Wetsvoorstel inlichtingendiensten; weer is de vraag ‘hoe ver mogen ze gaan?’

6 comments
  1. Je ziet hier twee voorbeelden van burgers die op een bepaalde manier tegen de overheid aankijken.

    De een zegt: de overheid is te vertrouwen
    De ander zegt: de overheid is niet altijd te vertrouwen

    Iedereen moet zelf maar een inschatting maken, maar er zijn voorbeelden genoeg waaruit het tweede blijkt zoals het toeslagenschandaal, het uitstellen van WOB verzoeken om politieke redenen en bonnetjes of SMS-verkeer die ineens niet meer beschikbaar waren.

    Het lijkt mij persoonlijk hopeloos naïef om te denken dat deze wet niet toch een keer misbruikt wordt, ook al zal er vooral veel goeds mee beoogd zijn en in de praktijk mee gedaan worden.

    [The road to hell is paved with good intentions](https://en.wikipedia.org/wiki/The_road_to_hell_is_paved_with_good_intentions).

  2. Sheesh, die een na laatste alinea ook met dat je nergens bang voor hoeft te zijn. Beeld jezelf eens in als dit uit de koker van een russische toezichthouder kwam. Angstaanjagend dystopisch

  3. >Ook komt er een mogelijkheid om een kabel af te tappen, zonder dat er al een concreet doel is. … De verzamelde informatie mag een jaar lang worden bewaard, maar daar staat tegenover dat de diensten er inhoudelijk niks mee mogen.

    Wat heeft het voor nut data op te slaan als je er niks mee mag doen? Of moet ik ‘inhoudelijk er niks mee mogen’ zien als dat men wel de rest mag analyseren, de metadata?

  4. Tsja, er zullen altijd wel dingen zijn die inlichtingendiensten nooit te weten zullen komen. Ik kan me voorstellen dat dat soms jammer is maar we kunnen van die mensen niet verwachten dat ze de hele wereld onder toezicht houden.

  5. Helaas gaat de hele wereld steeds meer richting autoritaire regimes, Nederland heeft een wat langere weg te gaan maar is geen uitzondering

Leave a Reply