Það væri þá fínt skref að bjóða upp á fleiri pláss í iðnnámi svo menn komist til að ná í þekkingu sem vantar á landinu.
Við sjáum fram á endalausar húsbyggingar næstu áratugina en það fá ekki nógu margir að útskrifast úr iðnnámi til að anna eftirspurninni svo í staðinn flytjum við inn ódýrt vinnuafl frá útlöndum.
Sama með kröfurnar sem eru gerðar á þessa stráka, þeir eru ekki nógu sterkir til að skipuleggja námið sitt og þurfa því hjálp, en þess í stað þá er þeim bara vísað úr námi. Svo þeir fara að vinna láglaunastörf og komast ekki til baka í iðnnám þegar þeir eru orðnir nógu þroskaðir til að taka námið föstum tökum. Svo þeir eru læstir inni í fangelsi fáfræðinnar sökum aldurs.
Umdeilt mál, enn ég hef tekið eftir mikilli neikvæðni gagnvart karlmennsku og stolti að vera sterkur maður/strákur.
Auðvitað er þetta ekki “universal” út um alt, tld úti á landi sé ég töluvert minna af þessari neikvæðni, enda lagt mikið gyldi á að vera sterkur bóndi/starfsmaður í sínum bæ/sveitarfélagi.
Eitt dæmi um þetta var fyrir stuttu þar sem einhver íslenskur maður deildi myndbandi af sér, talandi um hvernig það væri í lægi að vera karlmaður, og fékk rosalegt pushback og áreiti frá fréttamiðlum. Fanst eins og horft var á hann sem einhverskonar ofbeldismann.
Mig grunar að verið sé að rugla saman gyldinu að vera sterkur, réttlátur, stöðugur maður, með nokkrum ofbeldis mönnum og nauðgurum. Eins og þessar tvær hliðar séu sú sama. Semsagt að ómögulegt sé að aðskilja “ofbeldismanni” frá sterkum, stoltum manni.
Ungir menn/strákar taka eftir þessu, eins og eigi að skammast sín yfir að hafa og sýna þessi gyldi, sem fer beint á móti eðli flestum strákum. Því eðli sem er enn skrifað í okkur; vera sterkir til að vernda fjölskyldu okkar, veiða stærstu bráðina til matar, keppast móti öðrum til að sanna sig “bestan”.
Núna heyrir maður þetta og viðbrögðin eru frá mörgum neikvæð, eins og þessi gyldi eigi sér bara stað í mönnum sem gera bara illt.
Þetta er að sjálfsögðu bara ein hlið af margfalt flóknara máli, önnur hlið er jú hvernig áhugamál strákar hafa sem aðskilur þá frá stelpum, og skólakerfið eins og það stendur í dag hallast töluvert betur að stelpum.
Það var horft á mig og höndlað sem þroskaheft barn, látinn í bekk með þroskahömluðum krökkum. Ég er langt frá því að vera það, enda er núna eingöngu að fá 10 í stærðfræði, vélfræði, kælitækni osf, eftir að ég byrjaði að læra rétt.
Sorglegt að sjá stráka ganga svona illa. Og þetta er ekki þeim að kenna.
Ég man vel eftir þessu úr skólagöngunni minni. Nánast einungis kvenkyns starfsfólk í skólum; kennarar, deildastjórar, skólastjórar etc. sem töluðu milljón sinnum um “launamismun kynjannna” og fleiri vandamál sem komur eiga fyrir sér, en virtust aldrei taka upp hanskann fyrir strákunum og þeirra vandamálum. Þetta var svolítið eins og að allar stelpurnar og starfsfólk skólans var saman í liði og í hinu liðinu voru bara strákarnir.
Ekki má gleyma að allt menntamálaráðuneytið er líka nánast eingöngu konur, ég man ég fór yfir þetta á sínum tíma en mig minnir að það var líka yfir 80% konur í því.
Hvernig stendur á því að þegar að kynjahlutföllin voru einmitt öfug í bæði hlutföllum kennara og í menntamálaráðuneytinu að staða kynjanna var töluvert jafnari?
3 comments
Það væri þá fínt skref að bjóða upp á fleiri pláss í iðnnámi svo menn komist til að ná í þekkingu sem vantar á landinu.
Við sjáum fram á endalausar húsbyggingar næstu áratugina en það fá ekki nógu margir að útskrifast úr iðnnámi til að anna eftirspurninni svo í staðinn flytjum við inn ódýrt vinnuafl frá útlöndum.
Sama með kröfurnar sem eru gerðar á þessa stráka, þeir eru ekki nógu sterkir til að skipuleggja námið sitt og þurfa því hjálp, en þess í stað þá er þeim bara vísað úr námi. Svo þeir fara að vinna láglaunastörf og komast ekki til baka í iðnnám þegar þeir eru orðnir nógu þroskaðir til að taka námið föstum tökum. Svo þeir eru læstir inni í fangelsi fáfræðinnar sökum aldurs.
Umdeilt mál, enn ég hef tekið eftir mikilli neikvæðni gagnvart karlmennsku og stolti að vera sterkur maður/strákur.
Auðvitað er þetta ekki “universal” út um alt, tld úti á landi sé ég töluvert minna af þessari neikvæðni, enda lagt mikið gyldi á að vera sterkur bóndi/starfsmaður í sínum bæ/sveitarfélagi.
Eitt dæmi um þetta var fyrir stuttu þar sem einhver íslenskur maður deildi myndbandi af sér, talandi um hvernig það væri í lægi að vera karlmaður, og fékk rosalegt pushback og áreiti frá fréttamiðlum. Fanst eins og horft var á hann sem einhverskonar ofbeldismann.
Mig grunar að verið sé að rugla saman gyldinu að vera sterkur, réttlátur, stöðugur maður, með nokkrum ofbeldis mönnum og nauðgurum. Eins og þessar tvær hliðar séu sú sama. Semsagt að ómögulegt sé að aðskilja “ofbeldismanni” frá sterkum, stoltum manni.
Ungir menn/strákar taka eftir þessu, eins og eigi að skammast sín yfir að hafa og sýna þessi gyldi, sem fer beint á móti eðli flestum strákum. Því eðli sem er enn skrifað í okkur; vera sterkir til að vernda fjölskyldu okkar, veiða stærstu bráðina til matar, keppast móti öðrum til að sanna sig “bestan”.
Núna heyrir maður þetta og viðbrögðin eru frá mörgum neikvæð, eins og þessi gyldi eigi sér bara stað í mönnum sem gera bara illt.
Þetta er að sjálfsögðu bara ein hlið af margfalt flóknara máli, önnur hlið er jú hvernig áhugamál strákar hafa sem aðskilur þá frá stelpum, og skólakerfið eins og það stendur í dag hallast töluvert betur að stelpum.
Það var horft á mig og höndlað sem þroskaheft barn, látinn í bekk með þroskahömluðum krökkum. Ég er langt frá því að vera það, enda er núna eingöngu að fá 10 í stærðfræði, vélfræði, kælitækni osf, eftir að ég byrjaði að læra rétt.
Sorglegt að sjá stráka ganga svona illa. Og þetta er ekki þeim að kenna.
Ég man vel eftir þessu úr skólagöngunni minni. Nánast einungis kvenkyns starfsfólk í skólum; kennarar, deildastjórar, skólastjórar etc. sem töluðu milljón sinnum um “launamismun kynjannna” og fleiri vandamál sem komur eiga fyrir sér, en virtust aldrei taka upp hanskann fyrir strákunum og þeirra vandamálum. Þetta var svolítið eins og að allar stelpurnar og starfsfólk skólans var saman í liði og í hinu liðinu voru bara strákarnir.
Ekki má gleyma að allt menntamálaráðuneytið er líka nánast eingöngu konur, ég man ég fór yfir þetta á sínum tíma en mig minnir að það var líka yfir 80% konur í því.
Hvernig stendur á því að þegar að kynjahlutföllin voru einmitt öfug í bæði hlutföllum kennara og í menntamálaráðuneytinu að staða kynjanna var töluvert jafnari?