Ok ef ég skkl rétt snyst þetta um að fasteignarfélög geti bara át x mikið af eignum? En ég persónulega er á þeirri skoðun að fasteignarfélög ættu ekki að vera til eða einhverskona limit á hvað mikið þau meiga eiga af íbúðarfasteignum. Það er ekki góð þróun fyrir fjölskyldufólk að það sé hægt að kaupa og selja fasteignir til að hagnast sérstaklega á því. Fólk hefur og mun alltaf þurfa húsaskjól og að það sé hægt að kaupa 100 íbúðir eða eitthvað í einu bæjarfélagi er ekki gott. Það verður til þess reglulega að milli og lægri stétt hætti að geta borgað af lánum sínum og það verður hrun. Fleiri leigendur mögulega og sagan endurtekur sig, þangað til okkur gefst sú gæfa að skipta út kerfi og fá fólk sem framkvæmir fyrir Allmenning.
Í fljótu bragði mun ekki standast þýska stjórnarskrá að gera eignarupptöku vel undir markaðsvirði. Ennfremur, ef það færi í gegn, myndi það ekki lækka almennt leiguverð á markaði til skemmri tíma (þó að sannarlega munu þeir sem fá ódýra leigu frá borginni borga minna). Að lokum, og verst af öllu að mínu mati, myndi það skerða framboð húsnæðis og hækka leiguverð á almennum markaði. Hvatinn fyrir því að byggja húsnæði minnkar ef borgin er líkleg til þess að hrifsa það af þér og borga þér lítið fyrir.
Eiga ekki lífeyrissjóðirnir stærsta hlut í þessum félögum hvort sem er eða?
Does Iceland really have the same problem?
Þetta er út í hött pæling sem mun eflaust ekki ganga í gegn hjá blessuðum Berlínarborgurum.
Eins og annar hefur bent á í þessum þræði hentar leigumarkaður mörgum vel, t.d. ungum fjölskyldum sem eru enn að stækka við fjölskylduna eða hafa ástæðu fyrir því að flytja oft. Það getur verið ansi dýrt að kaupa og selja fasteignir og borgar sig helst ekki að kaupa nema ef þú ætlir að búa á staðnum í lengur en 5 ár, eða ef fasteignamarkaður er í hraðri uppsveiflu eins og síðustu ár og er ekkert svo sjálfgefið að haldi áfram **ef** stýrivextir hækka og framboð af húsnæði stóreykst. Hér er reiknivél sem þú getur fiktað í til þess að skoða samhengi tímalengd fjárfestingar og upphafs og lokunarkostnaðar hennar: [https://www.nytimes.com/interactive/2014/upshot/buy-rent-calculator.html](https://www.nytimes.com/interactive/2014/upshot/buy-rent-calculator.html).
Nú eru einnig margir, eins og undirritaður, sem vilja ekki að leigumarkaður á íslandi breytist í eitthvað verkamannabústaða fyrirkomulag. Hvað á ég með því? Skoðaðu til dæmis þau úrræði sem eru til nú þegar á vegum hins opinbera eins og [Bjarg](https://www.bjargibudafelag.is/) og berðu þau saman við almennan leigumarkað eins og [Alma](https://www.al.is) og [Heimstaden](https://www.heimstaden.com/is). Meginlínan í því er að þú getur ekki valið þér íbúðarkost hjá Bjarg, en ert settur þar sem þú kemst fyrir, og þjónustan í kringum leiguna er stillt upp þannig að þú ert bara heppin/n að vera þar.
Þannig þetta er hvorki raunhæf, né gáfuleg hugmynd.
Þetta myndi kosta lífeyrissjóðina það mikið að mjög margir lífeyrisþegar myndu missa greiðslur og þurfa að fara á framfærslu ríkisins, og þar með venjulegra skattborgara, sem þá aftur gætu ekki safnað fyrir eigin lífeyri
Get ekki ímyndað mér að þetta standist neina vestræna stjórnarskrá.
7 comments
Ok ef ég skkl rétt snyst þetta um að fasteignarfélög geti bara át x mikið af eignum? En ég persónulega er á þeirri skoðun að fasteignarfélög ættu ekki að vera til eða einhverskona limit á hvað mikið þau meiga eiga af íbúðarfasteignum. Það er ekki góð þróun fyrir fjölskyldufólk að það sé hægt að kaupa og selja fasteignir til að hagnast sérstaklega á því. Fólk hefur og mun alltaf þurfa húsaskjól og að það sé hægt að kaupa 100 íbúðir eða eitthvað í einu bæjarfélagi er ekki gott. Það verður til þess reglulega að milli og lægri stétt hætti að geta borgað af lánum sínum og það verður hrun. Fleiri leigendur mögulega og sagan endurtekur sig, þangað til okkur gefst sú gæfa að skipta út kerfi og fá fólk sem framkvæmir fyrir Allmenning.
Í fljótu bragði mun ekki standast þýska stjórnarskrá að gera eignarupptöku vel undir markaðsvirði. Ennfremur, ef það færi í gegn, myndi það ekki lækka almennt leiguverð á markaði til skemmri tíma (þó að sannarlega munu þeir sem fá ódýra leigu frá borginni borga minna). Að lokum, og verst af öllu að mínu mati, myndi það skerða framboð húsnæðis og hækka leiguverð á almennum markaði. Hvatinn fyrir því að byggja húsnæði minnkar ef borgin er líkleg til þess að hrifsa það af þér og borga þér lítið fyrir.
Eiga ekki lífeyrissjóðirnir stærsta hlut í þessum félögum hvort sem er eða?
Does Iceland really have the same problem?
Þetta er út í hött pæling sem mun eflaust ekki ganga í gegn hjá blessuðum Berlínarborgurum.
Eins og annar hefur bent á í þessum þræði hentar leigumarkaður mörgum vel, t.d. ungum fjölskyldum sem eru enn að stækka við fjölskylduna eða hafa ástæðu fyrir því að flytja oft. Það getur verið ansi dýrt að kaupa og selja fasteignir og borgar sig helst ekki að kaupa nema ef þú ætlir að búa á staðnum í lengur en 5 ár, eða ef fasteignamarkaður er í hraðri uppsveiflu eins og síðustu ár og er ekkert svo sjálfgefið að haldi áfram **ef** stýrivextir hækka og framboð af húsnæði stóreykst. Hér er reiknivél sem þú getur fiktað í til þess að skoða samhengi tímalengd fjárfestingar og upphafs og lokunarkostnaðar hennar: [https://www.nytimes.com/interactive/2014/upshot/buy-rent-calculator.html](https://www.nytimes.com/interactive/2014/upshot/buy-rent-calculator.html).
Nú eru einnig margir, eins og undirritaður, sem vilja ekki að leigumarkaður á íslandi breytist í eitthvað verkamannabústaða fyrirkomulag. Hvað á ég með því? Skoðaðu til dæmis þau úrræði sem eru til nú þegar á vegum hins opinbera eins og [Bjarg](https://www.bjargibudafelag.is/) og berðu þau saman við almennan leigumarkað eins og [Alma](https://www.al.is) og [Heimstaden](https://www.heimstaden.com/is). Meginlínan í því er að þú getur ekki valið þér íbúðarkost hjá Bjarg, en ert settur þar sem þú kemst fyrir, og þjónustan í kringum leiguna er stillt upp þannig að þú ert bara heppin/n að vera þar.
[Leiguverð á almennum markaði](https://www.skra.is/um-okkur/frettir/frett/2021/08/24/Visitala-leiguverds-haekkar-um-1-3-a-milli-manada/) hafa staðið í stað frá lok árs 2019, á meðan hafa [íbúðaverð](https://www.skra.is/um-okkur/frettir/frett/2021/08/19/Visitala-ibudaverds-a-hofudborgarsvaedinu-i-juli-2021/) hækkað um 18% sem segir okkur bara það að lögmál um framboð og eftirspurn halda á báðum mörkuðum. Og vandamál húsnæðismarkaðar mun ekki lagast með neinum eftirspurnarplástrum, heldur er það eina sem virkar á húsnæðismarkaði er að auka framboð. Skoðaðu til dæmis hvaða rannsókn sem er um verðþök og reglugerðir um leiguíbúðir (rent control).
Þannig þetta er hvorki raunhæf, né gáfuleg hugmynd.
Þetta myndi kosta lífeyrissjóðina það mikið að mjög margir lífeyrisþegar myndu missa greiðslur og þurfa að fara á framfærslu ríkisins, og þar með venjulegra skattborgara, sem þá aftur gætu ekki safnað fyrir eigin lífeyri
Get ekki ímyndað mér að þetta standist neina vestræna stjórnarskrá.