>q8: Ik heb wel eens te maken gehad met intimidatie/grensoverschrijdend gedrag door mijn manager/werkgever.
>
>q9: Ik heb wel eens te maken gehad met grensoverschrijdend/intimiderend gedrag door collega’s.
>
>q2: Ik ga wel eens met buikpijn naar mijn werk.
Wie heeft er niet “wel eens” een nare ervaring op werk gehad? En de vraag over buikpijn lijkt zelfs helemaal los te staan van intimidatie. Telt buikpijn voor een belangrijke presentatie ook?
Is met buikpijn naar je werk gaan raar? Ik ga altijd gewoon, maar ben wel benieuwd wat anderen vinden.
Ik ga vaak met buikpijn naar het werk maar dat komt meestal omdat ik alleen betaald wil poepen.
De vakbond liet het onderzoek uitvoeren onder een representatieve groep van 2400 werkenden door Maurice de Hond.
Die “onderzoeken” van de Hond zijn wat mijn betreft niets meer waard. Zijn persoonlijke mening is in de onderzoeken terug te vinden op vele fronten qua corona maatregelingen en politiek.
Ik heb ooit een maand lang in een groot technisch bedrijf mijn vervangster ingewerkt, zij was vers afgestudeerd ingenieur, en ook een blonde vrouw met grote borsten. Eerste zou relevant moeten zijn, tweede niet. Ze kleedde zich gewoon zakelijk, maar bepaalde vormen kan je lastig verbergen.
Die tijd heeft wel echt mijn ogen geopend. De meeste mensen/mannen waren gewoon prima professioneel, maar in die maand:
* Begonnen veel mannen die haar één keer in een meeting zagen aan te spreken op werkchat over niet-werkgerelateerde dingen. Vrij duidelijk met andere intenties dan gezellig vriendschap (er waren ook gewoon collega’s die wel vriendschappelijk ouwehoerden, da’s prima).
* Eentje daarvan begon vrij snel over de open relatie die hij en zijn vrouw hebben
* Staarde tijdens een gesprek tussen ons drieën een kerel gewoon de hele tijd opzichtig naar haar tieten. Niet per ongeluk een dwalende blik en oh kut dat kan gebeuren: nee echt staren.
En dat was in één maand waarin ik absoluut geen zin had, en waar ik er dus bij was. Ik huiver me voor te stellen wat er gebeurt in andere situaties.
Goed, achteraf hoorde ik nog wel dat ze het relaxt vond dat ik haar gewoon normaal behandelde. Ik rook alleen maar aan haar haar als ze voor me stond in de lift, maar dat mag.
Klagen over de werkomstandigheden gaat er ook wel in als zoete koek volgens mij.
Sorry, maar dit is het doortrekken van een onderzoek onder 2400 man naar 10 miljoen werkende Nederlanders. Welke flapdrol denk dat dat logisch is.
In elke meeting hebben we het erover maar het is zo lastig de dynamiek van een jong (voornamelijk mannelijk) team en hun energie en humor 24/7 in goeie banen te leiden. Ook is de vertrouwenspersoon een directe collega dus die wordt haast nooit benaderd.
Ik doe mijn best de sociaal wat minder sterk in de schoenen staande mensen in de gaten te houden maar het is best lastig.
Snap dat sommige mensen deze optie niet hebben en denk ik er wat te simpel erover, maar fuck that. Als HR/management je niet steunt dan kap je toch gewoon. Het leven is veels te kort voor dit soort onzin.
Belangrijk te melden dat dit een Maurice de Hond onderzoek is, en dus waardeloos.
Ik wordt ook geïntimideerd op mijn werk, doe het gelukkig ook zelf terug. Dat heet bij ons “grappen onderling als collega’s”
Werk in een autogarage, daarin. Je kan best ver gaan maar verwacht hem dan ook terug
“Gekke zak!”, “raar kind” enzovoorts
O ja, heb in mijn 40 jaar werk ervaring regelmatig werkvloeren meegemaakt die ziekmakend waren , zeker buikpijn
Yesss. Leuk dat dit onderzocht is. Ik vind de werk cultuur in NL niet makkelijk bespreekbaar. Er mogen standaarden komen voor welk gedrag wel en niet acceptabel is, met video voorbeelden, en chat voorbeelden.
Er mogen gestandariseerde woorden komen voor vreemde situaties, zoals de collega die flirt met mannelijke collegas, de collega die blijft uitleggen omdat mensen sturen hem het gevoel van controle geeft, en de baas die schouderklapjes en porren uitdeelt of haantjes botsingen met je wilt.
Hierdoor zal communicatie, en grenzen aangeven over deze onderwerpen makkelijker gaan. Heeft nederland sowieso niet de sterkste vocabulaire in, dus das 2 vliegen in 1 klap.
15 comments
Ik vind 3 miljoen best veel. Is ons werk nu zo rot of kunnen we minder hebben?
Met ongeveer [10 miljoen werkenden ](https://www.cbs.nl/nl-nl/visualisaties/dashboard-arbeidsmarkt/werkenden#:~:text=In%20het%20derde%20kwartaal%20van,toe%20met%20503%20duizend.)in Nederland betekent dit dus dat ongeveer een derde intimidatie ervaart.
[De vragen zijn nogal algemeen…](https://cnvstorageprd.blob.core.windows.net/media/documents/CNVALG-1122-onderzoek-grensoverschijdend_gedrag.pdf)
>q8: Ik heb wel eens te maken gehad met intimidatie/grensoverschrijdend gedrag door mijn manager/werkgever.
>
>q9: Ik heb wel eens te maken gehad met grensoverschrijdend/intimiderend gedrag door collega’s.
>
>q2: Ik ga wel eens met buikpijn naar mijn werk.
Wie heeft er niet “wel eens” een nare ervaring op werk gehad? En de vraag over buikpijn lijkt zelfs helemaal los te staan van intimidatie. Telt buikpijn voor een belangrijke presentatie ook?
Is met buikpijn naar je werk gaan raar? Ik ga altijd gewoon, maar ben wel benieuwd wat anderen vinden.
Ik ga vaak met buikpijn naar het werk maar dat komt meestal omdat ik alleen betaald wil poepen.
De vakbond liet het onderzoek uitvoeren onder een representatieve groep van 2400 werkenden door Maurice de Hond.
Die “onderzoeken” van de Hond zijn wat mijn betreft niets meer waard. Zijn persoonlijke mening is in de onderzoeken terug te vinden op vele fronten qua corona maatregelingen en politiek.
Ik heb ooit een maand lang in een groot technisch bedrijf mijn vervangster ingewerkt, zij was vers afgestudeerd ingenieur, en ook een blonde vrouw met grote borsten. Eerste zou relevant moeten zijn, tweede niet. Ze kleedde zich gewoon zakelijk, maar bepaalde vormen kan je lastig verbergen.
Die tijd heeft wel echt mijn ogen geopend. De meeste mensen/mannen waren gewoon prima professioneel, maar in die maand:
* Begonnen veel mannen die haar één keer in een meeting zagen aan te spreken op werkchat over niet-werkgerelateerde dingen. Vrij duidelijk met andere intenties dan gezellig vriendschap (er waren ook gewoon collega’s die wel vriendschappelijk ouwehoerden, da’s prima).
* Eentje daarvan begon vrij snel over de open relatie die hij en zijn vrouw hebben
* Staarde tijdens een gesprek tussen ons drieën een kerel gewoon de hele tijd opzichtig naar haar tieten. Niet per ongeluk een dwalende blik en oh kut dat kan gebeuren: nee echt staren.
En dat was in één maand waarin ik absoluut geen zin had, en waar ik er dus bij was. Ik huiver me voor te stellen wat er gebeurt in andere situaties.
Goed, achteraf hoorde ik nog wel dat ze het relaxt vond dat ik haar gewoon normaal behandelde. Ik rook alleen maar aan haar haar als ze voor me stond in de lift, maar dat mag.
Klagen over de werkomstandigheden gaat er ook wel in als zoete koek volgens mij.
Sorry, maar dit is het doortrekken van een onderzoek onder 2400 man naar 10 miljoen werkende Nederlanders. Welke flapdrol denk dat dat logisch is.
In elke meeting hebben we het erover maar het is zo lastig de dynamiek van een jong (voornamelijk mannelijk) team en hun energie en humor 24/7 in goeie banen te leiden. Ook is de vertrouwenspersoon een directe collega dus die wordt haast nooit benaderd.
Ik doe mijn best de sociaal wat minder sterk in de schoenen staande mensen in de gaten te houden maar het is best lastig.
Snap dat sommige mensen deze optie niet hebben en denk ik er wat te simpel erover, maar fuck that. Als HR/management je niet steunt dan kap je toch gewoon. Het leven is veels te kort voor dit soort onzin.
Belangrijk te melden dat dit een Maurice de Hond onderzoek is, en dus waardeloos.
Ik wordt ook geïntimideerd op mijn werk, doe het gelukkig ook zelf terug. Dat heet bij ons “grappen onderling als collega’s”
Werk in een autogarage, daarin. Je kan best ver gaan maar verwacht hem dan ook terug
“Gekke zak!”, “raar kind” enzovoorts
O ja, heb in mijn 40 jaar werk ervaring regelmatig werkvloeren meegemaakt die ziekmakend waren , zeker buikpijn
Yesss. Leuk dat dit onderzocht is. Ik vind de werk cultuur in NL niet makkelijk bespreekbaar. Er mogen standaarden komen voor welk gedrag wel en niet acceptabel is, met video voorbeelden, en chat voorbeelden.
Er mogen gestandariseerde woorden komen voor vreemde situaties, zoals de collega die flirt met mannelijke collegas, de collega die blijft uitleggen omdat mensen sturen hem het gevoel van controle geeft, en de baas die schouderklapjes en porren uitdeelt of haantjes botsingen met je wilt.
Hierdoor zal communicatie, en grenzen aangeven over deze onderwerpen makkelijker gaan. Heeft nederland sowieso niet de sterkste vocabulaire in, dus das 2 vliegen in 1 klap.