“Daarom,” aldus de Nederlandsche Bankier tussen twee ferme lijntjes wit poeder. “Stellen we voor het een *vloeibaar arbeidscontract* te noemen. Dat klinkt mooier dan ‘flexibel’ en niet zo eng als ‘vast’. Onze klanten zijn nogal bang voor de nagenoeg mythische eenhoorn die ’24-maanden loondoorbetaling’ heet, snapt u. Maar goed, de metafoor is schitterend. De geïmpliceerde eenheid van vloeistof, maar tegelijkertijd ook het beeld van een afvoer waar de werkgever onmiddellijk de bedrijfsongewenste plebejers door kan laten wegstromen.”
DNB: “We maken het makkelijker om vaste contracten te geven, door vaste contracten minder vast te maken! Zo zit je minder snel aan werknemers vast, en kun jij vast meer verdienen!”
Waar bemoeit DNB zich mee?
Hoewel ik de woede snap vind ik 2 jaar doorbetalen bij ziekte ook gewoon echt veel. Waarom zou dat geen risico zijn dat de overheid kan dragen?
En ik heb zelf gezien en meegemaakt wat bedrijven moeten doen om iemand te kunnen ontslaan, iemand die bijvoorbeeld helemaal geen functie meer had binnen het bedrijf of iemand waar niemand meer mee wou samen werken. Ik kom genoeg mensen tegen die gewoon wild ongeschikt voor hun baan zijn, of algeheel incompetent, maar echt amper ontslagen kunnen worden.
Bedrijven betalen vaak aanzienlijk meer aan flex krachten gewoon om de risico’s van een vast contract te vermijden. Dat is toch ook niet de bedoeling?
Combineer dit dan wel met aanvullende maatregelen. Denk aan hogere uitkeringen (minimaal 90% van het loon), een WW-uitkering die veel langer duurt (denk aan minimaal 2 maanden per gewerkt jaar met een absoluut minimum van zes maanden) en het verwijderen van alle UWV-gerelateerde ellende als sollicitatieplicht. Dan zijn werknemers minder beschermd tegen ontslag, maar wel beter beschermd tegen economische terugslag indien dat ontslag plaats vindt.
Alles lijkt wel een reden voor het verder afbreken van arbeidsvoorwaarden.
Gaat het slecht en is er een hogere werkloosheid: loonmatiging etc in ruil voor behoud van werkgelegenheid.
Gaat het goed en ontstaat er een tekort aan werknemers: dan moet de arbeidsmarkt meer in beweging komen en moet de ontslagbescherming eraan.
Nu is het juist tijd om de lonen te verhogen en een vaste baan meer aantrekkelijk te maken, zodat meer mensen gaan werken.
Ook heel raar dat DNB op de stoel van de vakbonden gaat zitten, lijkt me niet hun functie. Er is ook sprake van belangenverstrengeling als een bedrijf advies geeft om aan arbeidsvoorwaarden van hun eigen werknemers te tornen.
Bedrijven moeten gewoon bereider zijn om vaste contracten af te geven. Er is een arbeidstekort, dus dit moet juist geen probleem zijn.
Wat juist moet gebeuren is dat flexcontracter moeilijker gemaakt worden, dan zullen er meer vaste contracten worden afgenomen.
Wat mij betreft zorgt het doorbetalen bij ziekte ervoor dat het voor kleine werkgevers bijna niet te doen is om iemand aan te nemen. Hoorde laatst van een hovenier die 2 man personeel had, 1 krijgt een burnout en nu moet de werkgever een extra huishouden voorzien. Zou graag zien dat dit door een soort ziektefonds wordt vergoed.
Het zal hier wel impopulair zijn, maar op een gegeven moment heeft elke adviseur over de arbeidsmarkt dit een keer gezegd. De commissie-Borstlap, die adviseerde over de arbeidsmarkt en daarbij ook adviseerde om de flexcontracten aan banden te leggen, noemde dit ook al als deel van het totaalpakket. En dat zegt DNB nu ook weer: flexwerken minder onzeker maken, vast minder rigide. Het zijn twee zijdes van dezelfde medaille om de arbeidsmarkt beter vorm te geven. De vast-vaste contracten zijn in de huidige vorm zo’n groot risico voor met name kleinere ondernemers (bijvoorbeeld die twee jaar doorbetalen bij ziekte) dat die elke gelegenheid zullen aangrijpen om dat risico te vermijden. Ik begrijp dat de vakbonden dat niet willen horen, maar als een rijtje aan deskundigen dat zegt, wie heeft er dan gelijk?
>Om het geven van een vast contract aantrekkelijker te maken, zouden werkgevers bijvoorbeeld minder lang het loon van ziek personeel hoeven doorbetalen. Die termijn is nu nog twee jaar, maar dat zou terug moeten naar één jaar.
Ze moeten het terugbrengen naar een maand of een week of zo: de staat betaalt je daarna door. Dat betalen we met hogere belastingen op bedrijven.
Ja, maar als je alle zekerheid uit zo’n vast contract gaat lepelen want is dan nog het nut (van het nastreven van) dat vaste contract?
Kan je niet beter vanuit overheidswege bepalen dat banken bijvoorbeeld andere normen moeten gaan gebruiken dan het wel/niet hebben van een vast contract als toetsingsfactor in bijvoorbeeld een hypotheektraject?
Overigens is er de laatste jaren ook wel hard gesloopt in de dingen waar je recht op heb als ontslag wel volgt. Zoals hoe lang je WW krijgt. Ga aan die kant dan ook maar weer een beetje versoepelen voordat het hele concept van sociale zekerheid verdampt in dit land.
Ik snap eigenlijk gewoon niet waar die terughoudendheid van vaste contracten weg komt. Ik hoor aan alle kanten dat het een werknemers markt is en er aan alle kanten tekorten zijn. Dus hoezo geen vaste aanstellingen? Je wil toch juist nu voor de lange rit mensen binden of ben ik gek?
Wat is er veranderd ten opzichte van vroeger toen vaste aanstellingen “normaler” waren?
Ik vind het redelijk storend hoe slecht mensen de keerzijde van rigide/soepele contracten en maatregelen niet lijken te snappen. Hoe lastiger je ergens vanaf komt, hoe minder snel je daar aan wil. Dat is toch ook niet heel onlogisch? Deels hetzelfde met huurdersrechten.
Wat je ook wil voorkomen is dat je een tweedeling hebt tussen mensen die binnen de boot vallen en super relaxt veel rechten hebben, en een groot deel dat in de flex/huur/kutschil blijft zweven want niemand gaat het risico nemen. Minder risico om een vast contract te geven zorgt er ook voor dat mensen er makkelijker eentje krijgen.
Zeker ook voor kleine bedrijven is het gewoon een enorm risico, als je iemand langdurig ziek hebt moet je 4 FTE betalen met 3 werknemers. Voor een groot bedrijf is het een statistiek, maar voor een klein bedrijf kan het je de kop kosten. Ik snap het volledig dat mensen dat risico dan niet nemen.
En verder kan ik me ook mateloos ergeren aan mensen die een mentaliteit hebben van “ik werk al 10 jaar zo en ik verdien dus gewoon hier voor altijd zo te blijven werken, en alle verandering is kut en stom”. Mensen die 40 uur wel aanwezig zijn maar nul interesse hebben in hun werk of hun geld ook waard zijn, en daar kom je ook niet snel van af want ze doen niet aantoonbaar niet hun best.
Ik wil zeker geen Amerikaanse toestanden, maar zodra je een keer samengewerkt hebt met zo’n vastgeroeste zak zout die gewoon tijd aan het uitzitten is dan snap je me wel.
Nog soepeler? Ik weet niet beter dan dat ze sinds 2009 al ruim versoepeld zijn. Sterker nog tijdens meetings die ik al notuleerde in 2006, zeiden managers “kantonrechtersformule (wat geldt bij een vastcontract) is goedkoper dan een jaarcontract” Dus toen al werden medewerkers bij een groot Telecombedrijf aan het lijntje gehouden met een vastcontract….
Als het nog soepeler moet dan is er toch geen sprake meer van vast contract?
> “Nog steeds hebben bijna 2 miljoen werkenden een onzeker contract. Veel hiervan kennen geen enkele zekerheid en leven vaak onder de armoedegrens”, stelt CNV-voorzitter Piet Fortuin. Volgens Fortuin zorgen zekerheid en vaste contracten op termijn voor meer innovatie en hogere rendementen bij bedrijven. “Terug naar de onzekerheid en flexibiliteit is achterhaald in een tijd van ongekende krapte.”
Vind dit toch een frappante opmerking. Mensen die “onder de armoedegrens” werken zijn over het algemeen nu niet echt bezig met “innovatie”. Daarnaast is in mijn ervaring het grootste nadeel van vaste contracten vooral dat je op een gegeven moment dan opgezadeld zit met een zak nietsnutten waar je verder weinig mee kan. Natuurlijk niet lang niet iedereen met een vast contract, maar wel een redelijk percentage.
Het is ook verleidelijk, want je hebt zekerheid en het is makkelijk te blijven zitten ook als je het er eigenlijk niet zo naar je zin hebt want van baan wisselen is toch altijd een risico – ook als je meteen een vast contract krijgt: er is altijd een proefperiode, en het kan je ook niet bevallen.
Hoe dan ook, lijkt me nogal een zinloos gebruik van “innovatie” en komt allemaal niet goed uitgedacht over van CNV. Lijkt een beetje op een reflexreactie in plaats van goed doorgedacht.
14 comments
“Daarom,” aldus de Nederlandsche Bankier tussen twee ferme lijntjes wit poeder. “Stellen we voor het een *vloeibaar arbeidscontract* te noemen. Dat klinkt mooier dan ‘flexibel’ en niet zo eng als ‘vast’. Onze klanten zijn nogal bang voor de nagenoeg mythische eenhoorn die ’24-maanden loondoorbetaling’ heet, snapt u. Maar goed, de metafoor is schitterend. De geïmpliceerde eenheid van vloeistof, maar tegelijkertijd ook het beeld van een afvoer waar de werkgever onmiddellijk de bedrijfsongewenste plebejers door kan laten wegstromen.”
DNB: “We maken het makkelijker om vaste contracten te geven, door vaste contracten minder vast te maken! Zo zit je minder snel aan werknemers vast, en kun jij vast meer verdienen!”
Waar bemoeit DNB zich mee?
Hoewel ik de woede snap vind ik 2 jaar doorbetalen bij ziekte ook gewoon echt veel. Waarom zou dat geen risico zijn dat de overheid kan dragen?
En ik heb zelf gezien en meegemaakt wat bedrijven moeten doen om iemand te kunnen ontslaan, iemand die bijvoorbeeld helemaal geen functie meer had binnen het bedrijf of iemand waar niemand meer mee wou samen werken. Ik kom genoeg mensen tegen die gewoon wild ongeschikt voor hun baan zijn, of algeheel incompetent, maar echt amper ontslagen kunnen worden.
Bedrijven betalen vaak aanzienlijk meer aan flex krachten gewoon om de risico’s van een vast contract te vermijden. Dat is toch ook niet de bedoeling?
Combineer dit dan wel met aanvullende maatregelen. Denk aan hogere uitkeringen (minimaal 90% van het loon), een WW-uitkering die veel langer duurt (denk aan minimaal 2 maanden per gewerkt jaar met een absoluut minimum van zes maanden) en het verwijderen van alle UWV-gerelateerde ellende als sollicitatieplicht. Dan zijn werknemers minder beschermd tegen ontslag, maar wel beter beschermd tegen economische terugslag indien dat ontslag plaats vindt.
Alles lijkt wel een reden voor het verder afbreken van arbeidsvoorwaarden.
Gaat het slecht en is er een hogere werkloosheid: loonmatiging etc in ruil voor behoud van werkgelegenheid.
Gaat het goed en ontstaat er een tekort aan werknemers: dan moet de arbeidsmarkt meer in beweging komen en moet de ontslagbescherming eraan.
Nu is het juist tijd om de lonen te verhogen en een vaste baan meer aantrekkelijk te maken, zodat meer mensen gaan werken.
Ook heel raar dat DNB op de stoel van de vakbonden gaat zitten, lijkt me niet hun functie. Er is ook sprake van belangenverstrengeling als een bedrijf advies geeft om aan arbeidsvoorwaarden van hun eigen werknemers te tornen.
Bedrijven moeten gewoon bereider zijn om vaste contracten af te geven. Er is een arbeidstekort, dus dit moet juist geen probleem zijn.
Wat juist moet gebeuren is dat flexcontracter moeilijker gemaakt worden, dan zullen er meer vaste contracten worden afgenomen.
Wat mij betreft zorgt het doorbetalen bij ziekte ervoor dat het voor kleine werkgevers bijna niet te doen is om iemand aan te nemen. Hoorde laatst van een hovenier die 2 man personeel had, 1 krijgt een burnout en nu moet de werkgever een extra huishouden voorzien. Zou graag zien dat dit door een soort ziektefonds wordt vergoed.
Het zal hier wel impopulair zijn, maar op een gegeven moment heeft elke adviseur over de arbeidsmarkt dit een keer gezegd. De commissie-Borstlap, die adviseerde over de arbeidsmarkt en daarbij ook adviseerde om de flexcontracten aan banden te leggen, noemde dit ook al als deel van het totaalpakket. En dat zegt DNB nu ook weer: flexwerken minder onzeker maken, vast minder rigide. Het zijn twee zijdes van dezelfde medaille om de arbeidsmarkt beter vorm te geven. De vast-vaste contracten zijn in de huidige vorm zo’n groot risico voor met name kleinere ondernemers (bijvoorbeeld die twee jaar doorbetalen bij ziekte) dat die elke gelegenheid zullen aangrijpen om dat risico te vermijden. Ik begrijp dat de vakbonden dat niet willen horen, maar als een rijtje aan deskundigen dat zegt, wie heeft er dan gelijk?
>Om het geven van een vast contract aantrekkelijker te maken, zouden werkgevers bijvoorbeeld minder lang het loon van ziek personeel hoeven doorbetalen. Die termijn is nu nog twee jaar, maar dat zou terug moeten naar één jaar.
Ze moeten het terugbrengen naar een maand of een week of zo: de staat betaalt je daarna door. Dat betalen we met hogere belastingen op bedrijven.
Ja, maar als je alle zekerheid uit zo’n vast contract gaat lepelen want is dan nog het nut (van het nastreven van) dat vaste contract?
Kan je niet beter vanuit overheidswege bepalen dat banken bijvoorbeeld andere normen moeten gaan gebruiken dan het wel/niet hebben van een vast contract als toetsingsfactor in bijvoorbeeld een hypotheektraject?
Overigens is er de laatste jaren ook wel hard gesloopt in de dingen waar je recht op heb als ontslag wel volgt. Zoals hoe lang je WW krijgt. Ga aan die kant dan ook maar weer een beetje versoepelen voordat het hele concept van sociale zekerheid verdampt in dit land.
Ik snap eigenlijk gewoon niet waar die terughoudendheid van vaste contracten weg komt. Ik hoor aan alle kanten dat het een werknemers markt is en er aan alle kanten tekorten zijn. Dus hoezo geen vaste aanstellingen? Je wil toch juist nu voor de lange rit mensen binden of ben ik gek?
Wat is er veranderd ten opzichte van vroeger toen vaste aanstellingen “normaler” waren?
Ik vind het redelijk storend hoe slecht mensen de keerzijde van rigide/soepele contracten en maatregelen niet lijken te snappen. Hoe lastiger je ergens vanaf komt, hoe minder snel je daar aan wil. Dat is toch ook niet heel onlogisch? Deels hetzelfde met huurdersrechten.
Wat je ook wil voorkomen is dat je een tweedeling hebt tussen mensen die binnen de boot vallen en super relaxt veel rechten hebben, en een groot deel dat in de flex/huur/kutschil blijft zweven want niemand gaat het risico nemen. Minder risico om een vast contract te geven zorgt er ook voor dat mensen er makkelijker eentje krijgen.
Zeker ook voor kleine bedrijven is het gewoon een enorm risico, als je iemand langdurig ziek hebt moet je 4 FTE betalen met 3 werknemers. Voor een groot bedrijf is het een statistiek, maar voor een klein bedrijf kan het je de kop kosten. Ik snap het volledig dat mensen dat risico dan niet nemen.
En verder kan ik me ook mateloos ergeren aan mensen die een mentaliteit hebben van “ik werk al 10 jaar zo en ik verdien dus gewoon hier voor altijd zo te blijven werken, en alle verandering is kut en stom”. Mensen die 40 uur wel aanwezig zijn maar nul interesse hebben in hun werk of hun geld ook waard zijn, en daar kom je ook niet snel van af want ze doen niet aantoonbaar niet hun best.
Ik wil zeker geen Amerikaanse toestanden, maar zodra je een keer samengewerkt hebt met zo’n vastgeroeste zak zout die gewoon tijd aan het uitzitten is dan snap je me wel.
Nog soepeler? Ik weet niet beter dan dat ze sinds 2009 al ruim versoepeld zijn. Sterker nog tijdens meetings die ik al notuleerde in 2006, zeiden managers “kantonrechtersformule (wat geldt bij een vastcontract) is goedkoper dan een jaarcontract” Dus toen al werden medewerkers bij een groot Telecombedrijf aan het lijntje gehouden met een vastcontract….
Als het nog soepeler moet dan is er toch geen sprake meer van vast contract?
> “Nog steeds hebben bijna 2 miljoen werkenden een onzeker contract. Veel hiervan kennen geen enkele zekerheid en leven vaak onder de armoedegrens”, stelt CNV-voorzitter Piet Fortuin. Volgens Fortuin zorgen zekerheid en vaste contracten op termijn voor meer innovatie en hogere rendementen bij bedrijven. “Terug naar de onzekerheid en flexibiliteit is achterhaald in een tijd van ongekende krapte.”
Vind dit toch een frappante opmerking. Mensen die “onder de armoedegrens” werken zijn over het algemeen nu niet echt bezig met “innovatie”. Daarnaast is in mijn ervaring het grootste nadeel van vaste contracten vooral dat je op een gegeven moment dan opgezadeld zit met een zak nietsnutten waar je verder weinig mee kan. Natuurlijk niet lang niet iedereen met een vast contract, maar wel een redelijk percentage.
Het is ook verleidelijk, want je hebt zekerheid en het is makkelijk te blijven zitten ook als je het er eigenlijk niet zo naar je zin hebt want van baan wisselen is toch altijd een risico – ook als je meteen een vast contract krijgt: er is altijd een proefperiode, en het kan je ook niet bevallen.
Hoe dan ook, lijkt me nogal een zinloos gebruik van “innovatie” en komt allemaal niet goed uitgedacht over van CNV. Lijkt een beetje op een reflexreactie in plaats van goed doorgedacht.