Tólf ára reyndi að svipta sig lífi eftir langvarandi einelti í Hafnarfirði – Vísir

19 comments
  1. Það er rosanlega átakanlegt að lesa þetta, sjá skjáskotin, og að sjá svo mynband af elsku englinum hágrátandi heima hjá sér.

    Af hverju eru þessi krakkagerpi ekki tekin til hliðar og rasskelld rækilega. Þessir andskotar fá að stunda skólann, eineltið og líkamsárásarnir óáreitt á meðan elsku stelpan hrökklast úr skóla og reynir svo að dreapa sig, 12 ára!!

    Í alvörunn hvað í fuckanum er í gangi, af hverju er ekki tekið á svona málum föstum tökum? Það hefur greinilega ekkert verið gert í eineltismálum frá því að ég var í grunnskóla fyrir 18 árum síðan. Það var slæmt þá, en mér sýnist hafa orðið heilmikil afturför síðan þá.

    Það þarf að fara gera eitthvað NÚNA!

  2. Verð svo gífurlega reið þegar ég sé svona og sorgmædd, það á engin skilið að lenda í svona og vona innilega að gerendur eineltis muni líða fyrir það alla ævi. Þið sem hafið það í ykkur að gera fólki þetta eigið ekki skilið að líða ekki fyrir það, þetta minnir mig mikið á grunnskólagöngu mína nema minna á netinu. Mátti ekkert vera öðruvísi og þú varst komin í sigtin hjá fólki, skólinn gerði ekkert, ekki einu sinni yfir kynferðislegu áreiti einsog allir sem eru öðruvísi var ég fyrir endalausu áreiti sem fylgdi mér í framhaldsskóla en hætti þar. Vísu voru þau ekki að valda öllum mínum þjáningum þær koma að mestu frá sjálfri mér, er að berjast við mína eigin djöfla það bara hjálpar ekki að vera umkringd þeim í skóla líka haha.

    Þekki svo vel þessa tilfinningu hennar, ég hef ekki hugsað um annað en sjálfsvíg síðan ég man eftir mér reyndi fyrst mjög ung en að vísu hef ég reynt nokkrum sinnum næsta skipti verður það síðasta hefur tekist að vera nokkuð stöðug í langan tíma eftir lyfjameðferð en er orðin verri. Vona innilega að hún nái sér fljótt og komist í betri skóla eða hóp af fólki það er aldrei gert neitt í skólum yfir svona. Það er frekar vorkennt gerendum ef eitthvað þeir eiga svo bágt, endalausar afsakanir takið á þessu svona án gríns eina sem virðist óbreytt í skólum er að það er ennþá ekkert verið að stoppa einelti ekki það að það er erfitt svosem þegar þetta er komið á netið.

  3. Ótrúlegt að svona viðurstyggilegt einelti viðgangist og gerendur valsi um án afleiðinga. Þetta var svona þegar ég var á hennar aldri fyrir 20 árum, og átakanlegt að læra að við höfum ekkert síðan.

  4. Guð minn góður, hvað þessir krakkaræflar eru illa skrifandi. Það má kannski horfa á eitthvað í gegnum fingur sér sem leti og flýtiaðgerðir á snjallsíma takkaborði en fyrr má aldeilis…. Sturlað einelti , líkamsárásir og talsmáti á við snjallan apakött.

    Vá hvað ég kann að meta svör þolandans, “Sorrý, Fæ ekki að stjórna” og svo ” Elska þig líka ” Hún er greinilega eðaltöffari og hefði verið mikill missir af henni.

  5. Hvað gera foreldrar krakka sem leggja í einelti? Vita þau ekkert hvað er í gangi eða er þeim sama? Ég botna ekkert í þessu

  6. Það á náttúrulega að taka gerendur í burtu svo þolendur geti lifað sæmilegu lífi og fengið sitt nám í friði, skít með það hvort gerendur fái nám eða ekki, þeirra réttur á ekki að ganga á rétt annara.

  7. Ég á son sem er 12 ára og hann lenti illa í einelti í fyrra, félagsleg einangrun, líkamlegar árásir (en samt bara nógu lítið til að ekkert sjáist á honum) og ansi ljót skilaboð í gegnum SMS og bréf sem troðið var í töskuna hans þegar hann tók ekki eftir.

    Ég hafði samband við skólann í öll skiptin, hvert eitt og einasta. Ég lét þau vita og ég sagði þeim að ég myndi hafa samband við foreldra hinna barnanna, skólinn bað mig um að láta þau sjá um skilaboðin okkar á milli svo ósætti myndi ekki myndast innan foreldrahópsins. Jæja, þau eru með eineltisteymi, þau hljóta að vita hvernig þessum hlutum er háttað.

    Eftir marga mánuði af þessu þá ákvað ég að heyra í foreldrunum sem höfðu ekki fengið NEINAR upplýsingar frá skólanum. Ég hringdi, skiljanlega brjálaður, í skólastjórann og fékk þau svör að þau ætluðu bara að “höndla þetta innanhúss”.

    Í sumum tilfellum þá fá hinir foreldrarnir ekkert að vita, en þetta minnkaði og er núna nánast horfið eftir að ég lét foreldra þessara krakka vita.

  8. Jesús hvað það er sársaukafullt að lesa þetta. Hverjar eru líkurnar á að svona illa innrætt skítseiði sjái eitthvað rangt við hegðun sína þegar hún er birt á þjóðar vettvangi, frekar en að bæta frekar á illskuna sem þau hafa verið alin upp með?

    Ef ekkert breytist þá vona ég innilega að þau sem þekkja til gerenda, ræði við eldri krakka til að mæta þessum ógeðum og hóta þeim endurteknum barsmíðum ef þau láta ekki af þessarri viðbjóðslegu og manndrepandi hegðun. Eins ljótt og það hljómar, þá þurfa þau að læra áður en þau fara fullvaxin út í samfélagið, hugsandi að slík hegðun sé í lagi.

  9. Er ekki hægt að crowd funda nokkra handrukkara til að fara og sjá um uppeldið á þessu sorpi.

    Kerfið mun ekki gera rasskat fyrir þetta barn. Ætli henni verði ekki boðið upp á að færa sig yfir í annan skóla og sadistarnir fá að sitja eftir sigurhrósandi það hefur allavegna verið mín upplifun af skólakerfinu og þessu einheltishópum sem starfa hjá því

  10. Sem fullorðinn aðili sem varð fyrir einelti í æsku þykir mér enn skammarlegt og fyrir neðan allar hellur að ekki sé búið að koma á einhversskonar ferli fyrir svona mál á þeim meira en 20 árum síðan ég lenti fyrst í einelti.

    Nú lifum við á tímum þar sem verið er að tækla og búa til verkferla í kringum kynferðisbrot í skólum.

    Ég sé ekki af hverju við getum ekki gert svipað til að tækla einelti þar sem bæði geta haft skelfilegar langtíma, ef ekki varanlegar afleiðingar sem geta valdið fórnarlömbum alvarlegum erfiðleikum í að ná fótfestu félagslega, enda félagsleg úthúðun ekkert grín.

    Ef barn eða hópur barna gerist uppvíst um að skemma fyrir, hvort sem sé með því að eyðileggja hluti skólans eða leggja nemanda eða nemendur í einelti, á að vísa geranda/gerendum úr skólanum. Fyrst í viku og svipta þá þáttökuforréttindum á næsta félagslega viðburð skólans sem gerandi teldist líkleg/ur til að mæta á.

    Haldi þetta áfram, skuli bara hreinlega reka geranda/gerendur úr skólanum en bjóða þeim þó að sækja fjarnám við skólann þangað til þau komast í annan skóla.

    Það má bara ekki sitja á svona hlutum og gera ekki neitt. Við erum búin að sjá að það skilar okkur bara miskunnarlausum gerendum og skemmdum fórnarlömbum.

  11. Grunnskólarkennarar segjast verða fyrir einelti í skólanum, grunnskólakrakkar eru að lemja fórnarlömb í smáralindinni og krakkar verða fyrir svo miklu ofbeldi að þeir reyna að og tekst stundum að drepa sig.

    Hvað nákvæmlega er í gangi í grunnskólunum okkar?

  12. Sem einstaklingur sem varð fyrir einelti öll þau 10 grunnskolaár var það í minu máli að foreldrar gerenda segja alltaf að börnin þeirra séu fullkomin og myndu aldrei gera svona. En í minum grunnskóla var og er ótrúlega mikið af einelti, bæði á milli nemenda og kennara. Það er núna orðið svo slæmt að þeirra “lausn” er að hafa sitthvora frímínútur hjá bekkjum. Ég finn ótrúlega mikið fyrir elsku stelpunni og skil hana vel, og vona að henni fari að líða betur og skólinn, foreldrar og krakkarnir fari að gera mikið betur!

  13. Þegar foreldrarnir eru sjálfir að traðka yfir fólk á samfélagsmiðlum, þá er mjög eðlilegt að börnin gera það sama. Þessi umræða um almennt einelti bæði hjá fullorðnum og börnum er því miður ekki lengur til staðar.

  14. Gerendur eiga svo glæstan feril framundan í samfélaginu þar sem þau lærðu snemma að beita aðra ofbeldi til að fá sínu framgengt.
    Það er ekki eins og það séu orsakir af gjörðum þeirra.

  15. Ég lenti ekki í einelti sjálfur en yngri frændi minn var lagður í einelti í sama skóla og ég var í þegar ég var yngri og það var ekkert gert. Ég sendi “fallegt”(á alla starfsmenn skólans) email að lýsa öllu sem hann hefur lent í, og hótaði öllu illu meðal annars að fara með þetta í fjölmiðla og nefna nöfn kennara sem horfðu uppá þetta gerast og gerðu ekkert. Þrem dögum seinna er frændi minn kallaður á fund og reynt að laga vandann. Þeim er sagt að “Hætta hóta skólanum(ss emailið frá mér)”. Eineltið hætti eftir það, en að það tók mig eitt email sem var tekið sem hótun að laga rót vandans.

    Það ætti ekki að þurfa senda svona email.

    Það á að kenna öllum sem vinna með börnum að díla við svona og vinna í þessu áðuren einhver brjálaður frændi sendir email

  16. Ég ætla að kvóta sjálfa mig frá því fyrir einhverjum dögum síðan þegar kennarar voru að tala um að upplifa ofbeldi í skólum.

    “Hafandi unnið í næstum áratug á grunnskólastigi í hinum og þessum störfum og skólum þá hef ég sjaldan orðið vitni af líkamlegu ofbeldi gegn kennurum og þegar það gerist er það yfirleitt á yngstu stigum þar sem hvatvísi krakka ræður ríkjum í flestum tilfellum.

    En.

    Hótanir og andlegt ofbeldi hefur stóraukist gagnvart kennurum síðan ég var á unglingastigi, rétt eftir aldamót, og ég var í mjög fjölmennum skóla. Ef ég hefði kallað kennara “hóru eða “tussu” þá hefði mér verið vísað samstundis til skólastjóra og foreldrar látnir vita. Slíkt virðist ekki vera tilfellið lengur. Það þarf gríðarlega mikið að gerast til þess að börnum á unglingastigi sé vísað úr tíma eða send til skólastjóra og þegar það er gert þá fara foreldrar þess barns í þvílíka vörn og neita að trúa neinu upp á barnið sitt eða taka ekki á því heima fyrir. Friðrik Dór talaði einmitt um þetta í hlaðvarpi í fyrra ([https://www.visir.is/g/20212099697d](https://www.visir.is/g/20212099697d)).

    Þetta hefur versnað mjög mikið að mínu mati undanfarin 4-5 ár. Þá er ég ekki endilega að tala um hvernig nemendur hegða sér gagnvart kennurum heldur líka gagnvart samnemendum. Ég hef orðið vitni að árásum, andlegu ofbeldi, kynferðislegu ofbeldi, hótunum, kúgunum, þjófnaði, innbrotum og skemmdarverkum þar sem gerendum hefur verið vafið inn í bómul eftir á og enga refsingu hlotið. Ég var vitni að skólastjóra að skamma kennara fyrir að taka hníf af nemanda vegna þess að nemandinn gekk af göflunum þegar hann áttaði sig á því að fengi ekki hnífinn aftur eftir kennslustundina og þurfti að koma með foreldri til að fá hnífinn. Nemandinn eyðilagði stóla, lyklaborð og hurð og í framhaldi af þessu máli komst ég að því að nemendur (eða réttara sagt foreldrar þeirra) þurfa aldrei að bæta fjárhagslegt tjón sem skóli verður fyrir í Reykjavík. En pælið í því að eiga barn í 9. bekk þar sem samnemandi þess má leika sér með hníf í tíma vegna þess að ef hann fær það ekki verður hann ósáttur. Ég var vitni að atburði sem í framhaldsskóla eða á atvinnumarkaði hefði leitt til þess að viðkomandi hefði verið rekinn samstundis og verið kærður til lögreglu. Lausn grunnskólans var að leyfa nemandanum að ákveða sína eigin refsingu og sú refsing var að sleppa að mæta í eina kennslustund daginn eftir. Ég var vitni að nemandi kleip kennara ítrekað í brjóst og rass og talaði reglulega um kynfæri kennarans fyrir framan aðra nemendur og starfsmenn yfir heilt skólaár. Kennarinn tilkynnti þetta líka á starfsmannafundum. Eftir því sem ég best veit var talað 1-2 við foreldri nemandans og ekkert meir gert. Kennaranum var aldrei boðin nein sálfræðiaðstoð eða neitt í þeim dúr.

    Svo eru milljón hlutir sem maður sá ekki en samstarfsfólk hefur lýst fyrir manni.

    Nú get ég auðvitað bara talað um mína eigin reynslu úr mínum grunnskóla og vina minna á svipuðum aldri sem voru í öðrum grunnskólum en það virðist vera eins og skólakerfið hafi tekið 180° snúning á hvernig er tekið á hlutum. Þegar ég var á unglingastigi þá var maður hundskömmuð fyrir það eitt að hlaupa á göngunum eða henda ekki rusli í ruslatunnur. Ég man eftir því að það var strákur sem mætti blindfullur á fyrsta ballið í 9. bekk. Hann fékk ekki að mæta á eitt einasta ball restina af skólaárinu, ekki einu sinni árshátíðina. Mér fannst þá og finnst ennþá það vera mjög sanngjarnt. Núna myndi engum skóla detta í hug að gera slíkt. Auðvitað var ekki tekið á öllu og það var klárlega einelti til staðar en heilt yfir að þegar það var refsað þá var farið fulla ferð. Ég var með dreng í bekk í eitt ár, 8. Bekk, sem var alveg klár og ljúfur drengur. Mætti alltaf, átti vini og truflaði aldrei kennslu. Hann hins vegar lærði aldrei heima. Bókstaflega aldrei. Það varð til þess að hann var rekinn úr skólanum. Ég er ekki að tala við fyrir slíku. Það er of mikið.Það virðist hins vegar hafa náðst einhverskonar jafnvægi í skólakerfinu 2007-2013. Allir kennarar sem ég þekki sem voru að kenna þá segja að það hafi verið besti tíminn og mér finnst fólkið sem er núna ca. 24-30 vera mun heildsteyptara og þroskaðra en hópurinn sem kom á undan, sem ég partur af, og hópurinn sem kom á eftir.”

Leave a Reply