτης αβεβαιότητας.
αυτα τα αιτηματα ειναι κοινα μεταξυ των δυνητικων ψηφοφορων του συριζα? η δικη μου η αισθηση ειναι οτι ισχυει το αναποδο — οτι δηλαδη ο συριζα ηταν σε πολλα πραγματα πιο “θεσμικος” απο οτι περιμεναν/περιμενουν οι πιθανοι ψηφοφοροι του.