Hoogeveen Lastige asielzoekers moeten naar een ‘aso-azc’, besloot de Kamer enkele jaren terug. Zo’n locatie kwam er. Het is de facto een gevangenis. En bij de kleinste overtreding „gaan de medewerkers los”.
In de gang van de opvang in Hoogeveen staat een asielzoeker te wankelen op zijn benen. Een begeleider loopt op hem af en duwt hem nog eens, zo hard dat de asielzoeker „vier of vijf meter” door de gang „vliegt”.
Een nieuwe medewerker ziet het incident op de bewakingsbeelden. Collega’s vroegen hem te komen kijken. „Wij noemen hem de Griekse vlieger, kijk eens hoe dat komt”, hadden ze over de begeleider gezegd. De sfeer in de controlekamer is „lacherig”.
De nieuwe medewerker vraagt zich af waarom die hardhandigheid nodig is, zegt hij een paar weken later, in maart 2022, tegen integriteitsonderzoekers van het ministerie van Justitie en Veiligheid. De asielzoeker gedroeg zich volgens hem niet gewelddadig. De medewerker houdt het niet lang vol op de locatie. In zijn melding staat dat hij al na twintig dagen werken zichzelf „niet meer in de spiegel kan aankijken”.
192 aan elkaar gebouwde witte containers aan de rand van Hoogeveen vormen sinds 2020 het gebouw van de handhavings- en toezichtslocatie (htl). De plek is het onderkomen van asielzoekers die in een regulier azc voor overlast zorgden. Er kunnen maximaal vijftig mensen terecht. Ze verblijven er maximaal drie maanden achter elkaar, voor ze weer teruggaan. Volgens het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) wonen de asielzoekers er vrijwillig. Wie weg wil, hoeft alleen maar een document te ondertekenen, en wordt vervolgens afgezet bij een station in de buurt. Maar in dat document staat ook dat de asielzoeker bij het verlaten van de htl het recht op opvang in Nederland kwijtraakt. Wie weg wil, is dakloos. Veel asielzoekers blijven daarom noodgedwongen in de htl.
Buitenstaanders kwamen er afgelopen jaren nauwelijks binnen: geen advocaten, geen Vluchtelingenwerk. Het was de inspectie Justitie en Veiligheid dat in oktober concludeerde dat er misstanden in de htl plaatsvinden. De inspectie schreef in een brief dat asielzoekers er worden „uitgelachen en uitgescholden” door het personeel. Er wordt „met regelmaat te veel dwang toegepast”. Medewerkers gebruiken volgens de inspectie „disproportioneel veel geweld” door zélf te beginnen met „het toepassen van fysiek geweld en dwang”.
De bevindingen maakten weinig indruk. Staatssecretaris Eric van der Burg (Asiel en migratie, VVD) zei zich „niet in het beeld te herkennen”. Vanuit de politiek bleef het stil; er werd geen enkele Kamervraag gesteld. Ook het COA herkende zich niet in de bevindingen van de inspectie, die werden gepubliceerd in de week dat het COA bekendmaakte dat de htl nog voor zeker vijf jaar open blijft.
672
overlastgevers zijn tot dusver in de htl in Hoogeveen geplaatst, telkens voor een periode van drie maanden.
505
incidenten waren er in 2021 in de locatie in Hoogeveen, terwijl er maar zo’n dertig bewoners verblijven.
Wat gebeurt er achter de muren van de opvang?
Met een sleutel opent locatiemanager Klaas van der Veen het toegangshek. In oktober 2021 geeft hij op verzoek van NRC een rondleiding door de htl. Van der Veen wijst naar een brede berm in de schaduw van de betonnen muur. „Dit is de groenstrook.” Elke dag tussen twee en vier uur ’s middags mogen de asielzoekers er rondlopen, in de gaten gehouden door boa’s, uitgerust met handboeien en pepperspray. Een luchtplaats? „Nee, nee”, zegt Van der Veen. „Dat is een gevangenisterm.” Hij draait het hek achter zich op slot. „En het is hier géén gevangenis.”
In de gang van de htl lopen bewoners loom rond met dweilen en een stoffer-en-blik. „Ze moeten één á twee uur per dag werken”, zegt Van der Veen. Zo verdienen ze twee euro per dag. Als er geen werk meer is, verzint hij wel wat. „Dan mogen ze met een spray alle deurknoppen schoonmaken.” Van der Veen stopt bij de balie waar bewoners zich dagelijks moeten melden. „Een ritme is belangrijk.”
Wat de fuck… mooi voorbeeld weer van problemen simplificeren (‘deze mensen zijn aso’s’) in plaats van een gerichte aanpak. Mag hopen dat er nu wel Kamervragen komen. En typisch weer dat men allemaal op één locatie wordt opgehokt.
Dit klinkt best wel als het schenden van mensenrechten.
3 comments
Hoogeveen Lastige asielzoekers moeten naar een ‘aso-azc’, besloot de Kamer enkele jaren terug. Zo’n locatie kwam er. Het is de facto een gevangenis. En bij de kleinste overtreding „gaan de medewerkers los”.
In de gang van de opvang in Hoogeveen staat een asielzoeker te wankelen op zijn benen. Een begeleider loopt op hem af en duwt hem nog eens, zo hard dat de asielzoeker „vier of vijf meter” door de gang „vliegt”.
Een nieuwe medewerker ziet het incident op de bewakingsbeelden. Collega’s vroegen hem te komen kijken. „Wij noemen hem de Griekse vlieger, kijk eens hoe dat komt”, hadden ze over de begeleider gezegd. De sfeer in de controlekamer is „lacherig”.
De nieuwe medewerker vraagt zich af waarom die hardhandigheid nodig is, zegt hij een paar weken later, in maart 2022, tegen integriteitsonderzoekers van het ministerie van Justitie en Veiligheid. De asielzoeker gedroeg zich volgens hem niet gewelddadig. De medewerker houdt het niet lang vol op de locatie. In zijn melding staat dat hij al na twintig dagen werken zichzelf „niet meer in de spiegel kan aankijken”.
192 aan elkaar gebouwde witte containers aan de rand van Hoogeveen vormen sinds 2020 het gebouw van de handhavings- en toezichtslocatie (htl). De plek is het onderkomen van asielzoekers die in een regulier azc voor overlast zorgden. Er kunnen maximaal vijftig mensen terecht. Ze verblijven er maximaal drie maanden achter elkaar, voor ze weer teruggaan. Volgens het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) wonen de asielzoekers er vrijwillig. Wie weg wil, hoeft alleen maar een document te ondertekenen, en wordt vervolgens afgezet bij een station in de buurt. Maar in dat document staat ook dat de asielzoeker bij het verlaten van de htl het recht op opvang in Nederland kwijtraakt. Wie weg wil, is dakloos. Veel asielzoekers blijven daarom noodgedwongen in de htl.
Buitenstaanders kwamen er afgelopen jaren nauwelijks binnen: geen advocaten, geen Vluchtelingenwerk. Het was de inspectie Justitie en Veiligheid dat in oktober concludeerde dat er misstanden in de htl plaatsvinden. De inspectie schreef in een brief dat asielzoekers er worden „uitgelachen en uitgescholden” door het personeel. Er wordt „met regelmaat te veel dwang toegepast”. Medewerkers gebruiken volgens de inspectie „disproportioneel veel geweld” door zélf te beginnen met „het toepassen van fysiek geweld en dwang”.
De bevindingen maakten weinig indruk. Staatssecretaris Eric van der Burg (Asiel en migratie, VVD) zei zich „niet in het beeld te herkennen”. Vanuit de politiek bleef het stil; er werd geen enkele Kamervraag gesteld. Ook het COA herkende zich niet in de bevindingen van de inspectie, die werden gepubliceerd in de week dat het COA bekendmaakte dat de htl nog voor zeker vijf jaar open blijft.
672
overlastgevers zijn tot dusver in de htl in Hoogeveen geplaatst, telkens voor een periode van drie maanden.
505
incidenten waren er in 2021 in de locatie in Hoogeveen, terwijl er maar zo’n dertig bewoners verblijven.
Wat gebeurt er achter de muren van de opvang?
Met een sleutel opent locatiemanager Klaas van der Veen het toegangshek. In oktober 2021 geeft hij op verzoek van NRC een rondleiding door de htl. Van der Veen wijst naar een brede berm in de schaduw van de betonnen muur. „Dit is de groenstrook.” Elke dag tussen twee en vier uur ’s middags mogen de asielzoekers er rondlopen, in de gaten gehouden door boa’s, uitgerust met handboeien en pepperspray. Een luchtplaats? „Nee, nee”, zegt Van der Veen. „Dat is een gevangenisterm.” Hij draait het hek achter zich op slot. „En het is hier géén gevangenis.”
In de gang van de htl lopen bewoners loom rond met dweilen en een stoffer-en-blik. „Ze moeten één á twee uur per dag werken”, zegt Van der Veen. Zo verdienen ze twee euro per dag. Als er geen werk meer is, verzint hij wel wat. „Dan mogen ze met een spray alle deurknoppen schoonmaken.” Van der Veen stopt bij de balie waar bewoners zich dagelijks moeten melden. „Een ritme is belangrijk.”
Wat de fuck… mooi voorbeeld weer van problemen simplificeren (‘deze mensen zijn aso’s’) in plaats van een gerichte aanpak. Mag hopen dat er nu wel Kamervragen komen. En typisch weer dat men allemaal op één locatie wordt opgehokt.
Dit klinkt best wel als het schenden van mensenrechten.