Είναι λογικό σε ένα έργο που έχει στόχο να προβάλει την διεμφυλική κοινότητα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει να επιλεγεί διεμφυλική πρωταγωνίστρια.
Ακόμα και αν δεν υπάρχει, πράγμα απίθανο, μπορεί με σωστό casting να διακριθεί κάποιο νέο άτομο όπως ,αν θυμαμαι καλα, έγινε με την Μίνα Ορφανού.
Τι βυζαρες είναι αυτές;
οταν αλλαζουμε το φυλο ή την εθνικοτητα συγκεκριμενων χαρακτηρων ειναι οκ.
Τωρα που δε βρεθηκε ομως μια καλη τρανς ηθοποιος για το ρολο δεν ειναι οκ.
woke politics ειναι γτπ
ΥΓ ΓΙ να εξηγηθω. Μου τη σπαει αυτη η ταχα μου φαση οτι δε μπορει γυναικα ηθοποιος ή μη τρανς να ενσαρκωσει το ρολο γιατι δεν εχει τα ιδια βιωματα. Οκ. Αρα μονο Εβραιοι ηθοποιοοι μπορουν να παιξουν σε ρολο για το Ολοκαυτωμα πχ? Καταλαβαινετε γιατι ειναι ηλιθιο επιχειρημα….
Παρενθετικά, αν δεν έχετε δει την ταινία, και είστε σινεφίλ, δείτε την. Πολλές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που θα σας προβληματίσουν (από κινηματογραφική άποψη μιλώντας). Η μουσική επίσης ανέλπιστα ταιριαστή με την ταινία.
Teething problems.
Αυτά συμβαίνουν όταν δεν έχει δοθεί η δέουσα προσοχή σε τέτοια θέματα αποδοχής trans, ενσωμάτωσης στην κοινωνία, ορατότητας, κτλ. . Είναι το κλασσικό πρόβλημα αυγού και κότας.
Αν δεν υπάρχει ορατότητα και αποδοχή και στήριξη στην κοινωνία, πώς θα μπορέσουν να αναδειχθούν ταλέντα από την trans κοινότητα; Από την άλλη, αν δεν υπάρχουν ταλέντα στην τράνς κοινότητα, πώς θα αυξηθεί η ορατότητα και αποδοχή και στήριξη από την κοινωνία;
Τέλος πάντων, μπορώ να πιστέψω ότι όντως είναι δύσκολο σε μια κοινωνία όπως την ελληνική να καταφέρεις να βρεις ταλαντούχο τρανς καλλιτέχνη όπερας/μιούζικαλ. Οι ταλαντούχοι καλλιτέχνες όπερας είναι που είναι μια μειοψηφία, το να είναι ταυτόχρονα τρανς (και να έχει καταφέρει να το κυνηγήσει και να αναδειχθεί) είναι μειοψηφία της μειοψηφίας.
Παρόλα αυτά, η κύρια καλλιτεχνική αξία του συγκεκριμένου έργου ήταν το σενάριο και το κοινωνικό μήνυμα – καθώς και η ορατότητα που προσέφερε – όχι η «στυλιστική» του αξία (υποκριτική, ποιότητα παραγωγής, κτλ.).
Οπότε αν κάτι πρέπει να έχει κάτι προτεραιότητα, αυτό είναι η ορατότητα και το σενάριο/σκηνοθεσία, καθώς εκεί έγκειται η μεγαλύτερη αξία του έργου, όχι η υποκριτική. Οπότε καλύτερα να θυσιαστεί – αν χρειαστεί – ένα κομμάτι της υποκριτικής, επιλέγοντας τρανς πρωταγωνιστή, και να διατηρηθεί η ορατότητα, παρά το αντίστροφο.
9 comments
Την ποια;
Πείτε μου παιδιά, γιατι πραγματικά δεν την ξέρω
“Τρανς τρέλα”
ΠΡΩΤΟΘΕΜΑ σε Reefer Madness ρυθμούς.
Είναι λογικό σε ένα έργο που έχει στόχο να προβάλει την διεμφυλική κοινότητα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει να επιλεγεί διεμφυλική πρωταγωνίστρια.
Ακόμα και αν δεν υπάρχει, πράγμα απίθανο, μπορεί με σωστό casting να διακριθεί κάποιο νέο άτομο όπως ,αν θυμαμαι καλα, έγινε με την Μίνα Ορφανού.
Τι βυζαρες είναι αυτές;
οταν αλλαζουμε το φυλο ή την εθνικοτητα συγκεκριμενων χαρακτηρων ειναι οκ.
Τωρα που δε βρεθηκε ομως μια καλη τρανς ηθοποιος για το ρολο δεν ειναι οκ.
woke politics ειναι γτπ
ΥΓ ΓΙ να εξηγηθω. Μου τη σπαει αυτη η ταχα μου φαση οτι δε μπορει γυναικα ηθοποιος ή μη τρανς να ενσαρκωσει το ρολο γιατι δεν εχει τα ιδια βιωματα. Οκ. Αρα μονο Εβραιοι ηθοποιοοι μπορουν να παιξουν σε ρολο για το Ολοκαυτωμα πχ? Καταλαβαινετε γιατι ειναι ηλιθιο επιχειρημα….
Παρενθετικά, αν δεν έχετε δει την ταινία, και είστε σινεφίλ, δείτε την. Πολλές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που θα σας προβληματίσουν (από κινηματογραφική άποψη μιλώντας). Η μουσική επίσης ανέλπιστα ταιριαστή με την ταινία.
Teething problems.
Αυτά συμβαίνουν όταν δεν έχει δοθεί η δέουσα προσοχή σε τέτοια θέματα αποδοχής trans, ενσωμάτωσης στην κοινωνία, ορατότητας, κτλ. . Είναι το κλασσικό πρόβλημα αυγού και κότας.
Αν δεν υπάρχει ορατότητα και αποδοχή και στήριξη στην κοινωνία, πώς θα μπορέσουν να αναδειχθούν ταλέντα από την trans κοινότητα; Από την άλλη, αν δεν υπάρχουν ταλέντα στην τράνς κοινότητα, πώς θα αυξηθεί η ορατότητα και αποδοχή και στήριξη από την κοινωνία;
Τέλος πάντων, μπορώ να πιστέψω ότι όντως είναι δύσκολο σε μια κοινωνία όπως την ελληνική να καταφέρεις να βρεις ταλαντούχο τρανς καλλιτέχνη όπερας/μιούζικαλ. Οι ταλαντούχοι καλλιτέχνες όπερας είναι που είναι μια μειοψηφία, το να είναι ταυτόχρονα τρανς (και να έχει καταφέρει να το κυνηγήσει και να αναδειχθεί) είναι μειοψηφία της μειοψηφίας.
Παρόλα αυτά, η κύρια καλλιτεχνική αξία του συγκεκριμένου έργου ήταν το σενάριο και το κοινωνικό μήνυμα – καθώς και η ορατότητα που προσέφερε – όχι η «στυλιστική» του αξία (υποκριτική, ποιότητα παραγωγής, κτλ.).
Οπότε αν κάτι πρέπει να έχει κάτι προτεραιότητα, αυτό είναι η ορατότητα και το σενάριο/σκηνοθεσία, καθώς εκεί έγκειται η μεγαλύτερη αξία του έργου, όχι η υποκριτική. Οπότε καλύτερα να θυσιαστεί – αν χρειαστεί – ένα κομμάτι της υποκριτικής, επιλέγοντας τρανς πρωταγωνιστή, και να διατηρηθεί η ορατότητα, παρά το αντίστροφο.
Τσιμπούσι το ΠΘ και σήμερα.
[removed]