Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 29, Lome / Togo. Πειρατεία

Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 29, Lome / Togo. Πειρατεία

​

**Disclaimer: Αμα θελετε μια ανάλαφρη ιστορία για να περασει η ωρα σας,** ***ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ!*** **Να πατε στην επόμενη ιστορία. Ο μόνος λογος που γραφω για αυτο το θεμα, ειναι επειδή το ζήτησε πολύς κόσμος. Δεν μου ηταν καθολου ευκολο να το γραψω, μαλιστα με πηρε πανω απο δεκα μερες για να βαλω κατω αυτες τις δεκα παραγράφους. Δεν εχω βαλει καμια σαλτσα, μαλιστα καποια πραγματα ηταν πολυ επώδυνα και τα παρέλειψα, και για λογο σεβασμού προς τους παθοντες. ΟΛΑ τα παρακατω ειναι απολυτα αληθινά, και πρεπει να διαβαστούν έχοντας υπο οψιν πως δεν ειναι για ικανοποίηση της διεστραμμένης περιέργειας. Καθε μη πρέπων σχόλιο θα παει για αναφορα και μπλοκ. Δεν θα απαντήσω σε τίποτα ηλίθιο του στιλλ: ΘεΛουΜε ΑποδιΚσι Η δΕν σΥνεΒη!!!**

**Καθε λογικη ερώτηση με το πρέπων σεβασμό, θα απαντηθεί. Σας παρακαλώ να είστε κόσμιοι. Ευχαριστώ.**

​

​

Στο Λομε εχω παει παρα πολυ συχνα, το λιγότερο ειναι 3 φορες το χρονο επι 13 χρόνια. Θεωρείται απο τις σχετικά σταθερές χωρες της Αφρικης, με τους λιγότερο κινδύνους.

Υπάρχει και μια σχετικά οργανωμένη ακτοφυλακή, με δυο απο αυτα τα καταδιωκτικά [https://imgur.com/a/wt3iOW9](https://imgur.com/a/wt3iOW9) και αλλα δυο απο αυτα κορβέτες [https://imgur.com/a/2k1xer4](https://imgur.com/a/2k1xer4) και αυτα ειναι μονο οτι εχω δει. Μπορει και να εχει και παραπάνω. Διαθετη και αρκετα φτηνες προμήθειες για τα πλοια σε τρόφιμα, φρούτα και κρεας κυρίως. Και εύκολη πρόσβαση σε πετρέλαιο, επίσημα αλλα και παράνομα.

Οποτε ειναι πολυ δελεαστικό για τις ναυτιλιακές σαν λιμανι. Αυτο ειναι ενας λογος που και υπάρχει και μεγάλη ναυτική κίνηση προς τα εκει.

​

Την πρωτη φορα που βρέθηκα εκει ήμουνα λιγο διστακτικός, αλλα μετα που εμαθα τις διαδικασίες ηταν σχετικά ευκολα. Αλλα πάντα ξόδευα τουλάχιστον 100 δολαρια σε λαδώματα.

Κάποιες φόρες τα έπαιρνα πισω απο την εταιρεία μου, κάποιες αλλες απο τον εκπρόσωπο της ναυτιλιακής και αλλες φορες σε είδος. Ενα καλο φαγητο, ποτα, ή και μια μέρα παραπάνω για ξεκούραση εκεί, γιατί με το που γυρνούσα πίσω με έστελναν κατευθείαν για αλλο ταξίδι.

Όποτε δεχόμουνα οτι προέκυπτε.

​

Ήμουνα χαλαρός μια παρασκευή απόγευμα, γιατι θα ηταν ενα απο τα σπάνια ΣΚ που έτυχε να ειμαι σπιτι. Αλλα κατι δεν μου καθόταν σωστα. Σκέφτηκα πως ειναι γιατι επιτελους ειμαι σπικι ενα ΣΚ, γιατι ειναι σπανια εμπειρία για μενα. Οποτε καφε, μουσικη και διαβασμα χαλαρος στο καναπε. Το google δεν σε αφήνει και πολυ να χαλαρώνεις ομως, γιατι ξερει το διαβάζω γενικώς οταν ειμαι στην δουλεία, γενικά ναυτικά νεα, οποτε αποφάσισε πως θελω παλι να τα βλεπω αυτα. (πρεπει να αλλάξουν τον αλγοριθμο, οταν κάποιος ειναι σπιτι ΣΚ, ΔΕΝ θελει να βλεπει οτι βλεπει στην δουλειά). Και διαβάζω ενα αρθο και στην κυριολεξία μούδιασα: Ενα πλοιο που το επισκέφτηκα πριν δυο μηνες για επιθεώρηση, επεσε θυμα πειρατείας στο Λομε. Τανκερ απο τον γνωστο “εχω χεσμένο τον πρωθυπουργό” πλοιοκτήτη. Πρώτη σκέψη η άκρως εγωιστική, “ευτυχώς που δεν έγινε οταν ήμουνα επάνω”. Ένταξη να μην κρυβόμαστε πισω απο το δάχτυλο. Οταν έρχονται τέτοιες καταστάσεις, σκέφτεσαι πρώτα τον εαυτο σου και μετα ολους τους αλλους. Μετα θυμήθηκα ποιοι ηταν επάνω σαν πλήρωμα. Παλι μούδιασα…ηταν επανω 3 νεοι Ρώσοι λιγο πανω απο τα 25…Μαλιστα ο ενας ηταν η πρωτη φορα που ανέβηκε σε πλοιο…

​

Περίμενα να σκάσει κανενα τηλέφωνο ανα πασα στιγμή, μιας και ήμουνα ο τελευταίος επιθεωρητής που κατέβηκε απο το πλοίο. Δεν πέρασε μια ωρα, και ξεκίνησαν τηλέφωνα, email, sms…Πες μας αυτο, πες μας εκείνο, τι γνώμη εχεις…κτλ. Σίγουρα θα ζητήσουν να παω σαν εμπειρογνώμονας…και λιγο αργότερα ήρθαν τα εισιτήρια…για την ιδια μερα! Παντα εχω έτυμη βαλίτσα για ταξίδι, και οχι μια, εχω δυο σετ ιδια, σε περίπτωση που σε μια επιστροφή χαθη η βαλίτσα.

Σημείωση εδω, πως σε καλους πελάτες έχουμε την δυνατότητα να δίνουν εντολές απευθείας σε τεχνικούς και επιθεωρητές σε καταστάσεις άμεσης ανάγκης. Αυτο γίνεται για να αποφύγουν τυχών καθυστερήσεις απο ολη την διαδικασία ζήτηση-προσφορά-αποδοχή-ορισμός ημερομηνίας-μελέτη-κτλ. Εδω η εταιρεία μου πηρε χαμπάρι τι έγινε αφού τελείωσα την δουλειά και γυρνούσα Ελλάδα.

​

Πήγαμε απο Κωνσταντινούπολη προς Αιθιοπία με την Τurkish και μετα ναύλωσαν ενα μικρο jet προς το Λομε. Ήμασταν οκτώ ατομα ολοι κάπως φρικαρισμένα απο την κατασταση. Εκει εμαθα πως η πειρατεία εγινε ουσιαστικά πριν δυο μέρες και πηγαίναμε εκεί για να λύσουμε “καποια θεματα”…

Αυτο πάλη δεν μου αρεσε, βρωμούσε η κατάσταση. Ρωτησα για το πλήρωμα, και πηρα μια αόριστη απάντηση απο τον εκπρόσωπο της ναυτιλιακής: “-Σε γενικές γραμμές καλα…δεν χάσαμε και πολλούς…”. Η ψυχρότητα του με εξόργισε. Σαν κάποιος να εχασε μερικούς συνδετήρες απο το γραφείο του. Διακριτικά ρώτησα και τους αλλους και εμαθα πως και οι 3 Ρωσοι σκοτωθήκαν, τον εναν μάλιστα τον πετάξαν στην προπέλα το σκάφους που χρησιμοποίησαν να κάνουν απόβαση. Και ειχε τις αισθήσεις του οταν το εκαναν. Ηταν για παραδειγματισμό στους άλλους. Εχασαν την ζωη τους ολοι οι οπλισμένοι φύλακες σε μαχη σωμα με σωμα επανω στο πλοιο. Οι ναύτες που ηταν ολοι Φιλιππινέζοι που δεν εχουν αξια για διαπραγμάτευση για λύτρα, τους πετάξαν στην θαλασσα. Κάποιοι τους μάζεψαν αλλα πλοια, κάποιοι πνίγηκαν. Τους υπολοίπους αξιωματικούς τους κατέβασαν απο το πλοιο, τους πηγαν καπου στα εντος της χώρας σε ενα “χωριο”. Πρωτα τους βίασαν, και οχι μονο μια φορα. Μετα ξυλοδαρμό, αρκετά για να σπάσουν κοκάλα, αλλα οχι να πεθάνουν. Μετα τους ειχαν σε κλουβια κρεμασμένα απο κάτι δεντρα και τους τάιζαν κάτι ωμά κρέατα και αντι για νερο, αιμα. Αυτο εγινε μεχρι να συμφωνήσουν για τα λύτρα.

​

Εδω να σημειώσω, τη ακριβώς παίζεται με τις πειρατείες.

​

\-Απο τη μεριά των πειρατών αυτο που εχει μεγαλύτερη αξια ειναι τα λυτρα για το πλήρωμα. Δεν τους νοιάζει και ιδιαίτερα το φορτίο ή και το πλοίο. Μονό οταν εχει κάποιο φορτίο που μπορούν εύκολα να το διαχειριστούν πχ. καύσιμα, ασχολούνται με αυτά. Υπαρχουν περιοχες οπως η Σομαλία που εκει καταφέρνουν και εξαφανίζουν αμα θελουν, ολο το πλοιο και το φορτιο. Το κανουν ανταλλακτικά, μέταλλο και το φορτίο στην αγορα. Ειναι ομως κατι που θελει παραπάνω δουλεια και οργάνωση.

​

\-Απο την μεριά του πλοιοκτήτη, ενδιαφέρετε μονο για τους αξιωματικούς και μονο άμα ειναι καυκάσιοι. Και οχι γιατι εχει καλη καρδια, αλλα φοβάται τις μηνύσεις και αποζημιώσεις. Ναύτες; δουλειά τους ειναι, ξέρουν τους κινδύνους. Πλοιο; εχει ασφάλεια. Φορτιο; ασφαλεια. Εδω ο ωνασης (αρνούμαι να γραψω το ω με κεφάλαια) εκανε περιουσία βουλιάζοντας πλοια για τα ασφάλιστρα με τους ναυτικούς μεσα…

​

Οποτε στο Λομε ενα τανκερ φορτωμένο με καύσιμα και με καυκάσιους αξιωματικούς; Λουκούμι.

​

Έφτασα εκει την επόμενη μερα το απόγευμα, πήραμε ενα σκάφος και πήγαμε προς το τανκερ που ηταν στο αγκυροβόλιο. Καθως προχωρούσαμε στην θάλασσα, ακουσα να λενε στο VHF πως κατι εγινε στο πλοιο αυτην την στιγμή. Τα γαλλικά μου δεν ειναι τοσο καλα να καταλαβω ακριβώς τι ελεγαν, και δεν μιλανε και τοσο καθαρα στο Λομε. Σταματήσαμε μεσα στην θαλασσα και περιμεναμε καμια ωρα. Μετα μας ειπε ο αφρικανος απο την βαρκα, πως το πρόβλημα λύθηκε…Βλέποντας τον εκπρόσωπο της ναυτιλιακής κατάλαβα πως κατι ηξερε αλλα δεν μιλούσε. Οταν φτασαμε στο πλοιο ειδα πως ηταν εκει, η ακτοφυλακή και μια αλλη βαρκα που μετέφερε νεους οπλισμένους φύλακες. Επίσης είχαν έτοιμο το γερανό με το δίχτυ που παιρνούν τις προμήθειες και κατέβαζαν “κατι”. Αυτο το κατι ηταν ενας άνθρωπος. Το άφησαν στο πισω μερος του σκάφους, και μερικοί απο εμας οπως ειναι συνηθισμένο τον βόηθησαν να βγει απο το δίχτυ. Ηταν ενας απίστευτα τρομαγμένος άνθρωπος. Ηταν λευκός σαν χαρτι και έτρεμε. Μου πηρε αρκετά να καταβάλω πως έλειπε σχεδόν ολο το δεξι του μπράτσο και το υπόλοιπο ηταν τυλιγμένο με κατι σεντόνια και επιδέσμους…Μάθαμε πως ειχε ξεμείνει ενας πειρατής επανω στο πλοιο τοσες μερες, κρυβόταν και περίμενε την κατάλληλη στιγμη να φύγει. Ο άνθρωπος στο διχτυ ειχε την ατυχία να τον βρει πριν απο λιγες ωρες. Τον επιτέθηκε με μια μεγαλη αυτοσχέδια λεπίδα στα εσωτερικά του αγκώνα. Τον πρόλαβαν οι φύλακες πριν προλάβει να κανει μεγαλύτερη ζημιά. Τωρα λεει ειναι ασφαλές να ανεβούμε στο πλοιο…υπάρχουν παντού φύλακες.

​

Πρώτος ανέβηκε ο εκπρόσωπος της ναυτιλιακής, μετα αλλος ενας απο την ναυτιλιακή, τρίτος εγω. Η ανεμόσκαλα που ειναι κατασκευασμένη απο ξυλο και σκηνή ηταν μεσα στην βρώμα, έχοντας γαντια δεν σιχάθηκα και τοσο. Στο τελευταίο σκαλοπάτι πρεπει να πιαστείς απο καπου στο πλοιο ώστε να τραβηχτείς επάνω. Έπιασα ενα απο τα στηρίγματα και έκοψε το γάντι σαν να ηταν απο χαρτί μαζι με το χερι μου. Καταφερα να κρατηθω απο ενα δεσιμο στο κατάστρωμα και ανέβηκα άτσαλα στο τανκερ με πόνο. Ειχα κανει ενα αρκετά βαθυ κόψιμο στο χέρι με αίματα, αλλα τουλάχιστον δεν έπεσα στην θάλασσα. Άφησα το αιμα να στέγνωση ετσι, γιατι η φορμα μου λερώθηκε απο την σκαλα και ηταν καλυτερα απο να σκουπιστω επανω της. Μετα απο λιγο αρχισα να παρατηρώ τα γυρο μου. Αρκετα βρώμικο το κατάστρωμα (τα τανκερ γενικα ειναι καθαρά γιαυτο μου εκανε εντύπωση) και ηταν σχεδόν ολο καλυμμένο με ενα μαυρο υγρο, πετρέλαιο ή και λάδι. Εκει που ηταν δεμένη η ανεμόσκαλα, υπήρχε ενα μουσαμά και σκέπαζε όπως έμαθα αργότερα οτιδήποτε υπολείμματα έμειναν απο τον ξεχασμένο πειρατή. Και γράφω “οτιδήποτε υπολείμματα έμειναν” γιατι δεν έμειναν και πολλα, οι φύλακες τον είχαν γκαζώσει με παραπάνω ζήλο απο το κανονικό. Και επιδι ηταν μακρια απο αγωγους και βαλβιδες του τανκερ, και διπλα στα ρέλια [https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%AD%CE%BB%CE%B9](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%AD%CE%BB%CE%B9) τα εδωσαν ολα. Οποτε πέτυχαν και τα στηρίγματα και γιαυτο και εγω κόπηκα σε ενα απο αυτα. Δεν εκατσα να δω και πολύ το μουσαμά γιατι λιγο πιο κατω υπήρχε κατι χειρότερο. Πρωτα το μύρισα και μετα το ειδα. Μια στοίβα με πτώματα. Ηταν κυρίως αφρικανοι αλλα ειδα και μερικους Φιλιππινέζους. Εκει απλα πεταμενοι, μια στοιβα απο κορμια. Καταλαβαίνω για τους πειρατες, να μην δειχνουν σεβασμό, αλλα οι Φιλιππινέζοι; Μαζι δουλεύατε! Και εκει παρατήρησα πως το μαυρο υγρο που ηταν σε ολο το κατάστρωμα τι ηταν. Αιμα. Ηταν αιμα, αλλα επειδή το κατάστρωμα ηταν βαμμένο πράσινο φαίνονταν σαν μαύρο υγρο. Μάλιστα και εκει που ανέβηκα ειχε και το αιμα απο τον τυπο που γκάζωσαν πριν απο λιγες ωρες…Αρα το αιμα στα χερια μου δεν ηταν μονο του δικο μου. Πρωτη αντίδραση ηταν αηδία και να το σκουπίσω στην φορμα οπου βρήκα. Μετα να βρω καπου να κατσω για να χωνεψω ολο αυτο που εβλεπα, χωρις να με εχουν προειδοποιήσει. οι υπόλοιποι που ηταν μαζι μου ηταν σε μια κατάσταση σαν να μην εχει γίνει τίποτα. Ειδικά ο εκπρόσωπος της ναυτιλιακής εκανε και πλακιτσα. Δεν θα γραψω τι ελεγε, γιατι πιστεύω πως η ασέβεια προς τους νεκρους ειναι το χειρότερο που μπορεί να κανει ενας ανθρωπος.

​

Αυτος ο μαλακας μου ζητησε μετα να παρω τα δεδομενα που υπαρχει το μαυρο κουτι του πλοιου και να καταστρέψω τα αντιγραφα. Του ειπα ευχαρίστως να του παρω τα δεδομενα, αλλα δεν θα καταστρέψω τίποτα. Ειναι ενάντια στους κανονισμούς. Και τον λεω, και η συνομιλία μας αυτη ειναι σε καταγραφή, Ξίνισε, το γύρισε στην πλακα αλλα το δέχτηκε, δεν μπορούσε να κανει αλλιώς.

​

Έφυγα απο εκει την αλλη μερα, και ενημέρωσα στο γραφειο πως ποτε δεν θα ξαναπαω για δουλεια με αυτους.

Στο γραφειο προσπάθησαν να με μεταπείσουν. Δεν δυσκολεύτηκα και πολύ να κρατήσω την στάση μου, γιατι μετα απο 25 μερες σωριάστηκα κατω και πήγα στο νοσοκομείο. Ευτυχώς ήμουν Ελλαδα. Μετα απο 5 μερες εντατική και 15 σε θάλαμο βρήκαν τι επαθα.

*Μαλαρια και HIV. Το κόψιμο στο χερι…*

Εχοντας και δυο καρκινους απο πριν, βγήκα σε αναπηρική σύνταξη. Τουλάχιστον γλύτωσα απο το τρελοκομείο την δουλειά