> Με τη σκέψη σε όλα αυτά, η στήλη επιλέγει να ασχοληθεί σήμερα με μια καθοριστική τομή που επήλθε τις τελευταίες εβδομάδες στον επίσημο κρατικό λόγο σε σχέση με την ιστορικά φορτισμένη έννοια της «εθνικής ασφάλειας»· τα χαρακτηριστικά και το εύρος, δηλαδή, του «εσωτερικού εχθρού» που θεωρείται νόμιμος προληπτικός στόχος των υπηρεσιών ασφαλείας. Τομή που ισοδυναμεί με ακύρωση των δημοκρατικών κεκτημένων της Μεταπολίτευσης και θεσμική επάνοδο στις μαύρες μέρες της μετεμφυλιακής «επιτηρούμενης δημοκρατίας».
> Το περιεχόμενο αυτής της τομής εκτέθηκε πανηγυρικά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, στο τηλεοπτικό διάγγελμά του της 8ης Αυγούστου και κατά τις ομιλίες του στη Βουλή στις 26/8. Και στις δύο περιπτώσεις ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε πλήρως το δικαίωμα της ΕΥΠ να παρακολουθεί προληπτικά οποιονδήποτε πολίτη στο όνομα της εθνικής ασφάλειας, θέτοντας ρητά και κατηγορηματικά τα λαγωνικά της μυστικής υπηρεσίας (με τις δικές τους προτεραιότητες κι αντιλήψεις) πάνω από τις δημοκρατικές ελευθερίες και τους εκλεγμένους «εκπροσώπους του έθνους» (όπως είναι, κατά το Σύνταγμα, οι βουλευτές): «Οι υπηρεσίες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, ναι, να παρακολουθούν οποιονδήποτε κρίνουν. […] Θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στην υπηρεσία, εφόσον χρειάζεται, να μπορεί να παρακολουθεί και έναν βουλευτή, να μην απαγορεύονται όλες οι παρακολουθήσεις βουλευτών. […] Ολοι είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο και σίγουρα αυτό δεν εξαιρεί ούτε τους τριακόσιους βουλευτές, όταν πρόκειται για κρίσιμα ζητήματα εθνικής ασφάλειας» (26/8).
Όπως λέει και ο Benjamin Franklin, “*Those who would give up essential Liberty, to purchase a little temporary Safety, deserve neither Liberty nor Safety”*.
3 comments
> Με τη σκέψη σε όλα αυτά, η στήλη επιλέγει να ασχοληθεί σήμερα με μια καθοριστική τομή που επήλθε τις τελευταίες εβδομάδες στον επίσημο κρατικό λόγο σε σχέση με την ιστορικά φορτισμένη έννοια της «εθνικής ασφάλειας»· τα χαρακτηριστικά και το εύρος, δηλαδή, του «εσωτερικού εχθρού» που θεωρείται νόμιμος προληπτικός στόχος των υπηρεσιών ασφαλείας. Τομή που ισοδυναμεί με ακύρωση των δημοκρατικών κεκτημένων της Μεταπολίτευσης και θεσμική επάνοδο στις μαύρες μέρες της μετεμφυλιακής «επιτηρούμενης δημοκρατίας».
> Το περιεχόμενο αυτής της τομής εκτέθηκε πανηγυρικά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, στο τηλεοπτικό διάγγελμά του της 8ης Αυγούστου και κατά τις ομιλίες του στη Βουλή στις 26/8. Και στις δύο περιπτώσεις ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε πλήρως το δικαίωμα της ΕΥΠ να παρακολουθεί προληπτικά οποιονδήποτε πολίτη στο όνομα της εθνικής ασφάλειας, θέτοντας ρητά και κατηγορηματικά τα λαγωνικά της μυστικής υπηρεσίας (με τις δικές τους προτεραιότητες κι αντιλήψεις) πάνω από τις δημοκρατικές ελευθερίες και τους εκλεγμένους «εκπροσώπους του έθνους» (όπως είναι, κατά το Σύνταγμα, οι βουλευτές): «Οι υπηρεσίες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, ναι, να παρακολουθούν οποιονδήποτε κρίνουν. […] Θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στην υπηρεσία, εφόσον χρειάζεται, να μπορεί να παρακολουθεί και έναν βουλευτή, να μην απαγορεύονται όλες οι παρακολουθήσεις βουλευτών. […] Ολοι είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο και σίγουρα αυτό δεν εξαιρεί ούτε τους τριακόσιους βουλευτές, όταν πρόκειται για κρίσιμα ζητήματα εθνικής ασφάλειας» (26/8).
Η κλασσική ρητορική ότι η παρακολούθηση θα βοηθήσει στην “εθνική ασφάλεια” δεν είναι παρά ένας [μύθος](https://www.nbcnews.com/news/world/nsa-program-stopped-no-terror-attacks-says-white-house-panel-flna2D11783588). Τόσο σε [Ανατολή](https://en.wikipedia.org/wiki/Mass_surveillance_in_China), όσο και σε [Δύση](https://www.forbes.com/sites/forbestechcouncil/2020/09/25/the-state-of-mass-surveillance/), δεν είναι παρά μια πρόφαση για συγκέντρωση εξουσίας.
Όπως λέει και ο Benjamin Franklin, “*Those who would give up essential Liberty, to purchase a little temporary Safety, deserve neither Liberty nor Safety”*.
Δεν πάει πουθενά αυτή η χώρα…