Ik denk dat de meeste Nederlanders geen natuur willen maar een tuin die lijkt op wat wij denken dat de natuur zou moeten zijn. Een beetje zoals “de chinees” die helemaal geen authentiek Chinees eten verkoopt maar de Nederlandse versie daarvan. We willen geen gekookt kuiken en onze natuur moet minstens wandelpaadjes hebben.
Ondanks dat ik zelf een onwijze natuurliefhebber ben moet ik toch tot de realisatie komen dat de echte-natuur-strijderd een schreeuwende minderheid zijn. En misschien moeten ze dan toch ook maar verliezen.
“De wolf stormde nu inderdaad op de mens los, maar de jager keek hem aan en zei: “Jammer, dat ik geen kogel in mijn geweer heb,” legde aan en schoot de wolf het schroot in de snoet. De wolf trok een lelijk gezicht, maar hij liet zich niet afschrikken en ging voorwaarts; toen gaf de jager hem een tweede laag. De wolf verbeet zijn pijn en sprong de jager te lijf: daar trok hij zijn blanke jachtmes en gaf hem links en rechts een paar steken, zodat hij, badend in ‘t bloed, al huilend bij de vos terug kwam. “Nu, broeder wolf,” zei de vos, “en hoe heb je het klaar gespeeld met de mens?” – “Och,” zei de wolf, “zo had ik me de kracht van een mens niet voorgesteld. Eerst nam hij een stok van zijn schouder; daar blies hij in, en toen vloog me iets in ‘t gezicht wat me verschrikkelijk kietelde; daarna blies hij nog eens in die stok, toen vloog er wat in m’n neus, als bliksem en hagelstenen, maar toen hij vlakbij me was, trok hij een rib uit zijn lijf, daarmee heeft hij me zo geslagen, dat ik bijna dood was gebleven.” – “Zie je,” zei de vos, “wat een opschepper jij bent: je gooit je bijl zo ver weg, dat je hem niet meer terug kunt halen!”
2 comments
Ik denk dat de meeste Nederlanders geen natuur willen maar een tuin die lijkt op wat wij denken dat de natuur zou moeten zijn. Een beetje zoals “de chinees” die helemaal geen authentiek Chinees eten verkoopt maar de Nederlandse versie daarvan. We willen geen gekookt kuiken en onze natuur moet minstens wandelpaadjes hebben.
Ondanks dat ik zelf een onwijze natuurliefhebber ben moet ik toch tot de realisatie komen dat de echte-natuur-strijderd een schreeuwende minderheid zijn. En misschien moeten ze dan toch ook maar verliezen.
“De wolf stormde nu inderdaad op de mens los, maar de jager keek hem aan en zei: “Jammer, dat ik geen kogel in mijn geweer heb,” legde aan en schoot de wolf het schroot in de snoet. De wolf trok een lelijk gezicht, maar hij liet zich niet afschrikken en ging voorwaarts; toen gaf de jager hem een tweede laag. De wolf verbeet zijn pijn en sprong de jager te lijf: daar trok hij zijn blanke jachtmes en gaf hem links en rechts een paar steken, zodat hij, badend in ‘t bloed, al huilend bij de vos terug kwam. “Nu, broeder wolf,” zei de vos, “en hoe heb je het klaar gespeeld met de mens?” – “Och,” zei de wolf, “zo had ik me de kracht van een mens niet voorgesteld. Eerst nam hij een stok van zijn schouder; daar blies hij in, en toen vloog me iets in ‘t gezicht wat me verschrikkelijk kietelde; daarna blies hij nog eens in die stok, toen vloog er wat in m’n neus, als bliksem en hagelstenen, maar toen hij vlakbij me was, trok hij een rib uit zijn lijf, daarmee heeft hij me zo geslagen, dat ik bijna dood was gebleven.” – “Zie je,” zei de vos, “wat een opschepper jij bent: je gooit je bijl zo ver weg, dat je hem niet meer terug kunt halen!”
~*Gebroeders Grimm*