>Magnús Gottfreðsson, prófessor í smitsjúkdómum við Háskóla Íslands er líka smitsjúkdómalæknir á Landspítalanum. Hann tekur undir með Alþjóðaheilbrigðisstofnuninni um að mikilvægara sé að sprauta þá sem enn eru óbólusettir heldur en að byrja að gefa bólusettum örvunarskammta.
Þessi gagnrýni er fullkomlega réttlæt. Ákvörðun stjórnvalda að sóa bóluefni í örvunarskammta án nokkura vísindalegrar þekkingar er skammarleg. Ég held að Þórólfur ætti hlusta meira á fagaðila í þessum málum.
Ef örvunarskammtur spornar gegn smitum, þá spornar örvunarskammturinn gegn stökkbreytingum.
Því er það frekar öfugðsnúið að gefa bóluefnin frá okkur til að sporna gegn stökkbreytingum. Þá er hætta á að þær þjóðir, sem taka skammtinn frá okkur og öðrum, slaki frekar á aðgerðum. Við það myndi veiran bara stökkbreytast enn frekar.
Því er besta og “altrúasta” sem hver þjóð getur gert í þessari barráttu, er einfaldlega að hveða niður veiruna hjá sér. Mest af öllu krefst það fórnir og vit. Að mínu mati, miklu meira en að gefa frá okkur örvunarskammtana.
Síðast en ekki síst, þá er mikið skemmtilegra að gefa frá sér þegar það er gert með sætti, gleði og án öfundar.
2 comments
>Magnús Gottfreðsson, prófessor í smitsjúkdómum við Háskóla Íslands er líka smitsjúkdómalæknir á Landspítalanum. Hann tekur undir með Alþjóðaheilbrigðisstofnuninni um að mikilvægara sé að sprauta þá sem enn eru óbólusettir heldur en að byrja að gefa bólusettum örvunarskammta.
Þessi gagnrýni er fullkomlega réttlæt. Ákvörðun stjórnvalda að sóa bóluefni í örvunarskammta án nokkura vísindalegrar þekkingar er skammarleg. Ég held að Þórólfur ætti hlusta meira á fagaðila í þessum málum.
Ef örvunarskammtur spornar gegn smitum, þá spornar örvunarskammturinn gegn stökkbreytingum.
Því er það frekar öfugðsnúið að gefa bóluefnin frá okkur til að sporna gegn stökkbreytingum. Þá er hætta á að þær þjóðir, sem taka skammtinn frá okkur og öðrum, slaki frekar á aðgerðum. Við það myndi veiran bara stökkbreytast enn frekar.
Því er besta og “altrúasta” sem hver þjóð getur gert í þessari barráttu, er einfaldlega að hveða niður veiruna hjá sér. Mest af öllu krefst það fórnir og vit. Að mínu mati, miklu meira en að gefa frá okkur örvunarskammtana.
Síðast en ekki síst, þá er mikið skemmtilegra að gefa frá sér þegar það er gert með sætti, gleði og án öfundar.
/Mínir 5 aurar.