Als ik die anecdotes zo lees komt het niet doordat Elisabeth blind is dat dit gebeurd maar doordat die mensen gewoon ongelooflijk onbeschoft zijn.
Als je tijdens een gesprek opstaat dan vertel je waar je heen gaat, of die ander kan zien, horen, ruiken voelen of weet ik wat.
Dit zijn gewoon onbeschofte mensen die misbruik maken van het feit dat iemand blind is om weg te kunnen lopen wanneer ze dat willen.
“Ik liep onlangs met een blinde collega naar het station, opeens pakte een man haar vast en sleurde haar door de poortjes. Blinde mensen kunnen zich dan een hoedje schrikken …”
Ik denk dat dit niet alleen voor blinden geldt >.>
OK, ff die onbeschoften daargelaten.
> “De stok geldt als een officieel stopteken. Al lijkt niet iedereen dat te weten”
Ik moet eerlijk toegeven; dit wist ik niet. En ik heb toch een rijbewijs, zelfs een schooldag in het Verkeerspark Assen, toen dat nog daar zat, gehad.
Over dat filmpje, veel fietsers stoppen voor niks. Niet voor een blinde met een stok, niet voor een roodlicht, niet voor een sirene. Dat ze niet stoppen voor blinden is wel heel schrijnend, maar niet verbazingwekkend. We hebben een cultuur in Nederland dat regels voor fietsers meer suggesties zijn.
“ik dacht echt toen ik dat zag”…
Laatst liep ik op een doordeweekse dag om half 9 ‘s ochtends op een overvol treinstation, er liep daar tussen de menigte een vrouw met stok en blindengeleidehond.
Tot twee keer toe zag ik haar iemand een flinke mep verkopen met haar stok omdat de desbetreffende persoon in de weg liep.
Ik snap dat het klote is, maar je kan niet verwachten dat mensen rekening met je houden als ze je simpelweg niet kunnen zien, of niet de ruimte hebben om uit te wijken. Misschien ook niet het meest praktische moment om met de trein te reizen als je blind bent.
De zienden zien elkaar ook niet.
Ik heb eens gezellig kletsend naast een dakloze man gezeten. Viel me ook op hoe onzichtbaar die mensen zijn. Mensen kijken niet eens je kant op. Mensen willen je niet zien omdat t ongemakkelijk of confronterend is ofzo.
Elk punt uit het artikel heel herkenbaar, ben zelf opgegroeid met een blinde vader. Ook vaak als geleidehond/kind gefungeerd vroeger en als we dan te lang stonden te wachten kwam vaak de vraag: ‘stok dan maar?’
10 comments
Als ik die anecdotes zo lees komt het niet doordat Elisabeth blind is dat dit gebeurd maar doordat die mensen gewoon ongelooflijk onbeschoft zijn.
Als je tijdens een gesprek opstaat dan vertel je waar je heen gaat, of die ander kan zien, horen, ruiken voelen of weet ik wat.
Dit zijn gewoon onbeschofte mensen die misbruik maken van het feit dat iemand blind is om weg te kunnen lopen wanneer ze dat willen.
“Ik liep onlangs met een blinde collega naar het station, opeens pakte een man haar vast en sleurde haar door de poortjes. Blinde mensen kunnen zich dan een hoedje schrikken …”
Ik denk dat dit niet alleen voor blinden geldt >.>
OK, ff die onbeschoften daargelaten.
> “De stok geldt als een officieel stopteken. Al lijkt niet iedereen dat te weten”
Ik moet eerlijk toegeven; dit wist ik niet. En ik heb toch een rijbewijs, zelfs een schooldag in het Verkeerspark Assen, toen dat nog daar zat, gehad.
https://twitter.com/MintheG
Link naar de desbetreffende Twitter
Over dat filmpje, veel fietsers stoppen voor niks. Niet voor een blinde met een stok, niet voor een roodlicht, niet voor een sirene. Dat ze niet stoppen voor blinden is wel heel schrijnend, maar niet verbazingwekkend. We hebben een cultuur in Nederland dat regels voor fietsers meer suggesties zijn.
“ik dacht echt toen ik dat zag”…
Laatst liep ik op een doordeweekse dag om half 9 ‘s ochtends op een overvol treinstation, er liep daar tussen de menigte een vrouw met stok en blindengeleidehond.
Tot twee keer toe zag ik haar iemand een flinke mep verkopen met haar stok omdat de desbetreffende persoon in de weg liep.
Ik snap dat het klote is, maar je kan niet verwachten dat mensen rekening met je houden als ze je simpelweg niet kunnen zien, of niet de ruimte hebben om uit te wijken. Misschien ook niet het meest praktische moment om met de trein te reizen als je blind bent.
De zienden zien elkaar ook niet.
Ik heb eens gezellig kletsend naast een dakloze man gezeten. Viel me ook op hoe onzichtbaar die mensen zijn. Mensen kijken niet eens je kant op. Mensen willen je niet zien omdat t ongemakkelijk of confronterend is ofzo.
Elk punt uit het artikel heel herkenbaar, ben zelf opgegroeid met een blinde vader. Ook vaak als geleidehond/kind gefungeerd vroeger en als we dan te lang stonden te wachten kwam vaak de vraag: ‘stok dan maar?’