> Uit de enquête kan worden geconcludeerd dat werkgevers zelf deels verantwoordelijk zijn voor hun personeelstekort.
Werkgevers zijn niet geheel verantwoordelijk voor het personeelsgebrek in het algemeen, maar ze zijn wel 100% verantwoordelijk voor het personeelsgebrek in hun eigen organisatie.
Willen ze meer personeel, dan moeten ze meer geld geven. Is het dan niet meer rendabel, dan hebben ze een ambitie-overschot.
De komst van nul uren contract, wat ik dus heb, is een uitkomst voor de werkgever, de werknemer is de dupe met vaak niet volledig loon door minder uren en geen opdracht is geen werk, vrije dagen bouw je amper op. Veel mensen gaan dan weer weg en de overige worden niet in vaste dienst genomen maar krijgen gewoon zo een leuk oproep contract.
Voor een lullig uurtarief, mijn werk is niet voor iedereen, dus denk je, leuk betaald met vaste dienst, toch niet….het brengt te veel op om geen mensen vaste dienst te geven….mijn club bestaat uit 15 oproep krachten
We moeten als maatschappij snel eens besluiten om 99% minder naar werkgevers te luisteren en 999999% meer naar werknemers.
En het dan vreemd vinden dat het vaste personeel thuis zit met een burn out
Excuus. Een 30 urige werkweek moet de norm worden, met 4 dagen werken, in plaats van 40+ uren
Ik ga echt niet harder werken. Neem meer mensen aan of stik in je BS workload.
We hebben een zzp’er die 2 dagen in de week werkt maar die doet in 2 dagen wat de meeste in een week niet gedaan krijgen . En een uitzendkracht maar die levert zeer matig werk dus die gaat eruit als we iemand voor vaste dienst vinden . Verder hebben we 8 man in de werkplaats rond lopen waar 6 van een vast contract hebben en de andere 2 zijn nog in opleiding
Ik heb dit zelfs meegemaakt als docent wiskunde, 1 van de vakken met een gigantisch tekort. Op dat moment werkte ik 4 dagen en wilde graag naar 5 zodat ik een huis kon kopen. Met pijn en moeite werd er 4,5 van gemaakt voor komend jaar en werden er ook 2 collega’s aangenomen. Mijn hypotheek kreeg ik net aan rond, maar verbouwbudget heb ik bij mijn ouders moeten lenen.
Ik werk daar nu niet meer, ook omdat de doorstroming binnen salarisschalen stop was gezet.
Ik ben een embedded ingenieur, en bij ons gaat het precies andersom. Ik zou willen dat werkgevers me alleen in deeltijd zouden inzetten. Er is een onuitgesproken eis in deze industrie dat je 40 uur per week werkt. Ben je beperkt inzetbaar, dan doen je maar te werken tot je een burnout krijgt, of krijg je gewoon geen werk. Het is bijna onmogelijk om werk te vinden als hoogopgeleide met een diploma in de richting van informatica, als je ook in het doelgroepenregister staat. Dat is praktisch een enkeltje naar de bijstand.
Maar ondertussen vragen ze zich wel af waarom ze nu al decennialang arbeidstekorten hebben. Zal vast niet zijn omdat alle voltijdwerkers op zijn.
Ik hoor on het hele debat niet vragen waarom mensen wel als uitzendkracht of zzp’er aan de slag gaan, maar waarom ze niet voltijd kunnen (willen) draaien.
Zou dat wellicht te maken hebben met het feit dat mensen een privéleven hebben, en niet iedere dag voor allerlei lullige dienstjes op willen moeten draaien. Het interview bij de NOS liet in ieder geval zien dat het soms slecht werkbaar is om in bepaalde beroepen en banen een voltijdbaan te draaien.
Het gemak waarmee gezegd wordt dat mensen mensen maar meer uren moeten draaien, lijkt erop neer te komen dat (slechte) werkgevers wegkomen met rotcontracten voor werknemers.
Herkenbaar. Ik werk in de zorg en zou best meer willen werken maar krijg steeds te horen dat het budget er niet is. En ondertussen is er schreeuwend personeelstekort.
Top, Amerikaanse toestanden. Je hebt expres iets te weinig werknemers en laat ze harder werken om het gebrek te compenseren. Gelukkig hebben we in ieder geval vakbonden hier.
12 comments
> Uit de enquête kan worden geconcludeerd dat werkgevers zelf deels verantwoordelijk zijn voor hun personeelstekort.
Werkgevers zijn niet geheel verantwoordelijk voor het personeelsgebrek in het algemeen, maar ze zijn wel 100% verantwoordelijk voor het personeelsgebrek in hun eigen organisatie.
Willen ze meer personeel, dan moeten ze meer geld geven. Is het dan niet meer rendabel, dan hebben ze een ambitie-overschot.
De komst van nul uren contract, wat ik dus heb, is een uitkomst voor de werkgever, de werknemer is de dupe met vaak niet volledig loon door minder uren en geen opdracht is geen werk, vrije dagen bouw je amper op. Veel mensen gaan dan weer weg en de overige worden niet in vaste dienst genomen maar krijgen gewoon zo een leuk oproep contract.
Voor een lullig uurtarief, mijn werk is niet voor iedereen, dus denk je, leuk betaald met vaste dienst, toch niet….het brengt te veel op om geen mensen vaste dienst te geven….mijn club bestaat uit 15 oproep krachten
We moeten als maatschappij snel eens besluiten om 99% minder naar werkgevers te luisteren en 999999% meer naar werknemers.
En het dan vreemd vinden dat het vaste personeel thuis zit met een burn out
Excuus. Een 30 urige werkweek moet de norm worden, met 4 dagen werken, in plaats van 40+ uren
Ik ga echt niet harder werken. Neem meer mensen aan of stik in je BS workload.
We hebben een zzp’er die 2 dagen in de week werkt maar die doet in 2 dagen wat de meeste in een week niet gedaan krijgen . En een uitzendkracht maar die levert zeer matig werk dus die gaat eruit als we iemand voor vaste dienst vinden . Verder hebben we 8 man in de werkplaats rond lopen waar 6 van een vast contract hebben en de andere 2 zijn nog in opleiding
Ik heb dit zelfs meegemaakt als docent wiskunde, 1 van de vakken met een gigantisch tekort. Op dat moment werkte ik 4 dagen en wilde graag naar 5 zodat ik een huis kon kopen. Met pijn en moeite werd er 4,5 van gemaakt voor komend jaar en werden er ook 2 collega’s aangenomen. Mijn hypotheek kreeg ik net aan rond, maar verbouwbudget heb ik bij mijn ouders moeten lenen.
Ik werk daar nu niet meer, ook omdat de doorstroming binnen salarisschalen stop was gezet.
Ik ben een embedded ingenieur, en bij ons gaat het precies andersom. Ik zou willen dat werkgevers me alleen in deeltijd zouden inzetten. Er is een onuitgesproken eis in deze industrie dat je 40 uur per week werkt. Ben je beperkt inzetbaar, dan doen je maar te werken tot je een burnout krijgt, of krijg je gewoon geen werk. Het is bijna onmogelijk om werk te vinden als hoogopgeleide met een diploma in de richting van informatica, als je ook in het doelgroepenregister staat. Dat is praktisch een enkeltje naar de bijstand.
Maar ondertussen vragen ze zich wel af waarom ze nu al decennialang arbeidstekorten hebben. Zal vast niet zijn omdat alle voltijdwerkers op zijn.
Ik hoor on het hele debat niet vragen waarom mensen wel als uitzendkracht of zzp’er aan de slag gaan, maar waarom ze niet voltijd kunnen (willen) draaien.
Zou dat wellicht te maken hebben met het feit dat mensen een privéleven hebben, en niet iedere dag voor allerlei lullige dienstjes op willen moeten draaien. Het interview bij de NOS liet in ieder geval zien dat het soms slecht werkbaar is om in bepaalde beroepen en banen een voltijdbaan te draaien.
Het gemak waarmee gezegd wordt dat mensen mensen maar meer uren moeten draaien, lijkt erop neer te komen dat (slechte) werkgevers wegkomen met rotcontracten voor werknemers.
Herkenbaar. Ik werk in de zorg en zou best meer willen werken maar krijg steeds te horen dat het budget er niet is. En ondertussen is er schreeuwend personeelstekort.
Top, Amerikaanse toestanden. Je hebt expres iets te weinig werknemers en laat ze harder werken om het gebrek te compenseren. Gelukkig hebben we in ieder geval vakbonden hier.