Saklaus until sekur sannaður. Skólinn á ekki að vísa burt (né refsa á annan máta) neinum vegna ásakanna. Hins vegar mætti skólinn eflaust koma á móti ákæranda með því að tryggja að hann geti stundað námið án þess að þurfa að deila stofu með þeim sem hann hefur ásakað.
Asnalegur titill á fréttini, líka. Veggjakrot og blað límt á vegg er varla bylting…
Skiljanlegt. Hins vegar sé ég að viðtengingarháttur er enn á hröðu undanhaldi. Þetta er farið að pirra mig meira en þágufallssýki sem er nú bara orðin normið víða hvort eð er. Kveðja, gamall fauskur.
Veit ekki hvort aðilinn sem þau tala um sé sekur eða ekki svo vil ekki vera of harðorð. Það er hinsvegar svo að skóli á að vera öruggur staður fyrir nemendur til að stunda nám og því er að mínu mati alveg frekar skrýtið að vera með aðila með þær ásakanir áfram í tímum með þá meintum þolendum. Það hlýtur að vera hægt að komast að einhverri annarri sáttarmiðlun sem virðir bæði rétt meints geranda en einnig þolenda hvort það væri að hafa þá gerendur í sér kennslustofu eða eitthvað. En það er alveg óásættanlegt þegar einhver lendir í svona, svo þessi reiði er fullkomlega eðlileg. Sérstaklega ef nemendur álíta sem svo að skólinn sé ekki að hlusta á þolendur en auðvitað hlýtur skólinn að geta farið einhverja betri leið til sáttamiðlunar, en að kalla þetta “hóphysteríu” sem gerir fólk bara meira reitt.
Skólar eiga að veta öruggur staður og ef nemandi er að valda öðrum nemanda vanlíðan þá á að vísa þeim nemanda úr skólanum. Þetta á að eiga við ofbeldi, nauðganir og eineltis. Verkferlarnir ættu að vera skírir og að nemendur sem óski eftir að öðrum nemenda sé vísað úr skólanum þufi að ræða við námsráðgjafa um stöðuna og færa rök fyrjr því að honum sé vísað út. Námsráðgjafi fær þá það hlutverk að meta hvort sagt sé satt og rétt frá.
Það er kjaftæði að menn séu saklausir þar til sekt sé sönnuð. Sumir eru sekir en fá ekki dóma afþví það gengur illa að sanna málið epa metnaðarleysi lögreglu í að reyna að sanna eða afsanna málið. Sum mál fara aldrei fyrir dómi þó þau séu kærð sökum metnaðarleysis lögreglu og sum í sumum tilfellum tekur það þolandan svo langan tíma að stíga fram og reyna að kæra að málinu er vísað frá.
Stöndum með þolendum alveg sama hvað.
4 comments
Saklaus until sekur sannaður. Skólinn á ekki að vísa burt (né refsa á annan máta) neinum vegna ásakanna. Hins vegar mætti skólinn eflaust koma á móti ákæranda með því að tryggja að hann geti stundað námið án þess að þurfa að deila stofu með þeim sem hann hefur ásakað.
Asnalegur titill á fréttini, líka. Veggjakrot og blað límt á vegg er varla bylting…
Skiljanlegt. Hins vegar sé ég að viðtengingarháttur er enn á hröðu undanhaldi. Þetta er farið að pirra mig meira en þágufallssýki sem er nú bara orðin normið víða hvort eð er. Kveðja, gamall fauskur.
Veit ekki hvort aðilinn sem þau tala um sé sekur eða ekki svo vil ekki vera of harðorð. Það er hinsvegar svo að skóli á að vera öruggur staður fyrir nemendur til að stunda nám og því er að mínu mati alveg frekar skrýtið að vera með aðila með þær ásakanir áfram í tímum með þá meintum þolendum. Það hlýtur að vera hægt að komast að einhverri annarri sáttarmiðlun sem virðir bæði rétt meints geranda en einnig þolenda hvort það væri að hafa þá gerendur í sér kennslustofu eða eitthvað. En það er alveg óásættanlegt þegar einhver lendir í svona, svo þessi reiði er fullkomlega eðlileg. Sérstaklega ef nemendur álíta sem svo að skólinn sé ekki að hlusta á þolendur en auðvitað hlýtur skólinn að geta farið einhverja betri leið til sáttamiðlunar, en að kalla þetta “hóphysteríu” sem gerir fólk bara meira reitt.
Skólar eiga að veta öruggur staður og ef nemandi er að valda öðrum nemanda vanlíðan þá á að vísa þeim nemanda úr skólanum. Þetta á að eiga við ofbeldi, nauðganir og eineltis. Verkferlarnir ættu að vera skírir og að nemendur sem óski eftir að öðrum nemenda sé vísað úr skólanum þufi að ræða við námsráðgjafa um stöðuna og færa rök fyrjr því að honum sé vísað út. Námsráðgjafi fær þá það hlutverk að meta hvort sagt sé satt og rétt frá.
Það er kjaftæði að menn séu saklausir þar til sekt sé sönnuð. Sumir eru sekir en fá ekki dóma afþví það gengur illa að sanna málið epa metnaðarleysi lögreglu í að reyna að sanna eða afsanna málið. Sum mál fara aldrei fyrir dómi þó þau séu kærð sökum metnaðarleysis lögreglu og sum í sumum tilfellum tekur það þolandan svo langan tíma að stíga fram og reyna að kæra að málinu er vísað frá.
Stöndum með þolendum alveg sama hvað.