Het is nooit de lease-auto waar ze over beginnen. Niet het salaris ook. En al helemaal niet de onbekommerde oudedagsvoorziening bij Zwitserleven. Nee, het eerste dat jonge talenten vragen als hr-manager Marijn van der Welle van accountants- en adviesbureau BDO hun vraagt bij hem te solliciteren – want zover is het op de krappe arbeidsmarkt inmiddels gekomen: ‘Hoe is de sfeer bij jullie?’ Dan volgt meestal een vraag over de work-life-balance, aldus Van der Welle. ‘En pas dáárna willen ze weten wat het werk precies inhoudt.’
Het is volgens de hr-manager exemplarisch voor de jongere generatie accountants. Die ‘leeft niet meer om te werken, maar werkt om te leven’. Niet langer wordt ze over de streep getrokken door het lonkende perspectief van een leven als partner Audit & Assurance, maar met stedentrips naar Barcelona, flexibele werktijden, interessante opdrachtgevers en 32 vakantiedagen met de mogelijkheid er nog 15 bij te kopen. Nog zoiets dat die jongere generatie ‘minder vanzelfsprekend’ vindt: overuren maken.
De accountants zijn daarin niet alleen. Uitsluitend de uren werken die in je contract staan werd dit najaar zelfs een heuse internethype dankzij de Amerikaanse twintiger ‘ZaidZeppelin’. Op TikTok postte hij een filmpje waarin hij ageerde tegen het idee dat je altijd maar tot het uiterste moet gaan. Hij zou voortaan het minimale doen op zijn werk: quiet quitting.
Media van over de hele wereld buitelden afgelopen weken over elkaar heen om de nieuwste werktrend te duiden. Oudere generaties zagen erin bevestigd wat ze al langer dachten: jongeren zijn lui. Of, zoals toetsenbordridders het op sociale media verwoorden: het zijn ‘over het paard getilde egoïsten’. Maar is dat wel zo?
Mentaliteitsverandering
Vrijwel niets is zo oud als de kritiek op jong. Vierhonderd jaar voor Christus verzuchtte Socrates al dat de jeugd hopeloos was en ‘alleen maar praatte terwijl ze moest werken’. De managers die nu om het hardst schreeuwen dat jongeren lui zijn, werden vroeger zélf nog weggezet als patatgeneratie (de verwende kinderen van de protestgeneratie). Geen reden dus, om dergelijke generatiekritiek al te serieus te nemen. Al is het maar omdat de individuele verschillen tussen generatiegenoten doorgaans groter zijn dan die tussen generaties. Waar de ooievaar je bezorgt – in een rijk of arm gezin, in een stad of dorp – is van grotere invloed dan wanneer hij dat doet.
Tegen de tijd dat “genz” met pensioen mag is de pensioenleeftijd 75 jaar, nogal wiedes dat ze dan nu maar gaan genieten van het leven.
Ze hebben het in dit artikel over quiet quitting, maar hoeveel is dit nou echt een ding in nederland? Anekdotisch natuurlijk, maar ik ken niemand (van meerdere generaties) die hetgeen doet waar de amerikanen op reageren: uren onbetaald overwerken en niet in de baan passende nevenactiviteiten. Hetgeen waar ze naartoe gaan lijkt me meer wat de standaard hier is
Over dat de voorspellingen van Keynes niet zijn uitgekomen over een korte werkweek ligt veel minder aan het meer consumeren en veel meer aan het niet stijgen van lonen met de toegenomen productiviteit en dat de vaste lasten zo ongelofelijk gestegen zijn. Mijn moeder had begin jaren tachtig haar eerste huurhuis voor 80 gulden kale huur met een inkomen van 2800 gulden. Dat is toch wel even een verschil met als je nu 2800 euro verdient en met geluk 800 kale huur betaald en met pech 1300 of nog meer
“Jongeren moeten meer werken omdat er te veel ouderen zijn” is toch wel een take die ik niet serieus verwacht had. Wat is nou het voordeel voor de individuele jongeren om dat te doen? Je hebt het maatschappelijke voordeel, maar weinig mensen zullen hun levensplezier opofferen omdat niemand tot nu toe geen redelijke lonen betalen voor het administratiekantoor van de NS (of noem een vergrijsde baan).
40 uur is prima, maar dan moet het ook wel een aangename 40 uur zijn. Bedrijven zullen zich moeten aanpassen als ze nieuwe medewerkers willen zoeken, de tijd dat je voor je baas komt opdraven omdat je je vereerd voelt dat hij je geld betaalt is voorbij
Ik heb gemengde gevoelens bij het artikel. Leuk opgeschreven wel en het spreekt aan. Maar volgens mij is dit helemaal niet zo plotseling en ook niet nieuw. Zelf ben ik halverwege de 30 en zie heel veel leeftijdsgenoten die 4 dagen werken, als de financiën het toelaten. Dat doe ik zelf ook en zou niet anders willen, want inderdaad: er is meer in het leven.
Tegelijkertijd lijkt zelfontplooing en ontdekking me iets dat door jongeren al tijden belangrijk wordt gevonden. De mogelijkheden worden steeds beter, maar zulke dingen doen jongeren ook al decennia. Een deel daarvan zal uiteindelijk toch settelen in een vaste baan met een huis, auto en kind.
Ik zie wel dat jonge mensen heel ondernemend zijn en gewoon meteen voor zichzelf beginnen. Dat is mooi om te zien.
Ik ben heel wat ouder en dit is precies mijn insteek mbt werk. Het is volgens mij helemaal geen generatie ding, maar gewoon de tijdsgeest. Vrije tijd is simpelweg meer waard dan ‘meer salaris’ als je rond kan komen. En ja, dat komt *ook* door kapitalisme.
Bekijk t is van deze kant. Waarom zou ik al me jonge jaren vergooien aan de arbeid en dan als ik met pensioen ga pas genieten terwijl ik niks meer kan als dat ook omgedraaid kan? Als k nu geniet terwijl ik alles nog kan en “doorwerk” in de periode dat k toch niks meer kan vind ik dat een hele goed “opoffering”. Je leeft maar 1 keer, waarom zou ik me leven weggooien door mezelf de pleuris in te werken. Met andere woorden; tijden zijn veranderd ouwe.
tijdens mijn opleiding werkte ik 3 dagen, toen ik klaar was kwam mijn werkgever met de vraag of ik nu meer ging werken…Nope, ik vind het prima zo. Kom prima rond, dus waarom zou ik?
9 comments
Het is nooit de lease-auto waar ze over beginnen. Niet het salaris ook. En al helemaal niet de onbekommerde oudedagsvoorziening bij Zwitserleven. Nee, het eerste dat jonge talenten vragen als hr-manager Marijn van der Welle van accountants- en adviesbureau BDO hun vraagt bij hem te solliciteren – want zover is het op de krappe arbeidsmarkt inmiddels gekomen: ‘Hoe is de sfeer bij jullie?’ Dan volgt meestal een vraag over de work-life-balance, aldus Van der Welle. ‘En pas dáárna willen ze weten wat het werk precies inhoudt.’
Het is volgens de hr-manager exemplarisch voor de jongere generatie accountants. Die ‘leeft niet meer om te werken, maar werkt om te leven’. Niet langer wordt ze over de streep getrokken door het lonkende perspectief van een leven als partner Audit & Assurance, maar met stedentrips naar Barcelona, flexibele werktijden, interessante opdrachtgevers en 32 vakantiedagen met de mogelijkheid er nog 15 bij te kopen. Nog zoiets dat die jongere generatie ‘minder vanzelfsprekend’ vindt: overuren maken.
De accountants zijn daarin niet alleen. Uitsluitend de uren werken die in je contract staan werd dit najaar zelfs een heuse internethype dankzij de Amerikaanse twintiger ‘ZaidZeppelin’. Op TikTok postte hij een filmpje waarin hij ageerde tegen het idee dat je altijd maar tot het uiterste moet gaan. Hij zou voortaan het minimale doen op zijn werk: quiet quitting.
Media van over de hele wereld buitelden afgelopen weken over elkaar heen om de nieuwste werktrend te duiden. Oudere generaties zagen erin bevestigd wat ze al langer dachten: jongeren zijn lui. Of, zoals toetsenbordridders het op sociale media verwoorden: het zijn ‘over het paard getilde egoïsten’. Maar is dat wel zo?
Mentaliteitsverandering
Vrijwel niets is zo oud als de kritiek op jong. Vierhonderd jaar voor Christus verzuchtte Socrates al dat de jeugd hopeloos was en ‘alleen maar praatte terwijl ze moest werken’. De managers die nu om het hardst schreeuwen dat jongeren lui zijn, werden vroeger zélf nog weggezet als patatgeneratie (de verwende kinderen van de protestgeneratie). Geen reden dus, om dergelijke generatiekritiek al te serieus te nemen. Al is het maar omdat de individuele verschillen tussen generatiegenoten doorgaans groter zijn dan die tussen generaties. Waar de ooievaar je bezorgt – in een rijk of arm gezin, in een stad of dorp – is van grotere invloed dan wanneer hij dat doet.
Tegen de tijd dat “genz” met pensioen mag is de pensioenleeftijd 75 jaar, nogal wiedes dat ze dan nu maar gaan genieten van het leven.
Ze hebben het in dit artikel over quiet quitting, maar hoeveel is dit nou echt een ding in nederland? Anekdotisch natuurlijk, maar ik ken niemand (van meerdere generaties) die hetgeen doet waar de amerikanen op reageren: uren onbetaald overwerken en niet in de baan passende nevenactiviteiten. Hetgeen waar ze naartoe gaan lijkt me meer wat de standaard hier is
Over dat de voorspellingen van Keynes niet zijn uitgekomen over een korte werkweek ligt veel minder aan het meer consumeren en veel meer aan het niet stijgen van lonen met de toegenomen productiviteit en dat de vaste lasten zo ongelofelijk gestegen zijn. Mijn moeder had begin jaren tachtig haar eerste huurhuis voor 80 gulden kale huur met een inkomen van 2800 gulden. Dat is toch wel even een verschil met als je nu 2800 euro verdient en met geluk 800 kale huur betaald en met pech 1300 of nog meer
“Jongeren moeten meer werken omdat er te veel ouderen zijn” is toch wel een take die ik niet serieus verwacht had. Wat is nou het voordeel voor de individuele jongeren om dat te doen? Je hebt het maatschappelijke voordeel, maar weinig mensen zullen hun levensplezier opofferen omdat niemand tot nu toe geen redelijke lonen betalen voor het administratiekantoor van de NS (of noem een vergrijsde baan).
40 uur is prima, maar dan moet het ook wel een aangename 40 uur zijn. Bedrijven zullen zich moeten aanpassen als ze nieuwe medewerkers willen zoeken, de tijd dat je voor je baas komt opdraven omdat je je vereerd voelt dat hij je geld betaalt is voorbij
Ik heb gemengde gevoelens bij het artikel. Leuk opgeschreven wel en het spreekt aan. Maar volgens mij is dit helemaal niet zo plotseling en ook niet nieuw. Zelf ben ik halverwege de 30 en zie heel veel leeftijdsgenoten die 4 dagen werken, als de financiën het toelaten. Dat doe ik zelf ook en zou niet anders willen, want inderdaad: er is meer in het leven.
Tegelijkertijd lijkt zelfontplooing en ontdekking me iets dat door jongeren al tijden belangrijk wordt gevonden. De mogelijkheden worden steeds beter, maar zulke dingen doen jongeren ook al decennia. Een deel daarvan zal uiteindelijk toch settelen in een vaste baan met een huis, auto en kind.
Ik zie wel dat jonge mensen heel ondernemend zijn en gewoon meteen voor zichzelf beginnen. Dat is mooi om te zien.
Ik ben heel wat ouder en dit is precies mijn insteek mbt werk. Het is volgens mij helemaal geen generatie ding, maar gewoon de tijdsgeest. Vrije tijd is simpelweg meer waard dan ‘meer salaris’ als je rond kan komen. En ja, dat komt *ook* door kapitalisme.
Bekijk t is van deze kant. Waarom zou ik al me jonge jaren vergooien aan de arbeid en dan als ik met pensioen ga pas genieten terwijl ik niks meer kan als dat ook omgedraaid kan? Als k nu geniet terwijl ik alles nog kan en “doorwerk” in de periode dat k toch niks meer kan vind ik dat een hele goed “opoffering”. Je leeft maar 1 keer, waarom zou ik me leven weggooien door mezelf de pleuris in te werken. Met andere woorden; tijden zijn veranderd ouwe.
tijdens mijn opleiding werkte ik 3 dagen, toen ik klaar was kwam mijn werkgever met de vraag of ik nu meer ging werken…Nope, ik vind het prima zo. Kom prima rond, dus waarom zou ik?