Τι έχουμε εδώ; Η μέχρι προσφάτως απόρρητη έκθεση της OLAF (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης/European Anti Fraud Office) για τον ρόλο της Frontex στο προσφυγικό. Μια αηδιαστική ιστορία συγκάλυψης, ανταγωνισμού προς ελεγκτικούς μηχανισμούς και απαξίωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Frontex.
Αν και αξίζει να το δούμε ολόκληρο, ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα.
> Under EU and international law, Frontex has the legal obligation to guarantee respect for human rights during its operations. But what OLAF found is that instead of taking steps to prevent human rights violations from happening, Frontex took recurrent, deliberate measures to make sure the violations that were indeed taking place, would not be witnessed, documented, investigated or accounted for.
Καταρχάς βλέπουμε οτι η Frontex, αντί να τηρήσει την υποχρέωση της να διαβεβαιώνει ότι τηρούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αντιθέτως πήρε μέτρα συγκάλυψης. Ώστε για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν θα υπάρχουν μαρτυρίες, έρευνες, ευθύνες ή έγγραφα.
> The cornerstone of all this suspicion was the Frontex Fundamental Rights Office. This department had been created to ensure violations of human rights during Frontex operations were prevented by design. If violations do take place, it is the Office’s duty to conduct an investigation and recommend appropriate action.
> Τhis department and, in particular, its head, the Fundamental Rights Officer (FRO), had been encountering resistance internally. Labelled as “leftists” who were too close to NGOs, WhatsApp messages exchanged among Frontex officials qualified the FRO’s pro-rights stance as an “intellectual dictatorship” comparable to “Khmer Rouge terror”. Frontex staff was encouraged to consider their fundamental rights peers not as colleagues, but as “externals”; “not one of us”.
Για την ακρίβεια ένας εσωτερικός ελεγκτικός μηχανισμός, παρουσιάστηκε ως εσωτερικός εχθρός. Και η προάσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξισωθηκε με το καθεστώς Χμερ Ρουζ, ένα καθεστώς διάσημο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Δεν λέω καλός ο σαρκασμός, αλλά ας θυμηθούμε ότι το να εξισώνεις τον αγώνα υπέρ ανθρωπίνων δικαιωμάτων με αυταρχικά απάνθρωπα καθεστώτα είναι μια ακροδεξιά φασιστική ρητορική.
> The OLAF report describes how already in 2016, e-mails from the FRO in which she required details and clarifications in the context of a potential human rights violation that had been reported “remained long unanswered or did not receive a reply at all.” In January 2018, Frontex leadership took the decision to severely restrict the FRO’s access to the agency’s main border surveillance and information-management tool, the EUROSUR system. This required a redesign of the EUROSUR architecture so that the FRO, from now on, would only be able to view a limited amount of operational information, while all classified information would not only be inaccessible, but also invisible: it became “impossible for FRO to be aware of the existence of that specific document in the system”.
> The FRO’s EUROSUR cut-off would cost 15.000 euros of taxpayer money. The justification reflects how human rights monitoring was considered a danger to effective border control: “At stake is the possibility to use EUROSUR as a reliable security tool for MS [Member States] in full compliance with security standards”.
Η ηγεσία της Frontex έκανε έναν ανασχεδιασμό ώστε να αποκρύψει στοιχεία από τον εσωτερικό ελεγκτικό μηχανισμό. Λαμβάνοντας μόνο όσες πληροφορίες έκρινε αναγκαίες η Frontex, το γραφείο θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν μπορούσε να έχει πλήρη εικόνα, και δεν μπορούσε να εκτελέσει το ελεγκτικό του έργο.
Ένας ανασχεδιασμός που κόστισε στους ευρωπαίους πολίτες. Δεν λέω, γατάκια στην Frontex, στην Ελλάδα θα κόστιζε 15 εκατομμύρια ευρώ, όχι 15 χιλιάδες!
ΣΟΚ, ΒΟΜΒΑ, ΚΑΕΙ, ΡΑΠΙΣΜΑ. Γιατι οι Ελληνες δημοσιογραφοι χρησιμοποιουν τετοιες εκφρασεις στους τιτλους τους; κριντζ δεν ειναι;
Πως ο Κυριάκος από φιλελεύθερος Ευρωπαϊστής έγινε ακροδεξιός Ευρωσκεπτικιστής.
Κι άλλο ρούφηγμα με το μπουρί τις παπάτζες το δεξιό πόπολο που έγινε ακροδεξιό στο όνομα ενός στόκου κληρονόμου εξουσίας.
7 comments
να βρουν ενα πυροσβεστήρα γτ δεν ειναι διατεθειμενος κανενας στην ευρώπη να επαναλαβει της μακακιες της Μερκελ
Το πόρισμα με απόκρυψη ευαίσθητων δεδομένων [εδώ](https://cdn.prod.www.spiegel.de/media/00847a5e-8604-45dc-a0fe-37d920056673/Directorate_A_redacted-2.pdf)
Διαλέξτε και πάρτε:
>Κοίτα ρε που ο Ενρτογάν και οι συριζαίοι έχουν διεισδύσει και στην OLAF και προωθούν φέικ νιούζ!
ή
>Καλά κάνουμε ρε μουνιά!
Γαμω Ερντογκάν και ολαφ.
Σχόλια που έκανε διαβάζοντας το από άλλη [πηγή](https://fragdenstaat.de/en/blog/2022/10/13/frontex-olaf-report-leaked/):
Τι έχουμε εδώ; Η μέχρι προσφάτως απόρρητη έκθεση της OLAF (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης/European Anti Fraud Office) για τον ρόλο της Frontex στο προσφυγικό. Μια αηδιαστική ιστορία συγκάλυψης, ανταγωνισμού προς ελεγκτικούς μηχανισμούς και απαξίωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Frontex.
Αν και αξίζει να το δούμε ολόκληρο, ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα.
> Under EU and international law, Frontex has the legal obligation to guarantee respect for human rights during its operations. But what OLAF found is that instead of taking steps to prevent human rights violations from happening, Frontex took recurrent, deliberate measures to make sure the violations that were indeed taking place, would not be witnessed, documented, investigated or accounted for.
Καταρχάς βλέπουμε οτι η Frontex, αντί να τηρήσει την υποχρέωση της να διαβεβαιώνει ότι τηρούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αντιθέτως πήρε μέτρα συγκάλυψης. Ώστε για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν θα υπάρχουν μαρτυρίες, έρευνες, ευθύνες ή έγγραφα.
> The cornerstone of all this suspicion was the Frontex Fundamental Rights Office. This department had been created to ensure violations of human rights during Frontex operations were prevented by design. If violations do take place, it is the Office’s duty to conduct an investigation and recommend appropriate action.
> Τhis department and, in particular, its head, the Fundamental Rights Officer (FRO), had been encountering resistance internally. Labelled as “leftists” who were too close to NGOs, WhatsApp messages exchanged among Frontex officials qualified the FRO’s pro-rights stance as an “intellectual dictatorship” comparable to “Khmer Rouge terror”. Frontex staff was encouraged to consider their fundamental rights peers not as colleagues, but as “externals”; “not one of us”.
Για την ακρίβεια ένας εσωτερικός ελεγκτικός μηχανισμός, παρουσιάστηκε ως εσωτερικός εχθρός. Και η προάσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξισωθηκε με το καθεστώς Χμερ Ρουζ, ένα καθεστώς διάσημο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Δεν λέω καλός ο σαρκασμός, αλλά ας θυμηθούμε ότι το να εξισώνεις τον αγώνα υπέρ ανθρωπίνων δικαιωμάτων με αυταρχικά απάνθρωπα καθεστώτα είναι μια ακροδεξιά φασιστική ρητορική.
> The OLAF report describes how already in 2016, e-mails from the FRO in which she required details and clarifications in the context of a potential human rights violation that had been reported “remained long unanswered or did not receive a reply at all.” In January 2018, Frontex leadership took the decision to severely restrict the FRO’s access to the agency’s main border surveillance and information-management tool, the EUROSUR system. This required a redesign of the EUROSUR architecture so that the FRO, from now on, would only be able to view a limited amount of operational information, while all classified information would not only be inaccessible, but also invisible: it became “impossible for FRO to be aware of the existence of that specific document in the system”.
> The FRO’s EUROSUR cut-off would cost 15.000 euros of taxpayer money. The justification reflects how human rights monitoring was considered a danger to effective border control: “At stake is the possibility to use EUROSUR as a reliable security tool for MS [Member States] in full compliance with security standards”.
Η ηγεσία της Frontex έκανε έναν ανασχεδιασμό ώστε να αποκρύψει στοιχεία από τον εσωτερικό ελεγκτικό μηχανισμό. Λαμβάνοντας μόνο όσες πληροφορίες έκρινε αναγκαίες η Frontex, το γραφείο θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν μπορούσε να έχει πλήρη εικόνα, και δεν μπορούσε να εκτελέσει το ελεγκτικό του έργο.
Ένας ανασχεδιασμός που κόστισε στους ευρωπαίους πολίτες. Δεν λέω, γατάκια στην Frontex, στην Ελλάδα θα κόστιζε 15 εκατομμύρια ευρώ, όχι 15 χιλιάδες!
ΣΟΚ, ΒΟΜΒΑ, ΚΑΕΙ, ΡΑΠΙΣΜΑ. Γιατι οι Ελληνες δημοσιογραφοι χρησιμοποιουν τετοιες εκφρασεις στους τιτλους τους; κριντζ δεν ειναι;
Πως ο Κυριάκος από φιλελεύθερος Ευρωπαϊστής έγινε ακροδεξιός Ευρωσκεπτικιστής.
Κι άλλο ρούφηγμα με το μπουρί τις παπάτζες το δεξιό πόπολο που έγινε ακροδεξιό στο όνομα ενός στόκου κληρονόμου εξουσίας.