De Schuldhulpverlening is niet zo complex. Het is alleen wel veel dubbel werk. Op dit moment:
de bewindvoerder verzamelt alle schulden + bewijsstukken.
De gemeente doet dit kunstje nog een keer over terwijl ze nog meer opvragen bij de bewindvoerder. ( het heeft geen zin om eerder loonstroken naar de gemeente te sturen, ze willen altijd de nieuwste en het kan daar zo drie maand liggen)
Dan doet de Kredietbank/WSNP bewindvoerder het trucje nogmaals over!
Als je de schuldhulpverlening wilt versimpelen is dat heel makkelijk, veeg de gemeente er tussen uit, zij doen niks dat van waarde is hoe hard dat ook is.
ALs het aan mij lag wordt sws de hele MSNP er uit gehaald. In de MSNP gaan namelijk alleen schulden mee die zich hebben aangemeld. Ik heb nu al meermaals gehad dat een client na een MSNP nog schulden heeft omdat deze niet zijn aangemeld, schuldeisers houden vorderingen gewoon achter en dat mag.
In de WSNP is dat anders, niet alleen is de controle op de schuldenaar veel strenger en strakker, alle schulden gaan mee ongeacht aanmelden. Daar ben je er tenminste zeker van dat iemand daadwerkelijk schuldenvrij is.
Daarnaast waarom duurt het zo lang? omdat het gros van de mensen die zich aanmeldt voor bewindvoering helemaal niet stabiel is voor een schuldenregeling, dat kan maanden of jaren duren. Ik heb een cli’ent die zorgt structureel voor zijn eigen ellende. Dan wordt ie opgepakt voor drugs, dan maakt hij weer niewue schulden, verliest werk enzovoorts. Krijg ik op d ekop van de gemeente dat hij nog niet aangemeld is maar als hij aangemeld was, was hij eruit getrapt en kon 10 jaar wachten.
Er is geen winnen.
Zou eens tijd worden, beetje te vaak bij de Wehkamp bestellen en daardoor met schaamte kampen en grote schulden opbouwen wordt vaak zwaarder bestraft op het welzijn dan met 100km onder invloed van alcohol, coke en amfetamine op een 50km weg een fietser doodrijden en daarover onder ede nog liegen ook nog.
Op zich bevat dit plan goede voorstellen, maar het gaat er aan voorbij dat er in de praktijk altijd een rechter in het traject zal moeten zitten die beoordeeld of de belangen van schuldeiser en schuldenaar evenredig vertegenwoordigd worden. De gemeente is niet de aangewezen partij om dat te beoordelen omdat de gemeente direct financieel belang heeft bij minder schuldenaren, dit leid immers tot lagere kosten voor schuldhulpverlening op de begroting. De gemeente laten eisen dat schuldeisers die niet akkoord gaan “maar mee moeten doen” is daarmee dus geen goede oplossing voor het probleem, omdat je daarmee ook de betalingsrisico’s voor ondernemers vergroot die dat vervolgens weer moeten verrekenen over hun betalende klanten.
Om zo’n rechter op een zitting te overtuigen moet er juiste en actuele informatie beschikbaar zijn, een rechter zal immers alleen mensen toelaten als hij er van overtuigd is dat ze ook aan het traject kunnen en willen meewerken. Dat is een ellendig ingewikkeld proces, zeker bij mensen die digitaal minder vaardig zijn of die maar moeite hebben om een eigen administratie te voeren. Het vraagt van mensen dat ze een zekere stabiliteit in hun leven vinden, dus een vast inkomen, geen nieuwe schulden, aanpak van de onderliggende problemen en als het even kan ook voldoende inzicht in hun financiën om er duurzaam op vooruit te gaan op het moment dat ze schuldenvrij zijn. Dat is in drie jaar tijd soms gewoon niet realistisch, en als je dat gaat forceren dan krijg je dus mensen die weliswaar na afloop schuldenvrij zijn, maar daarna binnen de kortste keren door dezelfde redenen opnieuw in soortgelijke problemen komen.
Daarnaast is het natuurlijk in theorie een goed idee als de gemeente schulden aflost en vervolgens als enige schuldenaar overblijft, maar hier zal een gemeente ook weer rente over in rekening moeten brengen om op zijn minst de inflatie bij te blijven en de risico’s van wanbetaling af te dekken. Dit plan zal dus zeker rust en overzicht brengen bij mensen in de schulden maar of het ook hun betalingsverplichtingen substantieel verlaagd is nog maar de vraag.
Alle kosten die samenleving maakt voor schuldhulpverlening apart doorberekenen aan schuldeisers: vervuiler betaalt.
Tot niet zo heel lang geleden was het normaal dat af en toe een groot deel van de schulden in een samenleving/sector werden kwijtgescholden (schuldenjubileum). Maar onder financieel kapitalisme mag dit niet meer want dan kunnen mensen niet meer eindeloos worden uitgeknepen, ook al is dit voor bijna iedereen schadelijker. Hierdoor is geld uitlenen veel minder riskant en wordt dit dus vaker gedaan, met alle risico’s van dien (2008 bijvoorbeeld).
Lijkt me vooral een goed plan nu de huidige schuldhulpverleners overwerkt zijn en het al een grote rotzooi is (source: ik heb dagelijks met schuldhulpverleners te maken)
We zouden mensen ook gewoon glashard failliet kunnen laten gaan.
Alle schulden tot op dat moment zijn dan oninbaar, en wordt de rekening neergelegd bij de idioten die teveel uitlenen aan mensen die het niet terug kunnen betalen.
Dan wordt al dat makkelijke krediet al snel wat minder makkelijk.
Lijkt me een goed plan. Als we toch bezig zijn kunnen we misschien ook wetgeving aangaan die schulden voorkomen.
Diensten als Klarna, achteraf betalen zouden gewoon verboden moeten worden. “Gemak voor de consument” vliegt tegenwoordig niet meer, zulke systemen staan bij wanbetalers waar dubbel dik op verdient kan worden in de vorm van aanmanings “kosten”. Iedereen die genoeg geld op zijn rekening heeft staan kan sneller die iDeal QR code scannen dan voor Klarna of een ander microkrediet gaan.
Kleine leningen zonder achtergrond controle als verdienmodel zijn per definitie onethisch en stapelen zich in een razendsnel tempo op. Er word misbruik gemaakt van de dopamine systemen van mensen met weinig zelfcontrole (valt ook van andere sectoren te zeggen maar we hebben het nu even over kredieten). Aan het eind van de rit zijn deze mensen paria’s, armoedzaaiers met dure spullen maar niet genoeg geld om te eten. Ik denk dat weinig mensen inzien dat deze mensen zichzelf gewoon niet in de hand hebben en dat er misbruik daarvan word gemaakt.
8 comments
De Schuldhulpverlening is niet zo complex. Het is alleen wel veel dubbel werk. Op dit moment:
de bewindvoerder verzamelt alle schulden + bewijsstukken.
De gemeente doet dit kunstje nog een keer over terwijl ze nog meer opvragen bij de bewindvoerder. ( het heeft geen zin om eerder loonstroken naar de gemeente te sturen, ze willen altijd de nieuwste en het kan daar zo drie maand liggen)
Dan doet de Kredietbank/WSNP bewindvoerder het trucje nogmaals over!
Als je de schuldhulpverlening wilt versimpelen is dat heel makkelijk, veeg de gemeente er tussen uit, zij doen niks dat van waarde is hoe hard dat ook is.
ALs het aan mij lag wordt sws de hele MSNP er uit gehaald. In de MSNP gaan namelijk alleen schulden mee die zich hebben aangemeld. Ik heb nu al meermaals gehad dat een client na een MSNP nog schulden heeft omdat deze niet zijn aangemeld, schuldeisers houden vorderingen gewoon achter en dat mag.
In de WSNP is dat anders, niet alleen is de controle op de schuldenaar veel strenger en strakker, alle schulden gaan mee ongeacht aanmelden. Daar ben je er tenminste zeker van dat iemand daadwerkelijk schuldenvrij is.
Daarnaast waarom duurt het zo lang? omdat het gros van de mensen die zich aanmeldt voor bewindvoering helemaal niet stabiel is voor een schuldenregeling, dat kan maanden of jaren duren. Ik heb een cli’ent die zorgt structureel voor zijn eigen ellende. Dan wordt ie opgepakt voor drugs, dan maakt hij weer niewue schulden, verliest werk enzovoorts. Krijg ik op d ekop van de gemeente dat hij nog niet aangemeld is maar als hij aangemeld was, was hij eruit getrapt en kon 10 jaar wachten.
Er is geen winnen.
Zou eens tijd worden, beetje te vaak bij de Wehkamp bestellen en daardoor met schaamte kampen en grote schulden opbouwen wordt vaak zwaarder bestraft op het welzijn dan met 100km onder invloed van alcohol, coke en amfetamine op een 50km weg een fietser doodrijden en daarover onder ede nog liegen ook nog.
Op zich bevat dit plan goede voorstellen, maar het gaat er aan voorbij dat er in de praktijk altijd een rechter in het traject zal moeten zitten die beoordeeld of de belangen van schuldeiser en schuldenaar evenredig vertegenwoordigd worden. De gemeente is niet de aangewezen partij om dat te beoordelen omdat de gemeente direct financieel belang heeft bij minder schuldenaren, dit leid immers tot lagere kosten voor schuldhulpverlening op de begroting. De gemeente laten eisen dat schuldeisers die niet akkoord gaan “maar mee moeten doen” is daarmee dus geen goede oplossing voor het probleem, omdat je daarmee ook de betalingsrisico’s voor ondernemers vergroot die dat vervolgens weer moeten verrekenen over hun betalende klanten.
Om zo’n rechter op een zitting te overtuigen moet er juiste en actuele informatie beschikbaar zijn, een rechter zal immers alleen mensen toelaten als hij er van overtuigd is dat ze ook aan het traject kunnen en willen meewerken. Dat is een ellendig ingewikkeld proces, zeker bij mensen die digitaal minder vaardig zijn of die maar moeite hebben om een eigen administratie te voeren. Het vraagt van mensen dat ze een zekere stabiliteit in hun leven vinden, dus een vast inkomen, geen nieuwe schulden, aanpak van de onderliggende problemen en als het even kan ook voldoende inzicht in hun financiën om er duurzaam op vooruit te gaan op het moment dat ze schuldenvrij zijn. Dat is in drie jaar tijd soms gewoon niet realistisch, en als je dat gaat forceren dan krijg je dus mensen die weliswaar na afloop schuldenvrij zijn, maar daarna binnen de kortste keren door dezelfde redenen opnieuw in soortgelijke problemen komen.
Daarnaast is het natuurlijk in theorie een goed idee als de gemeente schulden aflost en vervolgens als enige schuldenaar overblijft, maar hier zal een gemeente ook weer rente over in rekening moeten brengen om op zijn minst de inflatie bij te blijven en de risico’s van wanbetaling af te dekken. Dit plan zal dus zeker rust en overzicht brengen bij mensen in de schulden maar of het ook hun betalingsverplichtingen substantieel verlaagd is nog maar de vraag.
Alle kosten die samenleving maakt voor schuldhulpverlening apart doorberekenen aan schuldeisers: vervuiler betaalt.
Tot niet zo heel lang geleden was het normaal dat af en toe een groot deel van de schulden in een samenleving/sector werden kwijtgescholden (schuldenjubileum). Maar onder financieel kapitalisme mag dit niet meer want dan kunnen mensen niet meer eindeloos worden uitgeknepen, ook al is dit voor bijna iedereen schadelijker. Hierdoor is geld uitlenen veel minder riskant en wordt dit dus vaker gedaan, met alle risico’s van dien (2008 bijvoorbeeld).
Lijkt me vooral een goed plan nu de huidige schuldhulpverleners overwerkt zijn en het al een grote rotzooi is (source: ik heb dagelijks met schuldhulpverleners te maken)
We zouden mensen ook gewoon glashard failliet kunnen laten gaan.
Alle schulden tot op dat moment zijn dan oninbaar, en wordt de rekening neergelegd bij de idioten die teveel uitlenen aan mensen die het niet terug kunnen betalen.
Dan wordt al dat makkelijke krediet al snel wat minder makkelijk.
Lijkt me een goed plan. Als we toch bezig zijn kunnen we misschien ook wetgeving aangaan die schulden voorkomen.
Diensten als Klarna, achteraf betalen zouden gewoon verboden moeten worden. “Gemak voor de consument” vliegt tegenwoordig niet meer, zulke systemen staan bij wanbetalers waar dubbel dik op verdient kan worden in de vorm van aanmanings “kosten”. Iedereen die genoeg geld op zijn rekening heeft staan kan sneller die iDeal QR code scannen dan voor Klarna of een ander microkrediet gaan.
Kleine leningen zonder achtergrond controle als verdienmodel zijn per definitie onethisch en stapelen zich in een razendsnel tempo op. Er word misbruik gemaakt van de dopamine systemen van mensen met weinig zelfcontrole (valt ook van andere sectoren te zeggen maar we hebben het nu even over kredieten). Aan het eind van de rit zijn deze mensen paria’s, armoedzaaiers met dure spullen maar niet genoeg geld om te eten. Ik denk dat weinig mensen inzien dat deze mensen zichzelf gewoon niet in de hand hebben en dat er misbruik daarvan word gemaakt.