‘Tientallen klachten van misbruik en mishandeling in Gelders jeugddorp’

7 comments
  1. Als oud bewoner kan ik dit bericht beamen.
    Veel misstanden daar meegemaakt, en als je klachten had, kon je nog beter tegen een muur praten.

    Enigszins wel een schuldgevoel dat ik de klachten nooit luider heb verkondigt, o.a. tegenover mijn familie

  2. Hoe kapot moet je in je hoofd zijn om misbruik te maken van kinderen in het algemeen, en dan helemaal kwetsbare kinderen die een stabiele en veilige plek nodig hebben. Ik wens de daders en ‘enablers’ alles toe wat de wet kan verzinnen om ze te straffen. En hopelijk ook een heleboel pech in hun leven

  3. Bizar dat er zoveel mensen gewoon nu andere functies bekleden bij andere jeugdorganisaties, en dat in 2019(!) nog aan de bel getrokken is maar er niets mee gedaan is… Ik hoop dat dit nieuwsbericht leidt tot beter onderzoek/rechtzaken.

  4. Dit verrast mij totaal niet. Ik kom uit een klein dorp vlak bij De Glind en veel kinderen uit mijn dorp, naar mijn idee zelfs te veel, werden naar De Glind gestuurd voor de meest luttele dingen. Ik heb nooit gesnapt hoe De Glind precies werkte en hoe kinderen daar terecht kwamen, maar ik heb altijd geweten dat het daar goed mis was.

    Mijn basisschoolklas was 22 kinderen, daarvan zijn er uiteindelijk 7 van naar De Glind gestuurd, allemaal voor ADHD, autisme of slechts het vermoeden daarvan. Vrijwel allemaal kwamen ze veel aggressiever terug dan voorheen. Een jongen van wie ik me kon herinneren dat hij in groep 4 alleen moeite had met lezen en stilzitten kwam in groep 7 terug en heeft toen in de pauze mijn van het klimrek getrokken, mijn knieschijf gebroken, me met de dood bedreigd en daaropvolgend de juf de huid helemaal volgescholden met woorden die een kind van 10 niet eens zou moeten kennen.

    Als kind begreep ik niet waarom, maar als ik zo als volwassene terugdenk was dat waarschijnlijk een resultaat van hele extreme traumatisering. Hoe volwassenen in mijn dorp spraken over De Glind en de kinderen daar was ook echt om te janken, er zat altijd een ondertoon van minachting bij en maakte mij ook doodsbang voor mijn eigen ADHD omdat er werd gedaan alsof elk kind met ADHD voor het leven getekend stond als zware crimineel.

  5. Ik zat in een soort gelijk internaat. Mijn ouders waren de ouderlijke macht ontnomen en een kinderrechter (Mr. Frank Visser, ja die van TV) werd mijn voogd. We werden niet alleen mentaal misbruikt, maar ook fysiek. Dreigen, schelden, lijfstraffen, schoppen en slaan. Naar de politie gaan is geen optie. Die brengen je terug en zeggen dat je het er zelf naar hebt gemaakt, anders woonde je daar niet. Je kan via de overheid een schadevergoeding claimen van 5000 Euro. Wat overigens een schandalig laag bedrag is. Ik ben uiteindelijk weggelopen en heb mijzelf “verstopt” tot ik 18 werd. Ik had niks, geen geld, geen inboedel, geen onderdak, geen opleiding. Ik ondervind nog dagelijks de gevolgen van die tijd.

  6. > Het dorp bestaat ruim honderd jaar en heeft de intentie om pleegkinderen een normale jeugd te geven binnen een grotendeels gereformeerde dorpsgemeenschap.

    Dat deze plek nog steeds bestaat is om te janken, alleen die omschrijving zou eigenlijk al tot een sluiting moeten leiden. Ik ben die verdomde bible belt zo zat af en toe. Zoveel misbruik en mishandeling, en degene die ervoor gestraft worden zijn vaak juist de slachtoffers. Iedereen lijkt er vaak vanaf te weten maar wil de gemeenschap en daders liever het hand boven het hoofd te houden dan dat er belangrijke leden van de gemeenschap achter de tralies belanden, en als het te erg wordt even in de kerk boete doen en dan is alles weer goed.

Leave a Reply