Mogen we dan ook stoppen met betalen zonder dat we die gigantische boete krijgen? Ga wel naar Duitsland met een reisverzekering als er iets mis is.
Weer een zorg minder….wacht.
De zorg vraag wordt in rap tempo groter door vergrijzing. Daarnaast wordt er massaal beroep gedaan op de ggz en jeugdzorg. Er wordt momenteel al meer dan 100 miljard uitgegeven aan zorg. Door toenemende vergrijzing zal het alleen maar erger worden. Er zullen gewoon keuzes gemaakt moeten worden wat we niet meer gaan doen in de zorg.
Door vergrijzing zal de vraag alleen maar toenemen, en dat op een moment dat elke sector met personeeltekorten kampt.
óf we gaan minder zorg (kwaliteit) leveren.
óf we gaan immigranten halen.
óf we gaan echt goed betalen waardoor zorg nog duurder wordt.
Daarnaast zullen de zorgkosten die wij als werkenden betalen voor de vergrijzende boomers het nieuwe probleemdossier worden, want de verhouding werkenden / gepensioneerden raakt steeds verder uit balans.
Willen wij straks 50% van ons belastinggeld betalen om boomers van 80 nog een paar jaar extra te geven?
Of moeten er hele moeilijk keuzes worden gemaakt om te kijken welke behandelingen nog wel voldoende levenskwaliteit opleveren voor een bepaalde prijs.
Of gaan nieuwe innovaties in de zorg alles oplossen?
Maak je borst maar nat.
De zorg is op deze manier ook geen aantrekkelijk beroep. Jezelf helemaal over de kop werken met het idee dat je een druppel op een gloeiende kookplaat aan het behandelen bent is niet fijn, zeker voor een schamel loontje
Ik werk (nu nog) als planner in de zorg voor huishoudelijke ondersteuning voor een grote zorgaanbieder. Kort door de bocht: het is enkel poetshulp voor in huis. Geen grote schoonmaak, maar bijhouden van de plekken in de woning waar het meest geleefd wordt. Cliënten kunnen zich aanmelden bij de gemeente via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning.
Ook dit is helemaal vast aan het lopen. Gemeentes blijven maar nieuwe cliënten aanmelden bij ons, waardoor het minimaal 2 à 3 maanden wachten is tot er iemand wekelijks kan komen om te helpen bij de schoonmaak. Dit is voor mensen die zichzelf verwaarlozen funest.
Ondertussen neemt de vergrijzing toe, verdwijnen de echte toegewijde hulpen (die meer doen dan alleen poetsen, ze zetten een extraatje bij dat helemaal niet hoeft én signaleren zaken die in de toekomst voor problemen kunnen zorgen), omdat zij richting hun pensioen leeftijd gaan. Anderzijds, sommigen stoppen eerder of duiken het verzuim in omdat het werk fysieke klachten oplevert.
Wat krijgen we hiervoor terug? Jonge bijbaners die deze verantwoordelijkheid nog niet kennen. Het verloop onder deze groep is groot; ze kunnen van de ene op de andere dag van de radar verdwijnen en laten ons en de cliënten daardoor flink zakken. Weinig cliënten zitten te wachten op een jonge, onervaren schoonmaakhulp. Dan heb ik het alleen nog maar over de grote steden, want alleen daar is er de mogelijkheid voor nieuw personeel. In de buitengebieden en dorpsgemeenten stopt de ene na de andere hulp en komt er *niemand* voor terug. Zelfs al komt er een nieuwe collega, die kan hooguit de cliënten van de ander overnemen. De cliënten op de wachtlijst blijven staan.
Alles is een gehele mismatch. Cliënten krijgen geen hulp of zijn ontevreden met wat ze kunnen krijgen. Klagen bij ons en bij de gemeente, maar verandering komt er niet want het is gewoon niet mogelijk. We proberen al allerlei keuzes te maken om zo veel mogelijk mensen van hulp te voorzien (bijv: 1x in de week wordt 1x per twee weken).
Ik denk dat we binnen nu en 2 à 3 jaar geen WMO meer kennen. Het systeem is vastgelopen. Het zou me niks verbazen dat Den Haag dit een keer wegbezuinigt
Er zijn genoeg mogelijkheden om geld te besparen in de zorg van makkelijk tot wat moeilijkere zaken. Ik werk zelf in een verpleeghuis en daar wordt elke twee weken 300+ euro uitgegeven aan papieren placemats die na 1 keer gebruiken worden weggegooid, en dat is nog van maar 1 afdeling. Waarom niet tafelkleden gebruiken en die wassen? Wat extremer geval worden er honderden euro’s uitgegeven aan dure wondmaterialen die gebruikt worden bij een zorgvrager die zelf weigert om zijn benen omhoog te houden of eetpatroon aan te passen om het genezing proces te bevorderen. Er is dus best wel wat te besparen, maar dan moeten we wel willen en durven.
Regionaal is het echt een groot probleem aan het worden. Lokale ziekenhuizen kunnen bepaalde specialistische zorg al niet meer leveren en verwijzen mensen door naar een groter ziekenhuis. Ik zie het aanbod van deze zorg al een paar jaar afnemen, en die trend zal door blijven zetten.
Concreet betekend dit dat bijvoorbeeld mijn oma meer dan een uur reistijd (enkel) had voor een operatie. Met de auto wel te verstaan, want regionaal ov is ook niet om over naar huis te schrijven (2u met de bus, enkele reis).
Dit kunnen we mensen toch niet aan doen?
We moeten ons als samenleving eens serieus afvragen of we als mensheid niet zijn doorgeslagen in het verlengen van levens.
De zorg die er wel is, is ook vaak vrij slecht. Ze proberen je alleen maar zo snel mogelijk uit de deur te krijgen. Ik realizeerde pas hoe we eigenlijk amper een zorgsysteem meer hebben toen ik het echt nodig had, en nergens echte hulp kon vinden.
Ik werk als verpleegkundige in de ouderenzorg na eerst jaren in de psychiatrie gewerkt te hebben (moeten switchen door ptss door incidenten) maar twijfel of ik er nog wel in wil blijven werken. Zorgverlening en kwaliteit worden steeds minder, de verwachtingen zijn scheef en ik verdien niet genoeg om rond te komen
Dat leek me ruim een decennium geleden al duidelijk. Alleen al het feit dat de tandarts als een luxe wordt gezien… Bijna iedereen heeft tanden. Bijna iedereen moet naar de tandarts. Dus zit het niet in het basispakket. Dan kan je alles wel uit het basispakket slopen.
>Een aanbod van Duitse ziekenhuizen aan het begin van de zomer om op grote schaal te helpen bij het inhalen van achterstallige zorg, werd door zorgminister Kuipers van de hand gewezen. De Nederlandse zorg moest volgens Kuipers zelf ‘een tandje bijzetten’.
Hahaha, natuurlijk onze eigen zorg heeft de gehele COVID periode een tandje bijgezet, we krijgen hulp aangeboden om achterstanden weg te werken maar onze minister kiest ervoor om nog maar weer een extra tandje te vragen
Controversial onderwerp, maar de levensverwachting telkens weer opschroeven is echt niet de weg. Ik snap dat veel mensen het fijn vinden om langer te leven, maar is het dat op grote schaal waard als de levenskwaliteit van de gemiddelde persoon erop achteruit gaat?
De zorg moet anders! Meer preventie, minder gefocust medicijnen en meer op levensstijl.
Een van de rijkste landen en dan krijg je dit te horen, wat voor dystopische onzin is dit.
17 comments
Wat een gaaf land is het toch he.
Mogen we dan ook stoppen met betalen zonder dat we die gigantische boete krijgen? Ga wel naar Duitsland met een reisverzekering als er iets mis is.
Weer een zorg minder….wacht.
De zorg vraag wordt in rap tempo groter door vergrijzing. Daarnaast wordt er massaal beroep gedaan op de ggz en jeugdzorg. Er wordt momenteel al meer dan 100 miljard uitgegeven aan zorg. Door toenemende vergrijzing zal het alleen maar erger worden. Er zullen gewoon keuzes gemaakt moeten worden wat we niet meer gaan doen in de zorg.
Door vergrijzing zal de vraag alleen maar toenemen, en dat op een moment dat elke sector met personeeltekorten kampt.
óf we gaan minder zorg (kwaliteit) leveren.
óf we gaan immigranten halen.
óf we gaan echt goed betalen waardoor zorg nog duurder wordt.
Daarnaast zullen de zorgkosten die wij als werkenden betalen voor de vergrijzende boomers het nieuwe probleemdossier worden, want de verhouding werkenden / gepensioneerden raakt steeds verder uit balans.
Willen wij straks 50% van ons belastinggeld betalen om boomers van 80 nog een paar jaar extra te geven?
Of moeten er hele moeilijk keuzes worden gemaakt om te kijken welke behandelingen nog wel voldoende levenskwaliteit opleveren voor een bepaalde prijs.
Of gaan nieuwe innovaties in de zorg alles oplossen?
Maak je borst maar nat.
De zorg is op deze manier ook geen aantrekkelijk beroep. Jezelf helemaal over de kop werken met het idee dat je een druppel op een gloeiende kookplaat aan het behandelen bent is niet fijn, zeker voor een schamel loontje
Ik werk (nu nog) als planner in de zorg voor huishoudelijke ondersteuning voor een grote zorgaanbieder. Kort door de bocht: het is enkel poetshulp voor in huis. Geen grote schoonmaak, maar bijhouden van de plekken in de woning waar het meest geleefd wordt. Cliënten kunnen zich aanmelden bij de gemeente via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning.
Ook dit is helemaal vast aan het lopen. Gemeentes blijven maar nieuwe cliënten aanmelden bij ons, waardoor het minimaal 2 à 3 maanden wachten is tot er iemand wekelijks kan komen om te helpen bij de schoonmaak. Dit is voor mensen die zichzelf verwaarlozen funest.
Ondertussen neemt de vergrijzing toe, verdwijnen de echte toegewijde hulpen (die meer doen dan alleen poetsen, ze zetten een extraatje bij dat helemaal niet hoeft én signaleren zaken die in de toekomst voor problemen kunnen zorgen), omdat zij richting hun pensioen leeftijd gaan. Anderzijds, sommigen stoppen eerder of duiken het verzuim in omdat het werk fysieke klachten oplevert.
Wat krijgen we hiervoor terug? Jonge bijbaners die deze verantwoordelijkheid nog niet kennen. Het verloop onder deze groep is groot; ze kunnen van de ene op de andere dag van de radar verdwijnen en laten ons en de cliënten daardoor flink zakken. Weinig cliënten zitten te wachten op een jonge, onervaren schoonmaakhulp. Dan heb ik het alleen nog maar over de grote steden, want alleen daar is er de mogelijkheid voor nieuw personeel. In de buitengebieden en dorpsgemeenten stopt de ene na de andere hulp en komt er *niemand* voor terug. Zelfs al komt er een nieuwe collega, die kan hooguit de cliënten van de ander overnemen. De cliënten op de wachtlijst blijven staan.
Alles is een gehele mismatch. Cliënten krijgen geen hulp of zijn ontevreden met wat ze kunnen krijgen. Klagen bij ons en bij de gemeente, maar verandering komt er niet want het is gewoon niet mogelijk. We proberen al allerlei keuzes te maken om zo veel mogelijk mensen van hulp te voorzien (bijv: 1x in de week wordt 1x per twee weken).
Ik denk dat we binnen nu en 2 à 3 jaar geen WMO meer kennen. Het systeem is vastgelopen. Het zou me niks verbazen dat Den Haag dit een keer wegbezuinigt
Er zijn genoeg mogelijkheden om geld te besparen in de zorg van makkelijk tot wat moeilijkere zaken. Ik werk zelf in een verpleeghuis en daar wordt elke twee weken 300+ euro uitgegeven aan papieren placemats die na 1 keer gebruiken worden weggegooid, en dat is nog van maar 1 afdeling. Waarom niet tafelkleden gebruiken en die wassen? Wat extremer geval worden er honderden euro’s uitgegeven aan dure wondmaterialen die gebruikt worden bij een zorgvrager die zelf weigert om zijn benen omhoog te houden of eetpatroon aan te passen om het genezing proces te bevorderen. Er is dus best wel wat te besparen, maar dan moeten we wel willen en durven.
Regionaal is het echt een groot probleem aan het worden. Lokale ziekenhuizen kunnen bepaalde specialistische zorg al niet meer leveren en verwijzen mensen door naar een groter ziekenhuis. Ik zie het aanbod van deze zorg al een paar jaar afnemen, en die trend zal door blijven zetten.
Concreet betekend dit dat bijvoorbeeld mijn oma meer dan een uur reistijd (enkel) had voor een operatie. Met de auto wel te verstaan, want regionaal ov is ook niet om over naar huis te schrijven (2u met de bus, enkele reis).
Dit kunnen we mensen toch niet aan doen?
We moeten ons als samenleving eens serieus afvragen of we als mensheid niet zijn doorgeslagen in het verlengen van levens.
De zorg die er wel is, is ook vaak vrij slecht. Ze proberen je alleen maar zo snel mogelijk uit de deur te krijgen. Ik realizeerde pas hoe we eigenlijk amper een zorgsysteem meer hebben toen ik het echt nodig had, en nergens echte hulp kon vinden.
Ik werk als verpleegkundige in de ouderenzorg na eerst jaren in de psychiatrie gewerkt te hebben (moeten switchen door ptss door incidenten) maar twijfel of ik er nog wel in wil blijven werken. Zorgverlening en kwaliteit worden steeds minder, de verwachtingen zijn scheef en ik verdien niet genoeg om rond te komen
Dat leek me ruim een decennium geleden al duidelijk. Alleen al het feit dat de tandarts als een luxe wordt gezien… Bijna iedereen heeft tanden. Bijna iedereen moet naar de tandarts. Dus zit het niet in het basispakket. Dan kan je alles wel uit het basispakket slopen.
>Een aanbod van Duitse ziekenhuizen aan het begin van de zomer om op grote schaal te helpen bij het inhalen van achterstallige zorg, werd door zorgminister Kuipers van de hand gewezen. De Nederlandse zorg moest volgens Kuipers zelf ‘een tandje bijzetten’.
Hahaha, natuurlijk onze eigen zorg heeft de gehele COVID periode een tandje bijgezet, we krijgen hulp aangeboden om achterstanden weg te werken maar onze minister kiest ervoor om nog maar weer een extra tandje te vragen
Controversial onderwerp, maar de levensverwachting telkens weer opschroeven is echt niet de weg. Ik snap dat veel mensen het fijn vinden om langer te leven, maar is het dat op grote schaal waard als de levenskwaliteit van de gemiddelde persoon erop achteruit gaat?
De zorg moet anders! Meer preventie, minder gefocust medicijnen en meer op levensstijl.
Een van de rijkste landen en dan krijg je dit te horen, wat voor dystopische onzin is dit.