Czemu większość ludzi nie jest fanem format Blu-Ray i preferuje streaming? Czemu ten format nie ma więcej zwolenników?

Blu-Ray jest formatem cyfrowego zapisu danych na okrągłym obiekcie zwanym “dyskiem optycznym”. Jest używany do dystrybucji filmów i seriali. Jest następcą formatu DVD, jednakże ma o wiele większą pojemność.

Zauważyłem, że większość ludzi nie jest fanem tego formatu i preferuje tzw. “streaming”. Nie jestem w stanie zrozumieć, czemu, skoro Blu-Ray wydaje mi się w oczywisty sposób bardziej doborowym formatem. Zaraz wyjaśnię, czemu.

W przeszłości większość filmów była kręcona, edytowana i projektowana analogowo. Za pomocą taśmy filmowej (tj. materiału światłoczułego) tworzono obraz, a następnie – po długim procesie wywoływania tej taśmy, edytowania jej itp – kopie tej taśmy filmowej rozsyłano do kin. Podobnie popularne kiedyś taśmy VHS były formatem analogowym, ale o o WIELE gorszej jakości (piszę to dużymi literami, bo dobrze zachowana taśma filmowa może wciąż wyglądać dobrze, podczas gdy można zwymiotować, oglądając kasetę VHS).

Współcześnie natomiast większość filmów jest tworzona i przechowywana cyfrowo. To oznacza, że obraz jest zapisany w postaci zer i jedynek, które są odczytywane przez urządzenie elektroniczne. Te zera i jedynki zawierają informacje na temat każdej klatki filmu i “mówią” pikselom, w jaki sposób maja być podświetlone. Dotyczy to także starszych filmów, które były stworzone analogowo – są one skanowane laboratoryjnie, używając urządzeń, które robią wysokiej jakości reprodukcję cyfrową każdej klatki.

Zarówno Blu-Ray, jak i streaming są więc, pod wieloma względami, podobne, bo informacje są zapisywane w postaci zer i jedynek. Jednak dyski Blu-Ray są zazwyczaj o wiele wyższej jakości. Wynika to z tego, że kompresja jest o wiele mniej posunięta. Usługi streamingowe zazwyczaj wysyłają klientom bardzo mocno skompresowane pliki, aby zaoszczędzić na kosztach. Blu-Ray’e tego problemu nie mają – to znaczy, mają, bo wciąż są znacznie skompresowane, ale na pewno jakość jest dość wyraźnie wyższa.

Przykładowo, na popularnym serwisie “Netflix” pojawiła się ze dwa dni temu trylogia Ojca Chrzestnego. Posiadam fizyczne kopie tych trzech filmów w wersji Blu-Ray 4K, która wyszła w marcu tego roku, w związku z 50. rocznicą premiery 1. filmu. Porównałem swoje kopie fizyczne z wersją na owej usłudze. Jestem krótkowzroczny i noszę okulary, ale różnica jest dla widoczna na pierwszy rzut oka. Kopia Blu-Ray jest znacznie wyższej jakości. Muszę tutaj zaznaczyć, że nie jest to w pełni uczciwe porównanie, bo moje kopie 4K są wzięte z nowej cyfrowej restoracji tych filmów, podczas gdy kopia na Netflixie jest najpewniej oparta na starszej restoracji z 2007 roku. Mimo to różnica wydaje mi się oczywista.

Muszę przyznać, że serwisy streamingowe się trochę poprawiły. Większość z nich oferuje HDR i Dolby Atmos. Wiele tzw. “Originals” na serwisach streamingowych jest kręconych tak dobrymi kamerami, że kompresja im niewiele złego wyrządza (zwłaszcza, że używają h.265), a dzięki HDR i rozdzielczości wyglądają bardzo dobrze. Jednak różnica jest wciąż wyraźna w przypadku starszych filmów kręconych analogowo. Owszem, kopie 4K wyglądają dobrze, ale no, nie jest to jakość Blu-Ray.

Dla przykładu, posiadam zarówno kopię fizyczną, jak i streamingową (na serwisie iTunes) filmu “Raiders of the Lost Ark” z 1981 roku. Zarówno Blu-Ray 4k, jak i stream, są w jakości 3840x2160p (lub 3840×1608, odliczając czarne pasy u góry i dołu ekranu, związane z formatem obrazu 2.39:1) i mają dostęp do HDR. Zakładam, że obie są skompresowane używając h.265. Wydawać by się mogło, że powinny być identyczne. A jednak Blu-Ray jest wyraźnie lepszy. Na pierwszy rzut oka widać, że dzięki niższej kompresji kopia fizyczna przechowuje więcej tekstury filmowej i detali. Nie mówię, że kopia streamingowa jest nie do obejrzenia, wręcz przeciwnie, wciąż wygląda dobrze, no ale dla mnie różnica jest dość wyraźna.

Zastanawiam się, czemu większość ludzi woli “streaming” zamiast Blu-Ray? Używam “streamingu” aby ćwiczyć swój angielski (oglądam filmy. które mnie nie obchodzą, bez napisów, i nie martwię się, że coś przegapię) czy odstresować się po uniwersytecie, ale wydaje mi się oczywiste, że Blu-Ray jest lepszym formatem dla filmów takich jak “Raiders”.

Osobiście jestem sporym fanem Blu-Ray’ów reżysera o nazwisku Nolan. On tworzy filmy (ściśle biorąc – niektóre sceny) na bardzo wysokiej jakości taśmie filmowej IMAX, która uchwytuje niewiarygodne detale. Zawsze czuję wizualny orgazm, oglądając jego filmy. [Tutaj](https://www.youtube.com/watch?v=SsbNOKn2cOs) jest przykład sceny nakręconej na taśmie IMAX. Należy zwrócić uwagę na to, że jest to mocno skompresowany plik, więc nie jest on w pełni reprezentatywny. Warto wspomnieć o tym, że Blu-Ray’e Nolana pokazują sceny IMAX w 1.78:1, kiedy kopie streamingowe ucinają je do 2.39:1 – jest to dość duża różnica. Powiem więcej: śmiejcie się, ile chcecie, ale ja chyba preferuję w tym wypadku 1.78:1 od 1.43:1. W warunkach domowych ma to więcej sensu.

Ciekaw jestem Waszych odpowiedzi. Czemu nie ma więcej fanów Blu-Ray i wszyscy preferują streaming? Ja jestem osobiście sporym fanem Blu-Ray.