Ik las ooit een quote dat deze kleine leugentjes er vooral toe dienen om later in de grote leugens te kunnen geloven, zoals gerechtigheid, genade en plicht. En ja, sinterklaas bestaat niet meer. Maar er zijn nog wel relikwieën van hem en dat is nog altijd wel een heel stuk tastbaarder dan zaken als ‘gerechtigheid’.
Onze oudste weet inmiddels hoe het zit: Sinterklaas is al eeuwen dood, maar Nederland is nooit gestopt met zijn verjaardag te vieren.
Ze was eventjes verbaasd, maar na een korte overdenking overheerste bij haar vooral opluchting: elke generatie koos dus bewust ervoor om ermee door te gaan en niet te stoppen nadat een einde kwam aan hun beurt om in gelukzalige onwetendheid te genieten van de hoopvolle verwachting, het snoepgoed en het krijgen van cadeautjes. Al eeuwenlang. Nu doet ze op school enthousiast mee met lootjes trekken en als ze iets ouder is, wil ze ook een echte hulppiet zijn en dit familiefeest doorgeven aan de kinderen na haar.
Ik snap niet dat er ouders zijn die hun kinderen de gelukzalige spanning van het Sinterklaasfeest misgunnen.
Nu.nl trouwens ook met een lekkere stemmingmakerij in de titel, want het doet dus helemaal niets met je kind.
Leuk artikel. En als je de goedheiligman omwisselt met god ook erg maatschappelijk relevant.
Rutte is weer in het land. Voor veel volwassen luidt de herverkiezing van Rutte een weinig spannende tijd in. Maar wat doet het met het vertrouwen van burgers, dat jarenlange liegen?
Liegen over politiek lijkt te verdedigen, omdat iedereen het doet en ook volwassen vaak nog in een fantasiewereld leven. Toch vragen sommige politici zich af of dat gelieg wel oké is. Anderen kiezen er zelfs voor om er niet aan mee te doen. Kun je dat wel maken in een land waar de “ik heb er geen actieve herinnering meer aan” zo’n grote rol speelt?
De meerderheid van de Nederlanders groeit op met het idee dat er een eerlijke politicus bestaat. Er zijn geen duidelijke aanwijzingen dat volwassen hier op lange termijn last van hebben, weet Rianne Kok, universitair hoofddocent en onderzoeker pedagogische wetenschappen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Kok onderzoekt de morele ontwikkeling van volwassenen met speciale aandacht voor liegen.
“Hoe zij het oppakken, ligt aan de persoon zelf. De een is wat ontgoocheld als hij erachter komt, de ander vindt het juist leuk om met de politici mee te doen”, ziet Kok.
Pedagoog Anouk van der Lucht beaamt dat iedereen hierin anders is.
Zelf kiest Van der Lucht ervoor om tegen vrienden en familie niet te liegen over de politiek. “Ik leef voor dat we niet liegen en het voelt tegennatuurlijk om dat in deze periode zelf wel te doen”, zegt ze.
“Vanuit mijn werk als pedagoog zie ik bij veel gevoelige volwassenen zogenaamde verkiezing-stress. Dat uit zich in bedplassen, angst en nachtmerries. Die stress kun je makkelijk verminderen door terloops te benoemen dat die man op die blauwe zetel ook maar een verklede aap is. Zo heb ik dat ook gedaan.”
Dat niet iedereen positieve herinneringen heeft aan de verkiezingen hoort Rianne Kok, onderzoeker pedagogische wetenschappen, regelmatig van vrienden en familie. “Toch hebben zij het gevoel dat ze niet helemaal zelf kunnen beslissen hoe ze met de verkiezingen omgaan. Het is een volksaangelegenheid en dat wordt hier groots in de media opgevoerd.”
Eerlijk zijn over de politiek betekent niet dat je het niet moet benoemen.
“Wij hebben het zeker over politiek thuis, maar dan iets anders”, zegt Van der Lucht. “Ik leg uit waar de traditie vandaan komt en dat het niet alleen draait om pepernoten en cadeaus.”
Verschillende soorten leugens.
Maar wat als je liegt over je geheugen en je elkaar daarna minder vertrouwt? Dat is een goed moment om met elkaar over liegen te praten, zegt Kok. “De meeste mensen komen er rond een jaar of zeven achter dat eerlijke politiek niet bestaat. Op die leeftijd snappen ze al dat er verschillende leugens zijn. Je kunt dan goed uitleggen waarom Rutte over zijn geheugen liegt en dat er andere dingen zijn waar hij altijd eerlijk over is.”
Of mensen nou wel of niet geloven dat Rutte echt liegt, doet volgens beide experts niet af aan de magie van de tweede kamer. Mensen bezitten tot hun zevende jaar het zogenaamde magische denken. “Het is hetzelfde als een theatervoorstelling. Mensen weten dat het show is, maar dat doet niks af aan de magische ervaring”, zegt Van der Lucht.
Een web van leugens.
Liegen over politiek kan te ver gaan als je geweld gebruikt om je burgers te laten gehoorzamen. Dit kan angst inboezemen en zo krijgt politiek een negatieve lading. Ook is het volgens Kok niet wenselijk dat je als politiek leugen op leugen vertelt om ervoor te zorgen dat je burgers, ondanks argwaan, toch blijven geloven.
Mensen ontdekken op een gegeven moment dat sommige dingen niet kloppen en dan gaan er kwartjes vallen.
“Sommige politici doen heel erg hun best om te zorgen dat hun burgers blijven geloven en draaien nieuwe leugens in elkaar. Maar het is beter om ze te volgen in het proces. Dan komt er vaak een natuurlijk moment om de waarheid te vertellen”, besluit Kok.
Maar verhalen vertellen over een oude man die ergens in de wolken woont en alles ziet mag wel? Hypokriete zooi.
Ik was me vrij vroeg bewust ervan dat het onzin was en vond het ook maar allemaal raar als kind. Me moeder altijd zo van “laten we de intocht kijken” terwijl ik alleen maar Pokémon wou kijken.
6 comments
Ik las ooit een quote dat deze kleine leugentjes er vooral toe dienen om later in de grote leugens te kunnen geloven, zoals gerechtigheid, genade en plicht. En ja, sinterklaas bestaat niet meer. Maar er zijn nog wel relikwieën van hem en dat is nog altijd wel een heel stuk tastbaarder dan zaken als ‘gerechtigheid’.
Onze oudste weet inmiddels hoe het zit: Sinterklaas is al eeuwen dood, maar Nederland is nooit gestopt met zijn verjaardag te vieren.
Ze was eventjes verbaasd, maar na een korte overdenking overheerste bij haar vooral opluchting: elke generatie koos dus bewust ervoor om ermee door te gaan en niet te stoppen nadat een einde kwam aan hun beurt om in gelukzalige onwetendheid te genieten van de hoopvolle verwachting, het snoepgoed en het krijgen van cadeautjes. Al eeuwenlang. Nu doet ze op school enthousiast mee met lootjes trekken en als ze iets ouder is, wil ze ook een echte hulppiet zijn en dit familiefeest doorgeven aan de kinderen na haar.
Ik snap niet dat er ouders zijn die hun kinderen de gelukzalige spanning van het Sinterklaasfeest misgunnen.
Nu.nl trouwens ook met een lekkere stemmingmakerij in de titel, want het doet dus helemaal niets met je kind.
Leuk artikel. En als je de goedheiligman omwisselt met god ook erg maatschappelijk relevant.
Rutte is weer in het land. Voor veel volwassen luidt de herverkiezing van Rutte een weinig spannende tijd in. Maar wat doet het met het vertrouwen van burgers, dat jarenlange liegen?
Liegen over politiek lijkt te verdedigen, omdat iedereen het doet en ook volwassen vaak nog in een fantasiewereld leven. Toch vragen sommige politici zich af of dat gelieg wel oké is. Anderen kiezen er zelfs voor om er niet aan mee te doen. Kun je dat wel maken in een land waar de “ik heb er geen actieve herinnering meer aan” zo’n grote rol speelt?
De meerderheid van de Nederlanders groeit op met het idee dat er een eerlijke politicus bestaat. Er zijn geen duidelijke aanwijzingen dat volwassen hier op lange termijn last van hebben, weet Rianne Kok, universitair hoofddocent en onderzoeker pedagogische wetenschappen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Kok onderzoekt de morele ontwikkeling van volwassenen met speciale aandacht voor liegen.
“Hoe zij het oppakken, ligt aan de persoon zelf. De een is wat ontgoocheld als hij erachter komt, de ander vindt het juist leuk om met de politici mee te doen”, ziet Kok.
Pedagoog Anouk van der Lucht beaamt dat iedereen hierin anders is.
Zelf kiest Van der Lucht ervoor om tegen vrienden en familie niet te liegen over de politiek. “Ik leef voor dat we niet liegen en het voelt tegennatuurlijk om dat in deze periode zelf wel te doen”, zegt ze.
“Vanuit mijn werk als pedagoog zie ik bij veel gevoelige volwassenen zogenaamde verkiezing-stress. Dat uit zich in bedplassen, angst en nachtmerries. Die stress kun je makkelijk verminderen door terloops te benoemen dat die man op die blauwe zetel ook maar een verklede aap is. Zo heb ik dat ook gedaan.”
Dat niet iedereen positieve herinneringen heeft aan de verkiezingen hoort Rianne Kok, onderzoeker pedagogische wetenschappen, regelmatig van vrienden en familie. “Toch hebben zij het gevoel dat ze niet helemaal zelf kunnen beslissen hoe ze met de verkiezingen omgaan. Het is een volksaangelegenheid en dat wordt hier groots in de media opgevoerd.”
Eerlijk zijn over de politiek betekent niet dat je het niet moet benoemen.
“Wij hebben het zeker over politiek thuis, maar dan iets anders”, zegt Van der Lucht. “Ik leg uit waar de traditie vandaan komt en dat het niet alleen draait om pepernoten en cadeaus.”
Verschillende soorten leugens.
Maar wat als je liegt over je geheugen en je elkaar daarna minder vertrouwt? Dat is een goed moment om met elkaar over liegen te praten, zegt Kok. “De meeste mensen komen er rond een jaar of zeven achter dat eerlijke politiek niet bestaat. Op die leeftijd snappen ze al dat er verschillende leugens zijn. Je kunt dan goed uitleggen waarom Rutte over zijn geheugen liegt en dat er andere dingen zijn waar hij altijd eerlijk over is.”
Of mensen nou wel of niet geloven dat Rutte echt liegt, doet volgens beide experts niet af aan de magie van de tweede kamer. Mensen bezitten tot hun zevende jaar het zogenaamde magische denken. “Het is hetzelfde als een theatervoorstelling. Mensen weten dat het show is, maar dat doet niks af aan de magische ervaring”, zegt Van der Lucht.
Een web van leugens.
Liegen over politiek kan te ver gaan als je geweld gebruikt om je burgers te laten gehoorzamen. Dit kan angst inboezemen en zo krijgt politiek een negatieve lading. Ook is het volgens Kok niet wenselijk dat je als politiek leugen op leugen vertelt om ervoor te zorgen dat je burgers, ondanks argwaan, toch blijven geloven.
Mensen ontdekken op een gegeven moment dat sommige dingen niet kloppen en dan gaan er kwartjes vallen.
“Sommige politici doen heel erg hun best om te zorgen dat hun burgers blijven geloven en draaien nieuwe leugens in elkaar. Maar het is beter om ze te volgen in het proces. Dan komt er vaak een natuurlijk moment om de waarheid te vertellen”, besluit Kok.
Maar verhalen vertellen over een oude man die ergens in de wolken woont en alles ziet mag wel? Hypokriete zooi.
Ik was me vrij vroeg bewust ervan dat het onzin was en vond het ook maar allemaal raar als kind. Me moeder altijd zo van “laten we de intocht kijken” terwijl ik alleen maar Pokémon wou kijken.