Σε [προηγούμενο post μου](https://www.reddit.com/r/greece/comments/y2uugp/%CE%AD%CE%BD%CE%B1_reality_check_%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%AD%CE%BD%CE%B1_old_school_%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C/) όπου έκανα diss μια εργοδότρια που ήταν στην κοσμάρα της, τράβηξε την προσοχή το αντικείμενο του μηχανικού, και σε σχόλιο από κάτω ζητήθηκαν tips για upcoming μηχανικούς. Το σχόλιο-απάντησή μου όπου προσφέρθηκα να κάνω ξεχωριστό ποστ για αυτό είχε μια μίνιμουμ ανταπόκριση, οπότε here goes.
Τα credentials μου: Τελείωσα Τοπογράφος το 2017 και δουλεύω ανελλιπώς από τον Ιούλιο εκείνου του χρόνου. Τα πρώτα 4.5 χρόνια δούλευα σε εταιρία με αντικείμενο χαρτογραφήσεις μέσω δορυφορικών εικόνων. Τους τελευταίους 10 μήνες δουλεύω σε κατασκευαστική εταιρία στο αντικείμενο του σχεδιασμού δικτύου οπτικών ινών. Παράλληλα κάνω διδακτορικό στο ΕΜΠ. Έχω μεγάλη ειδίκευση στο αντικείμενο των GIS (Geographic Information Systems), τα οποία στην ουσία είναι λογισμικά για την δημιουργία οποιασδήποτε χαρτογράφησης ή ανάλυσης δεδομένων με γεωγραφικό χαρακτήρα. Έχω επίσης συμπαθητικές γνώσεις προγραμματισμού, σε σημείο που να μπορώ να γράφω scripts για να αυτοματοποιώ διαδικασίες, αλλά όχι να στήσω δική μου εφαρμογή.
Οπότε, τεράστια εμπειρία δεν έχω, αλλά πιστεύω πως κάποιες συμβουλές μπορώ να δώσω προς νέους και νέες συναδέλφους/ισσες. Θα καταγράψω κάποια γενικά πράγματα σε μορφή bullets και από κει και πέρα ask me anything.
* **Προγραμματισμός:** Meme aside, αδιαπραγμάτευτα σημαντικό skill. Όπως είπα και στο προηγούμενο ποστ, σε λίγα χρόνια ο προγραμματισμός θα είναι τόσο απαραίτητος για τον μηχανικό όσο ήταν το σχέδιο στη δεακετία του ’80. Λίγο χονδροειδές παράδειγμα, αλλά είναι άλλο πράγμα να ξέρεις να σχεδιάζεις έναν δρόμο και άλλο πράγμα να ξέρεις πως να φτιάξεις κάτι ώστε ως ένα βαθμό ο δρόμος να σχεδιάζεται μόνος του.
* **Networking:** Με οποιοδήποτε τρόπο. Εμένα με βοήθησαν πολύ οι διαγωνισμοί καινοτομίας (hackathons). Δεν γνωρίζω αν γίνονται ακόμα με τον ίδιο ρυθμό, αλλά αν γίνονται, βρείτε 3-4 φιλαράκια να φτιάξετε ομάδα και να κατεβείτε σε κάποιο. Είναι εξαιρετικά διασκεδαστικό, είναι σχετικά εύκολο να διακριθείς και βοηθάει πολύ στο networking καθώς συνήθως οι mentors και οι κριτές είναι από αντίστοιχες εταιρίες του κλάδου. Στο πρώτο hackathon που πήγα γνώρισα έναν τεχνικό υπεύθυνο από την μετέπειτα εταιρία που δούλεψα και μετά με θυμόταν κατά τη διαδικασία πρόσληψης. Απλά προετοιμαστείτε να ακούσετε και πολύ bullshit από CEOs, managers, διοργανωτές κ.λπ. Από κει και πέρα, linkedin οπωσδήποτε, χτίζεις σιγά σιγά προφίλ, στοχευμένα λάικ, repost κ.λπ.
* **Μεταπτυχιακό:** Υπόψη ότι η άποψή μου εδώ είναι επηρεασμένη από τη δική μου εμπειρία καθώς εγώ δεν χρειάστηκε να κάνω, αλλά ειλικρινά πιστεύω πως στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν χρειάζεται εκτός και αν θέλετε σε κάποιο άλλο αντικείμενο, π.χ. προγραμματισμό, MBA, άλλο αντικείμενο μηχανικού ή κάτι πιο θεωρητικό όπως Μαθηματικά ή Φυσική. Λόγω πενταετούς προγράμματος, αν διαλέξετε κάποιο μεταπτυχιακό πα΄νω στο ίδιο αντικείμενο θα υπάρχει τεράστιο overlap και σε μεγάλο βαθμό θα είναι χαμένος χρόνος. Αν ντε και καλά θέλετε να εμβαθύνετε παραπάνω σε κάτι που έχετε ήδη διδαχτεί, το κρίνετε ανάλογα με τις συνθήκες: τι χρόνο/λεφτά μπορώ να διαθέσω, τι πιθανότητα υπάρχει να βρω δουλειά σε συναφές αντικείμενο χωρίς μεταπτυχιακό κ.λπ.
* **Εξωτερικό:** Πάλι επηρεασμένη άποψη καθώς ήμουν από τους τυχερούς που δεν χρειάστηκε να φύγουν. Εξαρτάται από προσωπικούς και εξωγενείς παράγοντες. Ιδανικά θέλεις να βγεις για μεταπτυχιακό έξω και μετά να συνεχίσεις για δουλειά στην ίδια ή άλλη χώρα, αλλά αυτό προϋποθέτει να μπορείς να χρηματοδοτήσεις τη διαμονή σου στην αρχή ή κατά τη διάρκεια των σπουδών, και να ξέρεις και τη γλώσσα. Είναι θέμα συγκυριών, εμένα μου έκατσε εξαρχής αξιοπρεπής δουλειά στην Ελλάδα, μου αρέσει ο ήλιος και το να έχω τους φίλους μου, την κοπέλα μου και την οικογένειά μου κοντά, οπότε από ένα σημείο και έπειτα δεν ήθελα να φύγω. Άλλος μπορεί να το βλέπει διαφορετικά, και εγώ άλλωστε στον πρώτο καιρό μετά το πτυχίο και πριν κάτσει η πρώτη δουλειά κοιτούσα μανιωδώς για έξω. Αν ντε και καλά θέλετε έξω, ειλικρινά δεν είμαι ο κατάλληλος να συμβουλεύσει κάτι επ’αυτού, το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι η Ιταλία είναι εγκληματικά overlooked χώρα, καθώς έχει πολύ δυνατή βιομηχανία, παρόμοια κουλτούρα με την Ελλάδα και πολύ εύκολη γλώσσα.
* **Κοινωνικά skills/Προσωπικότητα:** Κάτι που δυστυχώς βλέπω να λείπει από πάρα πολλούς συναδέλφους και να αδικούν τους εαυτούς τους και τις ικανότητές τους επειδή δεν είναι άνετοι να μιλήσουν, να βγουν μπροστά, να δείξουν αυτοπεποίθηση, να προσαρμοστούν σε καταστάσεις. Ειδικά το να πουλάς καλά τον εαυτό σου είναι εξίσου σημαντικό skill με τον προγραμματισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Βλέπεις μια αγγελία που θέλει πχ 5 συγκεκριμένα τεχνικά skills και εσύ κατέχεις σίγουρα τα 3 και τα 2 όχι τόσο καλά. Στείλε όπως και να ‘χει, στη συνέντευξη πες με λίγη δημιουργική ασάφεια ότι τα έχεις και τα άλλα δύο και στην χειρότερη κάθεσαι και τα κάνεις sharpen μέχρι να ξεκινήσεις.
* **Graudate trainee programs:** Διάφορες εταιρίες ή οργανισμοί προσφέρουν graduate trainee programs, δηλαδή απασχόληση σε τελειόφοιτους ή νέους αποφοίτους. Ενδεικτικά από τις μέρες που τα έψαχανα εγώ θυμάμαι το [ESA YGT](https://www.esa.int/About_Us/Careers_at_ESA/Apply_now_for_the_2022_YGT_opportunities) (της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) και της [Shell](https://www.shell.com/careers/about-careers-at-shell/shell-graduate-programme.html)
Αυτά από μένα σαν γενικές συμβουλές, από κει και πέρα ΑΜΑ!
5 comments
Πολύτιμες συμβουλές. Ευχαριστούμε για το χρόνο σου
Κοντοκώστα με πόσο πέρασες όμως? /s
My two cents στα παραπάνω σαν επαγγελματίας μηχανικός, επίσης του ΕΜΠ, με καμια δεκαριά χρόνια προϋπηρεσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό:
* Προγραμματισμός. Αν προγραμματίζεις, προφανώς χρειάζεται. Αλλιώς έχει την αξία οποιουδήποτε hobby. Παίζει να μην ξέρω ούτε ένα συνάδελφο που να μπορεί να γραψει μια γραμμή κώδικα και αυτό δεν τους (μας) μειώνει όυτε στο ελάχιστο.
* Εξωτερικό. Καλώς η κακώς είμαστε ξενομανείς. Και αυτό φαίνεται και στον κάθε λιγούρη εργοδότη που αν του πεις ότι επαιζες το πουλί σου στην Αθήνα, θα προτιμίσει τον Τάκη που έπαιζε το πουλί του στο Λονδίνο. Πέρα από τα κόμπλεξ του εργοδότη, το να ζήσεις στο εξωτερικό βοηθάει στο να ανοίξουν οι ορίζοντες σου, οπότε αν παρουσιαστεί η ευκαιρία, πάρτην.
* Graduate schemes. Καλή επιτυχία σε όποιον κάνει αίτηση. Αν όμως δεν είστε ο καλύτερος φοιτητής του έτους στο ΕΜΠ, μην περιμένετε να σας πάρει η ESA ή η Shell. Τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν καλα ακαδημαικά credentials (δικαίως) αλλά στην αγορά εργασίας του εξωτερικού δεν φτουράνε και πολύ.
Αν κάποιος θέλει να ρωτήσει κάτι παραπάνω, ευχαρίστως να απαντήσω.
Άριστες συμβουλές, θα σταθώ σε δύο-τρια σημεία μόνο.
Συμφωνώ απόλυτα με το θέμα του μεταπτυχιακού. Πολλοί πολυτεχνίτες το αντιμετωπίζουν ως πανάκεια, σε στυλ “δεν ξέρω τι θέλω να κάνω και τι να κυνηγήσω, ας πάω για ένα μεταπτυχιακό”. Δεν τους κατηγορώ διότι στην ουσία αυτό το φαινόμενο αποτελεί σύμπτωμα της (κατ’ εμέ, μέγιστης) αποτυχίας του ελληνικού πανεπιστημίου να “ξεστραβώνει” τους φοιτητές του, ως προς τις διαθέσιμες επαγγελματικές προοπτικές. Ναι μεν η ακαδημαϊκή κατάρτιση που λαμβάνει ο έλληνας πολυτεχνίτης είναι καλή, από την άλλη όμως δεν έχει ιδέα τι παίζει εκεί έξω, πως να χρησιμοποιήσει τα skills του, πως να τα επεκτείνει, ποια είναι τα ταλέντα του.
Είναι ψιλομεγάλη κουβέντα το γιατί συμβαίνει αυτό, το tl;dr είναι ότι η εξωστρέφεια του πανεπιστημίου είναι μηδενική. Όταν δεν υπάρχουν συνεργασίες με επιχειρήσεις και διάχυση της σχετικής παραγόμενης γνώσης στους προπτυχιακούς, όταν οι καθηγηταράδες ΔΕΝ αξιολογούνται ή οταν αξιολογούνται γίνεται με αποκλειστικά ακαδημαϊκά κριτήρια και όχι σε επίπεδο innovation και συνεργασιών, το αποτέλεσμα είναι ο Έλληνας φοιτητής να αναγκάζεται να πηγαίνει για μεταπτυχιακά στις Ολλανδίες και στις Αγγλίες για να τον ξεστραβώσουν εκεί με πρακτικές, πρότζεκτ και διπλωματικές σε εταιρείες (στην ουσία αυτά πληρώνεις :)). Αξίζει τέλος να σημειώσουμε ότι “”κάποιοι”” επωφελούνται από αυτή τη στάσιμη κατάσταση, πολιτικά ή επαγγελματικά (ενίοτε και τα δύο).
Συνεπώς, η συμβουλή μου προς προπτυχιακούς μηχανικούς είναι η εξής: Φροντίστε να ξεστραβωθείτε, κανείς δε θα το κάνει για εσάς, και ειδικά το ελληνικό πανεπιστήμιο. Οι βαθμάρες είναι καλές αλλά εστιάστε αποκλειστικά εκεί μόνο στη περίπτωση που σας ενδιαφέρει η ακαδημαϊκή καριέρα. Σε αντίθετη περίπτωση, αναζητήστε να μπείτε σε φοιτητικές ομάδες που κατεβαίνουν σε διαγωνισμούς όπως FSAE και άλλες (στην Ελλάδα έχουμε εξαιρετική παρουσία στο FSAE). Ψαχτείτε να κάνετε ένα Erasmus placement σε εταιρεία στο εξωτερικό. Μπείτε στα αντίστοιχα societies και αναζητήστε mentorship programs (το ελληνικό charter της ΙΕΕΕ έχει εξαιρετικούς μέντορες). Γενικώς, μην επαφύεστε στα μαθηματάκια – κανείς δε θα ασχοληθεί αν πήρατε 8 ή 9 στη Μηχανική Υλικών ΙΙ. Τέλος, φανταρικό πριν πιάσετε δουλειά.
Αρκετά με τους 42χρονους προγραμματιστές, για να μαζευόμαστε οι πολυτεχνίτες, οι οριτζιναλ νέρντουλες. Κάποια γενικά σχόλια και από εμένα για την κατάσταση όσο την έχω ζήσει εγώ 3 χρόνια αισίως που είμαι στην αγορά εργασίας.
>Μισθοί
Οι μισθοί τα τελευταία 3 χρόνια ανεβαίνουν. Ίσως όχι με ικανοποιητικό ρυθμό αν τους συγκρίνεις με τον κλάδο των προγραμματιστών, αλλά όσους μηχανικούς ξέρω **οι οποίοι το ψάξανε** και δεν απογοητεύτηκαν στην αναζήτηση της πρώτης εργασίας, είναι τουλάχιστον στο 1000ρικο, εν συγκρίσει με κάτι βασικούς μισθούς μέσα στην κρίση. Εγώ προσωπικά είμαι κοντά στα 1200, και είχα ήδη πρόταση για κοντά 1400 από εταιρεία την οποία απέρριψα. Γενικά το επάγγελμα είναι σε κάθε ειδικότητα υπέρκορο, αλλά από τους 100 εισακτέους της φουρνιάς μου, οι 20 τα παράτησαν, οι άλλοι 20 πήραν πτυχίο και δεν το εξάσκησαν ποτέ, άλλοι 20 είχαν καβατζωμένη δουλειά σε τεχνικό γραφείο από μαμά/μπαμπά, οι άλλοι 30 έφυγαν εξωτερικό, οπότε στην πραγματικότητα, 10 άτομα είμαστε που έχουμε βγει στην ελληνική αγορά εργασίας. Και πάλι πολλοί είμαστε βέβαια. Αλλά σε λογικά πλαίσια. Του τύπου αν εξειδικευτείς σε κάτι, υπάρχει πιθανότητα να έχει έλλειψη η αγορά σε αυτό που κάνεις. Το δύσκολο είναι να ξέρεις από πριν, τι είναι αυτή η εξειδίκευση. Συνήθως όσοι ξέρω είτε καταλήγουν με κάποια εξειδίκευση κατά τύχη από την πρώτη τους δουλειά, είτε το κυνηγούν πολύ στα πρώτα 5 έτη της καριέρας τους. Μετά όλοι ψιλοκλειδώνουν σε αυτό που ξεκίνησαν.
>Προγραμματισμός
Δεν θα σου ζητήσει κανένας να γράψεις κώδικα εξ αρχής. Αν σου το ζητήσει κάποιος, καλό θα ήταν να σου δίνει μισθό προγραμματιστή και όχι μηχανικού. Αλλά η προγραμματιστική λογική είναι απαραίτητη. Εγώ έχω χρησιμοποιήσει VBA αλλά κυρίως χρειάζεται να καταλαβαίνω πως δουλεύουν και πως ειναι κωδικοποιημένη η λογικη, στα διάφορα σχεδιαστικά και υπολογιστικά προγραμματα στα οποία είναι μεν κλειστός ο κώδικας, αλλά είμαι ο χρήστης. Τα διάφορα error messages, ψάξιμο στο ιντερνετ κλπ κλπ κλπ.
>Προοπτικές
Εάν κυνηγάς τα ΠΟΛΛΑ λεφτά, είναι λίγοι οι κλάδοι στο μηχανιλίκι οι οποίοι θα σου το προσφέρουν. Και αυτοί είναι κυρίως project manager τύπου. Επίσης οι τεχνικές θέσεις έχουν συγκεκριμένο ταβάνι, τουλάχιστον στον κλάδο που ακολούθησα εγώ, με αποτέλεσμα εάν θες να το τερματίσεις, να είναι ψιλομονόδρομος το εξωτερικό. Αλλά υπάρχουν decent θέσεις στην Ελλάδα, περισσότερες από όσες νόμιζα.
ΟP
>η Ιταλία είναι εγκληματικά overlooked χώρα, καθώς έχει πολύ δυνατή βιομηχανία
Seconded
Σαν όγκο βαριάς βιομηχανίας, η Ιταλία είναι δεύτερη στην Ευρώπη πίσω μόνο από την Γερμανία. Την πατάει την Γαλλία κάτω, και οι υπόλοιπες χώρες τύπου Σκανδιναβικές, και Ολλανδία κλπ είναι μικρές σε σύγκρισή με την Ιταλία.