Ongemak en schaamte over de opmars van gratis promovendi

8 comments
  1. Ik ben promovendus maar wordt binnenkort buiten promovendus omdat ik mijn onderzoek niet in de 4 jaar die ik had af heb kunnen krijgen. Data collectie was tijdens corona erg lastig waardoor ik ernstig vertraagd ben. In tegenstelling tot sommige andere collega’s krijg ik geen corona verlenging want ik ben nu niet bepaald het lievelingetje van de professor.

    Echter wil ik mijn onderzoek wel voort zetten door in mijn eigen tijd 1 a 2 dagen per week door te hobbyen. Ik vind mijn onderzoek interresant genoeg om dat te doen en ik heb verder geen verwachtingen meer dat ik er ooit op zal promoveren. Ik wil gewoon mijn onderzoeksgebied beter begrijpen en meer leren.

    De werkdruk is als promovendus enorm en zou ik als zeer ongezond omschrijven. Je leeft in een publish or perish omgeving zonder vaste contracten. Je doet het nooit goed genoeg hoe hard je ook werkt. Het enige dat telt is het aantal publicaties dat je weet te publishen. Op dit moment zit ongeveer 50% van mijn mede promovendi thuis met een burn-out.

    Achja, we modderen maar wat door. Het is wat het is.

  2. Van de 18.000 buitenpromovendi werkt 1/3e deel dus aan het proefschrift bij een werkgever. Dat doe ik zelf ook, en daarvoor krijg ik ruim meer betaald dan aan de universiteit het geval zou zijn en heb ik toegang tot veel betere faciliteiten (want combi van universiteit/werkgever).

    Nu snap ik uiteraard dat dit voor lang niet iedereen het geval is, maar het artikel concludeert wel erg gemakkelijk dat buitenpromovendi ‘vaak’ slechter verdienen en eigenlijk beter af zouden zijn als voltijdspromovendus. In de meeste gevallen die ik ken is dat niet het geval.

  3. Ik probeer al 2 jaar een PhD te vinden in neuroscience maar de competitie is moordend. Ik heb best een goede achtergrond. De juiste stages, een publicatie als eerste auteur en ik werk nu als junior docent op de universiteit in mijn vakgebied.

    Maar weet je. Soms vraag ik dan waarom ben ik het niet geworden en dan mailt iemand doodleuk terug ‘ja er waren 200 aanmeldingen’ op één positie – en nee niet allemaal Nederlanders. Integendeel. En dan moeten ze tegenwoordig denken aan inclusiviteit en quota’s van internationale studenten zodat er genoeg achtergronden zijn. Ik ben vrij links maar dit is echt bizar doorgedraaid. Nog zoiets leuks, een groot deel van de huidige PhD posities in mijn vakgebied worden toegekend via het Marie Curie fonds vanuit de EU. Heel handig want dan krijgen studenten met die beurs dus een plek en hoeft de universiteit ze geen geld te geven. Het vreemde aan deze beurs is dat het alleen toegankelijk is voor mensen die de afgelopen 3 jaar niet in Nederland hebben gewoond of buitenlands zijn. Dus Nederlanders worden actief buiten spel gezet onder het mom van internationalisering. Voeg daar ten slotte nog aan toe dat vrijwel alle labs vol zitten met Chinese studenten die met eigen geld komen en daarom posities binnen weten te slepen omdat zij gratis zijn…

    Bizarre wereld op dit moment. Om van te janken

Leave a Reply