>Ik herkende mezelf helemaal niet in het lesmateriaal. Dat vond ik lastig, want op mijn school ging het niet over de mogelijke relatie tussen twee mannen, maar werd het heterostel als de norm gezien.
Ik ben 30 en bij mij was homoseksualiteit al een onderwerp tijdens biologie, lijkt me niet dat de laatste 15 jaar het middelbaar onderwijs geSGP’t is geworden.
kan iemand mij het verhaal van de bloemetjes en bijtjes eens vertellen? ik heb er totaal geen beeld bij hoe dat zou werken?
Mijn kind van 4 hoorde op school al dat sommige kinderen twee ouders van hetzelfde geslacht hebben. Zo moeilijk is het allemaal niet toch. Het is slecht dat het aan de invulling van de school zelf ligt, alle kinderen hebben wat mij betreft recht op goede seksuele voorlichting.
Bij mij op de middelbare was het vooral erg klinisch, daar had wel wat meer aandacht voor de softe kanten gemogen.
Weer een dingetje wat school kennelijk moet gaan uitleggen.
Het diversiteitsdeel is niks mis mee en in theorie het “nadruk op genot”-deel ook niet, maar een instructieboekje voor hoe je je vriend(in) moet bevredigen voelt wel heel typisch voor de totale libidoloosheid en managementsdrang die er lijken te heersen.
Het internet heeft de mystiek al aardig weten te slopen maar de boel institutionaliseren is een goede manier om de laatste spijker erin te slaan.
Scholen (ook de openbare en seculiere) die wat sommige onderwerpen betreft amper meegaan in de tijd: wie had gedacht dat ze continu meebewogen?*
*En dan heb ik het niet over wiskunde, natuurkunde en scheikunde, want dat zijn tijdloze vakken
Edit: ik vond het commentaar van hoogleraar Frank G. Bosman van – de nota bene katholieke – Tilburg University hierover wel interessant.
Pornografie zou wel iets moeten zijn wat behandeld zou moeten worden. Er zijn scholen die nog steeds doen alsof je naakt alleen in de PlayBoy ziet, terwijl iedere 15 jarige wel eens porno heeft gezien. Het is totaal niet realistisch, de seks is veel te ruw en alle acteurs en actrices doen dat puur voor de show.
Dat van genot begrijp ik niet helemaal. Dat je te lui bent om (ook) je partner in extase te brengen los je niet op met een schoolboek. Want volgens mij ligt de oorzaak van slechte seks eerder in een gebrek aan motivatie om je partner te (leren) bevredigen dan aan een gebrekkige sekskennis.
De eerste keer is sws toch al aankloten, maar helemaal niet vervelend als je eerlijk met je partner communiceert.
Het moet je zeg maar gewoon een zier interesseren om gedeelde lol te hebben denk ik. Sociaal genoeg zijn om met je partner te praten wat wel en niet fijn is. Dat zit hem dan in een meer fundamentele empathische/sociale basis.
En als je dan wel over genot praat trouwens. wat voor brede boodschap wil je dan uitdragen anders dan: “Dit vinden sommigen mensen lekker, en andere mensen niet.”?
T zal misschien aan mij liggen. Misschien wordt ik er gewoon weer somber van dat het niet vanzelf spreekt allemaal.
Ik snap die ‘nadruk op genot’ wel. Als het scheikunde zou zijn, wordt seksuele voorlichting vaak onderwezen als: dit zijn de scheikundige elementen, en in de volgende lessen gaan we de manieren waarop je jezelf per ongeluk in de fik kan steken tijdens een experiment en hoe je dat kan voorkomen behandelen.
Het is strafcorvee voor docenten. Je moet wel durven om er een positieve insteek aan te geven, want alles komt via via bij de ouders en collega’s terecht. Wij hebben thuis hard gelachen om de verhalen van onze kinderen. Hetzelfde verplichte curriculum kan op heel verschillende manieren overgedragen worden, afhankelijk van schoolklimaat en de eigen inbreng van de docent.
De eerste keer dat ik in aanraking kwam met het thema van consent was toen een of andere gozer die ik op die leeftijd respecteerde me vertelde dat: “Vrouwen ook niet echt weten wat ze willen. Als ze nee zegt kan je het beste gewoon doorgaan, totdat ze je echt fysiek tegenhoud. Dan weet je pas dat ze het niet wil”.
Is natuurlijk ook slecht dat ik toen überhaupt in dat soort circels zat, maar het feit dat noch mijn ouders noch het schoolsysteem het nodig leek te vinden het met me te hebben over het belang van consent in een maatschappij waar sexueel geweld zo’n enorm probleem is vind ik wel godgeklaagd. Ik heb best wel lang gedacht dat ik gewoon een beetje een watje was omdat ik mijn zin niet doorzette en dat zou “eigenlijk wat vrouwen stiekem willen” zijn.
Ik kan me nog herinneren dat in ons biologie boek het hoofdstuk seksuele voorlichting net zo lang was al alle andere hoofdstukken. De lerares zei zelfs in de eerste les “ja ja, haha een vagina en een penis, staat allemaal in hoofdstuk 5 vanaf bladzijde 117. Als je nieuwsgierig bent kijk je thuis maar alvast eens wat we na de kerstvakantie gaan doen, maar we beginnen vandaag gewoon op bladzijde 1”
Volgens mij was homoseksualiteit een klein onderdeel ervan maar was er niks over gender identiteit. Achteraf gezien was het al moeilijk genoeg voor sommige debiele om serieus te blijven…
Ik denk dat we vooral onderscheid moeten maken tussen biologie en seksuele voorlichting. De biologielessen kunnen we misschien beter gewoon heel sec houden.
Zaken als gender identiteit en seksualiteit zijn immers niet echt biologie toch? Gender studies valt eerder onder de humanities dan biologie. Ik denk dat het voor leerlingen ook duidelijker is om gender en geslacht te scheiden.
Ten slotte denk ik dat het scheiden van die twee ook veel wat van de gniffeligheid van het onderwerp afhaalt; het combineren van de niet zo romantische (voor jongeren vaak vieze) biologie met de “spannende” of controversiële seksualiteit maakt het er niet makkelijker op.
12 comments
Laat die shit maar lekker in Amerika.
>Ik herkende mezelf helemaal niet in het lesmateriaal. Dat vond ik lastig, want op mijn school ging het niet over de mogelijke relatie tussen twee mannen, maar werd het heterostel als de norm gezien.
Ik ben 30 en bij mij was homoseksualiteit al een onderwerp tijdens biologie, lijkt me niet dat de laatste 15 jaar het middelbaar onderwijs geSGP’t is geworden.
kan iemand mij het verhaal van de bloemetjes en bijtjes eens vertellen? ik heb er totaal geen beeld bij hoe dat zou werken?
Mijn kind van 4 hoorde op school al dat sommige kinderen twee ouders van hetzelfde geslacht hebben. Zo moeilijk is het allemaal niet toch. Het is slecht dat het aan de invulling van de school zelf ligt, alle kinderen hebben wat mij betreft recht op goede seksuele voorlichting.
Bij mij op de middelbare was het vooral erg klinisch, daar had wel wat meer aandacht voor de softe kanten gemogen.
Weer een dingetje wat school kennelijk moet gaan uitleggen.
Het diversiteitsdeel is niks mis mee en in theorie het “nadruk op genot”-deel ook niet, maar een instructieboekje voor hoe je je vriend(in) moet bevredigen voelt wel heel typisch voor de totale libidoloosheid en managementsdrang die er lijken te heersen.
Het internet heeft de mystiek al aardig weten te slopen maar de boel institutionaliseren is een goede manier om de laatste spijker erin te slaan.
Scholen (ook de openbare en seculiere) die wat sommige onderwerpen betreft amper meegaan in de tijd: wie had gedacht dat ze continu meebewogen?*
*En dan heb ik het niet over wiskunde, natuurkunde en scheikunde, want dat zijn tijdloze vakken
Edit: ik vond het commentaar van hoogleraar Frank G. Bosman van – de nota bene katholieke – Tilburg University hierover wel interessant.
Pornografie zou wel iets moeten zijn wat behandeld zou moeten worden. Er zijn scholen die nog steeds doen alsof je naakt alleen in de PlayBoy ziet, terwijl iedere 15 jarige wel eens porno heeft gezien. Het is totaal niet realistisch, de seks is veel te ruw en alle acteurs en actrices doen dat puur voor de show.
Dat van genot begrijp ik niet helemaal. Dat je te lui bent om (ook) je partner in extase te brengen los je niet op met een schoolboek. Want volgens mij ligt de oorzaak van slechte seks eerder in een gebrek aan motivatie om je partner te (leren) bevredigen dan aan een gebrekkige sekskennis.
De eerste keer is sws toch al aankloten, maar helemaal niet vervelend als je eerlijk met je partner communiceert.
Het moet je zeg maar gewoon een zier interesseren om gedeelde lol te hebben denk ik. Sociaal genoeg zijn om met je partner te praten wat wel en niet fijn is. Dat zit hem dan in een meer fundamentele empathische/sociale basis.
En als je dan wel over genot praat trouwens. wat voor brede boodschap wil je dan uitdragen anders dan: “Dit vinden sommigen mensen lekker, en andere mensen niet.”?
T zal misschien aan mij liggen. Misschien wordt ik er gewoon weer somber van dat het niet vanzelf spreekt allemaal.
Ik snap die ‘nadruk op genot’ wel. Als het scheikunde zou zijn, wordt seksuele voorlichting vaak onderwezen als: dit zijn de scheikundige elementen, en in de volgende lessen gaan we de manieren waarop je jezelf per ongeluk in de fik kan steken tijdens een experiment en hoe je dat kan voorkomen behandelen.
Het is strafcorvee voor docenten. Je moet wel durven om er een positieve insteek aan te geven, want alles komt via via bij de ouders en collega’s terecht. Wij hebben thuis hard gelachen om de verhalen van onze kinderen. Hetzelfde verplichte curriculum kan op heel verschillende manieren overgedragen worden, afhankelijk van schoolklimaat en de eigen inbreng van de docent.
De eerste keer dat ik in aanraking kwam met het thema van consent was toen een of andere gozer die ik op die leeftijd respecteerde me vertelde dat: “Vrouwen ook niet echt weten wat ze willen. Als ze nee zegt kan je het beste gewoon doorgaan, totdat ze je echt fysiek tegenhoud. Dan weet je pas dat ze het niet wil”.
Is natuurlijk ook slecht dat ik toen überhaupt in dat soort circels zat, maar het feit dat noch mijn ouders noch het schoolsysteem het nodig leek te vinden het met me te hebben over het belang van consent in een maatschappij waar sexueel geweld zo’n enorm probleem is vind ik wel godgeklaagd. Ik heb best wel lang gedacht dat ik gewoon een beetje een watje was omdat ik mijn zin niet doorzette en dat zou “eigenlijk wat vrouwen stiekem willen” zijn.
Ik kan me nog herinneren dat in ons biologie boek het hoofdstuk seksuele voorlichting net zo lang was al alle andere hoofdstukken. De lerares zei zelfs in de eerste les “ja ja, haha een vagina en een penis, staat allemaal in hoofdstuk 5 vanaf bladzijde 117. Als je nieuwsgierig bent kijk je thuis maar alvast eens wat we na de kerstvakantie gaan doen, maar we beginnen vandaag gewoon op bladzijde 1”
Volgens mij was homoseksualiteit een klein onderdeel ervan maar was er niks over gender identiteit. Achteraf gezien was het al moeilijk genoeg voor sommige debiele om serieus te blijven…
Ik denk dat we vooral onderscheid moeten maken tussen biologie en seksuele voorlichting. De biologielessen kunnen we misschien beter gewoon heel sec houden.
Zaken als gender identiteit en seksualiteit zijn immers niet echt biologie toch? Gender studies valt eerder onder de humanities dan biologie. Ik denk dat het voor leerlingen ook duidelijker is om gender en geslacht te scheiden.
Ten slotte denk ik dat het scheiden van die twee ook veel wat van de gniffeligheid van het onderwerp afhaalt; het combineren van de niet zo romantische (voor jongeren vaak vieze) biologie met de “spannende” of controversiële seksualiteit maakt het er niet makkelijker op.